"Απογευματινή"
7/3/2003

 

‘Έχουμε και λέμε: την μία μέρα 15 Ισραηλινοί πολίτες νεκροί και 24 τραυματίες από Παλαιστίνιο καμικάζι στη Χάιφα. Την άλλη μέρα, και για να μην υστερούν, ο μη γένοιτο, 11 Παλαιστίνοι νεκροί και 100 τραυματίες από εισβολή των Ισραηλινών στην Γάζα στον καταυλισμό Jabaliya.

Μπορεί οι Ισραηλινοί να σκοτώσανε 4 λιγότερους Παλαιστίνιους αλλά η διαφορά σε τραυματίες είναι σαφώς υπέρ τους. Τέσσερις φορές επάνω!!! Τελικό αποτέλεσμα
Νεκροί: Παλαιστίνιοι – Ισραηλινοί 1-0 !!!
Τραυματίες : Παλαιστίνιοι – Ισραηλινοί 0-1 !!!!
Έλεος! ‘’‘Ήμαρτον’ που θα ‘λεγε και ο Γεωργίου- speaking.

Και έτσι συνεχίζεται η τρέλα που λέγεται ισραηλινό-παλαιστινιακή διαμάχη χωρίς τέλος και με μόνους κερδισμένους:
• Τα παγκόσμια ΜΜΕ που έχουν να δείξουν εικόνες φρίκης (και έτσι να βάλουν και υποψηφιότητα για κάποιο Βραβείο Πούλιτζερ).
• Τους εξτρεμιστές των δύο πλευρών που προτιμούν να αποδημήσουν εις Κύριον (ο καθένας στον δικό του ) παρά να παραδώσουν έστω και σπιθαμή εδάφους ή να κάνουν την παραμικρή υποχώρηση.
• Και τέλος οι ηγέτες των δύο πλευρών που έχουν ανοικτούς προσωπικούς λογαριασμούς από την εποχή που και οι δύο ήταν νέοι και ίσως και ωραίοι.

Η μόνη λύση για τον άμεσο τερματισμό του αιματοκυλίσματος είναι να αποχωρήσει μονομερώς το Ισραήλ στα προ του 67 σύνορα, αναμένοντας την τελική διευθέτηση του προβλήματος,

Παρόλο που η αριστερά στο Ισραήλ πρεσβεύει αυτή τη λύση, οι πολέμιοι της ιδέας λένε ότι με μία τέτοια κίνηση οι Παλαιστίνοι θα πάρουν τα πάνω τους πιστεύοντας πως αν πληγώνεις αρκετά το Ισραήλ στο τέλος υποχωρεί.

Ως εκ τούτου, λένε οι αντιτιθέμενοι στην ιδέα της μονομερούς αποχώρησης, θα συνεχίσουν οι Παλαιστίνοι να ασκούν τρομοκρατία προσβλέποντας σαν λάφυρα το Τελ-Αβιβ και τη Χάιφα, δηλαδή στην εξαφάνιση του Ισραήλ.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα ή απλώς η υστερία και ο φόβος των Ισραηλινών δεν τους επιτρέπει να σκέφτονται σωστά?

Μία μονομερής αποχώρηση έχει τρομερά πλεονεκτήματα για το Ισραήλ τα σημαντικότερα των οποίων είναι:
Τέλος της τρομοκρατίας: Από την στιγμή που οι Παλαιστίνοι θα έχουν απαλλαγεί από την Ισραηλινή κατοχή και θα μπορούν να ζουν ελεύθεροι και να ασχοληθούν με τα καθημερινά προβλήματα επιβίωσης τους, άντε να δω ποια μάνα θα δώσει το παιδί της στην Τζιχάντ ή στην Χαμάς για να γίνει καμικάζι. Δεν θα υπάρχει λόγος. Και μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον απλό Παλαιστίνιο για πολλά άλλα, για χαζό όμως, σίγουρα δεν μπορεί.

Παράλληλα, αποχωρώντας το Ισραήλ, θα προειδοποιήσει τους Παλαιστίνιους πώς όποιος περάσει την προσωρινή αυτή γραμμή για να κάνει κάποια τρομοκρατική ενέργεια το τίμημα που θα πληρώσουν θα είναι βαρύτατο.

Ενίσχυση της ασφάλειας: Με την μονομερή αποχώρηση του από τα κατεχόμενα, το Ισραήλ, εκτός από την καθημερινή ασφάλεια των πολιτών του θα μπορέσει να επαναφέρει την στρατιωτική του δύναμη στα παλιά επίπεδα και να ετοιμαστεί, αν χρειαστεί, να αντιμετωπίσει έναν πόλεμο με αραβική χώρα. Αυτήν την στιγμή με το να πολεμάει ενόπλους με ελαφρύ οπλισμό και να κυνηγάει πολίτες, εκτελεί αστυνομικά καθήκοντα και όχι στρατιωτικά.

Ας μην ξεχνάμε πως πολεμώντας έναν αδύναμο γίνεσαι κι’ εσύ αδύναμος, αξίωμα που ισχύει ακόμα και στον αθλητισμό. Για να μην μιλήσουμε και για το ηθικό των στρατιωτών του που ο ρόλος τους είναι να υπηρετούν την πατρίδα τους προστατεύοντάς την από τυχόν επίθεση τακτικού εχθρικού στρατού και όχι να κυνηγάνε ένοπλους Παλαιστίνιους που κρύβονται μέσα σε κατοικημένες περιοχές ανάμεσα σε άμαχο πληθυσμό.

Οικονομικά οφέλη: Από την έναρξη της δεύτερης Ιντιφάντα η οικονομία του Ισραήλ πάει από το κακό στο χειρότερο. Για πρώτη φορά φέτος από το 1953 η ετήσια ανάπτυξη του ήταν μηδενική, ο πληθωρισμός έχει φτάσει στο 7% ενώ η ανεργία είναι στο 10%. Αποχωρώντας μονομερώς το Ισραήλ από τα κατεχόμενα, όλα τα λεφτά που τώρα πάνε στους οικισμούς και στον πόλεμο, θα πάνε στην ανόρθωση της οικονομίας της χώρας, αποτρέποντας μία επανάληψη της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 80 όπου ο πληθωρισμός ‘έτρεχε’ με 400%.

Με άλλα λόγια μία μονομερής αποχώρηση από τα κατεχόμενα εδάφη εκτός από την ηθική της πλευρά, παρέχει στο Ισραήλ άμεσα και πρακτικά αποτελέσματα.