|
Ανίκανες ηγεσίες...
ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
08/08/2006
Είναι
δυστυχώς αναπόφευκτο ότι κάθε πόλεμος συνοδεύεται και
από εγκλήματα. Και προφανώς στη συνεχιζόμενη τραγωδία
του Λιβάνου το μεγαλύτερο έγκλημα είναι ο θάνατος
εκατοντάδων αμάχων. Ομως, αν μπορούσαμε να δούμε πέρα
από τις ανθρώπινες τραγωδίες, ο πόλεμος αυτός
αναδεικνύει δύο μεγάλα πολιτικά εγκλήματα. Το πρώτο
αφορά την τραγική, πραγματικά, ανικανότητα της
παγκόσμιας ηγεσίας να σταματήσει τη συνεχιζόμενη
ανθρωποσφαγή. Συμφέροντα, σκοπιμότητες, καιροσκοπισμός
και κυρίως ηγέτες που δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν
ότι η αδυναμία τους να παρέμβουν ουσιαστικά οδηγεί σε
συνολική αποσταθεροποίηση της περιοχής, με ό,τι αυτό
συνεπάγεται για όλο τον κόσμο... Με έναν πλανητάρχη
χειραγωγούμενο ή υποταγμένο από μια συμμαχία
υπερσυντηρητικών και φονταμενταλιστών, με μια ευρωπαϊκή
ηγεσία που παλινωδεί ανάμεσα σε ευχολόγια και ημίμετρα
χωρίς να είναι σε θέση να πάρει μια ξεκάθαρη θέση, όπως
επιβάλλει η παράδοση και ο πολιτισμός της, η κρίση του
Λιβάνου μπορεί να εξελιχθεί σε θρυαλλίδα που μπορεί να
ανατινάξει όλες τις ευαίσθητες ισορροπίες σ' αυτή την
αιματοβαμμένη περιοχή του πλανήτη μας...
*** Το δεύτερο μεγάλο πολιτικό έγκλημα είναι η
ανικανότητα της ισραηλινής ηγεσίας, αλλά δυστυχώς πια
και της κοινωνίας, να καταλάβει ότι δεν απαντάς σε μια
επίθεση τρομοκρατική, ή όπως αλλιώς θέλουν να τη
χαρακτηρίσουν, με τη συλλογική τιμωρία ενός λαού...
Καταστρέφοντας την υποδομή μιας ολόκληρης χώρας,
δολοφονώντας εκατοντάδες αμάχους και οδηγώντας
εκατοντάδες χιλιάδες στην προσφυγιά όχι απλώς δεν
πετυχαίνεις κανένα στόχο, αλλά αφενός χάνεις και τα
όποια ψήγματα συμπαράστασης και ανοχής είχες και
αφετέρου οδηγείς χιλιάδες άλλους να πυκνώσουν τις τάξεις
της Χεζμπολάχ...
Το όποιο δικαίωμα άμυνας, που πράγματι είχε το Ισραήλ
απέναντι στις επιθέσεις που δέχθηκε, εξουδετερώθηκε και
απαξιώθηκε από την τακτική ολοκληρωτικής καταστροφής που
ακολούθησε. Επί έξι σχεδόν δεκαετίες το Ισραήλ πολεμά
για να κατοχυρώσει το δικαίωμα ύπαρξής του. Δημιούργησε
μια απίστευτη πολεμική μηχανή, στρατιωτικοποίησε
ολόκληρη την κοινωνία και το αποτέλεσμα είναι να
καταφεύγει σε μεθόδους συλλογικής τιμωρίας που τις έχει
υποστεί με πολύ πιο βάρβαρο τρόπο σε άλλες εποχές ο λαός
του. Πότε θα καταλάβει η ηγεσία του ότι με τη βία δεν θα
απεμπλακεί ποτέ από τον αδιέξοδο δρόμο στον οποίο
βρίσκεται;
http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=17076252
Επιστροφή στον
κατάλογο των άρθρων
Επιστροφή στα τελευταία νέα
|
