|
Λίβανος: Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
03/08/2006
Χρειάζονται
άμεση βοήθεια, τελειώνουν τα τρόφιμα, ζουν σε αθλιες
συνθήκες υπάρχει ανθρωπιστική κρίση
«Η Βηρυτός είναι μια πόλη στην οποία οι κοινωνικές
αντιθέσεις είναι εμφανώς διακριτές γεωγραφικά. Το βόρειο
τμήμα της υπερσύγχρονο, με μοντέρνες, τεράστιες
πολυκατοικίες, ουρανοξύστες και βίλες, λεωφόρους, πολύ
πράσινο και μια υπέροχη προκυμαία πολλών χιλιομετρων
γεμάτη φοίνικες. Το νότιο τμήμα της, άλλοτε
πυκνοκατοικημένο, καλυμμένο με παλιές πολυκατοικίες και
φτωχόσπιτα, στενούς δρόμους και μια εξαθλίωση που δεν
περίμενε τον πόλεμο για να εκδηλωθεί. Οι Ισραηλινοί δεν
έχουν ρίξει ούτε μία σφαίρα στη βόρειο Βηρυτό. Η νότια
Βηρυτός είναι μια πόλη-φάντασμα με ισοπεδωμένες
γειτονιές, χωρίς κατοίκους. Είναι βέβαιο ότι κάποιοι από
τους κατοίκους αυτών των περιοχών βρίσκονται ακόμη κάτω
από τα ερείπια, πράγμα που καταλαβαίνεις από τη μυρωδιά
που συχνά αποπνέουν οι ρημαγμένοι δρόμοι. Εδώ, όποιος
δεν έχει αυτοκίνητο ή λεφτά για να πληρώσει μεταφορικό
μέσο δεν μπορεί καν να έχει την τύχη του πρόσφυγα, είναι
νεκρός» μας λέει η δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη, εκπρόσωπος
της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων που βρέθηκαν στον
Λίβανο τούτες τις μέρες.
Εφτασε με ακόμη έντεκα Ελληνες/ίδες και έναν Παλαιστίνιο
στο πλαίσιο της Διεθνούς Αποστολής Αλληλεγγύης
εκπροσώπων κοινωνικών και πολιτικών φορέων από διάφορες
χώρες, που θέλησαν έτσι να συμπαρασταθούν στο λιβανικό
λαό και την αντίστασή του.
Επικοινωνήσαμε μαζί τους για να μεταφέρουμε τις
εντυπώσεις τους που βρίσκονται πέρα από κινητοποιήσεις
και πολιτικές συναντήσεις, όπως με τον πρόεδρο της
Δημοκρατίας του Λιβάνου.
* Για τον καθηγητή Παύλο Αντωνόπουλο, εκπρόσωπο του ΝΑΡ,
είναι το γεγονός ότι οι «Ισραηλινοί έχουν χτυπήσει μόνο
πολιτικούς στόχους -νοσοκομεία, σπίτια, πολυκατοικίες-
και κανέναν στρατιωτικό. Πρόκειται για ένα έγκλημα κατά
της ανθρωπότητας. Εχει σκοτωθεί πολύς κόσμος, κυρίως
άμαχοι, έχουν καταστραφεί πάρα πολλά σπίτια, ζούνε σε
πραγματικά άθλιες συνθήκες. Αυτοί οι άνθρωποι
χρειάζονται άμεση βοήθεια, σύντομα τελειώνουν τα
τρόφιμα. Υπάρχει ανθρωπιστική κρίση. Και κανένας τους
δεν θέλει να υπάρξει μια νέα κατοχή από οποιεσδήποτε
δυνάμεις: ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.».
* «Οποιος βρεθεί στον Λίβανο και την κατεστραμμένη
Βηρυτό δεν μπορεί παρά να συγκλονιστεί από τη
βαρβαρότητα του ισραηλινού στρατού, αυτό το έγκλημα της
μαζικής σφαγής αμάχων», μας λέει ο Νίκος Γιαννόπουλος
από το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ: «Επειδή όμως αυτό
αποτελεί, ευτυχώς, κοινό τόπο για την ελληνική και
ελπίζω τη διεθνή κοινή γνώμη θα ήθελα να τονίσω το εξής:
η κατηγορούμενη από πολλές πλευρές Χεζμπολάχ, αν και
είναι μια ισλαμική οργάνωση με θρησκευτική ιδεολογία που
βεβαίως δεν έχει σχέση με την Αριστερά της κοινωνικής
απελευθέρωσης, αποτελεί τον κορμό της λιβανέζικης
αντίστασης, το βασικό πολιτικό εκφραστή των φτωχών και
κατατρεγμένων στρωμάτων του Λιβάνου και βεβαίως δεν
είναι αυτή που απειλεί την ασφάλεια του Ισραήλ, αλλά
αυτή που υπερασπίζεται τον Λίβανο από την ισραηλινή
εισβολή».
* Η εκπρόσωπος της ΑΔΕΔΥ, Δέσποινα Σπανού, δεν πρόκειται
να ξεχάσει την επίσκεψη στα στρατόπεδα Παλαιστινίων
προσφύγων Σάμπρα και Σατίλα: «Δεν είναι η αγριότητα και
οι μεγάλες κοινωνικές αδικίες, το ότι τον πόλεμο τον
υφίστανται οι πιο φτωχοί, το πώς ζουν χιλιάδες άνθρωποι
που έγιναν πρόσφυγες σε μια στιγμή. Είναι οι τραγικές
συνθήκες διαβίωσης των 250.000 Παλαιστινίων προσφύγων,
το ότι ακόμη και στη φρίκη και στη φτώχεια αυτοί ζουν τα
χειρότερα: γιατί σε βάρος του εξελίσσεται ένα έγκλημα
για δεκαετίες, που συντελείται ανεξάρτητα από τον
πόλεμο. Στο χώρο τού Σατίλα ζουν άθλια 25.000 άνθρωποι
στοιβαγμένοι, μέσα στα σκουπίδια και ανάμεσα στα ζώα,
χωρίς καμία συνθήκη υγιεινής. Χωρίς κανένα κοινωνικό
δικαίωμα σε υγεία ή παιδεία, ούτε καν εργασίας. Και
βιώνουν αυτή τη φρίκη δεκαετίες ολόκληρες».
* «Είδαμε τη βαρβαρότητα να παίρνει σάρκα και οστά» μας
λέει ο εκπρόσωπος του ΣΥΝ, Τάσος Κορωνάκης: «Τόσο στη
νότια Βηρυτό με το βομβαρδισμό των πολυκατοικιών όσο και
με το έγκλημα στην Κανά όπου σκοτώθηκαν 60 από τους 63
που βρίσκονταν στο καταφύγιο, ανάμεσά τους και 40
παιδιά. Την επόμενη μέρα είδαμε και την άλλη πλευρά: την
αντίσταση των Λιβανέζων, ζήσαμε μια μεγάλη διαδήλωση
δεκάδων χιλιάδων που κατέβηκαν αυθόρμητα στο δρόμο.
Ηταν η στιγμή που αντιληφθήκαμε για πρώτη φορά να
μπαίνουν στην άκρη οι θρησκευτικές διαφορές. Εβλεπες
ταυτόχρονα μαθήτριες με μαντίλα και φίλες τους χωρίς
μαντίλα να φωνάζουν τα ίδια συνθήματα ενάντια σε Ισραήλ,
ΟΗΕ και Αμερική. Αυτό που συμβαίνει στη Μέση Ανατολή
αμφισβητεί με τον πιο έντονο τρόπο αυτό που μπορούμε να
ονομάζουμε αξίες του δυτικού κόσμου και το μόνο που
βιώνεται είναι μια σφαγή που υπηρετεί τους
γεωστρατηγικους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και των συμμάχων
τους με συνένοχη σ' αυτό το έγκλημα και την Ε.Ε. με την
απουσία της».
http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=67726540
Επιστροφή στον
κατάλογο των άρθρων
Επιστροφή στα τελευταία νέα
|
