Cohen.gr Δευτέρα 26.11.2018
Μαρία Πολυζωίδου*

Είναι παγκοσμίως γνωστές, για τον ανθρωπισμό τους, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις. Πρώτο τους μέλημα πάντα στις συγκρούσεις, είναι η όσο το δυνατόν ελαχιστοποίηση των παράπλευρων απωλειών. Πολλές φορές, έχουν θέσει τους στρατιώτες τους και ολόκληρες πολεμικές επιχειρήσεις, στον κίνδυνο της αποτυχίας, μόνο και μόνο για να σωθεί ο άμαχος πληθυσμός του αντιπάλου. Όμως, σε μία ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις, θα είναι αναγκασμένες να εγκαταλείψουν το ανθρωπιστικό τους πρόσωπο.

O Ιρανός Πρόεδρος, Χασάν Ρουχανί, το Σάββατο 24 Νοεμβρίου, κάλεσε τον Μουσουλμανικό κόσμο στο Ισλαμικό συνέδριο στην Τεχεράνη, να ενωθεί κατά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Επίσης αποκάλεσε το Κράτος του Ισραήλ, κακοήθη καρκίνο, που προφανώς, κατά την άποψή του, πρέπει να αφαιρεθεί από την περιοχή. Εξέφρασε και και πάλι την αμέριστη στήριξή του στη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ. Είχαν προηγηθεί των δηλώσεων του Προέδρου Ρουχανί, οι απειλές του αρχηγού των επαναστατικών φρουρών του Ιράν, για πυραυλική επίθεση κατά των Αμερικανικών βάσεων στο Αφγανιστάν, στα ΗΑΕ και το Κατάρ, χωρίς βέβαια να αφήσει εκτός των απειλών του, τα Αμερικανικά αεροπλανοφόρα που περιπολούν στον Περσικό Κόλπο.

Οι νέες Αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν, έχουν φέρει σε δύσκολη θέση το παραπαίον καθεστώς των Μουλάδων. Η Ιρανική ηγεσία γνωρίζει, ότι ο Πρόεδρος Τραμπ και οι συνεργάτες του, δεν είναι ακραίως φιλοϊρανοί, όπως η Κυβέρνηση Ομπάμα και γνωρίζουν επίσης πολύ καλά, πως όταν λέει κάτι ο Πρόεδρος Τραμπ, το εννοεί. Το Ιρανικό καθεστώς, ξεμένει από γεωπολιτικές επιλογές. Μία του επιλογή είναι να προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο μέχρι τις εκλογες του 2020, ελπίζοντας, ότι θα υπάρξει νέα πολιτική ηγεσία στις ΗΠΑ, που θα τους αντιμετωπίσει πιο φιλικά. Απίθανη προοπτική...

Η άλλη είναι, να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Αμερικανούς, ώστε να καθοριστεί από το μηδέν το status της Μέσης Ανατολής. Μία τρίτη επιλογή, αυτή της απελπισίας, δεδομένου ότι ο χρόνος δουλεύει εις βάρος τους, είναι να βάλει τη Χεζμπολάχ να επιτεθεί στο Κράτος του Ισραήλ.

Οι 100.000 ρουκέτες και πύραυλοι εδάφους – εδάφους, που διαθέτει η Χεζμπολάχ, είναι μία μεγάλη μάζα πυρός, που ανησυχεί την Ισραηλινή ηγεσία και το στρατιωτικό επιτελείο. Είναι αδύνατον, για την αντιπυραυλική άμυνα, να αντιμετωπίσει έναν τόσο μεγάλο αριθμό πυραύλων και ρουκετών. Όταν μάλιστα, απειληθούν μαζικά μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Χάιφα και το Τελ Αβίβ, τότε οι Αμυντικές Δυνάμεις, θα αντιμετωπίσουν τον πυραυλικό κίνδυνο με τα μέσα που τους δίνουν υπεροπλία στο πεδίο της σύγκρουσης. Την αεροπορία τους! Πιστεύω, ότι σε μία τέτοια σύγκρουση, που θα απαιτηθούν γρήγοροι και μαζικοί βομβαρδισμοί ολόκληρων περιοχών, ο Νότιος Λίβανος κυριολεκτικά, θα ισοπεδωθεί. Ο χρόνος που θα έχει η αεροπορία στη διάθεσή της για να χτυπήσει τους υπέργειους και υπόγειους εκτοξευτές, θα είναι ελάχιστος και δε θα τους δίνει την πολυτέλεια ανθρωπιστικών σκέψεων. Θα είναι ή αυτοί ή η Χεζμπολάχ.

Στρατηγικά, όμως, για να μην έχουν να αντιμετωπίσουν ξανά στο μέλλον τη Χεζμπολάχ με τους πυραύλους της, θα πρέπει να μετατρέψουν ολόκληρο το Νότιο Λίβανο σε σεληνιακό τοπίο, ώστε να γίνει μία τεράστια μετακίνηση πληθυσμού προς το Βορρά. Ο βομβαρδισμένος Νότιος Λίβανος από την Ισραηλινή αεροπορία και το πυροβολικό, θα είναι τέτοιου μεγέθους, που θα κάνει τις Συριακές πόλεις που έχουν χτυπηθεί από τον εμφύλιο, να μοιάζουν με εξωτικό θέρετρο αναψυχής.

Η μετατροπή του Νοτίου Λιβάνου σε μία πραγματικά νεκρή ζώνη ασφαλείας, θα επιτρέψει και την εύκολη εγκατάσταση ειρηνευτικών δυνάμεων, που πιθανότατα να προέλθουν απο τον Σουνιτικό κόσμο. Η μόνιμη ανάπτυξη Σαουδαραβικών και Αιγυπτιακών ειρηνευτικών στρατευμάτων στο Νότιο Λίβανο, δίπλα στα κοιτάσματα φυσικού αερίου και μία ανάσα από τους Κουρδικούς θύλακες, θα είναι ο γεωπολιτικός εφιάλτης της Τουρκίας και η στρατηγική ήττα του Ιράν και του Άσαντ.

Τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα για το Ιρανικό καθεστώς και τους τσαμπουκάδες του, ούτε φυσικά για το καθεστώς Ερντογάν και τους δικούς του τσαμπουκάδες. Εάν οι μυστικές υπηρεσίες του Ιρανικού καθεστώτος, είναι τόσο διάτρητες, όσο μας έδειξε στην ομιλία του στον ΟΗΕ ο Μπίμπι Νετανιάου, τότε οι Τουρκικές, βρίσκονται σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Αυτό και μόνο το γεγονός, έχει τη δική του γεωπολιτική αξία και βάρος, για το πριν κάποιοι αποφασίσουν να πατήσουν το κουμπί των πυραύλων.

Εάν εξελιχθούν έτσι τα πράγματα, τότε είναι πολύ πιθανό, οι Ισραηλινοί φίλοι και στρατηγικοί μας σύμμαχοι, να μας καλέσουν να συμμετάσχουμε με ειρηνευτικές δυνάμεις, πεζικό και ναυτικό, στο Νότιο Λίβανο. Αυτό, θα σημαίνει, ότι ο Μπίμπι Νετανιάου και το Ισραηλινό Έθνος, θα μας κάνουν δώρο το όνειρο της ζωής μας. Ελληνικά στρατεύματα στη Μέση Ανατολή, κοντά στο Κουρδιστάν, έχουμε να δούμε από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Βυζαντίου. Η Ελληνο-ισραηλινή αυτοκρατορία, δε θα είναι ένα θεωρητικό ζήτημα, αλλά μία πραγματικότητα. Φανταστείτε το ενδεχόμενο, σε βάθος χρόνου, Κούρδοι και άλλες εθνοτικές ομάδες, να υιοθετούν στα σχολεία τους, ως δεύτερη γλώσσα, την Ελληνική. Η Ελληνική οικονομία θα απογειωθεί, λόγω των επενδύσεων και των κεφαλαίων που θα έρθουν, εξαιτίας της γεωπολιτικής της αναβάθμισης!

Οι Ισραηλινοί, μας δίνουν την αυτοκρατορία στο πιάτο και απενεργοποιούν τον Τουρκικό κίνδυνο ανατολικά της Ελλάδος, αλλά και στα Βαλκάνια για τα επόμενα 100 χρόνια. Ήρθε η ώρα, το Ελληνικό πολιτικό σύστημα να κάνει το καθήκον του και να ικανοποιήσει το ιστορικό και δίκαιο αίτημα του Ιουδαϊκού Έθνους για αναγνώριση της Ιερουσαλήμ, ως Πρωτεύουσα του Ισραηλινού Κράτους.

*Μαρία Πολυζωίδου -  Δημοσιογράφος, Ανταποκρίτρια Gatestone Institute N.Y. - USA