25.3.2013

Ζαν Κοέν

 

Από την ημέρα που ο Νετανιάχου ζήτησε συγγνώμη από τους Τούρκους πρέπει να έχω λάβει πάνω από εκατό (ναι 100) email, τηλέφωνα και sms, για εξηγήσεις και τι σημαίνει αυτό για τις σχέσεις Ισραήλ Ελλάδας κλπ, κλπ.

 

Καταρχήν, και σαν βασική αρχή, να πούμε ότι το να έχει το Ισραήλ καλές σχέσεις με την Ελλάδα δεν σημαίνει ότι πρέπει να παίξει μπουνιές με την Τουρκία, όπως όταν η Ελλάδα αναγνώρισε το Ισραήλ το Απρίλιο του 1990 το τελευταίο δεν ζήτησε από την Ελλάδα να χαλάσει τις σχέσεις της με τους Άραβες ή τους Παλαιστίνιους. Αυτό σαν βασική αρχή.

 

Ας δούμε τώρα γιατί έγινε αυτή η κίνηση και ποιον συνέφερε.

 

ΗΠΑ-Ισραήλ
Ε
ίναι προφανές ότι η ΗΠΑ δεν μπορούν να δεχτούν ή να επιτρέψουν ένα πυρηνικό Ιράν διότι τότε όλη η περιοχή θα θέλει ατομικά όπλα και αυτό αποσταθεροποιεί την μέση Ανατολή. Ως εκ τούτου, και κάτω από την Ισραηλινή πίεση ότι θα επέμβει μονομερώς, η Αμερική έχει υποσχεθεί στο Ισραήλ ότι  αυτή θα αναλάβει την στρατιωτική επέμβαση στο Ιράν αν δεν αποδώσουν οι διπλωματικές και οικονομικές κυρώσεις. Φυσικά σε μία τέτοια περίπτωση το Ισραήλ δεν θα μείνει τελείως αμέτοχο.

 

Αλλά για να επέμβει στρατιωτικά η Αμερική χρειάζεται δύο προϋποθέσεις: Πρώτη να δεχτεί η Τουρκία να παραχωρήσει το έδαφος της και αεροπορικές βάσεις στις ΗΠΑ και το Ισραήλ  μια και συνορεύει με το Ιράν, και δεύτερον να πείσει τις Αραβικές και Μουσουλμανικές χώρες ότι η συνεργασία του Ισραήλ και ίσως και ενεργεί συμμετοχή του στην επέμβαση δεν έχει να κάνει με το Ισλάμ αλλά ότι είναι θέμα καθαρά  γεωπολιτικό.

 

Εκτός από το Ιράν όμως, το Ισραήλ και η Αμερική πρέπει να σκεφτούν την κατάσταση στη Συρία. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές το καθεστώς Άσσαντ καταρρέει έχοντας 13.000 νεκρούς στρατιώτες και 40.000 που λιποτάκτησαν στους επαναστάτες. Προκειμένου να σωθεί ο Άσσαντ το Ιράν έχει ζητήσει από την Χεζμπολάχ  «να βάλει πλάτη» στέλνοντας μαχητές  και προσπαθώντας να πάρει και το Συριακό χημικό οπλοστάσιο, γεγονός που κάνει το Ισραήλ να του σηκωθούν οι τρίχες της κεφαλής του.

 

η Αμερική φοβάται δύο πράγματα: πρώτον  ότι ο εμφύλιος μπορεί να επεκταθεί στο λίβανο και αλλού, και δεύτερον μη και πέσει το Συριακό χημικό οπλοστάσιο ης Χεζμπολάχ. Για να περιορίσει ή να εξουδετερώσει αυτήν την απειλή χρειάζεται οι δύο σύμμαχοι της στην περιοχή, και  που έχουν σύνορα με την Συρία να μπορούν να συντονίσουν τις προσπάθειες τους.  Ο συντονισμός αυτός προϋποθέτει να λένε τουλάχιστον καλημέρα ο ένας στον άλλον.

 

Με άλλα λόγια τα συμφέροντα των ΗΠΑ και Ισραήλ στην περιοχή επιβάλλουν να τα βρουν Τουρκία και Ισραήλ,  όπερ και εγένετο.

 

Τουρκία
Θα θυμάστε φαντάζομαι την στρατηγική του Νταβούτογλου «Νέο-Οθωμανισμός» που μιλάγε για μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες της Τουρκίας; Και ο Νταβούτογλου το θυμάται ως μία ουτοπία το λιγότερο αφού με τη μόνη χώρα που δεν έχει προβλήματα η Τουρκία είναι με τον εαυτό της.

 

Στη Συρία και τη Λιβύη πήγε να το «παίξει» παράγων σταθερότητας και ακόμα την κυνηγάνε. Στην Αίγυπτο μετά την θριαμβευτική υποδοχή που του έκαναν για τη στάση τους στο επεισόδιο του Mavi Marmara, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι του είπαν πως δεν δέχονται μαθήματα από την Τουρκία για το πως πρέπει να ερμηνεύετε το Ισλάμ.

 

Τέλος, οι διάφορες αντί Ισραηλινές του δηλώσεις στα διεθνή ΜΜΕ με αποκορύφωμα το «Ο Σιωνισμός είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» (για το οποίο ζήτησε συγγνώμη σε συνέντευξη του σε Δανέζικη  εφημερίδα) πρέπει να ομολογήσω ότι δε βοήθησαν και πολύ το στάτους της χώρας στο διεθνές διπλωματικό επίπεδο.

 

Αν προσθέσουμε και όλα τα προηγούμενα που είπα για Συρία και Ιράν συν το γεγονός ότι οποιοδήποτε χτύπημα στο Ιράν είναι προς όφελος της Τουρκίας στο αγώνα της να κυριαρχήσει στον Αραβικό κόσμο, φαίνεται ότι η γείτονα δεν είχε και πολλά περιθώρια να κάνει τίποτα άλλο.

 

Ελλάδα
Όπως είπα και στην αρχή αυτού του πονήματος «το να έχει το Ισραήλ καλές σχέσεις με την Ελλάδα δεν σημαίνει ότι πρέπει να παίξει μπουνιές με την Τουρκία..»

 

Δεύτερον, είδη η Τουρκία αποδεικνύει ότι είναι μάλλον αναξιόπιστη αφού μετά τη συγγνώμη έχει είδη υπαναχωρήσει στο θέμα της αναβάθμισης των πρεσβειών μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, και της παύσης δίωξης των στρατιωτών που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση του Mvi Marrmara. 

 

Επίσης, όσο και να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ δεν πρόκειται να φτάσουν ποτέ  στην παλιά τους κατάσταση αφού όλο το σκηνικό της  Μέσης Ανατολής θα αλλάξει ριζικά στον οικονομικό, πολιτικό και διπλωματικό τομέα.

 

Από την άλλη οι σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας όσο παν θα βελτιώνονται ακόμα περισσότερο υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι η Ελλάδα θα κινηθεί όπως πρέπει και δεν θα σέρνεται σε ότι αφορά τις σχέσεις των 2 χωρών, όπως π.χ. στο θέμα της ενέργειας.

 

Οι αμυντική συνεργασία είναι σε πολύ υψηλό βαθμό όπως και αυτή του εμπορίου, ενώ ο Ισραηλινός τουρίστας προτιμά την Ελλάδα από την Τουρκία για λόγους και θρησκευτικούς αλλά και ασφάλειας. Αυτό βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι οι τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής δεν θα κάνουν καμιά βλακεία.

 

Αν λάβουμε δε υπόψη ότι η Μ.Α. μετά την «Αραβική Άνοιξη» όσο πάει και Ισλαμοποιείται δεν έχω καμία αμφιβολία ότι οι σχέσεις των Ισραήλ Ελλάδα θα ισχυροποιηθούν αφού  η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι οι δύο μόνες χώρες που εξ ορισμού δεν μπορούν να εξισλαμιστούν.