8/11/2004
Αν κάποιος νομίζει πως το Ισραήλ είναι αναμάρτητο στην διαμάχη του με τους Παλαιστίνιους πλανάτε πλάνη οικτρά. Αν κάποιος νομίζει ότι το Ισραήλ είναι το θύμα των Παλαιστινίων είναι σαφές ότι δεν ξέρει τίποτα περί της διαμάχης.Αν κάποιος νομίζει ότι το Ισραήλ έκανε ότι μπορούσε για την ειρήνη είναι ή προκατειλημμένος ή ανιστόρητος.
Δυστυχώς και για τους δύο λαούς το Ισραήλ έχασε πολλές ευκαιρίες να διευθετήσει το Παλαιστινιακό θέμα γρήγορα δίκαια και μερικές φορές αναίμακτα. Δεν λέω πως οι παλαιστίνιοι δεν είναι και αυτοί άμοιροι ευθυνών, αλλά σήμερα θα δούμε τις βλακείες που έκανε το Ισραήλ.
Η πρώτη μεγάλη, θα έλεγα η μεγαλύτερη΄, είναι αμέσως μετά τον πόλεμο του 1967 όταν ο David Kimchi μέλος της μοσσάντ και μετέπειτα Γενικός Διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών, έρχετε σε συννενόηση με τον Shehade έναν σεβαστό Παλαιστίνιο δικηγόρο και ντε φάκτο αντιπρόσωπος των Παλαιστινίων. Οι δύο τους αποφασίζουν να δοθεί πλήρη αυτονομία στους Παλαιστίνιους, η ασφάλεια των συνόρων της αυτόνομης περιοχής θα είναι στα χέρια των Ισραηλινών και το κυριότερο τα Ιεροσόλυμα θα είναι μία ενωμένη Ισραηλινή πόλη αφού εκείνη την εποχή δεν είχε σημασία για τους Παλαιστίνιους. Την διευθέτηση αυτή, όπως λέει και στο βιβλίο του ο γιος του Shehade, Raja Shehade, απέρριψε το Ισραήλ.
Η δεύτερη ευκαιρία ήταν όταν υπεγράφη η συμφωνία ειρήνης με την Αίγυπτο. Τότε αντί το Ισραήλ να βρει μαζί με την Αίγυπτο μία λύση στο Παλαιστινιακό έκανε την πάπια.
Τέλος, οι δύο άλλες ευκαιρίες ήταν με τον Abu Mazen επί Sharon. Αν ο Sharon υποχωρούσε στο θέμα της απελευθέρωσης των κρατουμένων, βήμα που έκανε με την Hezbollah στο Λίβανο για τρία Ισραηλινά πτώματα, ίσως να είχαμε τουλάχιστον λιγότερους νεκρούς και από τις δύο πλευρές. Ή αν έδινε στον Abu Mazen αυτό που δίνει τζάμπα στη Χαμάς τώρα, την αποχώρηση του από την Γάζα, σίγουρα τα πράγματα θα ήτα διαφορετικά.
Ας ελπίσουμε ότι το Ισραήλ έβαλε μυαλό και θα εκμεταλλευτεί την τωρινή κατάσταση προσφέροντας στους Παλαιστίνιους τουλάχιστον ότι προσέφερε στην Τάμπα ο Barak.