ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ

 

Αρ. 34/2009 1 Ιουλίου 2009.

- Για την ερμηνεία του νόμου:
Οι πράξεις δε και οι ενέργειες στις οποίες προτρέπει το υποκείμενο του αδικήματος του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν. 927/1979 πρέπει να είναι πρόσφορες να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία χωρίς ωστόσο να είναι απαραίτητο να προκληθούν πράγματι οι διακρίσεις, το μίσος ή και η βία. Αρκεί η συμπεριφορά, την οποία ενθαρρύνει ο δράστης να μπορεί να προκαλέσει το εν λόγω αποτέλεσμα, να δημιουργείται δηλαδή η συναισθηματική και ψυχολογική υποδομή της επιθετικής και ρατσιστικής αντιμετώπισης του άλλου.

- Για την εκδίκαση της έφεσης:
κατά την ακροαματική διαδικασία [.] αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο ανωτέρω κατηγορούμενος συγγράφοντας το επίμαχο βιβλίο του Εβραίοι, όλη η αλήθεια κατέστησε προσιτά στο ευρύ κοινό κείμενα που θα μπορούσαν, λόγω του έντονα επιθετικού ύφους τους, να καλλιεργήσουν μίσος και βία εναντίον των Εβραίων και να ενθαρρύνουν κάθε αναγνώστη τους στην υιοθέτηση ρατσιστικής και αντισημιτικής συμπεριφοράς.

[] Η εμπάθεια και ο φανατισμός, που αποτυπώνονται στα ανωτέρω χωρία, καθιστούν άνευ ετέρου αυταπόδεικτο το γεγονός ότι τούτος εκ προθέσεως εξέφρασε δημόσια απόψεις ικανές να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος και βία εις βάρος των Εβραίων και προσέβαλε πρόσωπα και ομάδα προσώπων λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής. Παρά τα ανωτέρω ωστόσο, το Δικαστήριο της ουσίας ουδόλως εξέθεσε στην ανωτέρω απόφασή του τους λόγους για τους οποίους δεν μπόρεσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πραγματώθηκε από τον κατηγορούμενο η αντικειμενική και η υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων που του αποδίδονται. Και τούτο διότι κάνοντας δεκτό στο σκεπτικό της απόφασης ότι ο συγγραφέας του ανωτέρω βιβλίου δεν είχε σκοπό να υβρίσει και να προσβάλλει το σύνολο του εβραϊκού κόσμου εκ μόνου του λόγου του θρησκεύματός τους, αλλά μόνον αυτούς που τάχα πιστεύουν και εφαρμόζουν τον εβραιοσιωνισμό, διέλαβε ελλιπή και εσφαλμένη αιτιολογία, δεδομένου ότι δεν αναφέρει στοιχεία που το έπεισαν περί αυτού και δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι ο συγγραφέας του ανωτέρω βιβλίου στην πραγματικότητα καταφανώς στη συντριπτική πλειοψηφία των σελίδων του βιβλίου του αναφέρεται στους εβραίους γενικά και μόνον ως άλλοθι χρησιμοποιεί ενίοτε και την έννοια του εβραιοσιωνιστή, αποσκοπώντας έντεχνα να ταυτίσει στη συνείδηση του αναγνώστη του τις δύο αυτές έννοιες (εβραίου - εβραιοσιωνιστή).

- Καταληκτικά, για το σκεπτικό της άσκησης αναίρεσης, η έκθεση του Αντεισαγγελέα αναφέρει:
Συντρέχει, συνεπώς, εν προκειμένω, ενόψει των ενδεικτικώς προεκτεθέντων, περίπτωση των λόγων αναίρεσης α) της ελλείψεως της ειδικής αιτιολογίας που απαιτεί το Σύνταγμα και β) της ευθείας εσφαλμένης εφαρμογής των διατάξεων του Ν. 927/1979 [] δοθέντος ότι, ενόψει των επισημανθεισών παραλείψεων και ασαφειών της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σκεπτικό της δεν μπορεί το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου να διαγνώσει αν έγινε ορθή εφαρμογή του ανωτέρω Νόμου.

 

 

 

(C) all rights reserved by Jean Cohen