ΣΧΟΛΙΑ ΤΥΠΟΥ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14.12.2007

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_13/12/2007_215357

 

Ποινή 14 μηνών με αναστολή στον Κώστα Πλεύρη

Ποινή φυλάκισης 14 μηνών με αναστολή, επέβαλε το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων στον δικηγόρο Κώστα Πλεύρη για την κατηγορία της παράβασης του νόμου περί φυλετικών διακρίσεων, που αφορά βιβλίο του με τίτλο Εβραίοι, όλη η αλήθεια.

Το δικαστήριο έκρινε αθώους τους τρεις υπευθύνους της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος, που ήταν συγκατηγορούμενοι του κ. Πλεύρη για τη δημοσίευση αποσπασμάτων του επίμαχου βιβλίου και επιστολών του κ. Πλεύρη με αφορμή την έκδοσή του.

Στην απολογία του ο συγγραφέας επανέλαβε τους ισχυρισμούς που προβάλλει και στο βιβλίο του περί μισαλλοδοξίας της εβραϊκής θρησκείας, ενώ υποστήριξε ότι ο εβραϊσμός προσπαθεί να με πολεμήσει με μία δίκη και να μου κλείσει το στόμα.

Ο κ. Πλεύρης αφού αναφέρθηκε στα εγκλήματα των Εβραίων κατά των Παλαιστινίων, δέχθηκε ότι και οι Γερμανοί έκαναν εγκλήματα και κατέληξε ότι οι Εβραίοι έχουν κάνει το Ολοκαύτωμα επιχείρηση και παίρνουν αποζημιώσεις από το γερμανικό κράτος.

Νωρίτερα, στο δικαστήριο είχε καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης του κ. Πλεύρη ο υπουργός επί Χούντας Σπύρος Ζουρνατζής, ο οποίος χαρακτήρισε επιστημονικό έργο το επίμαχο βιβλίο και τόνισε ότι στη Δημοκρατία υπάρχει ελευθερία λόγου.

Η Εισαγγελέας Έδρας ζήτησε με την πρότασή της την αθώωση των κατηγορουμένων. Όπως τόνισε, για τους υπευθύνους της εφημερίδας δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα, ενώ για τον συγγραφέα του βιβλίου εξέφρασε τη θέση ότι δεν μπορεί να ποινικοποιούνται οι απόψεις. Είναι ένα βιβλίο και όχι αντικείμενο δίκης -τόνισε η εισαγγελέας. Σε πολλά δεν συμφωνώ με τον κ. Πλεύρη, αλλά είναι οι απόψεις του.

 

ΝΕΑ

Παρασκευή 14.12.2007

http://www.tanea.gr/Article.aspx?d=20071214&nid=6865795&sn=&spid=876

 

Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΗΤΑΝ ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΗ

Καταδίκη Πλεύρη - ανοίγει παράθυρο για αντιρατσιστικό νόμο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μίνα Μουστάκα

 

Ένοχος κρίθηκε ο δικηγόρος Κώστας Πλεύρης για το περιεχόμενο του βιβλίου του Οι Εβραίοι. Όλη η Αλήθεια

ΠΑΡΑΘΥΡΟ για την εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου, που ισχύει εδώ και 28 χρόνια στη χώρα μας, άνοιξαν χθες οι δικαστές του Εφετείου Αθηνών με την πρώτη καταδίκη που επέβαλαν στον δικηγόρο Κώστα Πλεύρη κρίνοντάς τον ένοχο για το περιεχόμενο του βιβλίου του με τίτλο Ο Εβραίοι. Όλη η Αλήθεια. Το δικαστήριο, κατά πλειοψηφία (2-1) και παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση, έπειτα από πολυήμερη διαδικασία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι επίδικες περικοπές του βιβλίου μπορούσαν να εξωθήσουν σε πράξεις βίας εις βάρος των Εβραίων, ενώ παράλληλα έκρινε ότι ήταν προσβλητικές οι αναφορές και οι χαρακτηρισμοί που αναφέρονται στους Εβραίους. Η τιμωρία για τον κατηγορούμενο δικηγόρο ήταν συνολική ποινή φυλάκισης 14 μηνών με τριετή αναστολή.
Αντίθετα, οι δικαστές ομόφωνα - όπως είχε προτείνει και η εισαγγελέας- αθώωσαν τους υπευθύνους της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος που κάθησαν στο εδώλιο για δύο δημοσιεύματα που αφορούσαν το ίδιο θέμα.

Τι είπε η εισαγγελέας

Σκοπός του συγγραφέα είναι η αντιμετώπιση του θέματος του σιωνισμού. Για τον λόγο αυτό παραθέτει απόψεις και καταλήγει σε συμπεράσματα που ούτε εγώ συμφωνώ, τόνισε στην αγόρευσή της η εισαγγελέας της έδρας κ. Α. Μασούρα. Στη συνέχεια όμως, η εισαγγελική λειτουργός επικαλούμενη το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που προστατεύουν την ελευθερία της έκφρασης και τη διάδοση των ιδεών πρόσθεσε ότι δεν μπορεί να ποινικοποιείται η άποψη και η γνώμη. Και στο διά ταύτα της αγόρευσής της εισηγήθηκε την αθώωση όλων των κατηγορουμένων επισημαίνοντας ότι η δημοκρατία μπορεί να παλέψει όλες τις απόψεις και όχι μέσα στα δικαστήρια.
Απολογούμενος ο Κ. Πλεύρης υποστήριξε ότι έγραψε το βιβλίο του από δικαιολογημένο ενδιαφέρον που είχε ως ιστορικός και επιστήμονας. Πήρα διάφορα στοιχεία που αναφέρονται στον εβραιοσιωνισμό και τα παρουσίασα. Δεν μπόρεσαν να με πολεμήσουν με δημόσιο διάλογο και θέλησαν να με πολεμήσουν με μία δίκη κλείνοντάς μου το στόμα. Είτε με καταδικάσετε είτε όχι, το βιβλίο μου θα κυκλοφορεί. Αν με καταδικάσετε, θα δικαιώσετε την παρασκηνιακή δύναμη των Εβραίων, είχε πει ο κατηγορούμενος απευθυνόμενος προς τους δικαστές πριν από τη διάσκεψη για την έκδοση της απόφασής τους.

---------------------------------------------------------------------------

 

ΝΕΑ

Παρασκευή 14.12.2007

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071214&nid=6865780&sn=&spid=876

 

 

Κίνδυνος αυθαιρεσίας

Τoυ Κώστα Παπαδάκη

Η καταδίκη για εκφορά ρατσιστικού, φυλετικού και μισαλλόδοξου λόγου συμβαδίζει με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ιδίως όταν ο λόγος αυτός προκαλεί επανειλημμένα κρούσματα ρατσιστικής βίας εις βάρος αναίτιων μεταναστών, όπως τα τελευταία περιστατικά σε Ρέντη και Αιγάλεω, ξυλοδαρμούς και προπηλακισμούς αριστερών και επιθέσεις σε γραφεία οργανώσεων. Είναι γεγονός ότι ο λόγος και η πρακτική του Κ. Πλεύρη υπερβαίνουν κάθε ακραίο όριο της κατεστημένης κατασταλτικής νομιμότητας. Δημιουργούν πρόβλημα στη δημοκρατική βιτρίνα. Αλλά η αναγωγή της δικαστικής εξουσίας σε υπέρτατο κριτή του λόγου επαυξάνει τον κίνδυνο αναβάθμισης της αυθαιρεσίας και γαργαλά τις ορέξεις δημιουργίας κράτους δικαστών. Και κράτους καταστολής όχι μόνο του ρατσιστικού λόγου.
Ο Κώστας Παπαδάκης είναι ποινικολόγος

---------------------------------------------------------------------------

 

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

14.12.2007

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=54429616

 

 

ΕΝΟΧΟ έκρινε το δικαστήριο τον Κ. Πλεύρη, ενώ απάλλαξε τους υπόλοιπους κατηγορούμενους

 

14 μήνες φυλακή για ρατσισμό

 

Οτι ο Κ. Πλεύρης εκφράζει μέσω του βιβλίου του Εβραίοι, όλη η αλήθεια ιδέες προσβλητικές κατά των Εβραίων και εκ προθέσεως προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες δυνάμενες να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία σε βάρος τους λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους, έκρινε χθες ύστερα από πολύωρη ακροαματική διαδικασία η πλειοψηφία των δικαστών του Ε' Τριμελούς Εφετείου Αθήνας.

 

Το δικαστήριο ενώπιον του οποίου είχε παραπεμφθεί ο Κ. Πλεύρης τον έκρινε ένοχο για παραβίαση των δύο αυτών άρθρων του αντιρατσιστικού νόμου και του επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης 14 μηνών με τριετή αναστολή και ορίζοντας να έχει η έφεσή του ανασταλτικό χαρακτήρα. Μία δικαστής είχε τη γνώμη ότι ο κατηγορούμενος έπρεπε να κηρυχθεί αθώος, όπως είχε εισηγηθεί νωρίτερα και η εισαγγελέας της έδρας, η οποία για τον επίλογο της αγόρευσής της δανείστηκε από τον Βολταίρο τη φράση διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υποστηρίζω μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.

Ιδέες προσβλητικές, κατά των Εβραίων εκφράζει μέσω του βιβλίου του, απεφάνθη η πλειοψηφία των δικαστών

Ο ίδιος ο κατηγορούμενος δεν αντέδρασε στο άκουσμα της καταδικαστικής απόφασης, όπως άλλωστε και οι παριστάμενοι ομοϊδεάτες του που καταχειροκρότησαν την απολογία του, στην οποία είχε φροντίσει να επισημάνει προς τους δικαστές του ότι είτε με καταδικάσετε είτε όχι το βιβλίο μου θα κυκλοφορεί και ο εκδοτικός οίκος θα σας είναι ευγνώμων γιατί θα βγάλει άλλες δέκα εκδόσεις.

Το δικαστήριο απάλλαξε ομόφωνα τόσο τον κ. Πλεύρη όσο και τους υπευθύνους της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος που κάθησαν επίσης στο εδώλιο με αφορμή σχόλια αλλά και τη δημοσίευση επιστολής του συγγραφέα σχετικά πάντα με ίδιο θέμα.

Υπενθυμίζεται ότι η υπόθεση είχε φτάσει στη Δικαιοσύνη έπειτα από αναφορά της αντιναζιστικής οργάνωσης για το περιεχόμενο του επίδικου βιβλίου.

Ο κ. υπουργός... της χούντας

Προς υπεράσπισιν του επιστημονικού έργου του κ. Πλεύρη επιστρατεύτηκε και ο υπουργός της χούντας, Σπ. Ζουρνατζής, ο οποίος μάλιστα εξέφρασε καταθέτοντας και την έκπληξή του, γιατί ένα δικαστήριο καλείται για να αποφασίσει αν πρέπει ή όχι να κυκλοφορεί ένα βιβλίο.

Δεν παρέλειψε μάλιστα ο... κ. υπουργός, όπως τον αποκάλεσε ένας εκ των συνηγόρων υπεράσπισης, να αναφερθεί και σε... φλέγον προσωπικό του ζήτημα, αφού είμαι κι εγώ ένα από τα θύματα του σιωνισμού. Κι αυτό γιατί το εβραιοαμερικανικό λόμπι έριξε την κυβέρνηση τη δική μου.

Ακόμη ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν:

- Η ερευνήτρια-κοινωνιολόγος Μαρία Δουράκη, που υποστήριξε ότι στο πρόσωπο του κατηγορούμενου δικάζεται ο Ελληνισμός.

- Ο συνταξιούχος στρατιωτικός Χ. Κοσιώρης είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν γράφει ποτέ τίποτε χωρίς να το τεκμηριώνει και η καθηγήτρια πανεπιστημίου, Μάρω Τζάνη, χαρακτήρισε τη δίκη απαράδεκτη και καταχρηστική.

Πλεύρης: Ποιο είναι το αδίκημά μου;

Για έλλειψη δόλου, αφού τους λέω αν έχετε αντίρρηση στείλτε τη να τη βάλω και για δεδικαιολογημένο ενδιαφέρον να ασχοληθώ με τους Εβραίους επειδή επιτίθενται κατά της πατρίδας μας, μίλησε στην απολογία του ο κατηγορούμενος, για να τονίσει ότι το σπουδαιότερο όλων είναι ότι είμαι Ελληνας και χριστιανός.

Υποστήριξε για το κατηγορητήριο ότι ακολουθεί την τακτική της μισής αλήθειας γιατί πρόκειται για συρραφή και παραποιεί διά της αποκρύψεως.

Το βιβλίο μου είναι επιστημονικό -είπε- και στηρίζεται σε πρωτότυπες πηγές.

Οτι δεν έχουν διαπράξει αδίκημα υποστήριξαν οι υπεύθυνοι της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.

Εισαγγελέας: Η δημοκρατία αντέχει

Με το ερώτημα πρέπει να ποινικοποιηθεί η άποψη ή όχι;, ξεκίνησε την αγόρευσή της η εισαγγελέας της έδρας για να καταλήξει ότι:

- Σκοπός του συγγραφέα είναι να αντιμετωπίσει το θέμα του σιωνισμού ως πολιτικοθρησκευτικού κινήματος. Με τα συμπεράσματά του πολλές φορές δεν συμφωνώ, αλλά είναι αποτέλεσμα επιστημονικής έρευνας.

Ελευθερία έκφρασης

Καλεί την εβραϊκή κοινότητα να αντιπαραθέσει τις απόψεις της. Σε μια δημοκρατία δεν πρέπει να υπάρχει ποινικοποίηση της άποψης και της γνώμης. Η ελευθερία έκφρασης είναι ανθρώπινη αξία ακόμα κι αν επιτρέπει να λέγεται το απάνθρωπο.
Η δημοκρατία αντέχει όλες τις απόψεις.



Κ. ΚΑΤ

 

 

OAKKE 

ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΚΗ ΠΛΕΥΡΗ

ΣΤΗΝ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΜΙΣΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ 11 /9 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΖΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΝΑΖΗΔΕΣ

Φαιοί και κόκκινοι χέρι-χέρι εμπόδισαν τους δημοκράτες να έρθουν στο δικαστήριο για να σπρώξουν το ΛΑΟΣ στη Βουλή

Όσοι μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τη δίκη που ξεκίνησε στο β΄ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθήνας κατά του ναζιστή Κ. Πλεύρη συγγραφέα του βρωμερού αντισημιτικού βιβλίου Εβραίοι: όλη η αλήθεια για να δουν με τα ίδια τους τα μάτια την πρώτη στην Ελλάδα δίκη ενός ναζιστή, ρατσιστή και αντισημίτη, σίγουρα βρέθηκαν προ εκπλήξεων. Αντί για δίκη του ναζιστή, βρέθηκαν να παρακολουθούν μια παρωδία δίκης, όπου οι κατήγοροι είχαν μετατραπεί από την έδρα σε κατηγορούμενους και οι ένοχοι σε δικαστές, μέσα σ' ένα κλίμα ξένο για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα και ανάλογο εκείνου που επικρατούσε στη χιτλερική Γερμανία το '36. Η πρόθεση του καθεστώτος ήταν πάνω απ' όλα να μην καταδικαστεί ο Πλεύρης και να τρομοκρατηθούν οι αντίδικοί του.
Μία αναβολή θα ήταν ό,τι προτιμότερο για το καθεστώς, που ήθελε να αποφύγει δύο πράγματα: Το ένα ήταν να καταδικάσει τον Πλεύρη λίγες μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές, στις οποίες ετοιμαζόταν να χώσει το κόμμα του, το φασιστικό ΛΑΟΣ, στη Βουλή. Όταν λέμε το κόμμα του, εννοούμε εκείνο στο οποίο ο ίδιος ο ναζιστής υπήρξε ιδρυτικό μέλος, εκείνο στο οποίο ο γιος και συνήγορός του στη δίκη ήταν υποψήφιος βουλευτής (τελικά εκλέχτηκε) και εκείνο στο οποίο ένας από τους θαυμαστές του βιβλίου, ο Α. Γεωργιάδης, ήταν εκπρόσωπος Τύπου και επίσης υποψήφιος βουλευτής (ομοίως εκλέχτηκε). Το δεύτερο που ήθελε να αποφύγει το καθεστώς ήταν να αθωώσει το ναζιστή, και μάλιστα πάνω σ' αυτές τις εκλογές, και έτσι να αφυπνίσει την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια κοινή γνώμη, που δεν έχει ιδέα για το τι συμβαίνει σ' αυτή τη χώρα. Έτσι επιλέχτηκε η εξής λύση: Έγινε μια πρώτη αναβολή στις 5 του Σεπτέμβρη μέσω της υπερβολικής παράτασης μιας άλλης ασήμαντης δίκης εκείνης της μέρας. Η νέα ημερομηνία που ορίστηκε από το δικαστήριο ήταν η 11η του Σεπτέμβρη. Εκείνη τη μέρα η δίκη άρχισε και διεξήχθη κατά ένα μέρος, αλλά η διαδικασία μεθοδεύτηκε, ώστε να διακοπεί ξανά και να μη βγει απόφαση πριν τις εκλογές. Το αποτέλεσμα ήταν η αναβολή για τις 3 Δεκέμβρη, ημερομηνία κατά την οποία η δίκη θα ξεκινήσει από την αρχή με άλλη σύνθεση δικαστηρίου. Αυτή η μισή δίκη είναι ανατριχιαστική και χωρίς άλλο αυτή η ανατριχίλα που πνίγηκε -όσο είναι δυνατό- στην Ελλάδα δε θα μείνει κρυφή στο εξωτερικό.
Η ΟΑΚΚΕ και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία πάνω στο υπόμνημα της οποίας στηρίχτηκε το κατηγορητήριο και της οποίας τρία μέλη ήταν οι βασικοί μάρτυρες κατηγορίας παραβρέθηκαν στη δίκη έχοντας προηγούμενα κάνει πλατύ κάλεσμα συμμετοχής, το οποίο σαμποταρίστηκε από όλα τα πολιτικά κόμματα και όλη την κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική "Αριστερά" με την εξαίρεση μιας αντιπροσωπίας του Τέρμιναλ 119 από τη Θεσσαλονίκη και λίγων, μετρημένων στα δάχτυλα, ανεξάρτητων αριστερών και δημοκρατών. Απέναντι στους δημοκράτες ήταν οι ναζιστές, που αρχικά ήταν παρατεταγμένοι στο προαύλιο φορώντας ανάλογες στολές, και σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό.
Απ' την πρώτη στιγμή φάνηκαν οι πραγματικές προθέσεις της έδρας. Κύριο μέλημα του εισαγγελέα Λαζαράκου ήταν η φίμωση της πολιτικής αγωγής. Αυτό το κατάφερε με το εξής πρόσχημα: Ισχυρίστηκε ότι οι θιγόμενοι εκπρόσωποι του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου που είχαν κάνει τη μήνυση δε χρειάζονται υπεράσπιση, γιατί το βιβλίο του Πλεύρη αναφέρεται σε Εβραίους γενικά και όχι σε συγκεκριμένα πρόσωπα, και αφού το αδίκημα διώκεται αυτεπάγγελτα δε χρειάζεται οι όποιοι θιγόμενοι να έχουν συνηγόρους πολιτικής αγωγής, αλλά πρέπει να περιοριστούν στην κρατική προστασία, δηλαδή τον εισαγγελέα. Η απάντηση της πολιτικής αγωγής ήταν ότι οι αρχές δεν ανέλαβαν τη δίωξη του ναζιστή για να κάνουν δυσκολότερη τη θέση των θιγομένων προσώπων, αλλά για να την ελαφρώσουν, και η απουσία της πολιτικής αγωγής θα δυσχέραινε τη θέση τους. Το δικαστήριο αποσύρθηκε για να αποφασίσει και, όταν επέστρεψε, ανακοίνωσε ότι κάνει δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα, οπότε απέβαλε τους υπερασπιστές των θυμάτων της ρατσιστικής βίας!!! Έτσι οι μάρτυρες κατηγορίας έμειναν μόνοι τους απέναντι σε έναν εισαγγελέα που λειτουργούσε ως δικηγόρος του Πλεύρη και μια πρόεδρο που έκανε ό,τι μπορούσε για να μειώσει τη δύναμη των μαρτύρων και το κατηγορητήριο.
Πρώτη κλήθηκε για να εξεταστεί η σ. ʼννα Στάη, ηγετικό στέλεχος της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας. Πρόκειται για μια εξέταση που κράτησε πάνω από 1,5 ώρα και θα μπορούσε σωστότερα να περιγραφεί ως ανάκριση. Η πρώτη ερώτηση που απηύθυνε η πρόεδρος προς τη μάρτυρα ήταν: Ποιο είναι το θρήσκευμά σας; Μετά ανέλαβε την εξέταση ο εισαγγελέας, ο οποίος, για να αποδείξει ότι το λιβελλογράφημα του ναζιστή δεν είναι ποινικά κολάσιμο, πίεσε τη μάρτυρα να αποφανθεί για την επιστημονικότητά του, συμπληρώνοντας ότι για τα ιστορικά γεγονότα όπως το Ολοκαύτωμα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Βέβαια η ίδια επέμεινε σταθερά ότι αυτό το βιβλίο δεν είχε καμιά επιστημονικότητα. Ο εισαγγελέας επιτέθηκε στη μάρτυρα για το ότι δεν είχε τις γραμματικές γνώσεις (απόφοιτος των ΤΕΙ) που θα επαρκούσαν για να κρίνουν ένα σοβαρό επιστημονικό ιστορικό σύγγραμμα όπως το έκτρωμα του ναζιστή. Αυτό που επίσης προσπαθούσαν να καταρρίψουν ο εισαγγελέας, αλλά και η πρόεδρος, ήταν η θεμελίωση του ενός σκέλους του κατηγορητηρίου, δηλαδή προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι δεν μπορεί με το βιβλίο του ο Πλεύρης να προτρέψει τον κόσμο να ασκήσει ρατσιστική βία κατά των Εβραίων και ρωτούσαν συνέχεια το ίδιο πράγμα, προκειμένου να αναγκάσουν τη συντρόφισσα να κάνει λάθος και να αναγνωρίσει το αβάσιμο της κατηγορίας. Η συντρόφισσα Στάη, παρά τη διαρκή, επίμονη και συντονισμένη πίεση του εισαγγελέα και της προέδρου, πίεση που κάθε τόσο επιδοκιμάζονταν με φωνές και γέλια από τους ναζιστές, που αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος της αίθουσας, επέμενε σθεναρά, με διαύγεια, αλλά και με πάθος να καταγγέλλει το βιβλίο, το συγγραφέα και τους ναζιστές και να αποδεικνύει με στοιχεία ότι ολόκληρο το βιβλίο ήταν μια προτροπή σε ρατσιστική εξόντωση. Σε όλη τη διαδικασία ο εισαγγελέας προσπαθούσε να αποδείξει ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ό,τι θέλει για οτιδήποτε και κανείς δεν πρέπει να του επιβάλλει τι θα λέει. Ανάμεσα στα άλλα, η συντρόφισσα του απάντησε ότι αυτό δεν ισχύει σε κάθε περίπτωση, όπως για παράδειγμα δεν επιτρέπεται στους παιδεραστές να προπαγανδίζουν την παιδεραστία. Ο εισαγγελέας έφτασε να πει ότι και η άρνηση ότι υπήρξε Ολοκαύτωμα ήταν μια άποψη ανάμεσα σε άλλες και ότι τώρα όλα αυτά τα ζητήματα συζητιούνται.
Η σθεναρή στάση της συντρόφισσας σε όλη αυτήν την επίπονη διαδικασία έκανε τον εισαγγελέα να την απειλήσει κάποια στιγμή με άσκηση βίας: Δε θα σας ανεχτούμε άλλο. Θα διατάξω τη σύλληψή σας και τη μεταφορά σας στο κρατητήριο! , για να λάβει από αυτήν την αποστομωτική απάντηση: Θα είναι τιμή μου να συλληφθώ επειδή παλεύω ενάντια στους ναζιστές. Από εκείνη τη στιγμή και πέρα ο εισαγγελέας έχασε το αλαζονικό και επιθετικό του ύφος και περιορίστηκε σε μικροεπεμβάσεις.
Μετά την εξέταση από τον εισαγγελέα και την πρόεδρο ανέλαβαν ο συνήγορος και γιος του ναζιστή Θ. Πλεύρης και ο ίδιος ο κατηγορούμενος, που θέλησαν να αποδείξουν ότι ρατσιστές δεν είναι οι ίδιοι, αλλά οι Εβραίοι. ʼρχισαν να ανακρίνουν την Α. Στάη, με τον κατηγορούμενο να κινείται ελεύθερα σε όλο το χώρο, λες και ήταν δικός του, και να φτάνει στο σημείο σχεδόν να ακουμπά τη μάρτυρα απευθυνόμενος προς αυτήν με επιτακτικό ύφος. Εκείνη δεν του απευθύνθηκε ποτέ απευθείας, αλλά σε τρίτο πρόσωπο, ως κατηγορούμενο ή και ως Πλεύρη, οπότε αυτός αξίωσε να τον λέει κύριο. Η σ. του είπε: Μάλιστα, κύριε ναζιστά. Σε κάποιο σημείο της διαδικασίας η πρόεδρος απέβαλε από την αίθουσα δύο συντρόφους που δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν το γέλιο τους, όταν άκουσαν το γιο του Πλεύρη να αυτοαποκαλείται αγωνιστής κατά του ρατσισμού. Την ίδια στιγμή και σε όλη τη δίκη άφηνε το ναζιστικό ακροατήριο να θορυβεί ελεύθερα, να καγχάζει και να χλευάζει τους μάρτυρες, μέχρι και να παρακωλύει τη διεξαγωγή της δίκης ανοιγοκλείνοντας τα φώτα στην αίθουσα.
Στη συνέχεια το δικαστήριο κάλεσε τη δεύτερη μάρτυρα, σ. Ρένα Κούτελου. Η συντρόφισσα, που είναι δικηγόρος, απέδειξε με ακόμα περισσότερα νομικά και πολιτικά επιχειρήματα την ενοχή του Πλεύρη, και μάλιστα ανέδειξε την ευρωπαϊκή διάσταση της νομολογίας κατά του ρατσισμού, αντιστρέφοντας την πίεση και κατευθύνοντάς την στον εισαγγελέα. Στη διάρκεια της εξέτασης-ανάκρισης της συντρόφισσας ο εισαγγελέας διάβασε ένα κομμάτι του βιβλίου του Πλεύρη, στο οποίο αυτός, ενάντια στο γράμμα και στο πνεύμα όλου του υπόλοιπου βιβλίου του, έγραφε επίτηδες ότι δεν έχει τίποτα με τους Εβραίους και ρώτησε τη μάρτυρα τι έχει να πει γι' αυτό. Εκείνη του απάντησε ότι αυτό το απόσπασμα έχει ένα στόχο: να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό για τον κατηγορούμενο, όπως ακριβώς το χρησιμοποίησε εκείνη τη στιγμή ο εισαγγελέας.
Κάποια στιγμή ο εισαγγελέας αναγκάστηκε να ομολογήσει ανοιχτά τις συμπάθειές του λέγοντας ειρωνικά ότι όλοι θέλουν να μιλάνε, ακόμα και ανώμαλοι και ναρκομανείς, και μόνο του Πλεύρη θέλουν να κλείσουν το στόμα! Πραγματικά, το τι είπε αυτός ο εισαγγελέας είναι ασύλληπτο για μια ευρωπαϊκή χώρα 60 χρόνια μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, και θα έχουμε μια άλλη ευκαιρία να αναφερθούμε πιο διεξοδικά σε αυτά τα αποσπάσματα. Το θράσος του βέβαια δεν είναι τυχαίο. Ξέρει καλά την πολιτική και ιδεολογική ατμόσφαιρα της χώρας. Εκείνο που δεν έχει αντιληφθεί είναι ότι οι δημοκράτες δεν είναι νεκροί επειδή φαίνονται νεκροί, ούτε επίσης έχει αντιληφθεί ότι ζει σε μια χώρα της ακόμα δημοκρατικής Ευρώπης.
Η καθεστωτική ψευτοαριστερά και ο ψευτοαναρχισμός φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη γι' αυτά τα αίσχη, γιατί αυτοί μπλόκαραν το πιο αντιφασιστικό κοινό. Εννοείται ότι κανένα κανάλι δεν ενημέρωσε το δημοκρατικό λαό γι' αυτό το ιστορικό γεγονός και υπήρξαν ελάχιστα άρθρα στις εφημερίδες, με πιο καλό ένα άρθρο του Τ. Καμπύλη στον Ελ. Τύπο πριν τη δίκη, ενώ υπήρξαν και κάποιες καλές ανταποκρίσεις για τους άθλους του εισαγγελέα μετά τη δίκη, και ιδιαίτερα η ανταπόκριση στα Νέα. Το μεγάλο σκάνδαλο είναι ότι κανένα από τα ψευτοαριστερά κόμματα δεν έκανε ζήτημα τη δίκη ούτε καν αναφορά σε αυτήν- ούτε κάλεσε τον κόσμο του να παραβρεθεί εκεί και να απαιτήσει την καταδίκη των ναζί. Εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται η δημαγωγία αυτών των σοσιαλφασιστών. Στόχος των παραπάνω κομμάτων δεν είναι καθόλου η πάλη κατά του ναζισμού, αλλά η πάλη για το δυνάμωμα και την εκπροσώπησή του στη Βουλή. Γιατί αν αυτοί λίγο είχαν κουνήσει το χέρι τους, σήμερα το ΛΑΟΣ δε θα είχε στρογγυλοκαθίσει στα έδρανα του κοινοβουλίου με 10 βουλευτές, που οι περισσότεροι από αυτούς είναι ναζιστές και φασίστες. Αν ο πολύς κόσμος γνώριζε τι έγραφε ο Πλεύρης στο βιβλίο του και ότι βασικοί υποψήφιοι του ΛΑΟΣ στις βουλευτικές εκλογές ήταν ο γιος και συνήγορός του, καθώς και οι μάρτυρες υπεράσπισής του Φιδέλης και Ναξάκης, ή αν γνώριζε ότι ο θορυβώδης εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος και νυν βουλευτής ʼδωνις Γεωργιάδης εκθείαζε πρόσφατα το εν λόγω σύγγραμμα, τότε η πεντακομματική βουλή δε θα ήταν πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, τα ψευτοΚΚΕ-ΣΥΝ-ΛΑΟΣ καθώς και οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων ανήκουν στο ίδιο πολιτικο-ιδεολογικό μέτωπο: το φαιοκόκκινο μέτωπο του ναζισμού, του αντισημιτισμού και του ακροδεξιού αντιδυτικισμού και όλοι με τον ένα ή τον άλλον τρόπο επιδιώκουν την πρόσδεση της χώρας μας στο ρωσικό νεοναζιστικό άρμα. Η αποκάλυψη και αντιμετώπισή του είναι προϋπόθεση για την αναχαίτιση του ανερχόμενου ναζισμού.
Όλοι οι αντιφασίστες και οι δημοκράτες πρέπει να έρθουν στις 3 του Δεκέμβρη στο δικαστήριο, για να υπερασπιστούν τη δημοκρατία σ' αυτόν τον τόπο και να απαιτήσουν την παραδειγματική τιμωρία των ναζιστικών καθαρμάτων.

---------------------------------------------------------------------------

 

TA NEA 3.12.2007

 

Το πλευρικό παραλήρημα και η ελευθερία έκφρασης

Του Κωστή Παπαϊωάννου

 

Δηλώ εξ αρχής, ότι είμαι ναζί, φασίστας, ρατσιστής, αντιδημοκράτης, αντισημίτης, Έτσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα, Καλώς κάνουν και διατηρούν το στρατόπεδο (Άουσβιτς) εις καλήν κατάστασιν, διότι ουδείς μπορεί να γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον, Ξυπνήστε, οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει, Ο Χίτλερ κατηγορήθη για κάτι που αληθώς δεν συνέβη. Αργότερα η ιστορία της ανθρωπότητος θα τον κατηγορήσει, διότι ενώ ηδύνατο να απαλλάξει την Ευρώπην από τους Εβραίους, δεν το έκανε, Ασφαλώς σιγά σιγά αποκαθίσταται η αλήθεια, η προπαγάνδα υποχωρεί και θα ξημερώση η ημέρα, που θα κυματίσουν αι σημαίαι του ναζισμού.
Ποια είναι η απάντηση στο ναζιστικό παραλήρημα; Μια ανοιχτή κοινωνία που επιβεβαιώνει την αξία του ορθού λόγου και την ελευθερία έκφρασης ή μια κοινωνία που αμύνεται με νομοθετημένες απαγορεύσεις; Αν κάτι πετυχαίνει η δίκη Πλεύρη είναι να μας ωθήσει στην αναζήτηση της λεπτής γραμμής που ορίζει τον πυρήνα της ελεύθερης έκφρασης. Η ελευθερία της έκφρασης είναι ανθρώπινη αξία, ακόμα και όταν επιτρέπει να λέγεται το απάνθρωπο. Οι μοχθηρές σκέψεις πεθαίνουν από το ίδιο τους το δηλητήριο. Αφήστε τες να εκφραστούν και θα καταδικαστούν από μόνες τους (Ραούλ Βανεγκέμ). Είναι αυτή η θέση αρκετή; Σύμφωνα με τον Ρόναλντ Ντουόρκιν, όχι: Αντιτίθεμαι σε κάθε περιορισμό της ελευθερίας του λόγου, σε κάθε λογοκρισία ακόμα και απέναντι σε λόγια ρατσιστικά ή σεξιστικά. Μόνο μια εξαίρεση θα κάνω. Αν καταφθάνετε εν μέσω ενός οργισμένου πλήθους με ένα σκοινί στο χέρι και δείχνετε με το δάχτυλο έναν μαύρο φωνάζοντας κρεμάστε τον, τότε αξίζει να διωχθείτε. Τότε μόνο μπορεί η έκφραση άποψης να ποινικοποιηθεί, όταν ευθέως αποσκοπεί στη διάπραξη εγκλήματος και οδηγεί σε αυτό. Είναι λάθος η διαστολή των όρων, ώστε να τιμωρείται η διατύπωση μιας εμπρηστικής γνώμης χωρίς σκοπούμενη επακόλουθη διάπραξη αδικήματος, η αποσύνδεση δηλαδή της άποψης από την πράξη. Σε αυτή τη λεπτή γραμμή καλείται να ακροβατήσει το δικαστήριο και να κρίνει αν το βιβλίο του Πλεύρη ισοδυναμεί με σκοινί στο χέρι κάποιου εν μέσω οργισμένου πλήθους.
Οι νεοναζί θα αποπειραθούν να εκμεταλλευτούν την όποια απόφαση, είτε ηρωοποιώντας τον διωκόμενο μάρτυρα είτε σε αντίθετη περίπτωση επιχαίροντας για τη δικαίωση του αποκρουστικού τους οράματος. Ας δοκιμάσουν λοιπόν τις αντοχές της δημοκρατίας (υπάρχει και το δικαίωμα στην ανιστόρητη ανοησία). Οφείλουμε να αποδείξουμε πως όντως αντέχουμε την έκφραση ακόμα και των πιο ελεεινών ιδεών, αλλά όχι την εγκληματική υλοποίησή τους, που πρέπει να πατάσσεται αμείλικτα. Πέραν αυτού, τους αρμόζει η χλεύη. Το βάδισμα της χήνας, το μουστακάκι του παρανοϊκού ειδώλου, η διακωμώδηση της μεγαλομανούς νεκρανάστασης του Χίτλερ θα άρμοζε τέλεια ως αντίδραση σε κάθε εμφάνιση οποιουδήποτε Έλληνος Φύρερ.
Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

 

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071203&nid=6763122&sn=&spid=221

 

---------------------------------------------------------------------------

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2.12.2007

 

 

Παρούσα στη δίκη για όλη την αλήθεια

Του Τακη Καμπυλη

 

Η κυρία Βέττα Μιωνή, Ελληνοεβραία που έχασε τον πατέρα της στο Αουσβιτς, εξηγεί γιατί αποφάσισε να πάει αύριο στο Εφετείο

Aυτή τη φορά, αυτή η δίκη, αύριο στο Eφετείο στην Aλεξάνδρας, θα είναι διαφορετική από εκείνη, την ίδια, που διεκόπη τον Σεπτέμβριο. Θα έχει ονοματεπώνυμα, απέναντι στις 1.400 σελίδες του K. Πλεύρη. Το βιβλίο του Οι Εβραίοι, όλη η αλήθεια ήταν η αφορμή για τη δίκη. Δίπλα του, ο γιος του, βουλευτής του ΛA.OΣ, Aθανάσιος. Aπέναντί τους πρώην σκιές. Ελληνες εβραίοι.

Kάτι έγινε στις μέρες που μεσολάβησαν από την πρώτη δίκη. Tο Kεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο προσπάθησε να κρατήσει το θέμα χαμηλά. Eίναι πάγια τακτική του τα τελευταία χρόνια γι' αυτό όλο και περισσότεροι Ελληνο-εβραίοι αμφισβητούν αρκετές επιλογές του. Ετσι, παρά την αντίθεση του KIΣ, άνθρωποι που ξέρουν άριστα το ναζισμό θα παρακολουθήσουν τη δίκη.

Θα είναι απέναντι στους κατηγορούμενους, K. Πλεύρη, Δημήτρη Zαφειρόπουλο, Θεόδωρο Xατζηγώγο και Mιχαήλ Γεωργίλα, άνθρωποι που επέζησαν από αυτό που ο K. Πλεύρης καταλογίζει ως αποτυχία λόγω αναποτελεσματικότητας των Nαζί. Aπό το Oλοκαύτωμα.

Πόσοι θα είναι; Tο KIΣ δεν ξέρει. Oύτε ποιοι θα είναι. Θα είναι σίγουρα ανάμεσά τους και μία κυρία. H Bέττα Mιωνή. Παιδί του πολέμου που έζησε μετά, πριν από χρόνια στον γάμο της, μία ασυνήθιστη εμπειρία. Eίδε στη λίστα των προσκεκλημένων το όνομα του δωσίλογου που κατέδωσε τον πατέρα της και τον έστειλε στο Αουσβιτς. O πατέρας της χάθηκε εκεί που ο K. Πλεύρης γράφει ότι ορθώς το διατηρούν σε καλή κατάσταση, για να συμπληρώσει (στην πρώτη δίκη) η πρόεδρος (ναι, του δικαστηρίου) κ. Eυφροσύνη Tσελεχοβίτου σιγά, και δεν φτιάχνουν άλλα;.

H Bέττα Mιωνή δεν θέλει να μιλήσει στη δίκη. Δεν θέλει να μπει σε καμιά διαδικασία θυματοποίησης. Aλλά θέλει να είναι εκεί. Tο πρόσωπο απέναντι στην αντισημιτική υστερία. Kαι ιστορία. Γιατί έχει ο αντισημιτισμός την ιστορία του στην ήπειρό μας. Kαι σύμφωνα με αρκετούς ειδικούς ξαναγυρνά, πιο διαφορετικός από κάθε άλλη φορά. Eίναι περίπου αυτό που λένε μερικές φορές κάποιες κυρίες -νέες γνωριμίες- στην κ. Bέττα Mιωνή. Kαλά, εσείς εβραία; Oύτε που σας φαίνεται. Kαι σκέπτομαι, λέει η κ. Mιωνή, ότι πρώτον μου το λένε για κοπλιμέντο και δεύτερον, πώς είναι άραγε γι' αυτές, στο μυαλό τους, οι εβραίοι;.

Νέος, αόρατος αντισημιτισμός

O Γάλλος πολιτικός επιστήμονας Πιερ Aντρέ Tαγκίεφ έχει εξηγήσει ότι ο νέος αντισημιτισμός είναι περίπου αόρατος αφού οι φορείς του είναι βέβαιοι ότι δεν είναι αντισημίτες, ωστόσο πιστεύουν πως το κράτος του Iσραήλ ως σιωνιστικό κατασκεύασμα δημιουργεί τελικά όλα τα προβλήματα.

Xαρακτηριστικό παράδειγμα στην Eλλάδα, αναφέρει σχετικά σε κείμενό του ο πανεπιστημιακός Aνδρέας Πανταζόπουλος, οι δηλώσεις του Mίκη Θεοδωράκη το 2003 περί εβραίων στη ρίζα του κακού. (Λίγο μετά προσπάθησε να ανασκευάσει με συνέντευξή του στην ισραηλινή εφημερίδα Xααρέτζ, όπου τελικά υποστήριξε πως οι εβραίοι ώθησαν τον Mπους στον πόλεμο του Iράκ. Kαι ότι αυτοί {οι εβραίοι} ελέγχουν το παγκόσμιο χρήμα).

(Εχει και σκοτεινές σελίδες η ελληνική ιστορία. Aπό τον αντισημιτισμό των βενιζελικών που πρωτοστάτησαν στην πυρκαγιά του Kάμπελ στη Θεσσαλονίκη μέχρι πρόσφατες ακραίες κορόνες στον πόλεμο Iσραήλ - Xεζμπολά.)

Ακραίες αντιδράσεις

Aπό την άλλη πλευρά, την αντιναζιστική, γίνονται και ακρότητες υποστηρίζουν μερικοί. Ισως επειδή υπάρχει αμηχανία ως προς τον τρόπο αντίδρασης απέναντι σε φαινόμενα κοινωνικού αναθεωρητισμού (αν επιτρέπεται τέτοιος νεολογισμός). Yπενθυμίζεται ως ακραία μορφή αντίδρασης, η φυλάκιση στην Aυστρία του αρνητή του Oλοκαυτώματος ιστορικού Nτέιβιντ Ιρβινγκ. Kαι ο εξαναγκασμός του σε περίπου δήλωση μετανοίας! Mόλις την περασμένη Δευτέρα, στην Aγγλία, αντιρατσιστές εισέβαλαν και ματαίωσαν ομιλία του Ιρβινγκ σε φοιτητές της Oξφόρδης.

Kαι στην περίπτωση του βιβλίου Πλεύρη υπήρξε έντονη ζύμωση για το αν χρειαζόταν ο δικαστικός δρόμος. Mέτρησε τελικά το γεγονός ότι, όπως λέει ο ποινικολόγος Οβι Nαμίας, δεν ετίθετο θέμα απόσυρσης του βιβλίου αφού δεν προβλέπεται από την ελληνική νομοθεσία. (Yπάρχει σχετική προς το αντίθετο απόφαση - πλαίσιο του Eυρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλά δεν έχει ενσωματωθεί ακόμη στο δικό μας δίκαιο).

Mε λίγα λόγια, δεν τίθεται ζήτημα απαγόρευσης του βιβλίου που τόσο διαφήμισε από τις εκπομπές του ο βουλευτής του ΛA.OΣ Αδωνις Γεωργιάδης. Αλλωστε μόνο του το βιβλίο δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. H προσφυγή ήταν περισσότερο από την ανάγκη μιας επίσημης αντίδρασης - ένα κατά κάποιο τρόπο πλαίσιο τού τι είναι και τι δεν είναι διαπραγματεύσιμο από τη Δημοκρατία. Θα είχε επίσης σημασία για τους μηνυτές, η ενεργοποίηση του ξεχασμένου από το 1979 αντιρατσιστικού νόμου, όπως και έγινε.

Μάχη με την έδρα

H Aντιναζιστική Πρωτοβουλία, το Παρατηρητήριο του Eλσίνκι και το KIΣ τελικά αποφάσισαν την προσφυγή στη δικαιοσύνη. Kαι δικαιώθηκαν αφού βρέθηκαν σε μια απρόσμενη μάχη: Στην πρώτη δίκη (που τελικά διεκόπη για αύριο) αντιμετώπισαν την επιθετικότητα της έδρας και ιδίως οι μάρτυρες κατηγορίας Αννα Στάη και Eιρήνη Kούτελου την μεροληπτική υπέρ Πλεύρη συμπεριφορά του εισαγγελέα Σπ. Mουζακίτη. O οποίος επέμενε στο επιστημονικό προϊόν του K. Πλεύρη - αγνοώντας άραγε τους βιολογικούς χαρακτηρισμούς στο βιβλίο για τον Kόφι Aνάν και λοιπούς μαύρους εβραίους και τσιγγάνους και γενικά μη - Ελληνες;

Εχει λεχθεί πως στην αστική δημοκρατία η ηθική καταρρέει στα άκρα της. Mια ανάλογη ρητή υπενθύμιση περί των αληθειών Πλεύρη είναι το ζητούμενο της

δίκης. Aυτό περιμένει και η Bέττα Mιωνή. Διότι έζησε και τον αντισημιτισμό αλλά και την αλήθεια των αντισημιτικών κοινοτοπιών.

Ο δωσίλογος είχε όνομα...

Kοριτσάκι το 1944 στη Θεσσαλονίκη, δεν μπορούσε να καταλάβει πώς από τη μία μέρα στην άλλη ο παππούς της, ο περίφημος γυναικολόγος Mωϋσής Mαταλόν έπαψε ξαφνικά να απολαμβάνει τον σεβασμό των συμπολιτών του. H οικογένεια, όμηρη στο γκέτο του Xιρς.

Eυτυχώς ο παππούς βρήκε τρόπο. Ενα πρωινό με ένα καΐκι, η οικογένεια της κ. Mιωνή -μπαμπάς, μαμά και αδελφούλα- ο παππούς και οι άλλες του κόρες φτάνουν Πειραιά. Εκεί σκορπίζονται σε διάφορα σπίτια. Mερικοί στην Aθήνα, μερικοί στο Αργος.

Eμείς μείναμε στην Aθήνα, είχαμε την τύχη να βρεθούμε κάτω από την ομπρέλα του πατέρα Xρυσόστομου, Ελληνα καθολικού ιερέα. Ηταν στην Aντίσταση και μας βοήθησε με το δίκτυό του. Eμείς τα κορίτσια -αν και εβραίες- πήγαμε στην ελληνογαλλική. H ζωή κυλούσε. Στα κρυφά, με χιλιάδες φόβους, αλλά κυλούσε. Mέχρι που μια μέρα ο πατέρας μου δεν ξαναγύρισε. Eίχε συναντήσει τυχαία στον δρόμο έναν Θεσσαλονικιό έμπορο, που ήταν συνεργάτης των Γερμανών, πιστός ναζί από ιδεολογία και είχε μετεγκατασταθεί στην Aθήνα, στο Nέο Hράκλειο. Tον έδωσε αμέσως. Στη Mέρλιν άρχισαν τα βασανιστήρια. Ποιοι τον έκρυβαν κ.λπ. Mετά ήρθαν στο σπίτι και συνέλαβαν και τη μητέρα μου. Γύρισε μόνη της από το Αουσβιτς.

Tο όνομα του δωσίλογου, η γνωστοποίησή του, πρέπει να είχε μεγάλη σημασία για τον πατέρα της. Ως να άγγιζε ένα σημείο που συναντά η ατομική τη συλλογική μνήμη. Προσπάθησε να εξασφαλίσει ότι ο δωσίλογος δεν θα ξεχαστεί. Eκτός από την προφορική του μαρτυρία στη γυναίκα του έστειλε και σε ένα φίλο του ένα κομμάτι χαρτοσακκούλας με το όνομα του δωσίλογου γραμμένο. Mόνο δύο λέξεις. Ονομα και επώνυμο.

Στο γάμο της...

Aυτό το κομμάτι χαρτί το είδε η Bέττα Mιωνή. Kαι το ξαναείδε χρόνια μετά: Mόλις είδα το όνομα της συγκεκριμένης οικογένειας στη λίστα των προσκεκλημένων στο γάμο μου, τα 'χασα. Pώτησα τον σύζυγό μου. Hταν γνωστός με τον γιο του δωσίλογου. Δεν το πίστευε τι μού είχε κάνει αυτός ο άνθρωπος. Aργότερα έμαθα πως η σύζυγος ενός άλλου εβραίου ήταν κι αυτή θύμα του. Εψαξα και έμαθα ότι είχε φύγει με τους Γερμανούς, έμεινε στη Γερμανία μέχρι την αμνηστία του Πλαστήρα και ξαναγύρισε. Ηταν πλέον εργοστασιάρχης στο Nέο Hράκλειο.

Δύσκολα ζεις, έστω και σε μια μεγάλη πόλη, με τέτοια προηγούμενα από το παρελθόν. Ή όχι;

Mια φορά, δεν ξέρω πώς και γιατί, δεν άντεξα. Tον πήρα τηλέφωνο. Kατάλαβε ποια ήμουν, ήξερε και από την ακύρωση της πρόσκλησης γάμου. Πώς μπορείς;, τον ρώτησα και ζεις και γελάς μετά απ' όσα έκανες; Mε έβρισε. Xυδαία. Kαι για σαπούνια μου είπε, τι δεν μου είπε.

Ωρα για νέες συζητήσεις

Kακώς προσπαθούν πολλοί συγγραφείς να παρουσιάσουν τους ναζί ως διεστραμμένους. Οπως σημειώνει ο Σταύρος Zουμπουλάκης, δεν ήταν διεστραμμένοι, ήταν διεστραμμένα κανονικοί. Kαι η Bέττα Mιωνή πρέπει να το έχει επίσης έτσι ξεκάθαρο στο μυαλό της. Οσο υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, τόσο νιώθω πιο δυνατή. H εκδίκησή μου είναι ότι υπάρχω και η χαρά μου ότι έχω δύο υπέροχους γιους. Kαι καθόλου μίσος. Για όλους τους γιους.

H δίκη θα ξεκινήσει αύριο με νέα σύνθεση. Στην προηγούμενη είχε αποκλειστεί το KIΣ από πολιτική αγωγή με όντως νομικό αλλά και συζητήσιμο επιχείρημα θα πει ο εκ των δικηγόρων πολιτικής αγωγής Οβι Nαμίας. Ελπίζεται -από τους μηνυτές- ότι η δίκη θα ξεκινήσει. Kαι ελπίζεται ότι οι αντιδράσεις που καταγράφονται σε blogs και στον Tύπο θα εκφραστούν κάποια στιγμή και πιο συγκροτημένα. Γίνονται ήδη, σε χώρους κοντά στα πανεπιστήμια και την πολιτική, συζητήσεις για την ανάγκη μιας νέας αντιμετώπισης του ακροδεξιού λόγου στην Eλλάδα, ιδίως μετά την είσοδο του ΛA.OΣ στη Bουλή και την προβολή των σκληρών στελεχών του από τα τηλε-παράθυρα.

Πάντως ο ακροδεξιός χώρος και οι νεοναζί έχουν ετοιμαστεί για τη δίκη. Προκηρύξεις σε πολλές περιοχές της Αθήνας καλούν σε κινητοποίηση. Δεν υπογράφονται από καμία από τις γνωστές οργανώσεις...

Ενας καφές, έστω και 18 χρόνια μετά...

Το γράμμα έφτασε στα γραφεία της εταιρείας του Ραφέλ Βαρσάνο με τον πιο συνηθισμένο τρόπο που φτάνουν τα σημαντικά γράμματα. Xωρίς καθυστέρηση. Εστω κι αν ο αποστολέας εξηγεί ότι άργησε 18 χρόνια.

O κ. Pαφέλ Bαρσάνο ήταν την προηγούμενη μέρα φιλοξενούμενος σε άρθρο της Kαθημερινής σχετικό με τη δίκη για το βιβλίο του Kώστα Πλεύρη. Ηταν η επιμονή του τώρα στα βαθιά γεράματα να έρθει στην Aθήνα, στο Eφετείο, στη δίκη. Nα πει να εγώ είμαι, για μένα γράφεις. Nα πει ότι δεν επέζησε τυχαία από το Αουσβιτς.

Tην άλλη μέρα (Δευτέρα, 8 Oκτωβρίου) πήρε την ακόλουθη επιστολή:

Αγαπητέ κύριε Βαρσάνο,

παρ' όλο που είμαστε γείτονες από το 1989 (ένας τοίχος μας χωρίζει) δεν σας γνώρισα προσωπικώς και μόνο με τους γιους σας έχω μιαν απλή ευγενική καλημέρα. Σ' αυτό φταίμε και οι δύο και ίσως πιο πολύ η απρόσωπη και εγκαταλειμμένη βιομηχανική περιοχή μας.

Το χτεσινό άρθρο της Καθημερινής με έφερε κοντά σας, όχι μόνο γιατί μου υπενθύμισε αυτή τη γειτονία, αλλά κυρίως διότι ο εβραϊσμός της Θεσσαλονίκης και η ιστορία των Ιουδαίων με αποκορύφωμα τη Shoah είναι θέματα που συγκλόνισαν και συγκλονίζουν τη ζωή μου. Είμαι τέκνο Ποντίων που έζησαν τη δική τους γενοκτονία και μου μετέδωσαν αυτό το βαθύ αίσθημα οργής και πόνου ταυτόχρονα που νιώθει κανείς όταν υφίσταται αναίτια μαζικό κατατρεγμό. Τα δικά μας πάθη βεβαίως δεν προσεγγίζουν κατ' ελάχιστον τα δικά σας ούτε σε ένταση, ούτε σε βάθος χρόνου, αλλά μου δίνουν τη δυνατότητα να συμπάσχω μαζί σας και να σας συμπαραστέκομαι όταν γελοίοι αρνητές της ιστορίας προσπαθούν να υποβιβάσουν την ντροπή της ανθρωπότητας για ό,τι συνέβη σε βάρος σας.

Ηρθα στη ζωή τη χρονιά που η Θεσσαλονίκη άδειαζε από τους Εβραίους συμπατριώτες μου και αυτό μου δημιουργεί ένα μόνιμο αίσθημα κενού και ενοχής.

Σας γράφω αυτή την επιστολή για να σας προσφέρω τη συμπάθεια και τη φιλία μου και θα χαρώ πολύ να σας προσφέρω έναν καφέ σύντομα.

Αποσπάσματα από την πρώτη δίκη

Ο εισαγγελέας προς τη μάρτυρα κατηγορίας Αννα Στάη:

- Εδώ κυκλοφορεί ο κάθε ανώμαλος και ο κάθε τοξικομανής και βγαίνουνε όλοι οι θολοκουλτουριάρηδες και οι προοδευτικοί και λένε το εξής: Α! Το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Α! Το δικαίωμα στην έκφραση. Και όλοι λέμε: Ωραία και καλά!

- ()Το 1979 περί Ολοκαυτώματος οι πάντες ήταν ανύποπτοι. Τώρα τα 2 τελευταία χρόνια γίνονται κάτι πράγματα στην Ευρώπη και υπάρχουνε στη Γαλλία και τη Γερμανία κάποιες καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων, με κάποιους νόμους αμφιβόλου συνταγματικότητος. [] Ο κύριος Πλεύρης αναφέρεται και σε βιβλιογραφία. [] Με αυτό θέλω να καταλήξω στο ότι το έργο του έχει επιστημονικό χαρακτήρα. Το όλο πνεύμα της καταθέσεώς σας που με ενδιαφέρει εμένα είναι το ότι του αρνείστε τον επιστημονικό χαρακτήρα στο έργο του. [] Εάν μας αρέσει ο Πλεύρης σαν επιστήμονας είναι θέμα κριτικής δεν είναι θέμα να τον ρίξουμε στο μπουντρούμι. [] Ο κύριος Πλεύρης έχει το δικαίωμα να πει ότι [ο Χίτλερ] έκανε καλώς. Γιατί να του το αφαιρέσουμε; [] Θέλετε εσείς ένα ναζιστικό δικαστήριο να σας δικάσει και να σας καταδικάσει; 'Η μια ναζιστική πολιτεία; [] Οταν οι Εβραίοι λένε ότι είμεθα ο περιούσιος λαός επί της γης τους μήνυσε κανείς;

- Κυρία μου θα σας διαβάσω κάτι το οποίον λέει [ο Πλεύρης]. Και επ΄αυτού τι έχετε να πείτε; Λέει εδώ: Επανειλημμένως θα τονίσω ότι δεν επιτίθεμαι εναντίον των Εβραίων ως ατόμων και ως λαού, ως φυλής και ως έθνους. Αλλά εναντίον της θρησκείας τους. Επειδή αυτή διδάσκει ότι οι Εβραίοι συνεφώνησαν με το θεό τους τον Ιεχωβά αυτοί να τον λατρεύουν κι εκείνος θα τους εξασφαλίσει την παγκόσμια κυριαρχία σε όλα τα έθνη του κόσμου. Κι αν είναι κάποιος ρατσιστής, είναι αυτοί εδώ που γράφουν αυτά στη θρησκεία τους.

Οι Εβραίοι, όλη η αλήθεια υπό Κ. Πλεύρη

- Ο ναζισμός γνωρίζων καλά τα εβραϊκά σχέδια απεφάσισε, όπως αλλού περιγράφω, να εκδιώξει τους Εβραίους από την Ευρώπην. Και έπραξε κατά την γνώμιν μου πολύ ορθώς. Η απαλλαγή της Ευρώπης από τους Εβραίους είναι επιβεβλημένη, διότι ο εβραϊσμός συνιστά απειλή κατά της ελευθερίας των εθνών.

- Εβραίος (στο θρήσκευμα) και άνθρωπος είναι έννοιαι αντιφατικαί, δηλαδή η μία αποκλείει την άλλην.

- Ετσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα. [] Ξυπνήστε, οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_02/12/2007_251106

 

------------------------------------------------------------------------------------

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 1.12.2007

 

Η δίκη για το αντισημιτικό βιβλίο του Κώστα Πλεύρη που διαφήμιζε ο Αδωνις Γεωργιάδης

 

Ο Ελλην Γκέμπελς και οι θαυμαστές του

 

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΨΑΡΡΑ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ. ΙΟΣ e-mail

 

Στη φωτογραφία δεξιά εμφανίζεται ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Αδωνις Γεωργιάδης σε μια σκηνή από την εκπομπή που είχε στο κομματικό κανάλι ΤΗΛΕΑΣΤΥ μέχρι τις εκλογές. Το βιβλίο που προτείνει στους τηλεπελάτες του να αγοράσουν ο κ. Γεωργιάδης δεν είναι άλλο από το πρόσφατο πόνημα του γνωστού ακροδεξιού πολιτευτή Κωνσταντίνου Πλεύρη Οι Εβραίοι, στο οποίο αναπαράγονται όλα τα επιχειρήματα της διεθνούς αντισημιτικής προπαγάνδας, αλλά και εξυμνούνται ανοιχτά ο Χίτλερ και ο ναζισμός.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί το βασικό υλικό στο κατηγορητήριο που έχει συνταχθεί κατά του κ. Πλεύρη και στελεχών της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος με την κατηγορία ότι προέτρεψαν σε πράξεις και ενέργειες δυνάμενες να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος και βία κατά προσώπων και ομάδων προσώπων, εκ μόνου του λόγου της φυλετικής και εθνικής καταγωγής αυτών, ενώ εξέφρασαν και ιδέες προσβλητικές κατά ομάδας προσώπων, λόγω της φυλετικής και εθνικής καταγωγής των, και δη των Εβραίων.

Τη Δευτέρα επαναλαμβάνεται στο Εφετείο της Αθήνας η δίκη για το βιβλίο, η οποία είχε ξεκινήσει στις 11 Σεπτεμβρίου και διακόπηκε για να ξαναρχίσει απ' την αρχή με νέα σύνθεση δικαστηρίου.

Ξεκαθαρίζουμε μία ακόμα φορά ότι δεν θεωρούμε τα δικαστήρια κατάλληλο τόπο για τον έλεγχο βιβλίων ή δημοσιευμάτων, ακόμα και των πιο ακραίων. Βλέπουμε σήμερα να συμβαίνει αυτό που προβλέπαμε πριν από δέκα χρόνια, με αφορμή τη δίωξη του Γκαροντί στη Γαλλία για το δικό του αντισημιτικό πόνημα: Το βιβλίο θα περνούσε εντελώς απαρατήρητο αν δεν υπήρχε αυτός ο περίφημος νόμος
Gayssot, που η εφαρμογή του είναι ικανή να μετατρέψει σε ήρωα τον οποιοδήποτε Πλεύρη ή Μιχαλολιάκο. Με την άσκηση της δίωξης, ο Γκαροντί εμφανίζεται δικαιωμένος. Μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι θύμα του εβραϊκού λόμπι, το οποίο επιχειρεί να τον εμποδίσει να πει την "αλήθεια". Εστω κι αν αυτή η αλήθεια περιορίζεται στο τερατώδες ιδεολόγημα των "αρνητιστών" (Το τελευταίο Πιστεύω του Ροζέ Γκαροντί, Ιός, 9.6.96).

Οι ειδικοί νόμοι που απαγορεύουν τη ρατσιστική και αντισημιτική προπαγάνδα μετατρέπονται συνήθως σε μπούμερανγκ κατά της δημοκρατίας, γιατί επιτρέπουν στους αντισημίτες και τους ρατσιστές να εμφανίζονται ως απλοί υποστηρικτές της ελευθερίας του λόγου. Και το χειρότερο: οι κρυφοί αντισημίτες που δεν έχουν το θάρρος (ή θράσος) του Πλεύρη, κρύβονται πίσω απ' αυτές τις διώξεις για να επιτεθούν και πάλι στους Εβραίους, κατηγορώντας τα θύματα ως θύτες.

Πρώτη φορά αυτεπάγγελτη δίωξη

Πάντως στην Ελλάδα (σε αντίθεση με άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες) είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται αυτεπάγγελτη δίωξη για αντισημιτική προπαγάνδα. Αυτό δεν σημαίνει δυστυχώς ότι η χώρα μας αποτελεί εξαίρεση ή ότι δεν σημειώνονται παρόμοια ρατσιστικά κρούσματα. Μάλλον συμβαίνει το αντίθετο. Η υποβόσκουσα ή και ανοιχτή αντισημιτική προπαγάνδα αποτελεί καθημερινό φαινόμενο, που γίνεται απολύτως ανεκτό στο δημόσιο διάλογο και δεν περιορίζεται στις ναζιστικές ή ακροδεξιές σέχτες. Χαρακτηριστικό το σχόλιο του Γ. Φωτ.(ιάδη) που φιλοξένησε πριν από λίγες μέρες ο Αδέσμευτος Τύπος (30/10/07), στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζεται ότι πρέπει να κρεμάσουμε στο Σύνταγμα όσους κάνουν σεμινάρια σε καθηγητές και δασκάλους για το εβραϊκό ολοκαύτωμα! Τι παραπάνω να πει ο Πλεύρης και ο Μιχαλολιάκος;

Ούτως ή άλλως, ο Πλεύρης είναι ο τελευταίος που μπορεί να διαμαρτυρηθεί για φίμωση ή στέρηση του δικαιώματος λόγου. Οχι μόνο επειδή διέθετε επί χρόνια δική του εκπομπή στο κανάλι του κ. Καρατζαφέρη, απ' όπου μετέφερε τα κηρύγματα μίσους που συγκρότησαν τον ιδεολογικό πυρήνα του σημερινού ΛΑΟΣ, ούτε επειδή δεκάδες βιβλία του κυκλοφορούν ανεμπόδιστα σε βιβλιοπωλεία όλης της Ελλάδας. Δεν δικαιούται να διαμαρτύρεται διότι είναι ο ίδιος που από την προδικτατορική περίοδο εξυμνούσε το (λογοκριτικό) καθεστώς Μεταξά, ενώ υπηρέτησε και τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της δικτατορίας από τη θέση του γραμματέα του πραξικοπηματία Λαδά. Αλλά και μέχρι πριν από λίγα χρόνια κατέθετε σε δικαστήρια υπέρ της απαγόρευσης βιβλίων, όπως συνέβη το 1992, όταν κλήθηκε να καταθέσει την ιστορική του σοφία για να απαγορευτεί το βιβλίο Τα Βαλκάνια, το μακεδονικό και η εργατική τάξη.

Αλλά αυτή είναι -τουλάχιστον σε επίπεδο αρχής- μια θεμελιακή διαφορά της σύγχρονης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας από τη δικτατορία: ακόμα και στους εχθρούς της η δημοκρατία (πρέπει να) επιτρέπει το λόγο και τη δημόσια έκφραση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι δυνατός οποιοσδήποτε διάλογος με τους εχθρούς της δημοκρατίας, τους οπαδούς του αρνητισμού και του εθνικοσοσιαλισμού. Καμιά συζήτηση μ' αυτούς δεν είναι δυνατή. Οχι επειδή -τάχα- έχουν σοβαρά επιχειρήματα, αλλά ακριβώς επειδή περιφρονούν τον ορθό λόγο και την ανταλλαγή επιχειρημάτων. Κάθε διάλογος μ' αυτούς τους εχθρούς της αλήθειας και τους δολοφόνους της μνήμης (όπως ονόμαζε ο Βιντάλ Νακέ τους αρνητές του Ολοκαυτώματος) απλώς νομιμοποιεί τις τερατωδίες τους ως ακόμα μια άποψη.

Δεν έχει κανένα νόημα ένας διάλογος για τα υπέρ και τα κατά π.χ. του Χίτλερ ή για το αν υπήρξε ή όχι Ολοκαύτωμα.

Πώς να συζητήσει, π.χ., κανείς με τον Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος διαρρηγνύει κάθε τόσο τα ιμάτιά του ότι αυτός δεν έχει καμιά σχέση με το βιβλίο του Πλεύρη και ότι το έχει δημόσια επικρίνει; Αναγκαστήκαμε να απομαγνητοφωνήσουμε τα όσα έλεγε σε αλλεπάλληλες εκπομπές του το καλοκαίρι του 2006 γι' αυτό το περίφημο, το αγαπημένο του βιβλίο, για το χιούμορ του δασκάλου του (του Πλεύρη) που θέλει να κάνει σαπούνι τον Πάγκαλο, κ.λπ. Τα ντοκουμέντα αυτά είναι αναρτημένα στο δικτυακό μας τόπο (
www.iospress.gr/extra/extra_20060801.htm) και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Αλλωστε, όπως αποκάλυψε το ΕΠΣΕ την περασμένη Δευτέρα, τα ίδια φυσικά πρόσωπα μετέχουν σε επιχειρήσεις του Γεωργιάδη και στις εκδόσεις του Πλεύρη.

Και πώς να σχολιάσει κανείς την ιερή αγανάκτηση του κ. Γεωργιάδη που διαψεύδει ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με τη δίκη του Πλεύρη, την ίδια στιγμή που έχει καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στη μήνυση του Πλεύρη κατά των εκπροσώπων του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, όπου διαβεβαιώνει ενόρκως ότι το βιβλίο που εξυμνεί τον Χίτλερ και το ναζισμό σε κανένα σημείο δεν εγκρίνει ή προτρέπει άλλους ανθρώπους σε ενέργειες εναντίον των Εβραίων ούτε δικαιολογεί παρόμοιες πράξεις που έχουν κάνει άλλοι, κατά το παρελθόν (κατάθεση 21.6.07).

Η δίκη της Δευτέρας θα έχει πάντως ξεχωριστό ενδιαφέρον. Δεν γνωρίζουμε αν θα επαναληφθεί το κλίμα της πρώτης δίκης που διακόπηκε, αλλά είναι αλήθεια ότι εκείνο το πρώτο δείγμα μάς είχε σοκάρει. Κατ' αρχήν αποβλήθηκε η πολιτική αγωγή (δηλαδή οι εκπρόσωποι του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου και του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι), με τη δικαιολογία ότι ο τροποποιημένος αντιρατσιστικός νόμος διώκει αυτεπάγγελτα και δεν απαιτεί έγκληση. Αλλά αυτή η τροποποίηση έγινε προς όφελος των θιγομένων, για να μην απαιτείται δηλαδή η βασανιστική παρουσία των θυμάτων - όταν εκείνα δεν το επιθυμούν. Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται η βελτίωση του νόμου ως λόγος περιστολής των δικαιωμάτων των άμεσα θιγομένων. Ομως εκείνος που έκλεψε την παράσταση στην πρώτη δίκη ήταν ο εισαγγελέας της έδρας. Από τα πρακτικά της δίκης που έχει αναρτήσει στον ιστότοπό της η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία (
www.antinazi.gr), διαφαίνεται καθαρά ότι, πριν αρχίσει καν η ακροαματική διαδικασία, εκείνος είχε πειστεί ότι ο Πλεύρης είναι ένας επιστήμων ιστορικός, ότι το έργο του έχει επιστημονικό χαρακτήρα και απείλησε με εγκλεισμό στο κρατητήριο την πρώτη μάρτυρα που αποκαλούσε τον Πλεύρη ναζιστή. Και για να κάνει πιο σαφή τη θέση του δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει την αργκό του χώρου: Εδώ κυκλοφορεί ο κάθε ανώμαλος και ο κάθε τοξικομανής και βγαίνουνε όλοι οι θολοκουλτουριάρηδες και οι προοδευτικοί και λένε το εξής: Α, το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Α, το δικαίωμα στην έκφραση. Και σε άλλο σημείο: Εδώ κυκλοφορούν τα βιβλία, τα αίσχη του Μαρκησίου ντε Σαντ, κι αυτή τη στιγμή εδώ ασχολούμεθα πάρα πολύ με τις ιδέες κάποιου ανθρώπου, έστω κι αν διαφωνούμε.

Η υπόθεση δεν θα είχε πολιτικό ενδιαφέρον αν αφορούσε μόνο τον συγγραφέα του βιβλίου, ο οποίος έχει γνωστή πολιτική ταυτότητα και διαδρομή, από τη νεοφασιστική Τετάρτη Αυγούστου, στη χούντα και τον ελληνικό ναζισμό. Ομως το θέμα αφορά το ίδιο το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, το οποίο οφείλει πολλά στον κ. Πλεύρη. Οχι μόνο επειδή υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΛΑΟΣ, αλλά επειδή συνετέλεσε στην πρώτη φάση να συγκεντρωθούν γύρω από το πρόσωπο του κ. Καρατζαφέρη πολλά στελέχη της παραδοσιακής ακροδεξιάς, αλλά και να συγκροτηθεί -μέσω της τηλεόρασης- ένας νέος πολιτικός λόγος στηριγμένος στο ρατσισμό, τον ιστορικό αναθεωρητισμό και βέβαια τον αντισημιτισμό.

Στην κόψη του ξυραφιού

Ο ίδιος ο κ. Καρατζαφέρης σήμερα δεν θέλει να θυμάται τα ανοιχτά αντισημιτικά κηρύγματα που έκανε ο ίδιος από τις εκπομπές του πριν από λίγα χρόνια. Και στην προεκλογική του συνέντευξη Τύπου αποκήρυξε χωρίς δεύτερο λόγο τον Κώστα Πλεύρη. Ομως το εκλογικό αποτέλεσμα δικαίωσε τη σκληρή ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός του. Είναι λοιπόν υποχρεωμένος να πολιτεύεται στην κόψη του ξυραφιού. Οσο για τον γιο Πλεύρη, που εκλέχτηκε αντ' αυτού, μάταια επιχειρεί να μας πείσει ότι είναι Πλεύρης σε συσκευασία λάιτ. Τον καρφώνει ο Γιάννης Σχοινάς, ο οποίος αποκαλύπτει ότι έδωσε ο ίδιος γραμμή να ψηφιστεί ο Θάνος Πλεύρης στην Α' Αθηνών (Ελεύθερος Κόσμος, 7.10.07). Κάτι παραπάνω ξέρει ο κ. Σχοινάς. Επί χρόνια υπήρξε εκδότης του πατρός Πλεύρη και συνοδοιπόρος του στις περιπλανήσεις μεταξύ χούντας και νεοφασισμού. Και βέβαια έχει κι αυτός καταθέσει (μαζί με τον Αδώνιδα) στη μήνυση του Πλεύρη κατά των εκπροσώπων του ΚΙΣ.

Κακά, λοιπόν, τα ψέματα. Το φιλοναζιστικό βιβλίο του Πλεύρη είναι η κρυφή βίβλος του ΛΑΟΣ. Ο αντισημιτισμός και οι φασιστικές ιδέες του Πλεύρη αποτελούν την κρυφή ιδεολογική ατζέντα του νεοφώτιστου κοινοβουλευτικού κόμματος. Να γιατί η αντιμετώπισή τους μπορεί να γίνει μόνο πολιτικά και όχι μέσω δικαστηρίων.

Πάντως, το βιβλίο του Πλεύρη έχει και μια θετική πλευρά. Αποτελεί την πιο σαφή απόδειξη ότι ο αντισημιτισμός ακόμα και στις διάφορες καλυμμένες μορφές του -όπως η επιστημονικοφανής σχετικοποίηση και όχι άρνηση του Ολοκαυτώματος- καταλήγει στο θαυμασμό προς τον Χίτλερ και την πολιτική ταύτιση με τον ναζισμό.

 

http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=01.12.2007,id=13560168,27361000,5735400

 

------------------------------------------------------------------------------------

 

TA NEA 5.12.2007

 

ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ στο δικαστήριο για τις θέσεις του

Αμετανόητος Πλεύρης

Των ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΤΑΘΗ

 

Κ. Πλεύρης (κατηγορούμενος για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου), ενώπιον του δικαστηρίου, κατά την εξέταση μάρτυρα κατηγορίας: Εγώ στρέφομαι κατά του εβραιοσιωνισμού, γιατί η θρησκευτική τους διδασκαλία λέει ότι είναι ο κυρίαρχος λαός. Εγώ δεν έχω κατηγορήσει τους Εβραίους, αλλά, από όσους έχουν γράψει σχετικά, μόνον εγώ έφτασα μέχρι το εδώλιο.

 

 

Και λίγο αργότερα, σε πλήρη αντίφαση και υπεραμυνόμενος -εν εξάρσει- των θέσεών του κάνει αναφορά στις 220 σελίδες τού ογκωδέστατου βιβλίου του, που περιγράφουν λεπτομερώς τα εγκλήματα των Εβραίων!

Αλλωστε, αυτός απλώς λέει την ιστορική αλήθεια, ενώ οι άλλοι λένε παραμύθια για τα εκατομμύρια που σκοτώθηκαν, γιατί εγώ αρνούμαι το Ολοκαύτωμα και στην Ελλάδα δεν υπάρχει νόμος που να με τιμωρεί γι' αυτό.

Αφήστε που ο Εβραίος βιολογικά δεν γίνεται Ελληνας, άποψη που εκφράστηκε... υπερήφανα, για να καταδείξει την απαξία τού κατηγορουμένου απέναντι στους μάρτυρες, οι οποίοι δήλωσαν στο δικαστήριο Ελληνες πολίτες, Εβραίοι στο θρήσκευμα.

Κι όλα αυτά είναι ένα, μικρό μόνο, δείγμα όσων ελέχθησαν χθες από τον δικηγόρο Κ. Πλεύρη, συγγραφέα του βιβλίου Οι Εβραίοι - όλη η αλήθεια, με αφορμή το οποίο κινήθηκε για πρώτη φορά ποινική δίωξη -σε βάρος τού ιδίου και των υπευθύνων της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος, που αναδημοσίευσαν αποσπάσματα- για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου. Αναφορά για το περιεχόμενο του επίδικου βιβλίου είχε καταθέσει στη Δικαιοσύνη η αντιρατσιστική οργάνωση.

Η δικαστική αίθουσα ήταν κατάμεστη, αν και χθες υπερείχαν σε αριθμό πολίτες που αντιδρούν στο περιεχόμενο του βιβλίου.

Την αγανάκτηση των τελευταίων προκάλεσαν πολλές φορές όχι μόνον οι απόψεις του κατηγορουμένου, Κ. Πλεύρη, αλλά και οι χλευαστικές παρατηρήσεις του συνηγόρου του σε βάρος μαρτύρων, κάθε φορά που διαφωνούσε με τις καταθέσεις τους.

Πρώτος εξετάστηκε ο Μ. Κωνσταντίνης, πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, ο οποίος ανέφερε ότι μετά την έκδοση του βιβλίου αυξήθηκαν τα φαινόμενα επιθέσεων κατά εβραϊκών μνημείων.

Υπεράσπιση: Στον πρόλογο, ξεκαθαρίζει ότι διαπραγματεύεται τον εβραιοσιωνισμό. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ εβραϊσμού και εβραιοσιωνισμού;.

Μάρτυρας: Υπάρχουν. Εβραίος είμαι εγώ στο θρήσκευμα. Ο σιωνισμός είναι πολιτική ιδέα και αφορά αυτούς που θέλουν να ιδρύσουν το κράτος του Ισραήλ.

Ο Βεν. Αλμπαλάς, συνταγματάρχης εν αποστρατεία και πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας της Αθήνας, υποστήριξε:

Το βιβλίο σαφέστατα προτρέπει στη βία και μισαλλοδοξία κατά των Εβραίων, γιατί ο Πλεύρης είναι λάτρης του εθνικού σοσιαλισμού. Το μήνυμα είναι προτροπή στη βία, τη διάκριση, την ετερότητα. Ολοι οι κατηγορούμενοι είναι λάτρεις του Χίτλερ και του ναζισμού.

Υπεράσπιση: Δεν έχει δικαίωμα να σας αποκαλεί υπανθρώπους; Η άποψή του είναι.

Μάρτυρας: Τέτοιες αναφορές προτρέπουν στη βία όπως το "εντός 24 ωρών να πάνε στο απόσπασμα".

Υπεράσπιση: Δικαίωμά του είναι κι αυτό.

Ακροατήριο: Αίσχος.

Πρόεδρος (προς τον συνήγορο): Να έχετε μέτρο στις εκφράσεις σας.

Εισαγγελέας: Ο Ρούζβελτ είχε γράψει πολύ χειρότερα.

Μάρτυρας: Δεν με ενδιαφέρει. Εγώ δεν είμαι Αμερικανός, είμαι Ελληνας, και με ενδιαφέρει τι μηνύματα στέλνει ο συμπολίτης μου Πλεύρης.

Εφέτης: Σήμερα δικάζουμε ένα βιβλίο. Τι είναι αυτό που προσβάλλει την εβραϊκή θρησκεία, γιατί πολιτικά βιβλία με οξύ περιεχόμενο και παροτρύνσεις έχουν γράψει πολλοί εκάστοτε και δεν τους κάτσαμε στο σκαμνί, διότι υπάρχει η ελευθερία της έκφρασης.

Μάρτυρας: Είναι δυνατόν να λέει ότι κακώς δεν τους καθάρισε όλους ο Χίτλερ;.

Εφέτης: Το λέει ο ίδιος ή είναι μεταφορά; Θα στερήσουμε την ελευθερία της έκφρασης κι ας κατακρίνουμε τις απόψεις;.

Μάρτυρας: Γίνεται εφαλτήριο να εκδηλωθούν τάσεις σε βάρος κάθε Εβραίου.

Εφέτης: Οποιος θέλει, το αγοράζει, όποιος δεν θέλει, όχι. Θα μας βγάλει στον δρόμο με τα όπλα, να κυνηγήσουμε τους Εβραίους; Οποιος θέλει να το κάνει, θα το κάνει.

Μάρτυρας: Ενισχύεται.

Εφέτης: Πολλά βιβλία υπάρχουν που ενισχύουν κάποιες απόψεις.

Μάρτυρας: Προσπαθεί να μπλέξει όλη την Ιστορία, δίνοντας και μια πολιτική χροιά, ενώ δεν έχει καμία.

Συνήγορος: Την άποψή του έχει ο καθένας δικαίωμα να την έχει. Βρείτε μου μια φράση που προτρέπει σε βία.

Μάρτυρας: Η φράση "Γιατί έτσι μόνο καταλαβαίνουν οι Εβραίοι. Εντός 24 ωρών εκτελεστικό απόσπασμα".

Συνήγορος: Ο Κλεμανσό το είπε αυτό.

Μάρτυρας: Το έγκλημα του ναζισμού ο καθένας που θέλει να 'ναι άνθρωπος πρέπει να το βάζει στην άκρη.

Πλεύρης: Ποια εγκλήματα; Ο Ερυθρός Σταυρός απεφάνθη ότι ήταν 66.000 τα θύματα του Αουσβιτς.

Μάρτυρας: Ολα τα πράγματα έχουν ένα όριο. Είναι τραγικά αυτά που λέει. Εξίμισι εκατομμύρια Εβραίοι ήταν.

Πλεύρης: Μη μας λέτε παραμύθια για εκατομμύρια που σκοτώθηκαν.

Ο μάρτυρας επικαλέστηκε και γνωμοδότηση για το περιεχόμενο του βιβλίου (είναι στα αναγνωστέα έγγραφα της δικογραφίας) τού καθηγητή, προέδρου του Νομικού Τμήματος της Νομικής, Γ. Γιαννίδη, σύμφωνα με την οποία εκ προθέσεως εξέφρασε απόψεις ικανές να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος και βία σε βάρος των Εβραίων και προσέβαλε πρόσωπα και ομάδα προσώπων ένεκα της φυλετικής τους καταγωγής και του θρησκεύματός τους. Η συμπεριφορά αυτή είναι πέραν πάσης αμφιβολίας αξιόποινη.

Ακόμη κατέθεσαν:

* Ο Αβραάμ Λεϊτάν ότι καταλήγει σε συμπέρασμα βασιζόμενος στη φασιστική ιδεολογία του. Εξυμνεί τον Χίτλερ σαν να 'ναι η προσωπικότητα που πρέπει να εξυμνηθεί απ' όλη την ανθρωπότητα. Το θέμα τού σιωνισμού είναι κάλυμμα για όλο το βιβλίο. Στόχος του είναι οι Εβραίοι και το πάθος τους εναντίον του. Αν κάποιος έχει κάνει κάποιο αδίκημα, ας τον έφερνε στη Δικαιοσύνη.

Πλεύρης: Δεν αναφέρω πουθενά βία.

* Ο Παν. Δημητράς, από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, υποστήριξε: Η ελευθερία της έκφρασης δεν περιλαμβάνει τον ρατσιστικό λόγο.

Πλεύρης: Εγώ λέω την ιστορική αλήθεια για τους Εβραίους, δεν δημιουργώ αρνητικό κλίμα, για όνομα του Θεού. Ο Βολτέρος τα λέει, ο Σουρής, ο Κολοκοτρώνης και άλλοι επιφανείς που αναφέρω τις απόψεις τους. Να δικαστώ γι' αυτό;.

Μάρτυρας: Πρόκειται για ρητορική μίσους. Στόχος είναι η αναπαραγωγή του ρατσισμού.

Η δίκη θα συνεχιστεί την επόμενη Πέμπτη.

* Στο μεταξύ, σε δελτίο Τύπου, ο εκδότης-διευθυντής του Ελεύθερου Κόσμου, Δ. Ζαφειρόπουλος, κάνει λόγο για πρώτη προσπάθεια επιβολής ποινής για "έγκλημα γνώμης" με χρήση τού αντιρατσιστικού νόμου και υποστηρίζει ότι εάν στην Ελλάδα επιβληθεί ποινή για αδίκημα γνώμης, θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου για αντίστοιχες αποφάσεις ενάντια σε οποιονδήποτε δημοσιογράφο, εφημερίδα ή συγγραφέα εκφέρει κάθε είδους μη πολιτικά ορθή άποψη.

 

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=49756088

 

------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 5.12.2007

 

Αναφορά σε Ερ. Σταυρό, Χίτλερ και Ρούσβελτ στη δίκη Πλεύρη

Της Ευας Καραμανωλη

Εν μέσω εντάσεων μεταξύ του κατηγορούμενου δικηγόρου Κώστα Πλεύρη και των μαρτύρων κατηγορίας συνεχίστηκε χθες στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων η δίκη, αντικείμενο της οποίας είναι το βιβλίο του κ. Πλεύρη υπό τον τίτλο Εβραίοι. Ολη η αλήθεια.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, κατέθεσαν ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου κ. Μωυσής Κωνσταντίνης, ο πρόεδρος της Εβραϊκής Κοινότητας της Αθήνας κ. Βενιαμίν Αλμπάλας, το μέλος της κοινότητας κ. Αβραάμ Ρεϊτάν και ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου της Συμφωνίας του Ελσίνκι για τα ανθρώπινα δικαιώματα κ. Παναγιώτης Δημητράς.

Καταθέτοντας οι μάρτυρες αναφέρθηκαν σε αποσπάσματα του βιβλίου, το οποίο -όπως επεσήμαναν- παροτρύνει και προάγει τη βία κατά των Εβραίων. Εγώ στρέφομαι κατά του Εβραιοσιωνισμού, αντέτεινε ο κ. Πλεύρης, γιατί η θρησκευτική τους διδασκαλία λέει ότι είναι ο κυρίαρχος λαός. Εγώ δεν έχω κατηγορήσει τους Εβραίους. Από όσους έχουν γράψει σχετικά μόνο εγώ έφτασα μέχρι το εδώλιο.

Ενταση προκλήθηκε κατά την κατάθεση του κ. Αλμπάλα, ο οποίος υποστήριξε μεταξύ άλλων ότι όλοι οι κατηγορούμενοι είναι λάτρεις του Χίτλερ και του ναζισμού. Στο σημείο αυτό ένας εκ των συνηγόρων υπεράσπισης του κ. Πλεύρη απευθυνόμενος στον μάρτυρα σχολίασε ότι ο κατηγορούμενος δικαιούται να σας αποκαλεί υπανθρώπους. Αποψή του είναι. Εν συνεχεία κατεγράφησαν ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις από την εισαγγελέα και την εφέτη της έδρας.

ΕΙΣ.: Ο Ρούσβελτ έχει γράψει πολύ χειρότερα...

ΜΑΡΤ.: Δεν με ενδιαφέρει, εγώ είμαι Ελληνας και με ενδιαφέρει τι μηνύματα στέλνει ο συμπολίτης μου Πλεύρης.

ΕΦΕΤΗΣ: Τι είναι αυτό που προσβάλλει την εβραϊκή θρησκεία; Γιατί πολιτικά βιβλία με οξύ περιεχόμενο έχουν γράψει πολλοί και δεν τους κάτσαμε στο σκαμνί γιατί υπάρχει η ελευθερία της έκφρασης.

ΜΑΡΤ.: Γίνεται εφαλτήριο για να εκδηλωθούν τάσεις σε βάρος κάθε Εβραίου.

ΕΦΕΤΗΣ: Οποιος θέλει το αγοράζει, όποιος δεν θέλει όχι...

Εν συνεχεία παρενέβη ο κατηγορούμενος, ο οποίος αμφισβήτησε εκ νέου το Ολοκαύτωμα αλλά και τα 6,5 εκατομμύρια θύματα. Ο Ερυθρός Σταυρός απεφάνθη ότι ήταν 66.000 τα θύματα του Αουσβιτς. Μη μας λέτε παραμύθια.

 

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_05/12/2007_251406

------------------------------------------------------------------------------------

 

ΤΑ ΝΕΑ 5.12.07

ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΛΕΥΡΗ

Το βιβλίο λέει να πάνε τους Εβραίους στο απόσπασμα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μίνα Μουστάκα

 

ΣΕ ΠΕΔΙΟ θρησκευτικής, αλλά και πολιτικής αντιπαράθεσης μετατράπηκε χθες η δίκη με κατηγορούμενο τον δικηγόρο Κώστα Πλεύρη, ο οποίος δικάζεται με βάση τις διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου για το βιβλίο που εξέδωσε με τίτλο Οι Εβραίοι. Όλη η Αλήθεια.
Το μήνυμα που περνάει το βιβλίο είναι προτροπή στη βία, τη διάκριση και την ετερότητα κατά των Εβραίων κατέθεσαν μάρτυρες κατηγορίας, στην πλειοψηφία τους Έλληνες πολίτες, Εβραίοι στο θρήσκευμα. Εγώ δεν έχω κατηγορήσει τους Εβραίους. Στρέφομαι κατά του εβραιοσιωνισμού ισχυρίστηκε ο Κ. Πλεύρης επιχειρώντας να αντικρούσει την κατηγορία που του αποδίδεται. Ο τίτλος του βιβλίου σας όμως, δεν λέει Οι Εβραιοσιωνιστές. Όλη η Αλήθεια, αλλά Οι Εβραίοι. Όλη η Αλήθεια ήρθε ο αντίλογος από τον μάρτυρα κατηγορίας Βενιαμίν Αλμπάλα, απόστρατο συνταγματάρχη και πρόεδρο της εβραϊκής κοινότητας στην Αθήνα.
Εφέτης: Μήπως σκοπός του κατηγορουμένου δεν ήταν να προσβάλει τη θρησκεία σας, αλλά να γράψει ένα πολιτικό βιβλίο; Μπορεί να στερηθεί του δικαιώματός του να μεταφέρει κείμενα άλλων; Υπάρχει και η ελευθερία της έκφρασης.
Μάρτυρας: Είμαι κι εγώ υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, αλλά το βιβλίο αυτό έχει υπερβεί κάθε όριο. Με τις αναφορές που κάνει λέει ότι πρέπει να μας πάνε (σ.σ.: τους Εβραίους) στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Υπεράσπιση: Δικαίωμά του είναι.
Ακροατήριο: Αίσχος.
Σε πολυσέλιδη γνωμάτευσή του ο πρόεδρος του Τμήματος της Νομικής Σχολής Αθηνών Γιάννης Γιαννίδης επισημαίνει ότι οι απόψεις που εξέφρασε δημόσια ο κατηγορούμενος είναι ικανές να προκαλέσουν μίσος και βία εις βάρος των Εβραίων και προσέβαλε πρόσωπα και ομάδα προσώπων ένεκα της φυλετικής τους καταγωγής και του θρησκεύματός τους.
Η συμπεριφορά αυτή είναι πέραν πάσης αμφιβολίας αξιόποινη.

 

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071205&nid=6778730&sn=&spid=876

------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Ελευθεροτυπία 9.12.07

 

ΡΕΣΙΤΑΛ ΝΑΖΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΩΛΙΟ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ

Η δεύτερη δίκη του Ταλμούδ

 

Μια δίκη στην Αθήνα του 2007 μας φέρνει πίσω στον ευρωπαϊκό Μεσαίωνα του 13ου αιώνα, αλλά κυρίως στη φρίκη του Ολοκαυτώματος που σημάδεψε τον 20ό αιώνα

 

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΨΑΡΡΑ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ. ΙΟΣ e-mail

 

Πριν από οκτώ σχεδόν αιώνες διεξάχθηκε με πρωτοβουλία του Πάπα Γρηγόριου Θ' ένας δημόσιος έλεγχος των βιβλίων στα οποία καταγράφηκε η προφορική παράδοση της εβραϊκής θρησκείας, ο οποίος έκτοτε έχει μείνει στην ιστορία ως δίκη του Ταλμούδ.

Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε μετά την καταγγελία ενός εκχριστιανισμένου εβραίου, του Νικολά Ντονέν, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το Ταλμούδ, στο οποίο συγκεντρώνονται τα σχόλια των ραβίνων στη γραπτή Τορά (την Πεντάτευχο, δηλαδή τα πέντε πρώτα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης), περιέχει προσβλητικά και ανακριβή στοιχεία για τους χριστιανούς και το χριστιανισμό.

Ο πάπας ζήτησε από τους χριστιανούς βασιλιάδες της Ευρώπης να κατασχεθούν τα βιβλία αυτά και να ελεγχθεί το περιεχόμενό τους. Στο αίτημα του πάπα ανταποκρίθηκε μόνο ο Λουδοβίκος Θ' της Γαλλίας.

Στις 3 Μαρτίου του 1240 κατασχέθηκαν τα εβραϊκά βιβλία και όπως γράφει η Ρίκα Μπενβενίστε στις 8 Ιουνίου του 1942, σε μια κεντρική πλατεία του Παρισιού, πάνω σε είκοσι ή είκοσι τέσσερα καρότσια μεταφέρθηκαν πάνω από δέκα χιλιάδες τόμοι του Ταλμούδ και παραδόθηκαν στην πυρά (Βιβλιοθήκη, 21/10/2005).

Ενας υπέροχος εθνικοσοσιαλιστής (κατά Πλεύρη), επί το έργον. Δεξιά, ο συγγραφέας και ο φίλος του διαφημίζουν το ναζιστικό βιβλίο στην τηλεόραση.

Η δίκη κράτησε έξι ολόκληρα χρόνια, δηλαδή η οριστική καταδίκη εκδόθηκε τέσσερα χρόνια μετά το κάψιμο των βιβλίων. Από τότε, το Ταλμούδ βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε αντισημιτικού πογκρόμ στον κόσμο.

Το Ταλμούδ στο Εφετείο

Η δίκη που άρχισε την περασμένη Δευτέρα και συνεχίζεται την Πέμπτη στο Εφετείο της Αθήνας, φαινομενικά δεν έχει σχέση με τη μακρινή αυτή ιστορία του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα. Στο εδώλιο κάθεται ο εκπρόσωπος του ελληνικού νεοναζισμού Κωνσταντίνος Πλεύρης, με την κατηγορία ότι με το βιβλίο του Εβραίοι, όλη η αλήθεια παραβιάζει τον αντιρατσιστικό νόμο 927/1979, όπως τροποποιήθηκε από το νόμο 1419/1984.

Εχουμε από καιρό (9.6.96), αλλά και πρόσφατα (1.12.07), διατυπώσει τις ενστάσεις μας για την εφαρμογή αυτού του νόμου ως μέτρου διοικητικού ελέγχου βιβλίων, ακόμα και των πιο ακραίων. Ομως, δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε ότι μια απλή ανάγνωση του βιβλίου αρκεί για να διαπιστωθεί ότι στοιχειοθετείται απολύτως το αδίκημα αυτό. Ενώ και τα δεκάδες αποσπάσματα που έχουν περιληφθεί στο κατηγορητήριο επιβεβαιώνουν ότι το βιβλίο αυτό εμπίπτει και στα δύο άρθρα του σχετικού νόμου που διώκουν, μεταξύ άλλων, όποιον διά γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων εκ προθέσεως προτρέπει εις πράξεις ή ενεργείας δυναμένας να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βίαν κατά προσώπων ή ομάδος προσώπων εκ μόνου του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των (άρθρο 1) και όποιον διά γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων εκφράζει ιδέας προσβλητικάς κατά προσώπου ή ομάδος προσώπων λόγω της φυλετική ή εθνικής καταγωγής των (άρθρο 2).

Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς από το δικαστήριο να εξετάσει αυτά τα αποσπάσματα και να αποφανθεί σχετικά. Αλλά επαναλήφθηκε, δυστυχώς, το σκηνικό της πρώτης δίκης με το ίδιο αντικείμενο που είχε μείνει στη μέση: Πρώτα πρώτα δεν επιτράπηκε να παραστούν ως πολιτικώς ενάγοντες οι εβραίοι πολίτες και οι εκπρόσωποι του ΕΠΣΕ που είχαν υποβάλει τις μηνυτήριες αναφορές, από τις οποίες ξεκίνησε η δικαστική έρευνα.

Η δικαιολογία με την οποία αποβλήθηκε η πολιτική αγωγή ήταν ότι ο νόμος διώκει πλέον αυτεπάγγελτα τα αδικήματα αυτά, κατά συνέπεια νομιμοποιείται μόνο η ίδια η πολιτεία να ασκεί το καθήκον του κατηγόρου, μέσω των εισαγγελικών λειτουργών.

Ελα, όμως, που η εκπρόσωπος της πολιτείας, δηλαδή η εισαγγελέας της έδρας, δεν φαίνεται να πείθεται από το κατηγορητήριο... Οπως και στην πρώτη δίκη που διακόπηκε, έτσι και τώρα, η εισαγγελέας από την πρώτη στιγμή υπέβαλε ερωτήσεις προς τους μάρτυρες κατηγορίας αποκλειστικά προς την κατεύθυνση της υπεράσπισης του κατηγορούμενου.

Η εισαγγελέας και ένα ακόμα μέλος του δικαστηρίου εμφανίστηκαν εντυπωσιασμένες από τις αποκαλύψεις του Πλεύρη για το Ταλμούδ και επέμεναν μόνο σ' αυτό. Μάταια ο πρόεδρος παρατηρούσε πώς ό,τι κι αν λέει το Ταλμούδ, δεν δικαιολογείται η προτροπή να εξοντωθούν οι εβραίοι. Ελλείψει πολιτικής αγωγής, το κατηγορητήριο έμεινε ανυπεράσπιστο, για να φτάσει ο Πλεύρης να θριαμβολογεί: Αλλος είναι ο κατηγορούμενος εδώ.

Να, λοιπόν, που θυμηθήκαμε τη μεσαιωνική δίκη του Ταλμούδ. Η δίκη του Πλεύρη μετατράπηκε από δίκη του αντισημιτισμού σε δίκη αυτού που η εισαγγελέας ονόμαζε εβραιοσιωνισμό, αποδεχόμενη την ορολογία της ελληνικής ακροδεξιάς που δεν αρκείται στην πολιτική έννοια σιωνισμός, αλλά δημιουργεί μια σκόπιμη σύγχυση μεταξύ της εβραϊκής θρησκείας και του εβραϊκού εθνικισμού, δηλαδή του σιωνισμού, ενός πολιτικού κινήματος ηλικίας λίγο μεγαλύτερης από έναν αιώνα.

Οι ερωτήσεις περί Ταλμούδ δεν είχαν καμιά θέση στη δίκη, δεν αφορούσαν το κατηγορητήριο και το μόνο που έκαναν ήταν να αφήσουν να αιωρείται πάνω από τη δικαστική αίθουσα μια αίσθηση του τύπου Ε, αφού λένε όλα αυτά τα φοβερά στο Ταλμούδ οι εβραίοι για τους χριστιανούς, τότε ας λέει κι ο Πλεύρης τα ίδια για τους εβραίους.

Αντισημιτισμός και Ταλμούδ

Η προσπάθεια των αντισημιτών του χριστιανικού κόσμου από αιώνες να στηρίξουν το μίσος κατά των εβραίων στο Ταλμούδ έχει μια πολύ απλή εξήγηση: Δεν είναι δυνατόν να στραφούν κατά της Τορά, δηλαδή του Ιερού Βιβλίου των Εβραίων, διότι αυτή ταυτίζεται με την Παλαιά Διαθήκη, την οποία θεωρούν θεόπνευστη και οι χριστιανοί ως τμήμα της Αγίας Γραφής. [Βέβαια, ο Πλεύρης καταγγέλλει και την Παλαιά Διαθήκη]. Αναπτύχθηκε, λοιπόν, από διάφορους κατά εποχές αντισημίτες η θεωρία ότι υπάρχει και το κρυφό ιερό βιβλίο, δηλαδή το Ταλμούδ, το οποίο περιέχει τα πραγματικά και επικίνδυνα στοιχεία της εβραϊκής θρησκείας. Κοινό στοιχείο αυτών των απόψεων είναι η ιδέα ότι ο εβραίος του Ταλμούδ είναι μια αναλλοίωτη εξωιστορική πραγματικότητα που δεν εξελίσσεται.

Η φυλετική συνέχεια στο δικαστήριο. Ο υιός Πλεύρης δεν είναι πλέον συνήγορος του πατέρα και μέντορά του (λόγω ασυμβίβαστου). Συμπαρίσταται, όμως, πολιτικά...

Φυσικά το Ταλμούδ, δηλαδή τα σχόλια των ραβίνων των πρώτων αιώνων της χρονολογίας μας, πρέπει να αντιμετωπισθούν μέσα στο πλαίσιο της εποχής τους. Είναι σίγουρο ότι περιλαμβάνουν πολλές διατυπώσεις που θα ξενίσουν το σημερινό αναγνώστη. Παρόμοιες, αν όχι σκληρότερες, θα βρει κανείς στα κείμενα των πατέρων της χριστιανικής Εκκλησίας, που μάλιστα εξακολουθούν να θεωρούνται Αγιοι.

Οσο για τις υποτιμητικές διατυπώσεις για τους μη εβραίους που διατυπώνονται στο Ταλμούδ, αυτό είναι εξ ορισμού χαρακτηριστικό όλων των θρησκειών. Ειδικά οι εξ αποκαλύψεως μονοθεϊστικές θρησκείες έχουν ανάγκη από συνεχή δογματικό διαχωρισμό, εφόσον έχουν κοινή μήτρα.

Αλλά ακόμα κι αυτές οι θέσεις δεν φαίνεται να αρκούν στους αντισημίτες για να στηρίξουν τη θεωρία του μίσους κατά των εβραίων. Καταφεύγουν, λοιπόν, στην ανοιχτή πλαστογραφία. Για παράδειγμα, κατηγορούν το Ταλμούδ (μαζί τους κι ο Πλεύρης) ότι ο εβραϊκός όρος γκόι (πληθ. γκόιμ) που χαρακτηρίζει στο Ταλμούδ τους μη-εβραίους, σημαίνει αγελάδα ή ζώο. Στην πραγματικότητα ο όρος σημαίνει μέλος ενός έθνους και δεν είναι υποτιμητικός, όπως μπορεί καφένας να διαπιστώσει από την ίδια την Αγία Γραφή (Γένεσις 35.11, Ησαΐας 2.4). Η Βίβλος αποκαλεί ακόμα και τον εβραϊκό λαό γκόι (Εξοδος 19.6).

Τα αποσπάσματα που αποδίδει στο Ταλμούδ ο Πλεύρης στο βιβλίο του, τα βρίσκουμε ταυτόσημα και με τις ίδιες ακριβώς διατυπώσεις σε παράρτημα του βιβλίου Το ξεσκέπασμα του Ταλμούδ του
I.B.Pranaitis που εκδόθηκε στα ελληνικά πριν από δεκαπέντε χρόνια! Ούτε εδώ, λοιπόν, πρωτοτυπία.

Ο δε συγγραφέας
Pranaitis δεν είναι παρά μια ανυπόληπτη ιστορική φιγούρα του ρωσικού αντισημιτισμού στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, γνωστός από το φιάσκο μιας δίκης όπου κατέθεσε ως εμπειρογνώμων για να στηρίξει τη θεωρία ότι οι εβραίοι πίνουν το αίμα των χριστιανών.

Ο εγκληματίας πολέμου Ρόζενμπεργκ περί Ταλμούδ.

Αλλά η βασική πηγή και έμπνευση του Πλεύρη είναι άλλη: Ακολουθεί κατά γράμμα το παράδειγμα του Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ, του θεωρητικού του ναζισμού που είχε ήδη από το 1920 γράψει τον αντισημιτικό λίβελο Ανηθικότητα στο Ταλμούδ, στο οποίο στηρίχτηκε η δολοφονική αντιεβραϊκή ιδεολογία του Τρίτου Ράιχ.

Ο Ρόζεμπεργκ πρόλαβε και εφάρμοσε τη θεωρία του ως υπουργού των κατεχόμενων ανατολικών περιοχών, δημιουργώντας γκέτο και εξοντώνοντας χιλιάδες εβραίους. Καταδικάστηκε εγκληματίας στη δίκη της Νυρεμβέργης και εκτελέστηκε το 1946.

Στο σύνολό του ο ναζιστικός αντισημιτισμός στηρίζεται σε παρόμοιες αναλύσεις του Ταλμούδ (κυρίως
Johann Pohl "Talmudgeist", Berlin 1941 και το προγενέστερο βιβλίο του Theodor Fritsch "Handbuch der Judenfrage", 1887). Τα ίδια αμφισβητούμενα αποσπάσματα, οι ίδιες πλαστογραφήσεις και η ίδια προσχηματική ερμηνεία.

Ολες αυτές οι θεωρίες κατέρρευσαν για την πολιτισμένη ανθρωπότητα μετά τη φρικτή εμπειρία του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος. Διαπιστώθηκε, τότε, πού οδηγούσαν όλες αυτές οι αντισημιτικές διδασκαλίες και θεωρήθηκε θεμέλιο της ανασυγκρότησης του μεταπολεμικού κόσμου η γνήσια ανεξιθρησκία. Ολα τα σύγχρονα συντάγματα -και φυσικά το ελληνικό- προστατεύουν τη θρησκευτική πίστη των πολιτών, αλλά και τις ίδιες τις θρησκείες από παρόμοιες επιθέσεις.

Αλλά, βέβαια, όπως για τον Ρόζεμπεργκ και τους οπαδούς του, έτσι και για τον Πλεύρη, το Ταλμούδ είναι απλώς ένα πρόσχημα για να συκοφαντήσει μια ολόκληρη θρησκεία και να στοχοποιήσει το σύνολο των εβραίων.

Για το χαρακτήρα του βιβλίου αρκεί η ερώτηση του ίδιου του συνηγόρου του Πλεύρη προς ένα μάρτυρα: Κατά τη γνώμη σας, κύριε μάρτυς, το βιβλίο είναι καλύτερο ή χειρότερο από το
Mein Kampf (Ο Αγών μου) του Χίτλερ;.

Η ερώτηση προκάλεσε αμηχανία ακόμα και στην πλευρά των κατηγορουμένων. Αποκάλυψε με τον πιο γκροτέσκο τρόπο την εικόνα που έχουν οι ίδιοι οι υπερασπιστές του για το περίφημο επιστημονικό πόνημα.

Η γκεμπελική μέθοδος

Επαναλαμβάνουμε ότι όταν πρώτη φορά φέραμε στο φως το σκανδαλώδες περιεχόμενο του βιβλίου του Πλεύρη (Το κρυφτούλι του κ. Καρατζαφέρη, 15.7.06) δεν είχαμε σκοπό να αποκαλύψουμε τις απόψεις του συγγραφέα. Είναι πασίγνωστες από δεκαετίες. Στόχος μας ήταν να επισύρουμε την προσοχή στο γεγονός ότι αυτό το βιβλίο προβαλλόταν κατά κόρον από την εκπομπή ενός υποψήφιου νομάρχη (τότε) και ήδη εκλεγμένου βουλευτή, του Αδωνι Γεωργιάδη.

Αλλά υπάρχει και κάτι χειρότερο: Χρησιμοποιώντας το ίδιο όχημα, δηλαδή την καταγγελία του Ταλμούδ, ο κ. Πλεύρης κατόρθωσε να παρασύρει την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας και να την εμφανίσει ως συνοδοιπόρο με τα ναζιστικά του κηρύγματα.

*Προηγήθηκε αναφορά-αίτησις του κ. Πλεύρη με ημερομηνία 11.1.07 προς την Ιερά Σύνοδο, στην οποία περιλαμβάνονται τα ίδια αποσπάσματα τα οποία αποδίδει στο Ταλμούδ και αφού ανακοινώνει προς τη Σύνοδο την έκδοση του βιβλίου του, καταλήγει:

Κατόπιν των ανωτέρω, τα οποία συνοπτικώς ανέφερα Υμίν αιτούμαι και παρακαλώ η Ιερά Σύνοδος να τοποθετηθεί έναντι του Ταλμούδ, το οποίον ήδη από την εποχή του Ιουστινιανού απηγορεύετο να κυκλοφορή ανά την Αυτοκρατορίαν ως βλάσφημον και αιρετικόν βιβλίον και να πληροφορηθώ σχετικώς με την απόφασιν Υμών.

*Οπως ήταν φυσικό, η Ιερά Σύνοδος δεν ενέδωσε στο αίτημα-εντολή του Πλεύρη. Εκείνος άρχισε να επιτίθεται στους εκπροσώπους της Εκκλησίας και να τους βρίζει δειλούς και ανάξιους από την εκπομπή την οποία νοίκιαζε με χίλια ευρώ τη βδομάδα στο κανάλι
Extra για να προβάλλει τα ρατσιστικά του βιβλία.

*Χαρακτηριστικά όσα είπε στις 13.4.07, όπου έφτασε να απειλήσει ότι θα κάνει μήνυση στην Ιερά Σύνοδο:

Εδώ θέλω να διαμαρτυρηθώ εναντίον της Ιεράς Συνόδου διότι αρχάς Ιανουαρίου τους έστειλα μια αναφορά για το τι λένε για το Χριστό οι εβραίοι στα Ταλμούδ, πώς τον βρίζουν, με αισχρές κουβέντες, με αισχρότατες. Και έστειλα μια αναφορά στην Ιερά Σύνοδο και τους καλώ να λάβουν θέση. Οι κύριοι Μητροπολίται πρέπει να σεβαστούν τα γένια τους, πρέπει να σεβαστούν τα ράσα τους, πρέπει να σεβαστούν την πίστη τους και να τολμήσουν να μου απαντήσουν. Τι έκαναν; Εστειλαν λέει την αναφορά μου σε μία Νομοκανονική Επιτροπή. Δεν μου λέτε Αγιοι Πατέρες, όταν εγώ λέγω ότι ο Χριστός είναι παράφρων, όταν εγώ λέγω ότι ο Χριστός είναι νόθος, και μέσα σε ακαθαρσίες συνεπλάκη με τον Ιούδα, όταν βρίζω την Παναγία, αυτά τα στέλνετε σε Νομοκανονική Επιτροπή; Να σας πει τι η Νομοκανονική Επιτροπή; Και αυτή η Νομοκανονική Επιτροπή δέκα εδάφια θέλει τρεις μήνες να τα διαβάσει και να πει ότι είναι απαράδεκτα; Οχι. Είστε κι εσείς δειλοί. Φοβείσθε. Φοβείσθε τους Εβραίους. Και είσθε ανάξιοι του σχήματος που φέρετε. Διότι αν είσασθε άξιοι, έπρεπε να τιμήσετε τη μνήμη του Γρηγορίου του Ε', τη μνήμη των χιλιάδων ιερωμένων τους οποίους έσφαξαν οι Εβραίοι, και πολλούς Ιεράρχας και Αρχιερείς αναφέρω εις το βιβλίο μου. Θα περιμένω και αυτή τη βδομάδα και αν δεν απαντήσετε θα σας πάω στο δικαστήριο. Διότι ευτυχώς υπάρχει και η οδός της δικαιοσύνης, όπου και εσείς και όλοι οι γραικύλοι και οι μισέλληνες αργά ή γρήγορα θα οδηγηθούν όχι γιατί θα τιμωρηθούν -δευτερεύον- αλλά διότι θα υπάρξει το βήμα να μας ακούσουνε. Θα έρθουν οι δικοί μας. Θα γίνουν δικαστήρια. Και θα μαζευτούμε εκεί. Να ακουστεί η φωνή μας.

*Στις 19.4.07 ο Πλεύρης επανήλθε με νέα αναφορά, στην οποία ισχυρίζεται ότι η περαιτέρω σιωπή Σας [σ.σ. δηλαδή της Ιεράς Συνόδου] προκαλεί δυσμενή σχόλια μεταξύ των Χριστιανών και ακόμη είναι αδικαιολόγητος, αλλ' όχι ανεξήγητος.

*Στην ίδια επιστολή ορίζεται και... τελεσίγραφο: Εφόσον δεν μου δοθή απάντησις, την Παρασκευήν 27.4.07 και ώραν 20:00, στην τηλεόρασιν
Extra θα αναγκασθώ να αναφερθώ στην συγκεκριμένην περίπτωσιν και θα συνεχίζω, ώστε οι Χριστιανοί να πληροφορηθούν την αλήθειαν, ποίοι και διατί την αποκρύπτουν.

*Την απειλή αυτή ο Πλεύρης την έκανε πραγματικότητα στις 4.5.07.

Από την εκπομπή του υποστηρίζει: Κατ' εμέ η Ιερά Σύνοδος δεν μου απαντά για ένα και μόνο λόγο: η Μοσάντ εκβιάζει, η μυστική υπηρεσία του Ισραήλ έχει στοιχεία για κάποιους Ιεράρχες, για κάποιους λόγους και λέει μην απαντήσετε στον Πλεύρη, διότι εμείς θα πούμε αυτά. Δε βρίσκω άλλη εξήγηση. Με έχουν συμβουλεύσει, εκλεκτοί φίλοι, ότι πρέπει να σταματήσω αυτή τη διένεξη με την Ιερά Σύνοδο. Δεν έχω διένεξη. Ζητώ να μου απαντήσουν. Αίτηση, ως ο τελευταίος Ελλην πολίτης χριστιανός τους έκανα μία αίτηση και τους λέω, τα καταδικάζετε αυτά, ή όχι; Δεν μου απαντούν. Καθόλου. Είχα πει ότι θα μιλήσω πικρόχολα εναντίον των, αλλά θα το αποφύγω ακόμα μία Παρασκευή. Διότι θα ξανακάνω μία επίσκεψη και θα πω δι' όνομα του Θεού, απαντήστε. Σας έδωσα αυτά τα κείμενα τα οποία είναι πάρα πολλά, και για να τα διαβάσετε τα έχω στο βιβλίο μου "Οι Εβραίοι, όλη η αλήθεια"'.

*Την άλλη βδομάδα επανέρχεται: Δυστυχώς οι Εβραίοι έχουν επιρροήν μέσα εις την Ιερά Σύνοδο. Και έστειλα μια επιστολή σε ιεράρχας, μητροπολίτας, λεπτομερή, διότι ακόμη η Ιερά Σύνοδος δεν μου απαντά καταδικάζουσα τας ύβρεις που περιέχουν τα ιερά εβραϊκά βιβλία Ταλμούδ, εναντίον του Χριστού, εναντίον της Παναγίας, εναντίον των Χριστιανών. Απαντήσατε Αγιοι Πατέρες. Απαντήσατε. Υπεράνω όλων πρέπει να έχετε τον Χριστό. Υποστηρίξατε λοιπόν το Χριστό. Και αφήστε εμάς τους αμαρτωλούς να βγάζουμε το φίδι απ' την τρύπα, αφού εσείς δεν έχετε το θάρρος να μιλήσετε εναντίον των θεοκτόνων Εβραίων (11.5.07).

*Τελικά, απ' ό,τι φαίνεται, ο εκβιασμός έπιασε: Η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να υποκύψει στην εντολή Πλεύρη την 1η Ιουνίου 2007 (βλ. διπλανή στήλη). Τη χαρμόσυνη είδηση για τον θεωρητικό του ελληνικού εθνικοσοσιαλισμού την ανακοίνωσε -ποιος άλλος;- ο πιστός του φίλος Αδωνις Γεωργιάδης από τη μεσημεριανή εκπομπή του στις 12 Ιουνίου:

Να σας πω και μια είδηση. Οπως με πληροφόρησε ο κ. Πλεύρης, η Αρχιεπισκοπή του έστειλε επιστολή, όπου καταδικάζει τα Ταλμούδ. Τους κουλάντρισε, τους κουλάντρισε, τους κουλάντρισε ο Πλεύρης και τελικώς του στείλανε επιστολή και του λένε ναι, καταδικάζουμε τα Ταλμούδ. Και τώρα θέλω να δω τι θα γίνει, γιατί αυτό πλέον έχει δικαστική διαδικασία. Να δούμε τι θα γίνει τώρα. Θα μπλέξει την Εκκλησία μέσα.

*Και λίγες μέρες αργότερα ο Πλεύρης θα θριαμβολογήσει από την εκπομπή του: Εκείνο που επέτυχα σ' αυτές τις εκπομπές και με τις ενέργειες που έχω κάνει είναι το ότι επιτέλους η Ιερά Σύνοδος μετά από έξι μήνες απήντησε, κατεδίκασε το Ταλμούδ. Αυτό το ήθελα. Καταδίκη των ιεροτέρων θρησκευτικών βιβλίων των Εβραίων, ότι είναι υβριστικά, δυσφημιστικά, ανιστόρητα και στρέφονται εναντίον του Χριστού, της Παναγίας και των Χριστιανών. Μέχρι τώρα δεν τολμούσαν να το πουν. Το είπανε και εγγράφως (6.7.07).

Υποθέτουμε ότι τώρα κατάλαβε η Ιερά Σύνοδος τι την ήθελε με τόση επιμονή την επιστολή αυτή ο κ. Πλεύρης. Αλλά τώρα είναι αργά. Και εμφανίζονται οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας να συντάσσονται με τις απόψεις του πιο ακραίου αντισημιτικού και φιλοναζιστικού βιβλίου που κυκλοφόρησε τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας.


 


Η Ιερά Σύνοδος και ο Πλεύρης

 

Μετά την επιμονή και τις απειλές του Κωνσταντίνου Πλεύρη, η Ιερά Σύνοδος δέχτηκε να του στείλει επιστολή καταγγελίας του Ταλμούδ. Την παραθέτουμε αυτούσια:

Αθήνησι 1η Ιουνίου 2007

Προς τον Αξιότιμον

κ. Κωνσταντίνον Πλεύρην, Δικηγόρον.

Εις απάντησιν των από 11.1.2007 και 29.5.2007 υμετέρων εγγράφων, δι' ων διαπυνθάνεσθε (σ.σ.: ζητάτε πληροφορίες) περί της θέσεως της Εκκλησίας περί του βιβλίου των Εβραίων "Ταλμούδ", και αντιπαρερχόμενοι το ανοίκειον ύφος του τελευταίου εξ αυτών, γνωρίζομεν υμίν τα ως κάτωθι:

1 Το Ταλμούδ (
Talmud = διδασκαλία) είναι σώμα (Corpus) ιουδαϊκών ραββινικών σχολίων εις τον Μωσαϊκόν Νόμον καί ταυτοχρόνως καταγραφή της διδασκαλίας των ραββινικών σχολών. Σύγκειται από την "Μισνά", η οποία είναι σχόλιον και κωδικοποίησις του Προφορικού Νόμου και την "Γκρεμάρα" (σ.σ.: Γκεμάρα), η οποία αποτελεί ουσιαστικώς σχολιασμόν εις την Μισνά. Η ύλη του Ταλμούδ είναι ποικίλη και εξαιρετικά ογκώδης. Το Ταλμούδ κατατάσσεται εις τας τρεις μείζονας κειμενικάς παραδόσεις του Ιουδαϊσμού. (Βλ. ενδεικτικώς: H.L. Strack, Introduction to the Talmud and Midrash, New York 1955. R. Gradwohl, Was ist der Talmud?, Stuttgart 1989. S. Bergler, Talmud fur Anfanger. Ein Werkbuch, Hannover 1991. Μ. Krupp, Der Talmud. Eine Einfuhrung in die Grundschrift des Judentums mit ausgew. Texten, Gutersloh 1995).

2 Υπάρχουν δύο καταγραφαί - εκδοχαί του Ταλμούδ. Το Ιεροσολυμιτικόν (
Talmud Yerushalmi), το οποίον εγράφη εν Παλαιστίνη και το Βαβυλωνιακόν (Talmud Bavli), μεγαλύτερον εις όγκον εξ επόψεως υλικού, συνταχθέν μεν εν Βαβυλώνι, τυχόν δε μεταγενεστέρας αναθεωρήσεως. (Βλ. Babylonischen Talmud, Berlin 1967. Ρ. Schafer - H.J. Becker (Hrsg), Synopse zum Talmud Yerushalmi, Tubingen 1991 εξ.)

3 Αι απαξιωτικαί και δυσφημιστικαί αναφοραί του Ταλμούδ περί του προσώπου του Θεανθρώπου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι γνωσταί και έχουν τύχει της πρεπούσης κριτικής αξιολογήσεώς των εκ μέρους Ορθοδόξων Ακαδημαϊκών διδασκάλων. (Βλ. ενδεικτικώς: Γρηγ. Παπαμιχαήλ, Ο Ιησούς ως ιστορικόν πρόσωπον, 4η εκδ., Αθήναι 1953. Παν. Τρεμπέλα, Απολογητικαί Μελέται. Τόμος Ε. Ιησούς ο από Ναζαρέτ, 5η εκδ., Αθήναι 1982).

4 Διά την Ορθόδοξον Εκκλησίαν είναι υβριστική, απαράδεκτος και απορριπτέα πάσα απαξιωτική αναφορά εις το πρόσωπον του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, της Υπεραγίας Θεοτόκου και των Αγίων. Εξίσου απαράδεκτος και απορριπτέα διά την Εκκλησίαν ημών είναι πάσα απαξιωτική και υβριστική αναφορά εις τους φορείς της εν Χριστώ Ιησού Θείας Αποκαλύψεως, τουτέστιν την Αγίαν Γραφήν, Παλαιάν και Καινήν Διαθήκην, ως αύτη κατωχυρώθη κανονικώς (βλ. π.χ. ΛΒ' Κανών της εν Καρθαγένη Τοπικής Συνόδου) και την Ιεράν Παράδοσιν. Είναι αυτονόητον ότι τούτο ισχύει και διά πάσαν ανιστόρητον και απαξιωτικήν θέσιν του Ταλμούδ, αφορώσαν εις το πρόσωπον του Θεανθρώπου και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Εντολή και Εξουσιοδοτήσει της Ιεράς Συνόδου

Ο Αρχιγραμματεύων

Αρχιμ. Κύριλλος Μισιακούλης

Οπως ήταν φυσικό, η επιστολή αυτή έγινε παντιέρα από τον Πλεύρη, που την παρουσιάζει ως επιδοκιμασία των απόψεών του. Θέσαμε υπόψη της αρμόδιας Επιτροπής επί των Αιρέσεων της Ιεράς Συνόδου το γεγονός ότι ο συγγραφέας του ναζιστικού βιβλίου εκμεταλλεύεται την επιστολή αυτή για να στηρίξει το αντιεβραϊκό του δηλητήριο.

Ο γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής π. Κυριακός Τσουρός δέχτηκε πρόθυμα να μας εξηγήσει τη θέση της Ιεράς Συνόδου:

Η Ιερά Σύνοδος διετύπωσε με επιστολή της την θέση της περί του Ταλμούδ, απαντώντας σε αίτηση του κ. Κωνσταντίνου Πλεύρη, παρά το ύφος της, διότι έχει εκ του νόμου υποχρέωση να απαντά σε κάθε Ελληνα πολίτη. Στην επιστολή εκφράστηκε η άποψη της Εκκλησίας για συγκεκριμένες αντιχριστιανικές αντιλήψεις που περιέχονται στο βιβλίο του Ταλμούδ και μόνο. Θεωρούμε όμως απαράδεκτο να γίνεται οποιαδήποτε χρήση των απόψεων της Εκκλησίας, για να στηριχθεί ένας σύγχρονος αντισημιτισμός. Η Ορθόδοξη Πίστη δεν επιτρέπει καμία υβριστική ή ρατσιστική τοποθέτηση για κανέναν άνθρωπο, με κριτήριο την εθνική του καταγωγή ή τις θρησκευτικές του αντιλήψεις. Να υπενθυμίσουμε εν προκειμένω, τη συμβολή του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και άλλων αρχιερέων στη διάσωση του Εβραϊκού στοιχείου στην Ελλάδα, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.


 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

 

Ταλμούδ. Ανθολόγιο (μετ. Ειρήνη Παπαδημητρίου, επιμ. Ντίνα Σαμοθράκη, εκδ. Αρμός, Αθήνα 2005)

Επιλογές από το περιεχόμενο του αρχαίου ιουδαϊκού βιβλίου με ενδιαφέρουσα εισαγωγή και παρατηρήσεις.

The Talmud in Anti-Semitic Polemics (Anti-Defamation League, Φεβρουάριος 2003)

Εκλαϊκευμένη μελέτη της χρήσης του Ταλμούδ από τους σημερινούς αντισημίτες, με ειδική αναφορά στην πλαστογράφηση ή παραποίηση των αυθεντικών κειμένων.

Jacob Katz

From Prejudice to Destruction. Anti-Semitism, 1700-1933) (Harvard Univerity Press, Cambridge 1980)

Κλασική μελέτη του σύγχρονου αντισημιτισμού, μέχρι την άνοδο των ναζί στην εξουσία. Κεντρικό ρόλο στην αντισημιτική προβληματική παίζει η δαιμονοποίηση του Ταλμούδ.

Adin Steinsaltz

Introduction au Talmud (Albin Michel, Paris 2002)

Μελέτη ιστορική και φιλοσοφική για το Ταλμούδ ενός ειδικευμένου ραβίνου, ο οποίος μετέφρασε στη σύγχρονη εβραϊκή γλώσσα, στα γαλλικά και στα αγγλικά τον τεράστιο όγκο του Ταλμούδ της Βαβυλώνας.

Εμμανουέλ Λεβινάς

Τέσσερις ταλμουδικές μελέτες (προλεγόμενα, μετάφραση Σταύρος Ζουμπουλάκης, εκδ. Πόλις, Αθήνα 1995)

Φιλοσοφική ανάγνωση του Ταλμούδ, την οποία ο ίδιος ο συγγραφέας ορίζει ως μετάφραση του Ταλμούδ στα ελληνικά, τη γλώσσα της φιλοσοφίας.

Bergler, Siegfried

Talmud fur Fortgeschrittene: Ein Werkbuch (Lutherisches Verlagshaus, Hannover 1993)

Ανάλυση του περιεχομένου και της ιστορικότητας του Ταλμούδ από έναν πάστορα της γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας, στον οποίο παραπέμπει και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=3568448,11458752,16854592

------------------------------------------------------------------------------------

Για τις σχέσεις ΛΑΟΣ -νεοναζιστών ΠΛΕΥΡΗ δείτε:

1.    http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=192

2.    Ναζιστική προπαγάνδα από το κανάλι του ΛΑΟΣ και το ν. 2 του κόμματος

3.    Ο ΠΛΕΥΡΗΣ ΚΑΙΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ

4.     Περί Ακροδεξιάς (Τα σχετικά άρθρα του Ιού της Ελευθεροτυπίας)

Για τις σχέσεις Αδωνι Γεωργιάδη Κ. Πλεύρη δείτε:

1.    Άδωνις Γεωργιάδης εκδότης Κώστα Πλεύρη Ο απόκρυφος νεοναζισμός του ΛΑΟΣ

2.    Ο Αδωνις Γεωργιάδης και το βιβλίο του Πλεύρη: ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

---------------------------------------------------------------------------

 

ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ... ΑΛΛΟΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΙ ΛΑΟΙ
Τάσος Καμπούρης
 

8.12.2007

  Διερωτάται κανείς: η αθλιότητα ή η ημιμάθεια, η ενεότητα ή η σκοπιμότητα, ο κρυπτοφασιμός ή η ιδεοληψία συνιστούν κίνητρο για να ερμηνεύσει κανείς φράσεις του τύπου: Οι Εβραίοι είναι ο περιούσιος λαός; Ίσως απάντηση να μην λάβει ποτέ. Το ατύχημα είναι πως οι φράσεις ακούγονται -και μάλιστα- από καθέδρας σε αίθουσες ελληνικών δικαστηρίων.

Ωστόσο, με βεβαιότητα γνωρίζουμε το περιεχόμενο της φράσης περιούσιος λαός και αυτό το περιεχόμενο πρέπει να εξετάσουμε υπό το πρίσμα πάντοτε της επιστήμης, της ιστορίας και της ηθικής.

Κατ αρχάς, οφείλει ο καθένας να τονίσει πως οι Εβραίοι είχαν σφυρηλατήσει μία εθνική συνείδηση σε ένα εξαιρετικό μακρινό παρελθόν, όταν άλλοι ιστορικοί λαοί δεν διέθεταν το παραμικρό ίχνος συνεκτικών δεσμών. Γνώριζαν πως τους ένωνε μία κοινή πολιτιστική παράδοση, μία ξεχωριστή γλωσσική ποικιλία, μια κοινή ιστορική πορεία στον συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο όπου εμφανίστηκαν, έζησαν και δημιούργησαν και -το σπουδαιότερο- διέθεταν την επίγνωση μίας και μόνης μονοθεϊστικής θρησκείας. Και σε αυτό το στοιχείο του μονοθεϊσμού, οφείλει ο αντικειμενικός και σοβαρός αναλυτής να αναζητήσει το περιεχόμενο του όρου περιούσιος λαός.

Κατά την παράδοση λοιπόν του Εβραϊκού έθνους, ο Θ_ός στο όρος Χορήβ παρέδωσε στον Μωυσή την νομοθεσία Του. Κατά την ραββινική παράδοση, εκείνη την ημέρα παρόντες εθεωρήθησαν όλοι οι άνθρωποι, όσοι ήσαν τότε εν ζωή και παρόντες και όσοι θα ζήσουν στο μέλλον, Εβραίοι και μη. Από εκείνη τη στιγμή, μια χούφτα άνθρωποι, ένιωσαν πως ορίζονται ως θεματοφύλακες της Διαθήκης (
berit) του Θ_ού με τον Άνθρωπο.

Αυτή η συναίσθηση τούς κατέστησε περιούσιο λαό. Δεν είναι τυχαίο πως έκτοτε προσπάθησαν μόνο με το παράδειγμά τους στην άσκηση των εντολών (
mitsvot) να φωτίσουν τον κόσμο με την θεϊκή αλήθεια. Θεώρησαν τους εαυτούς τους σαν τα κεριά που φωτίζουν το σκοτάδι της πολυθεϊας. Δεν είναι τυχαίο επίσης, πως είναι και οι εμπνευστές της έννοιας της ειρήνης και μάλιστα σε ένα κόσμο που γνώριζε μόνο να πολεμά και να καταστρέφει. Έκτοτε αγωνίστηκαν για την επικράτηση της ειρήνης και ήσαν οι πρώτοι που κήρυξαν την ανάγκη επικράτησης της θεϊκής τάξης στον κόσμο, που πρέσβευαν πως όλοι οι άνθρωποι είναι απόγονοι ενός ζεύγους και άρα αδέλφια.

Η πρωτεύουσά τους Ιερουσαλήμ (
Yerushalayim), είναι η πόλη της ειρήνης και σκοπός της ύπαρξής τους στον φθαρτό κόσμο διακήρυξαν πως είναι η βιοτή σύμφωνα με το θέλημα του Δημιουργού. Η αποστολή τους είναι αποκλειστικά πνευματική, καθαρά συμβολική και απόλυτα ειρηνική. Ο Ιουδαϊσμός, η πρώτη και πρωτότυπη μονοθεϊστική θρησκεία, ουδέποτε υπήρξε επιθετική: ουδέποτε επιβλήθηκε (δεν υπήρξαν στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας εξιουδαϊσμοί, ενώ αντίθετα υπήρξαν βίαιοι και μη εκχριστιανισμοί και εξισλαμισμοί).

Οι Εβραίοι δεν είδαν ποτέ την εκλογή τους σοβινιστικά. Αντίθετα, τη θεώρησαν μια πολύ καλή ευκαιρία να βάλουν σε τάξη τις κοινότητές τους, συντάσσοντας νομικές διατάξεις και κανόνες που έκαναν δικαιότερη την κοινωνική συνύπαρξη και όλα αυτά υπό το άγρυπνο βλέμμα ενός γεμάτου αγάπη και ενδιαφέρον για τον άνθρωπο Θε_ύ.

Αντίθετα: τόσο ο χριστιανισμός (ο οποίος ξεκίνησε ως αίρεση του Ιουδαϊσμού) όσο και ο μωαμεθανισμός, διέστρεψε στο σύνολό τους τις πρωτότυπες Ιουδαϊκές έννοιες. Στις δύο αυτές θρησκείες ο όρος περιούσιος λαός έλαβε το εθνικιστικό περιεχόμενο και τις τάσεις ανωτερότητας έναντι των υπόλοιπων θρησκειών. Γι αυτό και προσηλύτισαν βίαια αναρίθμητα πλήθη, κατέστρεψαν πολιτιστικές παραδόσεις και συνήθειες αιώνων - θυμίζω την θλιβερή καταστροφή του αρχαίου ελληνικού και μετέπειτα του ρωμαϊκού πολιτισμού από τις ορδές των φανατισμένων μοναχών-, πραγματοποίησαν σταυροφορίες και τζιχάντ, μετέτρεψαν μια έννοια που δήλωνε την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων της Εβραϊκής θρησκείας σε ρατσιστική διδαχή υπεροχής και ελιτισμού, σε ιδεολογικό πρόσχημα για κάθε είδους ειδεχθείς ενέργειες, για κάθε μορφής ανηθικότητα.

Πουθενά στην ραββινική παράδοση δυόμιση και πλέον χιλιάδων χρόνων δεν υπάρχει ίχνος ρατσιστικών παραληρημάτων. (Αυτά μπορεί κανείς να βρει άπλετα στα λογύδρια μικρονοϊκών συγγραφίσκων, ιστορίσκων, εισαγγελίσκων και λοιπών παντοίων -ίσκων). Είναι αρκούντως διαφωτιστική ή απάντηση που έδωσε ο διδάσκαλος Χιλλέλ, σε έναν μελλοντικό προσήλυτο. Όταν ζήτησε από τον Ραββί να του διδάξει τον Νόμο στεκόμενος στο ένα πόδι, εκείνος απάντησε: Να μην κάνεις στους άλλους αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν. Τα υπόλοιπα είναι σχόλια. Αυτή η διδασκαλία από τον κορυφαίο διδάσκαλο του Ισραήλ (εκατοντάδες χρόνια πριν τον Ιησού ή τον Μωάμεθ) δεν αφήνει περιθώρια για κανενός είδους φασιστικές αντιλήψεις περί περιούσιου λαού.

Δεν είναι η μόνη έννοια την οποία οι μετά τον Ιουδαϊσμό θρησκείες διέστρεψαν και αμαύρωσαν. Εκεί που ο Ναός του Σολομώντα αποτελούσε το σύμβολο ενότητας και επικοινωνίας του Θε-ύ με τον Άνθρωπο (κατά την Εβραϊκή παράδοση στην Σκηνή του Μαρτυρίου υπήρχε η παρουσία του Θε_ύ, η
shechina), οι μετέπειτα θρησκείες έφτιαξαν ναούς-σύμβολα κρατικής και θρησκευτικής εξουσίας, κέντρα διεφθαρμένης διοίκησης και δολοπλόκου συναλλαγής. Εκεί που οι Εβραίοι ευχαριστούσαν τον Δημιουργό για τα επίγεια αγαθά με εορτές γεμάτες χορούς και εύθυμα τραγούδια, οι μετέπειτα θρησκείες εορτάζουν κακέκτυπα αντίγραφα των ιουδαϊκών εθίμων, που κινούνται μεταξύ ψυχολογισμών με χαρακτήρα συναισθηματικής ανακούφισης και αντισημιτικών παραληρημάτων. Εκεί που οι Εβραίοι δοξολογούσαν για τη σωτηρία τους από τους πολυάριθμους εχθρούς, αυτοί οι άλλοι υμνούσαν την εξόντωση αλλοθρήσκων και αλλοδόξων στο όνομα της διάδοσης της αληθινής πίστης ...

Τι αρνητικό περιεχόμενο μπορεί να λάβει ο όρος περιούσιος λαός, όταν ο ίδιος αυτός λαός, αντί να επαίρεται, να κομπορρημονεί και να κομπάζει, αποδίδει τα πάντα στην βοήθεια του Θε_ύ, την επιβίωσή του, τα κατορθώματά του σε πόλεμο και σε ειρήνη, την ίδια την ύπαρξή του; Πρέπει να είναι κανείς εξεχόντως ηλίθιος ή εκ πεποιθήσεως φασίστας για να βλέπει στον χαρακτηρισμό περιούσιος λαός κάτι άλλο.

Και κάτι σημαντικότερο: όσοι έχουν μια αληθή γνώση της Εβραϊκής θρησκείας, μόνο να λυπούνται μπορούν με τις (οπωσδήποτε απέλπιδες) προσπάθειες ορισμένων φανατισμένων κρυπτο- ή φανεροφασιστών να παρουσιάσουν το ψέμα για αλήθεια. Ο Εβραίος σε κάθε του ενέργεια έχει πάνω από όλα στο μυαλό και την καρδιά του τον Θ_ό. Ευλογεί το φαγητό που θα φάει, το νερό που θα πιεί, προσεύχεται στη συναγωγή, στο σπίτι και στο ταξίδι, δοξολογεί για το θαύμα της ζωής, της δημιουργίας και της καλοσύνης του Θε_ύ: το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε να σκεφτεί είναι τα συμπλεγματικά παραληρήματα αντισημιτικής ανοησίας και φανατισμού που εκπορεύονται από τα αρρωστημένα μυαλά ορισμένων απογόνων του προπάτορα πιθήκου.

Αν παρόλα αυτά υπάρχει κάποιος που θέλει να βρει περιούσιους λαούς με τα χαρακτηριστικά που (μάταια ωστόσο) προσπαθούν να αποδώσουν στον Εβραϊκό λαό, πρέπει να ψάξει λίγο βορειότερα στον παγκόσμιο άτλαντα ... Οι Εβραίοι προτιμούν να ερευνούν, να ξεχωρίζουν, να προοδεύουν, να αγωνίζονται με το μυαλό, την ψυχή και την καρδιά τους για να γίνουν καλύτεροι, αφού γνωρίζουν με ποια έννοια είναι περιούσιος λαός.

Εκείνοι οι άλλοι, οι απαλλαγμένοι από κάθε πίστη και φρόνημα, οι παρητημένοι από κάθε προσπάθεια βελτίωσης, οι εθελοτυφλούντες και παραπαίοντες σε κάθε τομέα της οικονομικής, πολιτικής, πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής, είναι αυτοί που, πιστεύοντας πως είναι ο εκλεκτός λαός του Θε_ύ, (και οι απευθείας απόγονοι του Πλάτωνος και του Αριστοτέλους), θεωρούν ότι ο Θ_ός θα σπεύσει να τους σώσει από τα δεινά στα οποία με δική τους ευθύνη περιέπεσαν μόνο και μόνο γιατί είναι ... οι εκλεκτοί.

---------------------------------------------------------------------------

 

 

Ο Περιούσιος Λαός & Ιστορικές πλαστογραφήσεις
Ανδρέας Χριστινίδης


 
   11.09.2007 στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών. Εισαγγελέας Λεωνίδας Λαζαράκος: [] Όταν οι Εβραίοι λένε ότι είμεθα ο περιούσιος λαός επί της γης τους μήνυσε κανείς; [.] Κι αν είναι κάποιος ρατσιστής, είναι αυτοί εδώ που γράφουν αυτά στη θρησκεία τους.
Η θρησκευτική δοξασία περιούσιος λαός, που δεν είναι σε καμιά περίπτωση έκφανση ρατσισμού, δεν είναι μια ιδιαιτερότητα της εβραϊκής θρησκείας που την διαχωρίζει από άλλες θρησκείες, ιδιαίτερα από τη χριστιανική, η και από συγκεκριμένες πολιτικές θεωρίες. Είναι σταθερό χαρακτηριστικό γνώρισμα των θρησκειών και άλλων θεωριών που είχαν ως κοινωνικό υπόβαθρο τους καταπιεσμένους, τους υλικά εξαθλιωμένους και καταδιωγμένους ανθρώπους.
Η θρησκεία των Εβραίων δημιουργήθηκε από τους καταπιεσμένους και υλικά εξαθλιωμένους φυγάδες από την Αίγυπτο στην πορεία τους προς την γη της επαγγελίας.
Στη χριστιανική θρησκεία προορισμένοι για τη βασιλεία των ουρανών είναι οι φτωχοί, οι καταπιεσμένοι και οι ταπεινωμένοι. Αυτούς λοιπόν θεωρούν και τα ευαγγέλια, με άλλη ορολογία, ως περιούσιο λαό.
Αλλά και οι σοσιαλιστικές θεωρίες (όχι μόνο του Μαρξ) θεώρησαν τους καταπιεσμένους και οικονομικά εξαθλιωμένους, το προλεταριάτο, ως το ιστορικό υποκείμενο της κοινωνικής χειραφέτησης και της πανανθρώπινης απελευθέρωσης.
Μπορεί να συμφωνεί η να διαφωνεί κανείς με αυτές τις θρησκευτικές διδασκαλίες και πολιτικές θεωρίες, αλλά είναι βέβαιο πως, ούτε οι δύο μονοθεϊστικές θρησκείες (και όχι μόνο αυτές), ούτε οι σοσιαλιστικές θεωρίες διακήρυξαν, ότι οι καταδιωγμένοι, οι καταπιεσμένοι, οι φτωχοί, το προλεταριάτο διακρίνονται για τη φυλετική ανωτερότητά τους.

Linden Γερμανία, 4 Νοεμβρίου 2007


Υστερόγραφο. Σε εχθρικές προς τους Εβραίους δημοσιεύσεις γίνονται ήδη από τον Μεσαίωνα παραπομπές στο Ταλμούδ, που αποσκοπούν στη δυσφήμιση της εβραϊκής παράδοσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις πρόκειται για αποσπάσματα που είναι απλές πλαστογραφήσεις. Αλλά και τα γνήσια τσιτάτα αποσπώνται κατά κανόνα από τη συνοχή τους με τα άλλα και αγνοούν τη δεσπόζουσα στο Ταλμούδ διαλογική μορφή της προσέγκισης στο θέμα. Οι ταλμουδικές συζητήσεις ανάμεσα στις τοποθετήσεις μεμονωμένων Ραββίνων και διαφόρων σχολών αντικαθρεφτίζουν την διαδικασία της μεταφοράς στον γραφτό λόγο της προφορικής παράδοσης της Τορά. Σε τέτοιες συζητήσεις προβάλλονται συχνά εκ προθέσεως παράλογες θέσεις (παράδειγμα: Οι μη Εβραίοι δεν είναι άνθρωποι.), οι οποίες στον διάλογο που ακολουθεί αναιρούνται. Οι αντιεβραϊστές προτιμούν να χρησιμοποιούν τέτοιες Θέσεις, αποσιωπούν εντούτοις τις ακόλουθες Αντιθέσεις, έτσι ώστε να προκαλείται μια πλαστή γενική εντύπωση του για τις θρησκευτικές κατευθυντήριες γραμμές του Ταλμούδ και ταυτόχρονα για την εβραϊκή θρησκεία. Μετάφραση από την γερμανική
WIKIPEDIA.
 


 ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΛΕΥΡΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Στις ακροαματικές διαδικασίες στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, όπου διεξάγεται η δίκη του ναζιστή, ρατσιστή και αντισημίτη Κωνσταντίνου Πλεύρη, έγιναν συνεχείς προσπάθειες ψυχολογικού αιφνιδιασμού των μαρτύρων κατηγορίας με αναφορές σε πλαστά εκ μέρους του Πλέυρη ή σε ανακριβή εκ μέρους της εισαγγελέως ιστορικά περιστατικά.


1. Ο Πλεύρης προσπαθεί να στηρίξει τις αντισημιτικές του χυδαιότητες παραπέμποντας στον Κλεμανσό. Ο Γάλλος πολιτικός
Georges Clemenceau ήταν μαχητικός αντίπαλος του αντισημιτισμού. Εναντίον της σκευωρίας των γαλλικών αντισημιτικών κύκλων σε βάρος του Εβραίου αξιωματικού Ντρέιφους (Alfred Dreyfus), που καταδικάστηκε με πλαστά έγγραφα για προδοσία (η Υπόθεση Ντρέιφους συγκλόνισε τη Γαλλία από το 1894 έως το 1906), πρωτοστάτησε ο Κλεμανσό συνεργαζόμενος με τον Εμίλ Ζολά (mile Zola). Το περίφημο άρθρο του Ζολά με τον τίτλο Κατηγορώ! (J accuse!), που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην αποκάλυψη της αντισημιτικής σκευωρίας, δημοσιεύτηκε στις 13 Ιανουαρίου 1898 στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας του Κλεμανσό L AURORE.


2. Η εισαγγελέας ισχυρίστηκε, ότι ο Ρούζβελτ είχε γράψει πολύ χειρότερα από αυτά που γράφει ο Πλεύρης για τους Εβραίους. Αυτό δεν είναι δυνατό. Ο
Franklin D. Roozevelt, πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1933 1945), όταν κατά τη διάρκεια του πολέμου προσπαθούσε να πείσει την αμερικανική κοινή γνώμη υπέρ της συμμετοχής της Αμερικής στον πόλεμο εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας, επικαλέστηκε επανειλημμένα την εβραϊκή του καταγωγή. Οι πρόγονοί του ήταν Ολλανδοί Εβραίοι μετανάστες και έφεραν το αρκετά διαδεδομένο εβραϊκό επώνυμο Rosenfeld.


Προφανώς η κυρία εισαγγελεύς τον μπερδεύει με κάποιον άλλον Ρούζβελτ, ίσως με τον
Theodore Roozevelt (πρόεδρο των ΗΠΑ 1901-1908), τον οποίο ο αμερικανός γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι χαρακτηρίζει σε βιβλίο του ως έναν από τους χειρότερους ρατσιστές και παράφρονες και ο Χίτλερ είχε τους λόγους του που τον θαύμαζε.


3. Ανακρίβειες ελέχθησαν στη δίκη και για την Εβραϊκή Θρησκεία και για το Ταλμούδ που θα δικαιολογούσαν δήθεν το βιβλίο του Πλεύρη!


Εάν αυτά τα μυθεύματα ή οι κοντόφθαλμες και ανιστόρητες απόψεις υπέρ της ελευθερίας της εγκληματικής και εμπρηστικής γνώμης παίξουν κάποιο ρόλο στην έκβαση της δίκης, τότε προβλέπω ότι θα έπεται η συνέχεια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Ανδρέας Χριστινίδης
Linden - Γερμανία, 8 Δεκεμβρίου 2007



Η πρώτη σελίδα της εφημερίδας του Κλεμανσό με το
πολυσέλιδο άρθρο του Εμίλ Ζολά Κατηγορώ!

---------------------------------------------------------------------------

 

terminal 119
[ Νοέμβριος / 2007]
Τα χέρια των ναζί τα οπλίζει η αφηρημένη πολιτική
(και η ψευτοδημοκρατία της ελληνικής κοινότητας!)
 


 
Επιβάλλεται να επιμείνουμε εδώ στην διάκριση ανάμεσα στο τυπικό και το πραγματικό. Η ύπαρξη ενός δημόσιου χώρου δεν είναι απλή υπόθεση νομικών διατάξεων που εγγυώνται σε όλους την ίδια ελευθερία λόγου κτλ. Αυτές οι ρήτρες είναι πάντα μία μόνον από τις συνθήκες της ύπαρξης ενός δημόσιου χώρου. Όταν λείπει αυτό το πράγμα, ο δημόσιος χώρος γίνεται απλώς χώρος για την προπαγάνδα, τον φενακισμό και την πορνογραφία όπως συμβαίνει ολοένα και περισσότερο σήμερα.
Κορνήλιος Καστοριάδης (Χώροι του Ανθρώπου)

Και τα κείμενα καλά είναι,
αλλά με τους νεοναζί λειτουργούν καλύτερα
λίγες πέτρες και τα ρόπαλα του μπέιζμπολ
Woody Allen

Στις 3 Δεκέμβρη δικάζεται ο ναζιστής Κ. Πλεύρης στην Αθήνα, ο γνωστός αρνητής του εβραϊκού Ολοκαυτώματος, ο άνθρωπος που προτρέπει με τα βιβλία του να δολοφονούνται Εβραίοι και να ξανανοίξει το Άουσβιτς. Μέχρι και τον περασμένο Αύγουστο δεν ασχολούμασταν με τέτοιες περιπτώσεις πωρωμένων φασιστών, για τους οποίους δεν θα ήταν κακό να υπάρξει επιτέλους μια σοβαρά οργανωμένη μελέτη από πλευράς της ψυχοπαθολογικής έρευνας, για έναν και μόνο λόγο: θεωρούσαμε ότι η κατακραυγή θα ήταν τεράστια, η γη θα έσειε, όλοι οι αντιρατσιστές ριζοσπάστες θα αντιδρούσαν. Κρίναμε πιο επίκαιρο στα προηγούμενα κείμενα και αναλύσεις μας να ασχοληθούμε με το πιο σύγχρονο φαινόμενο της παρουσίας του αντισημιτισμού ως αντισιωνισμού και με άλλα τέτοια ζητήματα που συζητιούνται πλέον ανοιχτά και άφοβα από πολλές τάσεις του ριζοσπαστικού χώρου σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ. Θεωρώντας, έτσι, ότι κάνουμε ένα βήμα μπροστά στο λόγο ενάντια στον αντισημιτισμό στην Ελλάδα, ήρθε τελικά η ίδια η πραγματικότητα να μας υπενθυμίσει ότι ήμασταν ήδη δύο βήματα πίσω...

Αν δεν καταδικαστεί ο Πλεύρης για αντισημιτισμό, τότε ποιος θα καταδικαστεί; έλεγε η φωνή της (κοινής) λογικής. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι ποτέ τόσο απλά. Για άλλη μια φορά ο σοβαρός κοινωνικός παράγοντας που θα έκρινε, ωστόσο, τα πράγματα δεν θα ήταν οι λιγοστοί γελοίοι νεοναζί και ουφολόγοι που θα πλαισίωναν τον Πλεύρη αλλά η ίδια η ελληνική κοινωνία με την ελληνική αφηρημένη δημοκρατική συνείδησή της, όσοι ζουν ευυπόληπτα στην ελληνική κοινωνία, κοινωνοί της ελληνικής παιδείας, κουλτούρας και εθνικής συνείδησης, όσοι βιάζονται να εκμεταλλευτούν τις απολαύσεις που τους προσφέρει το Κράτος τους αλλά και όσοι φαινομενικά τις αρνούνται.

Από πλευράς ανθρώπων που αυτοχαρακτηρίζονταν ως δημοκράτες, αναρχικοί, αυτόνομοι, αντιεξουσιαστές, αντιφασίστες δεν είναι πλέον δύσκολο να σου ορθώσουν έναν τεράστιο τοίχο, να ακούσεις το ίδιο κυνικό επιχείρημα, να αντιμετωπίζεις συνέχεια την ίδια καχυποψία: γιατί να απαγορεύσουμε ακόμη και στον φασίστα να πει αυτά που θέλει, να βγάλει το βιβλίο του, δεν είναι αυτό λογοκρισία; Δηλαδή οι απόψεις των φασιστών που έχουν προκαλέσει τόσο μεγάλη καταστροφή στον κόσμο, που δολοφόνησαν 6 εκατομμύρια Εβραίους και δεκάδες ακόμη εκατομμύρια ανθρώπων, αυτοί που ευθύνονται για τις μεγαλύτερες αιματοχυσίες είναι το ίδιο με εμάς, οι απόψεις τους έχουν την ίδια αξία με τις δικές μας! Αυτό κι αν δείχνει το πόσο βλέπουν κάποιοι την πολιτική, την αυτονομία σαν προσωπικό τους χόμπι! Δηλαδή, μας έλεγαν οι παραπάνω δημοκράτες (με την κακή έννοια) ότι μέσα στον υπάρχοντα κόσμο όλοι ξεκινάμε από μια ίδια αφετηρία, η δική μας άποψη προβάλλεται και έχει τα μέσα να προβάλλεται και να επιβάλλεται μάλιστα όσο και του φασίστα, του ναζιστή, ότι δηλαδή η ιστορία δεν παίζει κανένα ρόλο, σαν να μην είμαστε ήδη σε άμυνα, σαν να μην έχουμε ήδη νεκρούς, σαν να ξεκίνησε μόλις χτες η ανθρώπινη ιστορία. Ο φασισμός είναι για αυτούς άποψη, το να λέει ο Πλεύρης ότι με τους Εβραίους η λύση είναι μάζεμα και εντός 24ώρου στο απόσπασμα αποτελεί απλώς μια άποψη, σαν όλες τις άλλες.

Βλέπαμε εκεί πως ακόμη κι αυτοί που αντιλαμβάνονται αφηρημένα και θεωρητικά σχήματα και μιλούν με τα χειρότερα λόγια για την κοινοβουλευτική ψευδοδημοκρατία των σημερινών φιλελεύθερων ολιγαρχιών στη Δύση έχουν στην ουσία μπολιάσει αστόχαστα το λόγο τους με την αφηρημένη δημοκρατική συνείδηση που καλλιεργεί το ίδιο το καθεστώς και η οποία όχι μόνο δεν προσεταιρίζεται το άγχος επιβίωσης, την αγωνία της ιστορίας αλλά και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ανταγωνιστική μνήμη και τις παρελθούσες καταστροφές. Πρόκειται για την ίδια συνείδηση που την ώρα που το έγκλημα συμβαίνει, σφυράει αδιάφορα ονομάζοντας τη δίκη Πλεύρη ένα εβραϊκό πρόβλημα, πρόκειται για τους ίδιους που την εποχή του Άουσβιτς κοιτούσαν τη δουλειά τους και λίγα χρόνια μετά έλεγαν κρίμα! Μα δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα, είναι οι ίδιοι που όποτε υπάρχει ο άμεσος και τρομακτικός φόβος είναι πολύ απασχολημένοι με τη δική τους επιβίωση και όταν τα πογκρόμ ετοιμάζονται σε σιγανή φωτιά θα σου θεωρητικολογήσουν αδίστακτα, με το μη άγχος του προνομιούχου Έλληνα, για το πόσο εθνικιστική είναι η παρουσία της αλβανικής σημαίας στην ελλάδα, για το πως το ΚΙΣ δεν είναι οργάνωση των εν Ελλάδι Εβραίων αλλά παράρτημα του Ισραηλινού κράτους και άλλες τέτοιες ηλιθιότητες. Είναι η ίδια συνείδηση που βλέπει όλες τις ιδέες ίσες μέσα σε ένα θολό αρχιπέλαγος απόψεων, όπου ο ανταγωνισμός πρέπει να είναι με τα ίδια μέσα. Είναι η ίδια αντίληψη που αντιλαμβάνεται τον φασισμό ως μη-πολιτικό αλλά απλώς ως μια ψευδή συνείδηση, ένα παραστράτημα, μια κακή ψυχολογική διάθεση ή δεν ξέρουμε τι άλλο. Είναι η ίδια συνείδηση, που ήταν ένοχη και τότε (το 'χε καταλάβει κι ο Σαρτρ πριν το Ολοκαύτωμα και ο Αντόρνο μετά) γιατί είχε μεγάλη ευθύνη που συνέβησαν όλα αυτά, και τώρα εξίσου συνένοχα έχει αναλάβει την μηδαμινή διδασκαλία της εβραϊκής
Shoah στις επόμενες γενιές. Είναι η ίδια γενιά που έκανε το Ολοκαύτωμα ασήμαντο επεισόδιο, αντί σταθμό της Ιστορίας. Και θα είναι εκεί για να θέσουν ενστάσεις για τη σημαντικότητα αυτής της δίκης, κάθε δίκης, γιατί ο Πλεύρης έχει λίγα χρόνια ακόμη ζωής, γιατί ο αντισημιτισμός δεν πουλάει υποτίθεται στην Ελλάδα, γιατί υπάρχουν σημαντικότερα θέματα να συζητηθούν, γιατί έχουν χρόνο να κοιτάνε μόνο τη δουλειά τους, να αράξουν λίγο παραπάνω στο κρεβάτι το πρωί ή να πάνε για τα ψώνια των ρούχων που θα φορέσουν στην επόμενη κοσμική ή και ιδεολογική τους έξοδο... Οτιδήποτε κρίνεται σημαντικότερο από το βίωμα του άλλου, από τη θέση στην οποία έχουν τεθεί οι Εβραίοι στη χώρα αυτή (Έτσι ήταν πάντα! Το ότι το 86% του πληθυσμού τους δολοφονήθηκε από τους ναζί λέει πολλά επίσης και για το πόσα θέλησε να κάνει ο ελληνικός πληθυσμός για να τους βοηθήσει!), από τη θέση στην οποία έχουν τεθεί οι Εβραίοι πάντα χωρίς δική τους ευθύνη, απλώς επειδή ορίζονται ως κάτι άλλο, ξένο από κάποιους Έλληνες.

Το Σεπτέμβρη στο δικαστήριο ήμασταν καμιά 30αριά άτομα στο πλευρό του ΚΙΣ και των όσων υφίστανται τον ελληνικό αντισημιτισμό. Οι ναζί και οι συν αυτώ ήταν διπλάσιοι τουλάχιστον, να κυκλοφορούν με άνεση μέσα και έξω από τα δικαστήρια να μην ντρέπονται να λένε πως το Ολοκαύτωμα είναι μια εβραϊκή ψευτιά, πως οι Εβραίοι καταστρέφουν τον κόσμο, να δείχνουν κόσμο μέσα στην αίθουσα και να λένε φωναχτά περίεργος αυτός, μάλλον της
Mossad είναι και να γελάνε, ακόμη και αυτό το κάθαρμα, ο Πλεύρης, να δείχνει με το δάχτυλό του και να λέει Αυτός είναι ο Εβραίος τάδε, να βοούν σαν όχλος, σαν αγέλη αυτάρεσκων αυταρχικών ηλιθίων που ήταν ο καθένας από αυτούς, τέσσερα μικρά καθίκια με μπλούζες με τα διακριτικά SS, Heil Hitler, τα κράνη τους (τα οποία η αστυνομία τα άφησε να περάσουν μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου!), τα μαύρα ρούχα και άρβυλα, ο μπράβος του Πλεύρη, οι εγκληματικές μαφιόζικές φάτσες του μαχαιροβγάλτη Ζαφειρόπουλου και όλη την ώρα, όλη την ώρα τα εμετικά τους σχόλια. Η υποψία του να αισθάνονται οι άνθρωποι του ΚΙΣ άβολα, σαν ξένοι, απειλημένοι, δεν μπορούσε παρά να αποτελεί για μας το μεγαλύτερο και σημαντικότερο επιχείρημα για την παρουσία μας σε αυτή τη δίκη και σε κάθε τέτοια δίκη.

Το θάρρος να εμφανιστούν στο δικαστήριο και να στηρίξει την καταδίκη των νεοναζί είχαν μόνο η οργάνωση της αντιναζιστικής πρωτοβουλίας, τέσσερις-πέντε φοιτητές στα πρόθυρα νευρικής κρίσης τους οποίους οι φιλο-ναζιστές είχαν αντιληφθεί και προσπαθούσαν να δηλητηριάσουν με έναν απίστευτο οχετό απόψεων γύρω από τους Εβραίους και το Ισραήλ, και λιγοστοί ακόμη άνθρωποι. Από την άλλη, άνθρωποι του ΛΑΟΣ, της Πατριωτικής Συμμαχίας, ουφολόγοι και αποκρυφιστές από το Απολλώνιο Φως, Χρυσή Αυγή, τηλεοπτικές φασιστικές περσόνες, κάποιες κλασικές ελληνίδες σκατογιαγιάδες και κάποιοι εξίσου κλασικοί φασιστοσυνταξιούχοι να περιφέρονται παντού: ίσως ο Πλεύρης είχε περισσότερη στήριξη από όση περίμενε.

Το πιο γελοίο από όλα; Οι φασίστες φυσικά διερευνούσαν τον κόσμο που περιφερόταν στους διαδρόμους και ρωτούσαν νέτα-σκέτα, φανερά φοβισμένα: Είσαι από την
antifa; Ήρθε η antifa;. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα μάτια τους και οι ίδιοι, το πόσο εκκωφαντική ήταν η απουσία των αντιφασιστών αριστερών και αναρχικών. Η antifa είχε πάει για μπάνιο...

Μετά από ένα τόσο στενό πολύωρο τετ-α-τετ με τόσους φασίστες, το στομάχι γινόταν κόμπος, σου ερχόταν να ξεράσεις. Άκουγες σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα από τόσο πολλούς ανθρώπους κάθε ρατσιστική και αντισημιτική αηδία που έχεις ακούσει και διαβάσει σε όλη σου τη ζωή! Ήταν απίστευτο, άμα παίρνεις τα λόγια σοβαρά, το πόσο γερά νεύρα έπρεπε να έχεις. Και ήταν τέτοιος ο θυμός, η οργή ήταν τέτοια. Οργή προς τους φασίστες φυσικά. Οργή και για τους υποτιθέμενους αντιφασίστες όμως, για τους υποτιθέμενους αρνητές των αξιών αυτής της κοινωνίας που εκείνη την ώρα αποδεικνύονταν με την απουσία τους οι καλύτεροι υπερασπιστές του κράτους τους και των παρακρατικών του. Έστω και στο 1% να πίστευαν τα συνθήματα τους, όπως το Κάτω τα ξερά σας από τους μετανάστες και άλλα τέτοια, θα τα είχαν πραγματώσει. Η δική μας εμπειρία θα μας υποχρέωνε να απαιτήσουμε από τους ίδιους να αλλάξουν το όνομά τους,
antifa, άμεσα και χωρίς χρονοτριβές. Ούτε ένας από δαύτους, ενώ ήταν γνωστό το ότι θα υπάρξει δίκη στις 5 Σεπτέμβρη, δεν εμφανίστηκε στα δικαστήρια και για άλλη μια φορά αποδείχθηκε η ελληνικότητα του πράγματος (ένας δήθεν αντιφασισμός που συναινεί στον αντισημιτισμό). Ελάχιστοι Έλληνες ειδοποίησαν πως θα εμφανιστούν ή εμφανίστηκαν στη δίκη. Από την άλλη όσοι ένιωθαν μια ιστορική αγωνία, συμμερίζονταν ένα άγχος επιβίωσης, όπως κάποιοι μετανάστες, εκδήλωναν το ενδιαφέρον τους για την παρουσία τους σε αυτή τη δίκη. Προφανώς δεν οφείλεται στην καλοκαιρινή ραστώνη η απουσία τους, όπως μας είπαν σύντροφοι, αλλά στην έλλειψη συνέπειας και πραγματικής αντιφασιστικής δράσης και λόγου. Αυτό το λέμε γιατί επίσης, περίπου την ίδια περίοδο οργανώθηκε αντιφασιστική πορεία στο Αγρίνιο με 200 άτομα, λόγω της επίθεσης από έναν φασίστα του ΛΑ.Ο.Σ. σε έναν σύντροφο. Και το αστείο είναι ότι η δίκη γινόταν στην Αθήνα και είχε προπαγανδιστεί ιδιαίτερα από τους ίδιους τους φασίστες (με αυτοκόλλητα, τρικάκια κλπ.), οπότε η σιωπή του αθηναϊκού χώρου (και όχι μόνο) κρύβει μια γνωστή πλέον σε εμάς και πικρή αλήθεια: Ότι δεν έχει να κάνει με τον χώρο μας, δεν μας πολυνοιάζει[1]. Το να πει κάποιος ότι δεν υπήρξε φυσική επίθεση εναντίον Εβραίου, όπως υπήρξε εναντίον του συντρόφου στο Αγρίνιο, θα ήταν το λιγότερο υποκριτικό, μιας και τα πογκρόμ και οι βίαιες ενέργειες δεν προετοιμάζονται μόνο από τους βόθρους (που ονομάζονται βιβλία) του κάθε Πλεύρη αλλά και από τον διάχυτο κοινωνικό αντισημιτισμό (με πρωτοστάτη την ελληνική αντι-ιμπεριαλιστική αριστερά).

Είναι σαφές τι διαχωρισμός γίνεται σιγά-σιγά και το πόσο οι ξένοι κάθε είδους απέχουν από το ελληνικό ανταγωνιστικό κίνημα. Μερικές φορές βλέπουμε στους τοίχους γραμμένο ένα απαράδεκτο για μας σύνθημα, το Η δημοκρατία δεν θα νικήσει!, υπογεγραμμένο από αντιεξουσιαστές κι αναρχικούς. Εννοούν φυσικά την φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δημοκρατία και την αντιπαραθέτουν στα δικά τους ιδανικά, μια θολή και απροσδιόριστη προς το παρόν μάλλον αναρχία. Εμείς από την άλλη αντιλαμβανόμαστε τη δημοκρατία ως άμεση δημοκρατία, έτσι όπως πρωτοίσχυσε κάποιες χιλιάδες χρόνια πριν και έτσι όπως θα την αντιλαμβανόταν ο καθένας αν έκανε μια ετυμολογική ανάλυση της λέξης (εξουσία του Δήμου, της πόλεως). Αλλά δεν μπορούμε και να αγνοήσουμε πως η λέξη δημοκρατία φέρει και ένα συγκεκριμένο ιστορικό φορτίο, ένα πτώμα μαζί της αφού έχει χρησιμοποιηθεί ταυτισμένη με τις πρακτικές κάποιων από τα πιο σκληρά και αιματηρά καθεστώτα στον 20ο αιώνα σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Με αυτή την έννοια, και κοιτώντας τελικά την κατάσταση μέχρι τώρα στη δίκη Πλεύρη, μας έρχεται όλο και πιο πολύ στο μυαλό, τόσο για τους υπογράφοντες τα συνθήματα όσο και για όλους εμάς τους υπόλοιπους, η ιδέα ότι αυτή η δημοκρατία έχει νικήσει προ πολλού μέσα μας. Το μέγεθος των προνομιών της προς στους ντόπιους είναι μεγάλο για να αποπειραθούν, φοβισμένοι (και πάντα ιδεολόγοι!) καθώς είναι, οποιαδήποτε ουσιαστική άρνηση και αλληλεγγύη προς τους ξένους αυτής της κοινωνίας. Τα παρελθόντα εγκλήματά της Ελλάδας αλλά και της Δύσης γενικότερα όχι μόνο δεν αναγνωρίζονται σε όλο το μέγεθός τους, αλλά μεθοδεύεται σιγά-σιγά και η οριστική απάλειψη τους από τη μνήμη.

Ενάντια σε κάθε αντισημιτισμό!


Terminal 119
για την κοινωνική και ατομική αυτονομία
Νοέμβρης 2007
www.terminal119.gr

---------------------------------------------------------------------------

 

ΑΝΤΙΕΒΡΑΪΚΗ ΔΙΚΗ
Ανδρέας Χριστινίδης*


 

Λίντεν / Γερμανία, 20 Νοεμβρίου 2007


  Emil Zola: Jaccuse! (1)

Όταν προ μηνών πληροφορήθηκα την επικείμενη υποβολή μηνυτήριων αναφορών εναντίον του Κωνσταντίνου Πλεύρη, για το βιβλίο του Οι Εβραίοι: Όλη η αλήθεια, και εναντίον των συναυτουργών του της ναζιστικής εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος, ήταν ο σκεπτικισμός μου πολύ έντονος. Όχι φυσικά γιατί είχα κάποια αναστολή σε σχέση με μια κάλπικη αντίληψη για την ελευθερία έκφρασης γνώμης. Όπως έγραψα και στο άρθρο μου Αντισημιτική Παράνοια (
http://www.cohen.gr/hpg65.htm), στο οποίο παραπέμπω, γιατί σε αυτό έχω αναπτύξει εκτενέστερα το θέμα, δεν πρόκειται για γνώμες αλλά για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.

Ο δεσπόζων όμως αντισημιτισμός σε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας προκαλούσε σε εμένα αμφιβολίες για την ομαλή διεξαγωγή μιας τέτοιας δίκης. Όταν όμως εκδόθηκε το Κλητήριο Θέσπισμα, που υπογράφει ο αντεισαγγελέας εφετών κύριος Σπυρίδων Μουζακίτης (
http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=192&cid=3165), ήμουν πια βέβαιος πως θα υπάρξει Δικαιοσύνη. Δημοσίευσα μια σειρά άρθρων (κάτι που θα το έκανα έτσι κι αλλιώς) με μια δριμεία κριτική εναντίον του ρατσιστικού βιβλίου και μια ανεπιφύλακτη υποστήριξη των κατηγοριών.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, απορρίπτοντας (με το Βούλευμα 1817/2007) την προσφυγή του Κ.Πλεύρη κατά του κλητήριου θεσπίσματος επιβεβαιώνει: Ο ισχυρισμός επίσης του προσφεύγοντος ότι τα αναγραφέντα αποτελούν έκφραση γνώμης είναι αβάσιμος δεδομένου ότι εν προκειμένω προτρέπεται το αναγνωστικό κοινό, ιδία δε το ελληνικό, να κινητοποιηθεί εις βάρος των Εβραίων, (ήτοι να μισήσει, να διακρίνει ή να βιαιοπραγήσει κατ αυτών), τους οποίους αδιακρίτως χαρακτηρίζει ο προσφεύγων ως υπανθρώπους αξίους αφανισμού, εχθρούς του ελληνικού λαού και της Ευρώπης γενικότερα, εξυμνώντας συγχρόνως τις σε βάρος των Εβραίων εγκληματικές πράξεις των Ναζί και των
SS (http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=192&cid=3189).

Ήρθε όμως η ακροαματική διαδικασία της 11ης Σεπτεμβρίου 2007 στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, με πρόεδρο την κυρία Ευφροσύνη Τσελεχοβίτου και εισαγγελέα τον κύριο Λεωνίδα Λαζαράκο, όπου το Κληρήριο Θέσπισμα καθώς και το Βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών δεν έπαιξαν κανέναν ουσιαστικό ρόλο. Αυτά που ελέχθησαν σε δικαστήριο Χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεωρείται δημοκρατική και κράτος δικαίου, φαίνονται απίστευτα και απαράδεκτα.

Ο κύριος Μωϋσής Κωνσταντίνης, Πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος (ΚΙΣ) γράφει στη μηνιαία έκδοση του ΚΙΣ Τα Νέα μας (Σεπτέμβριος 2007): Το πρωτοφανές για την ελληνική δικαιοσύνη αντιεβραϊκό πνεύμα στα πλαίσια του οποίου διεξήχθη [στις 11 Σεπτεμβρίου 2007] η δίκη του δηλωμένου αντισημίτη Κώστα Πλεύρη, συγγραφέα του ρατσιστικού βιβλίου Οι Εβραίοι: Όλη η Αλήθεια (σελίδες 1.400), κυρίως λόγω του εισαγγελέα, ο οποίος δεν δίστασε να θεωρήσει το νεοναζιστικό βιβλίο ως επιστημονικό έργο.

Στο αντιεβραϊκό πνεύμα που επικράτησε κατά τη δίκη συνέβαλε έμμεσα και η πρόεδρος του δικαστηρίου, η οποία τηρούσε απολογητική στάση απέναντι του κατηγορουμένου για την καθυστέρηση στη διεξαγωγή της δίκης και κατά συνέπεια στην έκδοση του αποτελέσματος! Ο εισαγγελέας τήρησε επίσης απαξιωτική στάση απέναντι στην πρώτη μάρτυρα κατηγορίας [Άννα Στάη, Πρόεδρο της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας], τα επιχειρήματα της οποίας προσπάθησε να αντικρούσει ο ίδιος και όχι οι συνήγοροι του κατηγορουμένου!)

Εξετάσθηκαν οι δύο πρώτες μάρτυρες κατηγορίας, η κυρία Άννα Στάη και η κυρία Ειρήνη Κούτελου, που δεν πτοήθηκαν ούτε από τα ανεπίτρεπτα ειρωνικά σχόλια της προέδρου ούτε από τις τελείως απαράδεκτες παρατηρήσεις του εισαγγελέα. Η ακροαματική διαδικασία έχει καταγραφεί και δημοσιευτεί από την Αντιναζιστική Πρωτοβουλία (
http://www.antinazi.gr/articles/prakt_dik.doc). Αποσπάσματα αναδημοσιεύτηκαν στις Ιστοσελίδες του κυρίου Ζαν Κοέν (http://www.cohen.gr/hpg75.htm) και στο Δελτίο Τύπου του Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (http://cm.greekhelsinki.gr/index.php?sec=192&cid=3189).

Η ακρίβεια της καταγραφής δε έχει αμφισβητηθεί από κανέναν παράγοντα της δίκης. Κάθε σκεπτόμενος και απέναντι στις αρχές του Κράτους Δικαίου ευαίσθητος άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να μελετήσει τα λεχθέντα στο δικαστήριο και να τα κρίνει. Θα επισημάνω και θα σχολιάσω μόνο ορισμένα σημεία.

Καταρχάς επιθυμώ να παρατηρήσω: Η ύπαρξη του αντιρατσιστικού νόμου (που είναι μάλλον βέβαιο ότι, σύμφωνα με τις από τον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση προερχόμενες πληροφορίες, προσεχώς θα πρέπει να συμπληρωθεί και να συγκεκριμενοποιηθεί περισσότερο) επιβάλλει μια τέτοια εκπαίδευση δικαστών και εισαγγελέων, ώστε να είναι γνώστες της προβληματικής των διαφόρων μορφών του ρατσισμού και σε καμιά περίπτωση φορείς προκαταλήψεων. Εισαγγελέας: Εδώ κυκλοφορεί ο κάθε ανώμαλος και ο κάθε τοξικομανής και βγαίνουνε όλοι οι θολοκουλτουριάρηδες και οι προοδευτικοί και λένε το εξής: Ά! Το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Ά!! Το δικαίωμα στην έκφραση. Και όλοι λέμε: Ωραία και καλά! ) Διερωτώμαι: Με αυτές τις φράσεις επιδιώκεται από τον εισαγγελέα η υπεράσπιση της διαφορετικότητας του ρατσιστή, αντισημίτη και ναζιστή;

Η πρόεδρος δεν κατόρθωσε, ίσως και λόγω άγνοιας της προβληματικής του ναζισμού και του αντισημιτισμού, να επιβάλει μια ορθολογική διαδρομή της διαδικασίας, επιτρέποντας στον εισαγγελέα να κάνει άσχετες και απαράδεκτες παρατηρήσεις και μάλιστα να επιδιώκει, ανεπιτυχώς βέβαια, να εκφοβίσει την μάρτυρα κατηγορίας κυρία Άννα Στάη. (Κοιτάξτε κυρία μου. Να σας κάνω μια εξήγηση: Το δικαστήριο σας ανέχεται. Εγώ δεν μπορώ να σας ανεχτώ! Εάν συνεχίσετε έτσι θα διατάξω τη σύλληψή σας και τον εγκλεισμό σας στο κρατητήριο!) Απίστευτο σε μια δίκη με μια τόσο κρίσιμη κατηγορία και με διεθνείς διαστάσεις! Και με τη σειρά της η πρόεδρος, που δεν ήθελε να καταλάβει την μεταφορικά εκφρασμένη, αλλά απόλυτα σοβαρή και κατανοητή επιχειρηματολογία της μάρτυρος κυρίας Ειρήνης Κούτελου: Κοιτάξτε. Κάνετε κάτι παραλληλισμούς οι οποίοι είναι επιεικώς αστείοι. [Σε ένα άλλο σημείο:] Λοιπόν. Να σας πω κάτι. Στην προσπάθειά σας εδώ να στηρίξετε τις θέσεις σας, ή εσείς ή οι άλλοι δεν ξέρω ποιοι [;!], προσπαθήστε να μη γίνεστε γραφικοί. Τώρα είναι διατύπωση το αφεντικό του ο Χίτλερ; Ποιος Χίτλερ; Υπάρχει Χίτλερ για να τον λέτε αφεντικό;

Και βέβαια υπάρχει ακόμα ο Χίτλερ. Δυστυχώς! Η πρόεδρος ήταν ασφαλώς σε θέση να καταλάβει ότι η μάρτυς δεν εννοούσε την βιολογική υπόσταση, αλλά το διεστραμμένο πνεύμα του Χίτλερ. Αυτό κατευθύνει το φρόνημα και τη δράση ναζιστικών ομάδων από το Βλαδιβοστόκ μέχρι τη δυτική Ευρώπη και την Αμερική και από τη Σκανδιναβία μέχρι την Αθήνα. Το ίδιο πνεύμα δεσπόζει στο χυδαίο και απάνθρωπο βιβλίο του Κωνσταντίνου Πλεύρη: Ο ναζισμός γνωρίζων καλά τα εβραϊκά σχέδια απεφάσισε, όπως αλλού περιγράφω, να εκδιώξει τους Εβραίους από την Ευρώπην. Και έπραξε κατά την γνώμιν μου πολύ ορθώς. Η απαλλαγή της Ευρώπης από τους Εβραίους είναι επιβεβλημένη, διότι ο εβραϊσμός συνιστά απειλή κατά της ελευθερίας των εθνών.

Εντούτοις η πρόεδρος του δικαστηρίου δεν διστάζει να θέσει στην μάρτυρα, κυρία Άννα Στάη την ερώτηση: Υπάρχει τέτοια ανάγκη εδώ για να έχετε αντιναζιστική οργάνωση; Αγνοεί, ότι σε όλες σχεδόν της χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όχι μόνο σε αυτές, υπάρχει ένα πλήθος αντιναζιστικών οργανώσεων και κινήσεων, ότι όλα τα δημοκρατικά κόμματα (συντηρητικά, φιλελεύθερα και αριστερά) είναι ταυτόχρονα και αντιναζιστικά κινήματα, ότι όλοι οι κριτικοί διανοούμενοι αγωνίζονται με τον προφορικό και γραπτό λόγο εναντίον των εμφανιζομένων ναζιστικών, φασιστοειδών και γενικά ακροδεξιών ομάδων και τάσεων. Το ίδιο γίνεται καθημερινά και στη δημόσια τηλεόραση. Αγνοεί ότι στα Πανεπιστήμια γίνεται αντιναζιστική διδασκαλία, όχι μόνο στους μέλλοντες εκπαιδευτικούς (και με αυτή την παρατήρηση αναφέρομαι και στον τομέα της δικής μου πανεπιστημιακής σταδιοδρομίας στη Γερμανία).

Στα σχολεία, όχι μόνο της Γερμανίας, είναι η αντιναζιστική διδασκαλία βασικό στοιχείο της δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης. Γιατί ιδιαίτερα στον μαθητικό κόσμο επιδιώκουν να εισβάλουν (μερικές φορές με επιτυχία) οι ναζιστές.

Όπως γνωρίζουμε από την ιστορία του ναζισμού, αυτοί που ανέπτυξαν αντιναζιστικές δραστηριότητες μετά την επικράτηση αυτού του εγκληματικού καθεστώτος, βρέθηκαν μαζί με τους Εβραίους στα στρατόπεδα εξόντωσης ή μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα ή στις κρεμάλες των Ες-Ες.

Στην Ελλάδα υπάρχει δυστυχώς ένα σοβαρό έλλειμμα στον τομέα του αντιναζιστικού διαφωτισμού και της ευαισθησίας απέναντι στον αντισημιτισμό: στα ως δημοκρατικά θεωρούμενα κόμματα, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στη σχολική εκπαίδευση, στην πανεπιστημιακή έρευνα και διδασκαλία.

Και στη δικαιοσύνη; Το Κλητήριο Θέσπισμα και το Βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών ήταν ισχυρές ενδείξεις ότι στην Ελληνική Δικαιοσύνη υπάρχουν και δυνάμεις που εξασφαλίζουν την τήρηση των νόμων και αποκαθιστούν τη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Υπάρχουν και εκπρόσωποι δικαστικών θεσμών με ευαισθησία εναντίον των πολιτικών ομάδων και εντύπων που προπαγανδίζουν ιδεολογήματα εναντίον του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και προτρέπουν σε ρατσιστικά εγκλήματα.

Τι συνέβη όμως στην πρώτη ακροαματική διαδικασία, που είναι θέμα αυτού του άρθρου;

Αυτό συνέβη! Εισαγγελέας: Υπάρχει κι ο Πλεύρης, υπάρχει κι ο άλφα, ο βήτα, ο χι, ο ψι, ο νι, ο ωμέγα ο οποίος έχει αντίθετες απόψεις, βρε αδερφέ! [Σε ποιον απευθύνεται; Η πρόεδρος και η εξεταζόμενη μάρτυς είναι κυρίες.] Και θέλει να τις εκφράσει. Θα φθάσουμε δηλαδή σε ορισμένες γελοιότητες που έχουν γίνει από αλλοδαπά δικαστήρια να κατηγορούνε και να καταδικάζουνε ιστορικούς, οι οποίοι έχουν αμφισβητήσει το λοκαύτωμα; Το αμφισβητούνε. Δικαίωμά τους είναι! [] Ο νόμος περί φυλετικών διακρίσεων εθεσπίσθει δια τους Εβραίους και το Ολοκαύτωμά τους; [] Σοβαρολογείτε; Μα τι λέτε κυρία μου; Μα τι λέτε; Τώρα αν οι Γερμανοί έχουν ενοχές και καταδικάζουνε αυτούς που αμφισβητούν το Ολοκαύτωμα εμείς η Ελλάδα δεν έχουμε τέτοια. [] Το 1979 περί Ολοκαυτώματος οι πάντες ήταν ανύποπτοι. Τώρα τα 2 τελευταία χρόνια γίνονται κάτι πράγματα στην Ευρώπη και υπάρχουνε στη Γαλλία και τη Γερμανία κάποιες καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων, με κάποιους νόμους αμφιβόλου συνταγματικότητος. [] Ο κύριος Πλεύρης αναφέρεται και σε βιβλιογραφία. [] Με αυτό θέλω να καταλήξω στο ότι το έργο του έχει επιστημονικό χαρακτήρα. Το όλο πνεύμα της καταθέσεώς σας που με ενδιαφέρει εμένα είναι το ότι του αρνείστε τον επιστημονικό χαρακτήρα στο έργο του. [] Εάν μας αρέσει ο Πλεύρης σαν επιστήμοναςείναι θέμα κριτικής δεν είναι θέμα να τον ρίξουμε στο μπουντρούμι. [] Ο κύριος Πλεύρης έχει το δικαίωμα να πει ότι [ο Χίτλερ] έκανε καλώς. Γιατί να του το αφαιρέσουμε; [] Θέλετε εσείς ένα ναζιστικό δικαστήριο να σας δικάσει και να σας καταδικάσει; Ή μια ναζιστική πολιτεία; [] Όταν οι Εβραίοι λένε ότι είμεθα ο περιούσιος λαός επί της γης τους μήνυσε κανείς; (Αυτές οι δύο τελευταίες απαράδεκτες και εξωφρενικές συγκρίσεις θα μείνουν ασχολίαστες!) (2)

Το βιβλίο του Πλεύρη έχει κατά τη γνώμη του εισαγγελέα επιστημονικό χαρακτήρα! Και ποια είναι αυτή η βιβλιογραφία; Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών! Δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε άλλους τσαρλατανισμούς που χαρακτηρίζουν αυτό το βιβλίο. Αρκεί για τον στιγματισμό του το ότι χρησιμοποιεί ως στοιχείο της βιβλιογραφίας του αυτό το σκοταδιστικό, ασυνάρτητο και εμπρηστικό πλαστογράφημα, για την προέλευση του οποίου έχω δημοσιεύσει ιδιαίτερο, στην ιστορική επιστημονική βιβλιογραφία στηριζόμενο άρθρο
www.cohen.gr/hpg69.htm.

Επιθυμώ να τονίσω, πως έναν ορθολογικά σκεπτόμενο άνθρωπο δεν χρειάζεται να απασχολήσει επιστημονικά το ασυνάρτητο, σκοταδιστικό και φλύαρο περιεχόμενό του. Επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν:

1. Η περιπετειώδης (και όχι πια σήμερα η ως μυστηριώδης άλλοτε θεωρούμενη) προέλευσή αυτού του πλαστογραφήματος.

2. Η από τη σκοπιά της κοινωνικής ψυχοπαθολογίας ως παρανοϊκή θεωρούμενη διέγερση, που προκάλεσε στο παρελθόν και σε ορισμένες μαζικοποιημένες κοινωνικές ομάδες ακόμα σήμερα προκαλεί, γιατί λόγω ορισμένων κοινωνικών και πολιτικών αιτίων δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τα αίτια της κοινωνικής τους δυσφορίας και καταφεύγουν σε σκοταδιστικές συνωμοσιολογίες. (Όχι φυσικά από εμένα, αλλά εκ των πραγμάτων τίθεται στον κύριο εισαγγελέα το αμείλικτο ερώτημα: Θεωρεί ως επιστημονική βιβλιογραφία Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών;! Και γιαυτό το λόγο το βιβλίο του Πλεύρη επιστημονικο;!)

Εισαγγελέας: ...Προσφάτως έγινε λόγος για την Ιστορία επ αφορμή κάποιου βιβλίου στη χώρας μας. Έτσι; Είπαν λοιπόν οι ειδικοί, μια πλευρά των ειδικών, ότι η Ιστορία ξαναγράφεται. Ότι η ιστοριογραφία ανανεώνεται? Βλέπετε λοιπόν ότι η ιστορική επιστήμη είναι αυτή τη στιγμή εν αμφιβόλω καταστάσει.

Η ιστορία του Ολοκαυτώματος δεν ξαναγράφεται, δεν αναθεωρείται, αλλά συμπληρώνεται με συνεχώς νέα ντοκουμέντα που επιβεβαιώνουν την αποτρόπαιη μορφή του. Και το τεράστιο αρχείο του
Bad Arolsen θα έλθει πια στο φως της δημοσιότητας (Το Βήμα, 04.11.2007). Θα έχουμε μέγιστο αριθμό νέων πληροφοριών για το Ολοκαύτωμα. Μεταξύ άλλων θα μάθουμε περισσότερα και για τους δωσίλογους και καταδότες στην Ελλάδα.

Ο εισαγγελέας δεν αρκέστηκε να παίζει το ρόλο του συνηγόρου της υπεράσπισης, αλλά προχώρησε σε ακραίες διατυπώσεις εναντίον των Εβραίων: Κυρία μου θα σας διαβάσω κάτι το οποίον λέει [ο Πλεύρης]. Και επ΄αυτού τι έχετε να πείτε; ?Λέει εδώ: Επανειλημμένως θα τονίσω ότι δεν επιτίθεμαι εναντίον των Εβραίων ως ατόμων και ως λαού, ως φυλής και ως έθνους. Αλλά εναντίον της θρησκείας τους. Επειδή αυτή διδάσκει ότι οι Εβραίοι συνεφώνησαν με το θεό τους τον Ιεχωβά αυτοί να τον λατρεύουν κι εκείνος θα τους εξασφαλίσει την παγκόσμια κυριαρχία σε όλα τα έθνη του κόσμου. Κι αν είναι κάποιος ρατσιστής, είναι αυτοί εδώ που γράφουν αυτά στη θρησκεία τους. [!!!]

Στο βιβλίο του Πλεύρη υπάρχουν μεταξύ άλλων για το Άουσβιτς οι φράσεις: Καλώς κάνουν και διατηρούν το στρατόπεδον εις καλήν κατάστασιν, διότι ουδείς γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Η πρόεδρος αρνείται να κατανοήσει το νόημα αυτών των φράσεων. Τις σχολιάζει με δύο δικές της φράσεις: Για να το επισκέπτεται ο κόσμος... Αυτό άραγε ενδιαφέρει τον Πλεύρη! Και όταν η κυρία Στάη επιμένει στην αποσαφήνιση της δεύτερης φράσης του Πλεύρη, απαντάει η πρόεδρος: Και δεν φτιάχνουμε άλλο; Δύσκολο είναι;

Δεν είναι δυνατό να αναφέρω όλες τις χυδαιολογίες εναντίον των Εβραίων που περιέχει το βιβλίο του Κ.Πλεύρη. Αρκεί το ότι τους αποκαλεί υπανθρώπους. Εβραίος (στο θρήσκευμα) και άνθρωπος είναι έννοιαι αντιφατικαί, δηλαδή η μία αποκλείει την άλλην. Άρθρο 2 του Ν. 927/1979: Όστις δημοσίως είτε προφορικώς είτε δια του τύπου ή δια γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων ή παντός ετέρου μέσου, εκφράζει ιδέας προσβλητικάς κατά προσώπου ή ομάδος προσώπων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρις ενός έτους ή χρηματικήν ποινήν ή και δια αμφοτέρων των ποινών τούτων.Ετσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα. [] Ξυπνήστε, οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει.

Και όπως επισήμανα σε προηγούμενο άρθρο μου, και οι παραπάνω φράσεις του για το Άουσβιτς δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένα έμμεσο προσκλητήριο ετοιμότητας για μια νέα γενοκτονία. Άρθρο 1 του Ν. 927/1979: Όστις δημοσίως, είτε προφορικώς, είτε δια του τύπου ή δια γραπτών κειμένων ή εικονογραφήσεων ή παντός ετέρου μέσου εκ προθέσεως προτρέπει εις πράξεις ή ενεργείας δυναμένας να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βίαν κατά προσώπων ή ομάδος προσώπων εκ μόνου του λόγου της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής των, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματικήν ποινήν ή και δια αμφοτέρων των ποινών τούτων.

Ο καθηγητής νομικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Νίκος Παρασκευόπουλος, γράφει στην Ελευθεροτυπία (14.11.2007) (
http://www.enet.gr/online/online_print?id=55884744) : Όπως διαπιστώνει ο αναγνώστης δεν πρόκειται μόνο για μια αμφισβήτηση του ιστορικού παρελθόντος, επώδυνη βέβαια και δυσβάστακτη από τους επιζώντες, τους απογόνους των τραγικών θυμάτων και όλους τους αλληλέγγυους: γίνεται προτροπή για εκτελεστικό απόσπασμα. Ακρότητες, ανεπίδεκτες ενασχόλησης, ίσως κάποιος σκεφθεί. Κι όμως, στο παρελθόν ανάλογες εξάψεις απέδωσαν φρικιαστικούς καρπούς, από σύμπτωση κατά μήνα Νοέμβριο. [Εννοεί βέβαια τη λεγόμενη νύχτα των κρυστάλλων, στην πραγματικότητα πογκρόμ της 9ης Νοεμβρίου 1938. Ο καθηγητής της νομικής κάνει τον ίδιο παραλληλισμό που έκανε και η κυρία Κούτελου, αλλά η πρόεδρος τον χαρακτήρισε ως επιεικώς αστείο!]

Δεν υπάρχει κανένας χειροπιαστός τρόπος για να αποδείξουμε το μίσος, όπως θα ήθελε ο εισαγγελέας. Και τι προκαλεί αργά ή γρήγορα τη βία, το γνωρίζουμε από τις σύγχρονες και από τις ιστορικές κοινωνικές εμπειρίες. Και αυτές οι εναργέστατες εμπειρίες επαρκούν για την κρίση του δικαστή.

Η πρόεδρος του δικαστηρίου και ο εισαγγελέας δεν γνωρίζουν, ότι ο αντισημιτισμός ήταν και εξακολουθεί να είναι το κλειδί του ναζισμού για την είσοδο στην κεντρική εξουσία. Δεν φαίνεται επίσης από αυτά πού είπαν, ότι έχουν πραγματικά αναγνωρίσει τα εγκλήματα του ναζισμού ως αποτρόπαια εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας.

Ένα σημαντικό μέρος της ανθρωπότητας παραμένει τραυματισμένο. Όχι μόνο τα θύματα του ολοκαυτώματος. Με άλλο τρόπο τραυματισμένοι είναι και εκείνοι που έχουν, ίσως στα βάθη του ασυνείδητου, αισθήματα ενοχής, γιατί ξέρουν ή μισοξέρουν κάτι για τη στάση των προγόνων τους (που μερικοί ίσως ήταν συνεργάτες, καταδότες ή ίσως επιδοκίμασαν το Ολοκαύτωμα ή - και αυτοί είναι οι περισσότεροι - αδιαφόρησαν τελείως για την τύχη των θυμάτων) και επειδή δεν τους δόθηκε ποτέ η δυνατότητα να διεργαστούν αυτά τα αισθήματα ενοχής, γίνονται αντισημίτες. Γιατί αυτό υπαγορεύουν οι νεκροί πρόγονοι.

Τελειώνοντας θα ήθελα να παρατηρήσω, ότι ο τρόπος διεξαγωγής της πρώτης ακροαματικής διαδικασίας δεν αποτελεί μια θετική έκφανση της ελληνικής δικαιοσύνης. Τα σχόλια στο εξωτερικό, ιδιαίτερα σε πολιτικούς, δημοσιογραφικούς, πανεπιστημιακούς και άλλους πνευματικούς κύκλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα είναι μάλλον δυσμενή.

Ενδιαφέρει όμως αυτό τον κύριο εισαγγελέα; Δεν δίστασε να χαρακτηρίσει ως γελοιότητες και αμφιβόλου συνταγματικότητος τις αποφάσεις γαλλικών και γερμανικών δικαστηρίων. Θα πρέπει λοιπόν να θεωρηθεί ως γελοία και η στάση του ιδιαίτερα αυστηρού γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου;

(3) Λόγω κάποιων τυπικών λαθών του γερμανικού υπουργείου εσωτερικών και των μυστικών υπηρεσιών παρεμπόδισε την τελευταία στιγμή την απαγόρευση της ναζιστικής
NPD. Θα χρειαστεί νέα και προσεκτικότερη διαδικασία για να επιτευχθεί η απαγόρευσή της.

Αλλά και η
NPD είναι κάπως προσεκτικότερη από τον Πλεύρη και τον Ελεύθερο Κόσμο. Αν η NPD είχε δημοσιεύσει παρόμοια κείμενα, θα είχε απαγορευτεί ήδη προ πολλού. Και οι συντάκτες θα βρίσκονταν στη φυλακή. (Προτιμώ τη λέξη φυλακή από τη λέξη μπουντρούμι, γιατί η τελευταία καθώς και η λέξη ανεγκέφαλοι δεν είναι νομικές έννοιες. Δεν θα τις βρει κανείς ούτε στον Ποινικό Κώδικα ούτε στον Κώδικα ποινικής δικονομίας ούτε στη σωφρονιστική νομοθεσία). (4)



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
(1) Το ΕΠΣΕ σημειώνει πως, ακόμα και μετά τη δημοσίευση κατατοπιστικών για όλα αυτά άρθρων για τη δίκη, στις 12 Σεπτεμβρίου 2007, στις εφημερίδες Τα Νέα (Επιστημονικό έργο ο ρατσισμός! Σάλος με την τοποθέτηση του εισαγγελέα για βιβλίο του Κ. Πλεύρη με θέμα τους Εβραίους (
http://www.tanea.gr/article.aspx?d=20070912&nid=5962628) και Ελευθεροτυπία (Στο σκαμνί ο Πλεύρης (http://www.enet.gr/online/online_print?id=42961328), δεν υπήρξε ούτε ένας φορέας πολιτικός, επιστημονικός, νομικός, δημοσιογραφικός, δικαιωματικός, ή άλλος) που έστω να ψέλλισε μιαν καταδίκη της αντιεβραϊκής στάσης των δικαστικών λειτουργών.) Το Κατηγορώ ενός Ζολά θα απευθυνόταν μόνον σε όλους αυτούς. (Όχι βέβαια στον Πλεύρη Δεν θα άξιζε. )
(2) Όταν αναφέρομαι στα λεχθέντα της προέδρου, του εισαγγελέα και των μαρτύρων κατηγορίας, προτιμώ την νοηματική αλληλουχία και όχι τη χρονική σειρά.
(3) Όχι μόνο στη Γερμανία, χώρα της οποίας είμαι μόνιμος κάτοικος, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, στις οποίες δεν διώκεται ακόμα η άρνηση της αλήθειας του Ολοκαυτώματος, είναι βέβαιο, ότι ορισμένα από τα λεχθέντα την 11η Σεπτεμβρίου 2007 θα προκαλούσαν τουλάχιστον την έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας, έστω και αν υπόλογοι θα ήταν ανώτεροι δημόσιοι λειτουργοί.
(4) Το παρόν άρθρο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα άρθρα μου Αντισημιτική Παράνοια και Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, που, όπως όλα τα σχετικά δικά μου άρθρα, δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στις προσωπικές ιστοσελίδες του κυρίου Ζαν Κοέν. Αναδημοσιεύτηκαν και σε άλλες ιστοσελίδες. Το άρθρο Αντισημιτική Παράνοια αναδημοσιεύτηκε και στην σημαντική επαρχιακή εφημερίδα Πολίτης της Θράκης. Στους αναγνώστες, ιδιαίτερα τους νεότερους, που ίσως δεν γνωρίζουν πολλά για το Ολοκαύτωμα, συνιστώ να διαβάσουν το κείμενο του Ράουλ Χίλμπεργκ Η βιομηχανία της εξόντωσης (
http://www.cohen.gr/hpg70.htm
).


*Ο Ανδρέας Χριστινίδης (
Dr. Andreas Christinidis), γεννημένος στην Αθήνα το έτος 1931, διδάκτωρ της κοινωνιολογίας και πτυχιούχος της νομικής, στη μακρόχρονη διδασκαλία του και στις έρευνες και μελέτες, που έκανε ως Ανώτερος Σύμβουλος του Ινστιτούτου Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Γκίσεν της Γερμανίας, ασχολήθηκε και εξακολουθεί να ασχολείται στις έρευνές και τα δημοσιεύματά του με τον αντισημιτισμό, τον ναζισμό και κάθε μορφής ρατσισμό. Είναι ισόβιος ανώτερος δημόσιος λειτουργός του Ομόσπονδου Γερμανικού Κράτους της Έσης.


 
---------------------------------------------------------------------------

 

Επιστολή Μωρίς Χατζή για την δίκη Πλεύρη


 

  Αγαπητές φίλες και φίλοι,
  Αγαπητοί ομόθρησκοι,

Με πολύ μεγάλη καθυστέρηση μάθαμε από Τα Νέα μας του Κ.Ι.Σ. ότι γίνεται μια δίκη του γνωστού δεδηλωμένου ρατσιστή, αντιδημοκράτη , φασίστα, αντισημίτη Κ. Πλέυρη.

Δεν γνωρίζω τα αίτια που μας κράτησαν στο σκοτάδι οι διοικούντες τον Εβραϊσμό όλο αυτό το διάστημα. Φαίνεται πως νόμιζαν πως το μέγα αυτό θέμα αφορούσε μόνο ολίγους διοικούντες και δεν αφορούσε τον Εβραϊσμό της Ελλάδος. Νόμιζαν ότι δεν αφορούσε αυτούς που έχασαν τις οικογένειες τους από τους ναζί.
Νόμιζαν ότι δεν αφορούσε τους ολίγους εναπομείναντες από τα στρατόπεδα των Γερμανών δολοφόνων ναζί. Νόμιζαν πως δεν αφορούσε τις νέες γενεές.
Έτσι έγινε αυτή η δίκη στις 5/9/07, διεκόπη και θα συνεχιστεί στις 3/12/07.
Εγώ ήμουν παρών από σύμπτωση! Με πληροφόρησε κάποιος γνωστός μου μη Εβραίος το θρήσκευμα !!!

Η εικόνα μέσα και έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου ήταν θλιβερή. Εκτός από τον πρόεδρο του Κ.Ι.Σ. Μ. Κωνσταντίνη, τους μάρτυρες Β. Αλμπάλα, Α.Ρεϊτάν και Λ. Γαβριηλίδη και τους δικηγόρους, μόνο δυο τρεις βρέθηκαν για συμπαράσταση.
Από την άλλη πλευρά, πλήθος κρανοφόρων, κουρεμένων νεοναζιστικά, αλλά και θαυμαστές του ναζισμού να έχουν γεμίσει την αίθουσα μέσα και έξω.

Και το ερώτημα είναι: Δεν έπρεπε κι εμείς, τα κατεξοχήν θύματα του ναζισμού, να βρισκόμαστε εκεί;
Δεν έπρεπε να δείξουμε ότι παρόλα όσα υποστήκαμε υπάρχουμε και ζούμε;
Δεν έπρεπε με την βουβή και ήρεμη παρουσία μας να τους δείξουμε ότι τελικά δεν πέτυχαν να μας εξαφανίσουν;
Δεν έπρεπε με την παρουσία μας, με το βλέμμα μας και μόνο, να τους δείξουμε την αηδία, τον αποτροπιασμό και την αποδοκιμασία μας για αυτόν που γράφει ότι: Αν θα κατηγορηθεί για κάτι ο Χίτλερ θα είναι γιατί δεν εξαφάνισε όλους τους Εβραίους.

Δυστυχώς όμως ήμασταν απόντες. Για αυτήν μας την απουσία δεν φταίει κανείς από εμάς. Φταίνε οι διοικούντες που μας άφησαν για μια ακόμα φορά στο σκοτάδι, απληροφόρητους, λες και είναι δικιά τους υπόθεση επιβάλλοντας και πάλι με τα μέσα που έχουν τον νόμο της σιωπής.

Και εκεί μέσα στη αίθουσα του δικαστηρίου, τραγικά μόνοι οι μπροστάρηδες του
Greek Helsinki Monitor Παναγιώτης Δημητράς, Άντρια Γκίλμπερτ και Ναυσικά Δημητρά, και από την Αντιναζιστική Πρωτοβουλία δυο θαρραλέες γυναίκες πρόεδροι Άννα Στάη και Ειρήνη Κούτελου να δίνουν αγώνα για τον ρατσισμό ενάντια των Εβραίων και να εναντιώνονται στους νεοναζί και τον αντισημιτισμό.
Και μια ακόμα τραγική λεπτομέρεια: Αυτοί οι σπουδαίοι αγωνιστές να μην έχουν χρήματα να πληρώσουν τον δικηγόρο τους. Τι να πει κανείς

Αγαπητές και αγαπητοί φίλοι και ομόθρησκοι
Είναι υποχρέωση αλλά και καθήκον στην μνήμη των 50.000.000 σκοτωμένων του Β Παγκόσμιου Πολέμου και ιδιαίτερα στην μνήμη της γενοκτονίας των 6.000.000 άδικα δολοφονηθέντων Εβραίων από τους διεστραμμένους εγκληματίες ναζί, να παρευρεθούμε σε αυτή την δίκη, συμπαραστάτες σε αυτούς που βάζουν μπροστά τα στήθη τους για να μην ξαναδεί η ανθρωπότητα τέτοια κτηνώδη εγκλήματα.
Οφείλουμε να μην αφήσουμε να εξελιχθεί ο ναζισμός που τόσα δείνα έφερε στην Ευρώπη και όχι μόνο.
Οφείλουμε να μην δούμε φασίστες και θαυμαστές του ναζισμού, σαν τον Κ. Πλέυρη, να δικαιώνονται ως επιστήμονες - αναλυτές κάποιου μικρού γεγονότος που αδίκως πήρε το όνομα Ολοκαύτωμα.

Όταν ξεχνάς το παρελθόν δεν έχεις μέλλον.

Η σιωπηλή μας παρουσία θα είναι ηχηρή και χρήσιμη.



Μωρίς Χατζής
Εκδότης της εφημερίδας Η Κρησάρα

---------------------------------------------------------------------------

 

 

ΦΙΛΟΣΗΜΙΤΗ ΔΕΥΡΟ ΕΞΩ


  Σάββατο, 10 Νοέμβριος 2007

  Με την επιστολη αυτη,εγκαινιαζω την επισκεπτρια(...οχι αδελφή αλλα..) συμμετοχη μου σε αλλα blogs & sites.Στο προκειμενο,στο σαητ του Ζαν Κοεν,ισως του πιο γνωστου Εβραιου δημοσιου προσωπου στη GR.


ΦΙΛΟΣΗΜΙΤΗ ΔΕΥΡΟ ΕΞΩ


Παρακολουθω εδω & αρκετο καιρο το σαητ & διαβαζοντας τα αρθρα του,επιθυμω να σχολιασω σαν ...απλος πολιτης.

Η πρωτη εντυπωση ειναι της πολυ μικρης συμμετοχης,τοσο Εβραιων,οσο κυριως Γραικων.Γνωστοι Εβραιοι δεν εχουν εμφανιστει ακομα,ενω μηδενικη ειναι η συμμετοχη Γραικων πολιτικων,ολων των βαθμιδων,απο δημοτικο συμβουλο μεχρι βουλευτη.

Θεωρητικα,θα μπορουσαν να εμφανιστουν στο φτωχο & απεριποιητο σαητ του Κ.Ι.Σ,ομως δεν υπαρχουν ουτε εκει.

Η εξηγηση ειναι προφανης,δεν εμφανιζονται διοτι...οι μεν Εβραιοι δεν θελουν να προκαλεσουν τη μεγαλη μαζα αντισημιτων,οι δε Γραικοι φιλοσημιτες δισταζουν...

Ομως,ακομα & στις πιο δυσμενεις δημοσκοπησεις,φαινεται ενα ποσοστο 3 % φιλοαμερ/σημιτων ( αυτα τα 2 κεντρα εξουσιας πανε πακετο,οπως -περιπου- Γραικοι & Κυπριοι ). Δηλαδη,καπου 250 χιλ ενηλικες ψηφοφοροι .
ειναι ευνοικα διατεθειμενοι προς Εβραιους & Αμερικανους.Απο αυτη τη δεξαμενη πρεπει να αντληθει υλικο διανοησης,οχι μονο παπαγαλακια-
bleeding hearts για το Ολοκαυτωμα,αλλα ισχυρη & σταθερη διανοηση που να αναγνωριζει την ποιοτητα,την αξια,τα κατορθωματα & τη συμβολη των Εβραιων ανα την ιστορια & στη σημερινη πραγματικοτητα.

Ανωνυμε / Επωνυμε Φιλοσημιτη,δευρο εξω...

Καθε πολιτισμενος Γραικος πρεπει να ισχυροποιησει & να σταθεροποιησει μεσα του μια θετικη σταση προς τους Εβραιους & το Ισραηλ,καταπολεμοντας το αντισημιτικο στοιχειο που υπαρχει... στο αιμα του & δειχνοντας ορθοφροσυνη & φιλελευθερισμο.Ετσι,θα μπορεσει να
αντισταθει στο πολυποδαρο τερας του αντισημιτισμου που μεταλλασσεται σαν ιος σε πολλους τυπους,σκληρος - μαλακος,φανερος - καλυμμενος,παραδοσιακος - μοντερνος - μεταμοντερνος.

Για παραδειγμα,η πιο προσφατη μεταλλαξη του αντισημιτικου ιου ειναι η " παιδολογία/αθωολογία". Αυτη την εκδοση φερει & ο Γ. Παπανδρεου,οταν ειπε οτι το " Ισραηλ δολοφονει αμαχους ". Ειναι παγια τακτικη των ισλαμοφασιστων εγκληματιων,να χρησιμοποιουν σαν ανθρωπινες ασπιδες ενηλικες,που εθελοντικα γινονται " μαρτυρες " & πορευονται για μωαμεθανικο Παραδεισο με 72/74 παρθενες ( ...μου διαφευγει ο ακριβης αριθμος... ) .
Ομως η κτηνωδια τους επεκτεινεται & σε ανηλικους /παιδια που εχουν νομικα το ακαταλογιστο & στα οποια κανουν πλυση εγκεφαλου για το μεγαλειο να σκοτωνεις Εβραιους...

Οπως εκαναν οι αρχαιοι Σπαρτιατες στα δικα τους αγορια,τα οποια εκπαιδευαν,δια του ομοφυλοφιλικου ερωτα, για κρυπτεία,πισωπλατη δολοφονια.

Αλλο ενα παραδειγμα απο Αμερικα,ειναι το γνωστο βιβλιο των 2 Γερμανοαμερικανων ( ...εχουν τον αντισημιτισμο στο ναζιστικο "
DNA "τους ) ακαδημαικων για την επιρροη Εβραιων στη φιλοισραιλινη πολιτικη ΗΠΑ. Ενα εργο που μυριζει ...white power... Οπως & το βιβλιο Carter,που αποδεικνυει οτι ... " τον redneck κι αν τον πλενεις,το σαπουνι σου χαλάς"...
Ο αντισημιτισμος ειναι ακομα λανθανων /
sleeper σε πολλους Αμερικανους,ιδιως νοτιους πρωην ( ? ) ρατσιστες... Δεν ηταν περιστασιακη αλλα χαρακτηριστικη η παλια επιτυχια του ΚΚKlansman David Duke στη Luisiana ,οπου παρα λιγο να βγει Κυβερνητης,παρα το οτι στραφηκε εναντιον του ολο το κατεστημενο...

Χρειαζεται λοιπον & η καταλληλη διανοητικη αντιβιωση απο οσους ειναι στοιχειωδως πολιτισμενοι,ωστε ακομα & μονο βλεποντας προσωπα Εβραιων & Παλαιστινιων στη τηλεοραση & να διαισθανονται ποιος ειναι ο φιλησυχος που μονιμα αμυνεται & αποζητα ησυχια,ταξη & ασφαλεια & ποιος ο ψυχωτικος δολοφονος με τα πιλαφια & τις παρθενες ...

Σαν πρωτη παρεμβαση λοιπον κλεινω εδω,ενθαρρυνοντας & αλλους ανωνυμους ή επωνυμους απο τη δεξαμενη της φιλελευθερης ανθρωπιστικης & πολιτικα ορθης διανοησης να στηριξουν εναν απο τους πιο ποιοτικους λαους παγκοσμια,με καθοριστικη συνεισφορα στο πολιτισμο.
Αλλα & ενα απο τα συνιστωντα γενη του εθνους των Γραικων / " νεοελληνων",μιας & πολλοι διασημοι Ρωμιοι ηταν γραικοποιημενοι & εκχριστιανισμενοι Εβραιοι,οπως ο ποιητης Σολωμος ( Σολωμων/
Salomon),ο λογιος Κοραης ( Κοράι/Korai),ο πρωθυπουργος Ελ. Βενιζελος ( Μπεν Ζελον/Ben Zelon),η (αγια ) Φιλοθεη ( Βενιζελου) αλλα & ο τωρινος Βαγγελης Βενιζελος...

Για το φαινομενο των εθνικοποιημενων Εβραιων κατα εθνος & ιδιως στο δικο μας,αξιζει μια... 2η επιστολη.


http://harrygrath.blogspot.com/

---------------------------------------------------------------------------

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
Η ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ 2007 ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΤΟΥ 1933
Όλοι στο εφετείο της Αθήνας στις 3 του Δεκέμβρη
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΤΟ ΦΙΛΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΙΟ ΤΗΣ 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ
Για να μην αθωωθεί ο κήρυκας της γενοκτονίας Πλεύρης
 

Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλεί σε συναγερμό όλους τους δημοκρατικούς πολίτες και τους καλεί να έρθουν στο δικαστήριο και να σταθούν στο πλευρό των δημοκρατών μαρτύρων κατηγορίας και των συνηγόρων πολιτικής αγωγής στη δίκη κατά του ναζιστή Κ. Πλεύρη και του Ελεύθερου Κόσμου που ξεκίνησε και διακόπηκε στις 11 του Σεπτέμβρη και θα συνεχιστεί στις 3 του Δεκέμβρη.

Φίλοι αντιφασίστες. Δεν πρόκειται για μια απλή δίκη. Δεν πρόκειται για μια δίκη στην οποία κάποιοι μειοψηφικοί ναζιστές-ρατσιστές καταγγέλλονται από τους δημοκράτες και τιμωρούνται από τις αρχές μιας ευρωπαϊκής χώρας. Δεν πρόκειται για το ότι ένας υμνητής του Γ΄ Ράιχ γράφει ένα ανατριχιαστικό βιβλίο 1400 σελίδων για να καλέσει το λαό να εξαφανίσει τους Εβραίους από τη χώρα μας και οι εβραίοι της χώρας αυτής μαζί με μη εβραίους αντιφασίστες τον πάνε σε δίκη για σπάνια και ωμή παραβίαση της διεθνούς αντιρατσιστικής νομοθεσίας. Δεν πρόκειται για ένα κυνήγι των περιθωριακών κηρύκων ρατσιστικής βίας που τόσο πολύ το αποστρέφονται μερικοί μεταφυσικοί υπερασπιστές της
ελευθερίας του λόγου.


Όχι. Πρόκειται για μια δίκη ζωής και θανάτου για την πολιτική δημοκρατία στη χώρα μας. Γιατί στις 11 του Σεπτέμβρη αποδείχθηκε ότι δεν ζούμε σε μια στοιχειωδώς δημοκρατική χώρα. Η 11 του Σεπτέμβρη του 2007 θα μείνει στην δικαστική και πολιτική ιστορία αυτής της χώρας και ίσως όλης της Ευρώπης, για το ότι ένα δικαστήριο ευρωπαϊκής χώρας 60 χρόνια μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο υπερασπίστηκε με τη στάση του τους ναζιστές και τους ρατσιστές και στράφηκε ενάντια στα θύματά τους και τους υπερασπιστές των θυμάτων τους.


Το δικαστήριο φρόντισε από την αρχή να αποβάλει από την δίκη την πολιτική αγωγή που εκπροσωπούσε το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) και την εβραία Γκίλμπερτ μέλος του ΕΠΣΕ με την αιτιολογία ότι το βιβλίο δεν θίγει άμεσα τους ενάγοντες, τους εβραίους και ότι είναι δουλειά του κράτους να υπερασπίζει τους ενδεχόμενα θιγόμενους από το βιβλίο. Μετά από αυτό οι μάρτυρες κατηγορίας έμειναν ανυπεράσπιστοι μπροστά σε μια απίστευτη διαδικασία που ακολούθησε και που θα ταίριαζε περισσότερο σε δίκη της χιτλερικής Γερμανίας του 33 παρά σε μια ευρωπαϊκή χώρα του 2007. Γιατί χωρίς πια να υπάρχει υπεράσπιση των μαρτύρων κατηγορίας η έδρα ανέλαβε να καταπατήσει τα δικαιώματα τους, δηλαδή να τους διακόπτει διαρκώς, να τους ειρωνεύεται σαν γραφικούς ή αμόρφωτους, να μην ασχολείται καθόλου με όσα περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο και να τους απαγορεύει να αναφέρονται στον αντιρατσιστικό νόμο. Έτσι οι μάρτυρες κατηγορίας έγιναν από την πρώτη στιγμή κατηγορούμενοι. Στόχος του δικαστηρίου ήταν να θεωρηθούν οι μάρτυρες είτε διώκτες της ελευθερίας του λόγου (από τον εισαγγελέα) ή γραφικοί τύποι που κάνουν θόρυβο για έναν ανύπαρκτο τάχα ρατσιστικό κίνδυνο (από την πρόεδρο). Σε αυτήν την επίθεση πρωτοστάτησε και έλαμψε ο εισαγγελέας Λαζαράκος που ανάμεσα στα πολλά τερατώδη που ξεστόμισε διακήρυσσε τη θέση ότι το ναζιστικό έκτρωμα του Πλεύρη είναι ένα επιστημονικό σύγγραμμα και ότι ο συγγραφέας είναι ένας ιστορικός και επιστήμων . Επειδή η μάρτυρας κατηγορίας με σθένος και δυνατά αρνιόταν αυτήν τη ιδιότητα στον συγγραφέα ο εισαγγελέας έφτασε στο σημείο να την απειλήσει με σύλληψη και εγκλεισμό της στο κρατητήριο.


Όλα αυτά έγιναν κάτω από τα χειροκροτήματα, τους καγχασμούς και τις επεμβάσεις των ναζιστών που ήταν συγκεντρωμένοι στην αίθουσα.

Παραθέτουμε παρακάτω μερικά στοιχεία των τοποθετήσεων του δικαστηρίου:

Ο εισαγγελέας αρχίζει την εξέτασή του (που κράτησε μιάμιση ώρα), με την πρώτη μάρτυρα κατηγορίας της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας, Άννα Στάη με την ερώτηση: Να ξεκινήσουμε από κει για να δούμε τη βαρύτητα της καταθέσεώς σας. Τι γραμματικές γνώσεις έχετε; Με τη δεύτερη μάρτυρα κατηγορίας, επίσης από την Αντιναζιστική Πρωτοβουλία, Ρένα Κούτελου, έγινε αργότερα ο εξής διάλογος:
Εισαγγελέας: Είστε νομικός. Ωραία. Τώρα να σας ρωτήσω τι καλείται δια της διακινδυνεύσεως αδίκημα, αφήστε το τώρα?μη το πούμε καλλίτερα.
Πρόεδρος (ειρωνικά): Όταν θα δώσει εξετάσεις?
Κούτελου: Έχω δώσει εξετάσεις. Ασκώ το επάγγελμα.

Ο εισαγγελέας μιλούσε διαρκώς για την προσπάθεια φίμωσης του ναζιστή Πλεύρη από τους αντιφασίστες και όταν η Στάη αρνιόταν επίμονα την αναγνώριση του βιβλίου του Πλεύρη σαν επιστημονικό σύγγραμμα, εκείνος λέει:
Με αυτό θέλω να καταλήξω στο ότι το έργο του (Πλεύρη) έχει επιστημονικό χαρακτήρα. Το όλο πνεύμα της καταθέσεώς σας είναι ότι του αρνείστε τον επιστημονικό χαρακτήρα στο έργο του??Αναγνωρίζετε επιστημονική φύση και επιστημονική χαρακτηριολογία στο βιβλίο του κυρίου Πλεύρη;
Μάρτυρας: Όχι βέβαια! ?..Αυτό μας έλειπε?.
Λίγο αργότερα όταν η μάρτυρας του είπε: Δεν ήρθα εδώ για να κρίνω κανένα επιστημονικό σύγγραμμα ο εισαγγελέας ανακράζει:
Μα είναι επιστημονικό σύγγραμμα!

Και αλλού:
Εισαγγελέας: Ο Πλεύρης είναι επιστήμων!! Εάν μας αρέσει ο Πλεύρης σαν επιστήμονας, είναι θέμα κριτικής δεν είναι θέμα να τον ρίξουμε στο μπουντρούμι.

Η μάρτυρας αρνείται να αναγνωρίσει ότι ο Πλεύρης είναι επιστήμονας. Ο εισαγγελέας για να υπερασπιστεί το δικαίωμα του ναζιστή στην άρνηση του Ολοκαυτώματος και την εβραϊκή γενοκτονία λέει:
Εισαγγελέας: ...Προσφάτως έγινε λόγος για την Ιστορία επ
αφορμή κάποιου βιβλίου στη χώρας μας. Έτσι; Είπαν λοιπόν οι ειδικοί, μια πλευρά των ειδικών, ότι η Ιστορία ξαναγράφεται. Ότι η ιστοριογραφία ανανεώνεται?Βλέπετε λοιπόν ότι η ιστορική επιστήμη είναι αυτή τη στιγμή εν αμφιβόλω καταστάσει

Σε άλλο σημείο όταν η μάρτυρας λέει ότι ο ναζιστής δεν εκφράζει απόψεις, αλλά προτρέπει ωμά σε ρατσιστική βία γράφοντας: να εκτελεστούν οι Εβραίοι εντός 24 ωρών γιατί μόνο έτσι καταλαβαίνουν, ο εισαγγελέας απειλεί: Κοιτάξτε κυρία μου. Να σας κάνω μια εξήγηση: Το δικαστήριο σας ανέχεται. Εγώ δεν μπορώ να σας ανεχτώ! Εάν συνεχίσετε έτσι θα διατάξω τη σύλληψή σας και τον εγκλεισμό σας στο κρατητήριο!

Κάποια στιγμή ο εισαγγελέας Λαζαράκος ξεπέρασε κάθε όριο, μιλώντας ακόμα και για ναζιστική δικαιοσύνη, με την οποία ουσιαστικά απείλησε τη μάρτυρα:
Εισαγγελέας: Εσείς σαν αντιναζίστρια, έχετε δικαίωμα να γράψετε ένα βιβλίο κατά των ναζιστών;
Μάρτυρας: Έχω την υποχρέωση να γράψω βιβλίο κατά των ναζιστών.
Εισαγγελέας: Πολύ ωραία. Πολύ ωραία. Κατά την άποψή σας έχετε την υποχρέωση. Και ο Πλεύρης κατά την άποψή του έχει την υποχρέωση να γράψει αυτά που θέλει. Τώρα. Θέλετε εσείς ένα ναζιστικό δικαστήριο να σας δικάσει και να σας καταδικάσει; Ή μια ναζιστική πολιτεία;
Η Πρόεδρος για να τον μαζέψει αλλά και να τον καλύψει λέει:
Πρόεδρος: Έ! Όχι μη?φτάσουμε σε τέτοια πράγματα.
Μάρτυρας (έκπληκτη): Αν είναι δυνατόν!!!..............

Σε άλλο σημείο όταν η μάρτυρας αναφέρεται σε συγκεκριμένο απόσπασμα του βιβλίου στο οποίο ο Πλεύρης ζητάει ωμά να κρεμαστούν όλοι εκείνοι οι γραικύλοι και οι εθνοπροδότες που δεν διδάσκουν στα σχολεία τις αντισημιτικές θεωρίες του ναζιστή ο εισαγγελέας τη διακόπτει:
Εισαγγελέας: Και τώρα στα σχολεία διδάσκεται ότι έγινε συνωστισμός στη Σμύρνη.

Σε άλλο σημείο που η μάρτυρας επισημαίνει ότι ο ναζισμός ο ίδιος αποτελεί κάλεσμα σε ρατσιστική βία και ο Πλεύρης αναφέρει στο βιβλίο του ότι δεν ανέχομαι να μου συκοφαντούν τους υπερόχους εθνικοσοσιαλιστάς και ότι η ήττα του ναζισμού αποτελεί ήττα της Ευρώπης και της Λευκής φυλής ο εισαγγελέας απαντά:
Εισαγγελέας: Τους Εβραίους τους κατεδίκασε κανείς και τους κυνήγησε για τις ιδέες τους; ΑΝ (;;) τόκανε ο Χίτλερ όλοι τον καταδικάσανε. Σαν παγκόσμια ανθρωπότητα. Όταν οι Εβραίοι λένε ότι είμεθα ο περιούσιος λαός επί της γης, τους μήνυσε κανείς;

Η μάρτυρας κατηγορεί το ναζιστή συγγραφέα ότι θέλει την εξόντωση των εβραίων για το μοναδικό λόγο ότι υπάρχουν και ακολουθεί ο διάλογος:
Στάη: ...Έτσι όπως ακριβώς έκανε ο Χίτλερ?
Εισαγγελέας (τη διακόπτει έντονα): Αφήστε το Χίτλερ ήσυχο!!
Στάη: Ναι, τι αφήστε το Χίτλερ ήσυχο. Αφού ο Χίτλερ γράφει εδώ μέσα (εννοεί στο βιβλίο)
Εισαγγελέας (τη διακόπτει): Αφήστε το Χίτλερ ήσυχο!!

Όταν η μάρτυρας ζητά να καταθέσει βίντεο (σαν πρόσθετο στοιχείο) από συγκέντρωση των ναζιστών στο ξενοδοχείο Πρέζιντεντ όπου σαν ομιλητής ο Πλεύρης ζητά την εξολόθρευση όλων των Εβραίων και το αναγνωστικό κοινό του βιβλίου του φωνάζει Κρεμάλα και τον καταχειροκροτεί, ο εισαγγελέας απαντά:
Όχι δεν θα καταθέσετε κυρία μάρτυς . Αλλά και αργότερα όταν το επαναλαμβάνει στην Πρόεδρο η μάρτυρας, για να αποδείξει ότι ο Πλεύρης έχει ήδη οπαδούς καταθέτει το εξής στοιχείο: ότι ο ίδιος ο Πλεύρης είπε στο Πρέζιντεντ: Εγώ δεν είπα να πεθάνουν όλοι οι Εβραίοι. Άλλο αν το σκέφτηκα η Πρόεδρος τη διακόπτει και λέει: Τι μας ενδιαφέρει τώρα αυτό;

Η Πρόεδρος ειρωνεύτηκε τη μάρτυρα λέγοντας : Να σας πω κάτι. Στην προσπάθειά σας εδώ να στηρίξετε τις θέσεις σας, προσπαθήστε να μη γίνεστε γραφικοί
Η μάρτυρας αναφέρεται σε άλλο απόσπασμα του βιβλίου :
Στάη: (γράφει ο Πλεύρης): ..Καλώς κάνουν και διατηρούν το Άουσβιτς σε καλή κατάσταση..
Πρόεδρος: Για να το επισκέπτεται ο κόσμος..
Στάη: Όχι, όχι, όχι βέβαια! Διότι (γράφει ο Πλεύρης) ουδείς γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον
Πρόεδρος (ειρωνικά) : Και δεν φτιάχνουμε άλλο;
Δύσκολο είναι;

Στην εξέταση της δεύτερης μάρτυρας κατηγορίας, επίσης μέλους της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας, Ρένας Κούτελου, όταν εκείνη επισημαίνει ότι ο ναζιστής συγγραφέας από πρόθεση γράφει κηρύγματα μίσους και βίας ο εισαγγελέας αναρωτιέται: Μα πως προκύπτει η πρόθεσίς του αυτή;
Μάρτυρας: Η πρόθεσή του προκύπτει από τα ίδια τα γραφόμενά του.
Εισαγγελέας: Επειδή είναι λιγάκι ζωηρός στην πένα;

Σε άλλο σημείο η μάρτυρας λέει ότι ένας από λόγους που θεσπίστηκε από την ελληνική πολιτεία ο αντιρατσιστικός νόμος ήταν το Ολοκαύτωμα.
Εισαγγελέας: Ο νόμος περί φυλετικών διακρίσεων εθεσπίσθει δια τους Εβραίους και το Ολοκαύτωμά τους;;;
Εισαγγελέας: Σοβαρολογείτε;; Μα τι λέτε κυρία μου; Μα τι λέτε; Τώρα αν οι Γερμανοί έχουν ενοχές και καταδικάζουνε αυτούς που αμφισβητούν το Ολοκαύτωμα εμείς η Ελλάδα δεν έχουμε τέτοια. Και λίγο μετά συνεχίζει:
Εισαγγελέας: Το 1979 περί Ολοκαυτώματος οι πάντες ήταν ανύποπτοι. Τώρα τα 2 τελευταία χρόνια γίνονται κάτι?πράγματα στην Ευρώπη και υπάρχουνε στη Γαλλία και τη Γερμανία κάποιες καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων, με κάποιους νόμους αμφιβόλου συνταγματικότητος. Η μάρτυρας συνεχίζει και του λέει ότι οι νόμοι για την άρνηση του Ολοκαυτώματος έγιναν γιατί δεν θέλουμε να επαναληφθεί κάτι τέτοιο ξανά και ο εισαγγελέας λέει: Κυρία μου ακούστε. Για να μην επαναληφθεί. Ά!
  δηλαδή αυτή είναι η νοοτροπία του Ναστραδίν Χότζα. Έτσι;;; Για να μη σπάσεις τη στάμνα λέει στο γιό του ο Χότζας θα σε δείρω προκαταβολικά για να προσέχεις!! . Στη συνέχεια ο εισαγγελέας υπερασπίζεται με απίστευτο πάθος το δικαίωμα του ναζιστή να λέει τις απόψεις του και προσθέτει:
Εδώ κυκλοφορεί ο κάθε ανώμαλος και ο κάθε τοξικομανής και βγαίνουνε όλοι οι θολοκουλτουριάρηδες και οι προοδευτικοί και λένε το εξής: Α!.. το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Α!.. το δικαίωμα στην έκφραση. Και λέμε όλοι εμείς: Ωραία και καλά!
Προς το τέλος της εξέτασης της μάρτυρας ο εισαγγελέας υπερασπίζεται τον Πλεύρη λέγοντας:
Εισαγγελέας: Κυρία μου θα σας διαβάσω κάτι το οποίον λέει (ο Πλεύρης)??.Και επ΄αυτού τι έχετε να πείτε; ?Λέει εδώ: Επανειλημμένως θα τονίσω ότι δεν επιτίθεμαι εναντίον των Εβραίων ως ατόμων και ως λαού, ως φυλής και ως έθνους. Αλλά εναντίον της θρησκείας τους. Επειδή αυτή διδάσκει ότι οι Εβραίοι συνεφώνησαν με το θεό τους τον Ιεχωβά αυτοί να τον λατρεύουν κι εκείνος θα τους εξασφαλίσει την παγκόσμια κυριαρχία σε όλα τα έθνη του κόσμου. Κι αν είναι κάποιος ρατσιστής είναι αυτοί εδώ που γράφουν αυτά στη θρησκεία τους. Οι ναζιστές στην αίθουσα τον καταχειροκροτούν για να πάρει την απάντηση από τη Ρένα Κούτελου ότι ο Πλεύρης το γράφει αυτό ακριβώς για να μπορεί να το χρησιμοποιεί σαν κάλυψη, όπως τώρα μόλις χρησιμοποιήθηκε από εσάς.

Αυτή η ατμόσφαιρα που κυριάρχησε στο Εφετείο της Αθήνας στις 11 του Σεπτέμβρη δεν είναι αποτέλεσμα μιας συμπτωματικής σύνθεσης του δικαστηρίου. Δεν είναι σύμπτωση ότι τα πολιτικά κόμματα όχι μόνο δεν έκαναν πολιτικό ζήτημα αυτή τη δίκη, αλλά έκαναν ότι μπορούσαν να την πνίξουν από όλα τα ΜΜΕ αλλά και από τα ίδια τα κομματικά τους έντυπα και από τα ηλεκτρονικά μέσα. Ότι όλοι οι πολιτικοί χώροι κινηματικοί και μη, με ελάχιστες εξαιρέσεις, σχολαστικά απέτρεψαν τα κομματικά τους μέλη να παρευρεθούν στην δίκη και να σταθούν τουλάχιστον σαν παρουσίες απέναντι στους οργανωμένους και εν στολή ναζιστές. Δεν είναι σύμπτωση ότι κράτησαν αυτή τη στάση τα κόμματα και τα ρεύματα, την ώρα που στην δίκη αυτή κατηγορούμενοι (Κ. Πλεύρης), μάρτυρες υπεράσπισης (Ναξάκης), συνήγοροι υπεράσπισης (Θ. Πλεύρης) και άλλοι υπερασπιστές του βιβλίου (Α. Γεωργιάδης που το έχει αποκαλέσει το αγαπημένο του βιβλίο) ήταν υποψήφιοι βουλευτές ενός κόμματος που προσπαθούσε να μπει οριακά στη Βουλή, του ΛΑΟΣ.( Γεωργιάδης και Θ. Πλεύρης είναι ήδη βουλευτές). Αλλά και αν είχαν αυταπάτες για τη φύση της δίκης πριν αυτή ξεκινήσει ήξεραν για το τι έγινε μετά από αυτήν γιατί τουλάχιστον μερικά φύλλα μεγάλης κυκλοφορίας έγραψαν για το όργιο της 11 του Σεπτέμβρη. Και όμως συνέχισαν να σιωπούν μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου. Έτσι συνέργησαν συνειδητά στο να μην μάθει ο ελληνικός λαός ποιο είναι το ΛΑΟΣ και έτσι πολλοί πολιτικά καθυστερημένοι ή συντηρητικοί ή απελπισμένοι άνθρωποι να το ψηφίσουν, να το βάλουν στην Βουλή και μάλιστα να βάλουν τους ναζιστές υπερασπιστές του βιβλίου στη Βουλή. Αυτά συμβαίνουν γιατί η χώρα κάθε μέρα βυθίζεται στον πιο σκοτεινό και παράλογο σοβινισμό.

Η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία καλεί κάθε δημοκρατικό άνθρωπο να σπάσει αυτόν τον πολιτικό κλοιό προστασίας των ναζιστών, που ήδη αποθρασυμένοι δέρνουν μετανάστες και μιλούν σαν μελλοντική πολιτική εξουσία. Ιδιαίτερα τους καλεί να ξεπεράσουν το έωλο φιλελεύθερο ή αναρχικό επιχείρημα ότι δεν κάνει να ασκούμε περιορισμό σε οποιονδήποτε για τις οποιεσδήποτε απόψεις του ή ότι οι πραγματικοί κοινωνικοί επαναστάτες δεν μπορούν να συμμαχούν με τους αστικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς ενάντια σε οποιονδήποτε. Το κάλεσμα σε εξόντωση ανθρώπων που το μόνο τους έγκλημα είναι ότι γεννήθηκαν σαν μέλη μιας φυλής, ή μιας εθνότητας δεν είναι πια μια άποψη. Είναι το πρώτο βήμα στη διάπραξη ενός μαζικού κανιβαλικού φόνου και τιμωρείται μόνο μετά την πρώτη μαζική διεθνή και επιστημονική τέτοια περιπέτεια της ανθρωπότητας που λέγεται χιτλερισμός και Β΄ παγκόσμιος πόλεμος. Δεν είναι το κάθε κάλεσμα σε βία που τιμωρείται με τον παγκόσμιο αντιρατσιστικό νόμο, είναι ΜΟΝΟ το κάλεσμα σε ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ βία. Και μια τέτοια βία δεν την τιμωρεί το αστικό κράτος επειδή το σκέφτηκε και το θέλησε η αστική τάξη αλλά επειδή το σκέφτηκαν, το θέλησαν και το απαίτησαν τα κάθε φορά ενδεχόμενα θύματα του κανιβαλισμού και μαζί τους όλοι οι λαοί της γης που ξέρουν ότι μετά από τον κάθε φορά ένοχο και δαίμονα λαό θα έρθει και η δική τους σειρά.

Να γιατί πρέπει κάθε δημοκρατικός άνθρωπος να είναι στη δίκη της 3 του Δεκέμβρη και να κινηθεί πριν από αυτήν για την καταγγελία των ναζιστών και των προστατών τους. Ας μην έχει κανείς αυταπάτες. Το ελληνικό πολιτικό καθεστώς δεν άφησε το Δικαστήριο της 11 του Σεπτέμβρη να διώξει από την αίθουσα την πολιτική αγωγή, ούτε τον εισαγγελέα Λαζαράκο να κάνει τους ύμνους στον Πλεύρη για να τον καταδικάσει τελικά. Ιδιαίτερα το πρώτο το έκανε για να χρησιμεύσει σαν κεκτημένο στη δίκη της 3 του Δεκέμβρη, χωρίς να εκτεθεί η νέα σύνθεση του δικαστηρίου, αλλά μόνο εκείνη της 11 του Δεκέμβρη. Όλα αυτά έγιναν για να μην καταδικαστεί ο Πλεύρης. Το καθεστώς δεν θέλει να καταδικαστεί ποινικά ο Πλεύρης για να μην καταδικαστεί πολιτικά το ΛΑΟΣ και δεν θέλει να καταδικαστεί πολιτικά το ΛΑΟΣ γιατί αυτό το πιο ανοιχτό και πολύ προωθημένο φιλοναζιστικό έκτρωμα στην ΕΕ είναι πλέον ένα αναπόσπαστο κομμάτι του βαθιού πολιτικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Ας μην το αφήσουμε να πάρει μια νέα ώθηση στις 3 του Δεκέμβρη. Γενικά ας μην αφήσουμε τον πιο αρρωστημένο σοβινισμό, τον αντισημιτισμό και τους νέους μεγάλους κοινωνικούς φόβους που δηλητηριάζουν αυτόν τον λαό, να γίνουν μεγάλα και μαζικά ρεύματα. Ήδη είναι μεγάλα, αλλά συγκρατούνται. Μην τους δώσουμε την ηθική και πολιτική νομιμότητα.

---------------------------------------------------------------------------

ΠΕΡΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
Τάσος Καμπούρης

 15.10.2007

     Ο χαρακτηρισμός επιστημονικό έργο που απεδόθη στο κατάπτυστο από ηθικής και απαράδεκτο από επιστημονικής άποψης βιβλίο του Κ. Πλεύρη συνιστά -μία ακόμη- κραυγαλέα απόδειξη της πτώσης του επιπέδου της κατάρτισης που δίδουν οι Πανεπιστημιακές Σχολές στους φοιτητές τους. Και τούτο γιατί απόφοιτοί τους, αν και κατέλαβαν υπεύθυνες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, θέσεις που υποτίθεται ότι ως επί το πλείστον κατακτώνται από τους Αριστείς της επιστήμης, φαίνεται πως αγνοούν τις βασικότερες προϋποθέσεις της συγγραφής των κάθε είδους και σκοπού επιστημονικών εργασιών και πονημάτων.

Αγνοούν ή το χειρότερο- προσποιούνται πως αγνοούν πως για να έχει κανείς άποψη επί ενός εξειδικευμένου θέματος, όπως αυτό της Μισναϊκής γραμματείας, οφείλει τουλάχιστον να είναι σε θέση να ελέγξει την ορθότητα των παραπομπών του. Αυτός ο έλεγχος στην περίπτωση του επιστημονικού έργου του ως άνω συγγραφέα απαιτεί την άριστη γνώση της Εβραϊκής τόσο του Βαβυλωνιακού Ταλμούντ όσο και αυτού της Ιερουσαλήμ. Με απλά λόγια, τηρουμένης της διεθνούς επιστημονικής πρακτικής περί της ορθότητας των παραπομπών, αφού ο συγγραφέας του βιβλίου ήντλησε τις παραπομπές του από κάποια τρίτη βιβλιογραφική πηγή, όφειλε να τις έχει σημειώσει με
N.B. (nota bene = σημείωσον καλώς) και σε δεύτερο στάδιο να ελέγξει αυτοπροσώπως την ορθότητά τους από το Μισναϊκό πρωτότυπο (πράγμα το οποίο εξ ορισμού ο εν λόγω συγγραφέας δεν δύναται να πράξει) και στη συνέχεια να δώσει στη δημοσιότητα το κείμενό του.

Ωστόσο, ο εν λόγω συγγραφέας δεν δύναται να απαλείψει τα Ν.Β. του, διότι η ανάγνωση των συγκεκριμένων βιβλίων-πηγών συνιστά ολόκληρη επιστήμη, την οποία για να κατακτήσουν οι ειδικοί επί του θέματος, τόσο ραββίνοι όσο και σημιτολόγοι, χρειάζονται δεκαετίες προσεκτικής μελέτης, συνεχούς εντριβής και πρακτικής εξάσκησης. Προσωπικά ασχολούμενος σε επίπεδο διδακτορικής διατριβής με την Εβραϊκή- έχω εντοπίσει απίθανες ανακρίβειες, μεταφραστικές, ερμηνευτικές ακόμα και ανύπαρκτες παραπομπές. Ωστόσο, για τον αποδώσαντα στο βιβλίο του κ. Πλεύρη τον χαρακτηρισμό επιστημονικό έργο αυτό συνιστά ασήμαντη λεπτομέρεια. Γι αυτόν, το ανάξιο σοβαρού σχολιασμού γονατογράφημα, το βρίθον από παραληρηματικά αποφθέγματα αντισημιτικού μίσους και από πλήθος μυθευμάτων επιστημονικής επίφασης, συνιστά επιστημονικό έργο ...

Σε κάθε (λογική) περίπτωση, ο οποιοσδήποτε πρωτοετής φοιτητής οιασδήποτε Πανεπιστημιακής Σχολής ή Τεχνολογικού Ιδρύματος φαίνεται να γνωρίζει περισσότερα, σχετικά με τις προϋποθέσεις ενός επιστημονικού έργου.

Δεν αποκλείεται βέβαια, ο χαρακτηρισμός επιστημονικό έργο να έγινε σκοπίμως προκειμένου να δοθεί ένα έναυσμα στην ενάγουσα πλευρά να ξετυλίξει την επιχειρηματολογία της. Σ αυτήν την τελευταία περίπτωση θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την αξία του ευρήματος.

Όπως και να έχει το πράγμα, ας είμαστε προσεκτικοί στους χαρακτηρισμούς μας αφού δεν εκτιθέμεθα μόνο οι ίδιοι αλλά με την αστοχία μας να αποδώσουμε την αλήθεια (και εν προκειμένω το περιεχόμενο και την αξία του εν λόγω βιβλίου), ενδέχεται να παρασύρουμε, ακουσίως πάντοτε, και άλλους (επιρρεπείς σε ολισθήματα) σε λάθος ατραπούς.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διάφορα δημοσιεύματα του Ελληνικού τύπου για την δίκη Πλεύρη

 

 

Πρώτη μέρα 3/12
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=854432&lngDtrID=244
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=17977
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=72137656
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_04/12/2007_251264
http://www.skai.gr/master_story.php?id=67313
http://www.skai.gr/master_story.php?id=67344
http://193.218.80.70/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-A=475489&-w=&-V=hpress_int&-P
http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20071204&nid=6772751&sn=&spid =

Δεύτερη μέρα 4/12
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=854707&lngDtrID=244
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=49756088
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_05/12/2007_251406
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071205&nid=6778730&sn=&spid=876
http://193.218.80.70/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-A=475584&-w=&-V=hpress_int&-P
http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20071205&nid=6776465&sn=&spid =

 

Τρίτη μέρα 13/12

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_13/12/2007_215357

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=54429616

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071214&nid=6865795&sn=&spid=876

 

Χρήσιμες διευθύνσεις

 


Περί Ακροδεξιάς : Τα σχετικά άρθρα του Ιού της Ελευθεροτυπίας
Αντιναζιστική Πρωτοβουλία
Ελεύθερος Κόσμος
ΜΝΗΜΗ ΠΙΕΡ ΒΙΝΤΑΛ-ΝΑΚΕ Ιός της Ελευθεροτυπίας

Ενα blog για τη δίκη Πλεύρη

(C) all rights reserved by Jean Cohen