Εκτύπωση

19.4.2013
Ζαν Κοέν
 

Στη δεξίωση της Πρεσβείας του Ισραήλ για τα 65 χρόνια από την ίδρυση του κράτους μου συνέβη κάτι που στη καλύτερη περίπτωση θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω περίεργο αν όχι ύποπτο. 

Ένας από τους εξέχοντες Ελληνοεβραίους, με πλούσια δραστηριότητα και αποτελεσματικότητα  στα κοινά,  ζήτησε να μου μιλήσει. Χωρίς καμιά εισαγωγή του στυλ «τι κάνεις, πως πας» μου λέει:

--«Είσαι άδικος με την Φωτεινή [Τομαή]»

Όταν τον ρώτησα που έκανα λάθος εναντίον της ώστε να το διορθώσω με εξέπληξε λέγοντας:

--Λάθος δεν έκανες αλλά γιατί της επιτίθεσαι.»

--Διότι- απήντησα- θέλω να ειπωθεί η αλήθεια για το τι συνέβη στους Εβραίους κατά την διάρκεια της κατοχής. Την αλήθεια δηλαδή ότι η πλειοψηφία αδιαφόρησε, ελάχιστοι με κίνδυνο της ζωής του βοήθησαν και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των Χριστιανών συμπατριωτών μας μας κατέδιδαν για να πάρουν τις περιουσίες μας, όπως συνέβη στην Θεσσαλονίκη και στην Κέρκυρα για να αναφέρω δύο παραδείγματα.

-- Και εμείς –συνέχισε ο συνομιλητής μου- οι Εβραίοι είχαμε τους προδότες μας. Οι Χριστιανοί σε μάραναν.

-- Βεβαίως και υπήρξαν και Εβραίοι προδότες γιαυτό κα τους ξεμπροστιάσαμε και ένας από αυτούς εκτελέστηκε. Το πρόβλημα μου είναι ότι όσο δεν λέγετε η αλήθεια τόσο θα μας το χτυπάνε κάθε φορά που δεν τους αρέσει κάτι που εμείς οι Εβραίοι κάνουμε, λέγοντας «εμείς σας σώσαμε στην κατοχή».

Και τότε είπε ο συνομιλητής μου: «Τι πειράζει δείξε μεγαλοψυχία»

Όχι αγαπητέ. Μεγαλοψυχία εις βάρος μας και της ιστορικής αλήθειας, όπως θέλει να την παρουσιάζει η κυρία Φωτενή Τομαή, από μένα δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ.

Αυτό που συνέβη ήταν έγκλημα και όποιος βοήθησε σε αυτό το έγκλημα πρέπει να πληρώσει είτε Εβραίος είναι είτε Χριστιανός είτε άσπρος είτε μαύρος είτε gay  είτε straight. 

Το δε λιγότερο που μπορεί να κάνει η Ελληνική πολιτεία είναι να σταματήσει να ψεύδεται ασυστόλως λέγοντας πως όλοι οι Χριστιανοί έσωσαν Εβραίους. 

Διότι εκτός από τη διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας αυτός ο μύθος,  ότι όλοι οι Χριστιανοί σώσαν Εβραίους, ευτελίζει και την πράξη εκείνων των Χριστιανών που ρισκάρισαν τα πάντα για να μας σώσουν. 

Άνθρωποι, με κεφαλαίο Α, οι οποίοι αισθάνθηκαν ότι το ανθρωπιστικό τους καθήκον τους διέταζε να κάνουν αυτήν την ηρωική πράξη. Πράξη που δεν ξέρω αν εγώ θα έκανα. 

Και φαίνεται ότι κάτι αρχίζει να διαφαίνεται αν λάβω υπόψη την ομιλία του κυρίου Κουβέλη στο Εβραϊκό Μουσείο τη Δευτέρα 15.4.2013: 

 «Παρότι υπήρχαν πάντα μεμονωμένα δείγματα αντισημιτικής συμπεριφοράς, η πλειονότητα των ελλήνων θεωρούσε τους Εβραίους της χώρας συμπατριώτες,  ζωτικό στοιχείο του ανθρώπινου δυναμικού του έθνους. Οι προσπάθειες αντίδρασης στα ναζιστικά σχέδια ήταν υπαρκτές, μέσα σε συγκεκριμένα όρια όμως, πολύ στενά τις περισσότερες φορές

Η επιπλέον έμφαση δική μου. 

Αν θες εσύ αγαπητέ συνομιλητή μου να είσαι γενναιόψυχος με γεια και με χαρά σου αλλά μη το ζητάς από εμένα.