Haaretz Σάββατο 9.6.2018
Του Khalaf Al Habtoor*
 

Οι Ισραηλινοί δεν πρόκειται να πάνε πουθενά και εμείς στον Αραβικό Κόσμο πρέπει να αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση. Αυτό σημαίνει να προσφέρουμε στους Ισραηλινούς ευημερία, ασφάλεια και φιλία· και οι Ισραηλινοί πρέπει με τη σειρά τους να υπερβούν τις προκαταλήψεις τους και να δώσουν στους Παλαιστινίους τα δικαιώματά τους.

Όσοι έχουν εμπλακεί στην ανθεκτική διένεξη Ισραήλ-Παλαιστινίων θεωρούν ότι οι ηγέτες τους και οι δυτικοί μεσολαβητές έχουν αποτύχει.

Συναντήσεις κορυφής, συνδιασκέψεις, συμφωνίες και οδικοί χάρτες που δεν οδηγούν πουθενά όλα αυτά ήταν χαμένος χρόνος και κόπος. Προηγούμενες προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων με τη μεσολάβηση των προέδρων Τζίμι Κάρτερ και Μπιλ Κλίντον μπορεί να ήσαν ειλικρινείς ωστόσο οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο. Όσες ακολούθησαν ήσαν είτε φύλλο συκής ή γίνονταν με μισή καρδιά.

Σήμερα όχι μόνο «δεν υπάρχει τίποτα πάνω στο τραπέζι», «δεν υπάρχει καν τραπέζι». Όταν ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπινγιαμίν Νετανιάου ανακοίνωσε ότι δεν θα υπάρξει ποτέ παλαιστινιακό κράτος κατά τη θητεία του -μια δήλωσε που ανακάλεσε αργότερα για διεθνή κατανάλωση- εννοούσε την κάθε του λέξη. Μόλις πριν από λίγες μέρες η κυβέρνησή του ανακοίνωσε ότι εξετάζει την έγκριση της ανέγερσης περισσότερων από 2.000 οικιών στη Δυτική Όχθη.

Και, ειλικρινά αρχίζω να πιστεύω ότι το λεπτομερές ειρηνευτικό σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ είναι αποκύημα της φαντασίας του.

Υπάρχουν πολλές ευθύνες για να αποδοθούν. Όμως το αναμάσημα παλιών εκτιμήσεων έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν. Έχει έρθει ήδη ο καιρός να ανοίξουμε μια νέα σελίδα σ΄ αυτό το ατέλειωτο θρίλερ. Για πόσο ακόμη θα συνεχίζουμε να επαναλαμβάνουμε και να αναμηρυκάζουμε τα λάθη 50 και πλέον ετών;

Πρόεδροι, πρωθυπουργοί, απεσταλμένοι στη ΜΑ και Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ, όσο καλές προθέσεις κι αν είχαν, δεν κατάφεραν απολύτως τίποτα. Οι σχέσεις Ισραήλ και Παλαιστινιακής Αρχής έχουν παγώσει. Πύραυλοι και ρουκέτες υπερίπτανται πάνω από τη Γάζα και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Είμαι πεπεισμένος ότι η ειρήνευση δεν θα έρθει από τα πάνω προς τα κάτω αλλά μάλλον απαιτεί κινήσεις από τη λαϊκή βάση επί τη βάσει της [οργάνωσης] «Ειρήνη Τώρα» που ιδρύθηκε από ισραηλινούς εφέδρους το 1978 για την προώθηση της λύσης των δύο κρατών. Κι αν κάποτε ήταν δημοφιλής και είχε οπαδούς τεράστια μερίδα Ισραηλινών, σήμερα έχει περιθωριοποιηθεί. Οι ακτιβιστές της έχουν δέχονται απειλές για τη ζωή τους.

Το κλίμα επιδεινώθηκε από εκείνη την εποχή της νεότητας ώστε σήμερα να κυριαρχεί ο φόβος, το μίσος και η δίψα για εκδίκηση. Αυτά τα καταστρεπτικά αισθήματα πρέπει να αλλάξουν. Η εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο λαών πρέπει να χτιστεί πετραδάκι-πετραδάκι. Πρέπει να μάθουν να βλέπει ο ένας τον άλλο ως συνάνθρωπό του που έχει τις ίδιες ελπίδες και τα ίδια όνειρα. Η φιλοσοφία της οργάνωσης «Ειρήνη Τώρα» θα πρέπει να ξαναζωντανέψει στις καρδιές και το μυαλό όχι μόνο των Ισραηλινών αλλά και των Παλαιστινίων.

Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι πρέπει να ρίξουν μαύρη πέτρα στο παρελθόν, όσο επώδυνο και αιματηρό κι αν ήταν, διαφορετικά θα πνίξουν το λαμπρό μέλλον που θα μπορούσαν να έχουν. Το χθες είναι απλά η τροφή για τα βιβλία της ιστορίας. Το μοναδικό μονοπάτι οποιασδήποτε αξίας βρίσκεται μπροστά, ένα μονοπάτι που οδηγεί μακριά από τις σκοτεινές σκιές στο φως.

Το τι έχουν να κερδίσουν οι Παλαιστίνιοι από την ειρηνική κατάληξη αυτής της διένεξης είναι πασίγνωστο. Η μικροσκοπική σπίθα ελπίδας που τους έδωσε το κουράγιο να συνεχίσουν κατεστάλη, αντικαταστάθηκε από την απελπισία που εκδηλώθηκε από τις πρόσφατες μαζικές διαμαρτυρίες στη Γάζα που είχαν ως αποτέλεσμα δεκάδες θανάτους και χιλιάδες τραυματισμούς.

Το θάρρος τους είναι πέραν οποιασδήποτε μομφής. Πέρα όμως από το να προβάλλουν τα δεινά τους στη διεθνή κοινή γνώμη για μια σύντομη χρονική περίοδο, παρόμοιες διαδηλώσεις δεν είναι τίποτα παραπάνω από ανώφελες ασκήσεις με μεγάλο κόστος γι’ όσους συμμετέχουν σ’ αυτές.

Ναι, ακόμη μια φορά ενισχύθηκε η φήμη της βαρβαρότητας του Ισραήλ. Ευρωπαϊκά κράτη ακόμη και τμήματα της εβραϊκής κοινότητας των ΗΠΑ έχουν εξοργιστεί. Πολλές χώρες αρχίζουν να θεωρούν το Ισραήλ κράτος-παρία. Ωστόσο, για όσο χρόνο θα παραμένει υπό την προστατευτική ομπρέλα του Λευκού Οίκου, δεν θα λογοδοτήσει ποτέ.

Η οποιαδήποτε προσφυγή στους Νετανιάου ή Τραμπ για εξεύρεση καλόπιστης λύσης δεν έχει νόημα. Οι δυο τους καταλαβαίνουν μόνο τη γλώσσα της βίας.

Η έκκλησή μου απευθύνεται στο λαό του Ισραήλ, που έχει συνηθίσει τόσο πολύ το status quo, ώστε δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι η συμφιλίωση με τα σταθερά, ευημερούντα αραβικά κράτη θα τους παράσχουν πρωτόγνωρα πλεονεκτήματα σε περίπτωση που οι Παλαιστίνιοι αποκτήσουν τα δικαιώματά τους.

Αυτά τα πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν τη ροή επενδύσεων από τα Κράτη του Κόλπου και από άλλες αραβικές χώρες ώστε να δοθεί ώθηση στην ισραηλινή οικονομία. Και αυτό μεταφράζεται σε νέες επενδυτικές ευκαιρίες, σε βελτίωση των υποδομών, σε μεγαλύτερες ευκαιρίες και ευημερία.

Περιλαμβάνει τη δυνατότητα να ταξιδεύουν ως τουρίστες και να είναι ευπρόσδεκτοι σε σχεδόν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Περιλαμβάνει τη μείωση του αντισημιτισμού  που έχει οξυνθεί, εν μέρει λόγω της κατοχής.

Περιλαμβάνει τον πιθανό τερματισμό της στράτευσης των νεαρών Ισραηλινών και την υποχρεωτική θητεία ως εφέδρων.

Περιλαμβάνει την ανταλλαγή ταλέντων και τεχνολογιών. Την πολύπλευρη πολιτιστική και κοινωνική αλληλεπίδραση/ Τον τερματισμό της επιθετικότητας και της απέχθειας.

Και περιλαμβάνει επίσης τη συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας και των πληροφοριών που θα αποτρέψουν την επιθετικότητα του Ιράν.

Θα ζητούσα από τους Ισραηλινούς να παραμερίσουν τις παγιωμένες προκαταλήψεις τους και να κάνουν μια βαθιά ενδοσκόπηση ώστε να δουν ποιο είναι το συμφέρον τους. Το ίδιος ισχύει και για τους Άραβες.

Σκεφτείτε τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας. Μην τα κατηχείτε με τους φόβους και τα μίση σας. Μην μολύνετε τα μυαλά των μελλοντικών γενεών. Οι νέοι άνθρωποι αξίζει να είναι ξέγνοιαστοι, να μην αναγκάζονται να φοράνε στρατιωτικά ρούχα και να κρατάνε όπλα. Επιτρέψτε τους να σχηματίσουν τις δικές τους απόψεις.

Δώστε τους την ευκαιρία να προχωρήσουν μαζί μπροστά, ελεύθεροι από το βάρος των συναισθηματικών αποσκευών και των κακών εμπειριών. Η αλλαγή συμπεριφορών είναι το κρίσιμο προαπαιτούμενο για Ισραηλινούς και Άραβες, ώστε να ζήσουν μαζί με αμοιβαίο σεβασμό στο ίδιο έδαφος.

Είτε αρέσει αυτό είτε όχι, το Κράτος του Ισραήλ αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και τον ελεύθερο κόσμο. Το Ισραήλ είναι υπερήφανο για τους υψηλού επιπέδου αποφοίτους των πανεπιστημίων του, τις ρηξικέλευθες τεχνολογίες του και την πρωτοπόρα του έρευνα. Είναι καλύτερο να το αποδεχτείς από να προσπαθείς μάταια να το εξαφανίσεις. Το Ισραήλ με τα πυρηνικά όπλα και την στρατιωτική του ισχύ δεν πάει πουθενά.   

Παρόλο που υπήρξα θιασώτης της λύση των δύο κρατών το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, οργανώνοντας εράνους και διασκέψεις, είμαι ρεαλιστής. Η λύση των δύο κρατών έχει παρέλθει, εκτός από τη δημιουργία ενός θύλακα όπως στη Γάζα, μια αποστρατικοποιημένη οντότητα που δεν έχει τον έλεγχο των συνόρων της. Μπορώ λοιπόν να συμπεράνω ότι Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι πρέπει να συνυπάρξουν σε ένα κράτος ως ίσοι πολίτες με τα ίδια δικαιώματα.

Όλοι μας προσευχόμαστε για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης και για να αποκτήσουν οι Παλαιστίνιοι το κράτος τους αλλά είναι κάτι τέτοιο εφικτό τώρα; ή είναι ο απλός, ευσεβής πόθος μέσα στα πεισματάρικα, ρομαντικά μυαλά μας; Οι ευσεβείς πόθοι δεν θα επιτρέψουν στον παλαιστινιακό λαό να ζήσει με αξιοπρέπεια και ασφάλεια, δίχως φόβο.

Ας μετακινήσουμε τη σκέψη μας προς μια λογική λύση που θα διασφαλίζει ένα καλύτερο μέλλον για τα έθνη μας, για την αραβική και ισραηλινή νεολαία και ειδικά για τους νεαρούς Παλαιστίνιους που γεννιούνται μέσα στη διένεξη, και που αξίζουν τις ίδιες ευκαιρίες που απολαμβάνουν οι συνομήλικοί τους  παντού.

Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι θα πρέπει να επαναστατήσουν εναντίον των άχρηστων, γηρασμένων ηγεσιών τους και των ξεπερασμένων σεναρίων τους, που τους κρατούν σε διαφορετικές μεριές του φράχτη. Κατεδαφίστε αυτά τα φανταστικά και υλικά τείχη. Η ισχύς των λαών θα μπορούσε να αλλάξει το παιχνίδι. Οι ένστολοι που παραμένουν προσηλωμένοι στην ισχύ σε έριξαν κάτω. Η ειρήνη που δημιουργείται από τον ίδιο το λαό που έχει να κερδίσει (και να χάσει) περισσότερο, θα μπορούσε να λειτουργήσει εκεί που όλα τα άλλα απέτυχαν.

* Ο Khalaf Al Habtoor είναι ο Πρόεδρος της Al Habtoor Group, διεθνούς κοινοπραξίας στους τομείς των ακινήτων, των ξενοδοχείων, της αυτοκινητοβιομηχανίας, της εκπαίδευσης και των εκδόσεων, με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Twitter: @khalafalhabtoor 

https://www.haaretz.com/israel-news/.premium-uae-arab-world-needs-to-move-on-from-the-liberation-of-palestine-to-israel-1.6140614?utm_campaign=newsletter-most-read&utm_medium=email&utm_source=smartfocus&utm_content=https%3A%2F%2Fwww.haaretz.com%2Fisrael-news%2F.premium-uae-arab-world-needs-to-move-on-from-the-liberation-of-palestine-to-israel-1.6140614