5.2. 2006
Μνήμες φρίκης για τα φοβερά γεγονότα στο Ολυμπιακό χωριό του Μονάχου, από την τρομοκρατική επίθεση του «Μαύρου Σεπτέμβρη» στη διάρκεια των Αγώνων τού 1972, ξαναφέρνει η πολυσυζητημένη ταινία του Σπίλμπεργκ «Μόναχο», πού προβάλλεται και στην Ελλάδα. Τα όσα δραματικά ακολούθησαν εκείνη την επίθεσης τής 5ης Σεπτεμβρίου και το «λουτρό αίματος» με τους συνολικά 16 νεκρούς, από τους οποίους οι 11 ήταν αθλητές και μέλη της αποστολής του Ισραήλ, στιγμάτισαν όλους τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες κι έσπειραν τον φόβο και την ανασφάλεια σε όλο τον κόσμο για ένα νέο πιθανό τρομοκρατικό χτύπημα.
Η Έσθερ Ροθ, πού ακόμη και σήμερα χαρακτηρίζεται, όχι μόνον ως η μεγαλύτερη σπρίντερ , αλλά και αθλήτρια της χώρας της, 20χρονη σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου μετείχε στην αποστολή του Ισραήλ για τα 100μ και έζησε από κοντά τις συγκλονιστικές εκείνες στιγμές. Στα θύματα της επίθεσης των Παλαιστινίων τρομοκρατών περιλαμβάνεται και ο 40χρονος προπονητής της Αμιτσούρ Σαπίρα.
Η Έσθερ Ροθ-Σαχαμάροβ, μητέρα δύο παιδιών ,πού σήμερα ζει με την οικογένειά της στη πόλη Ραμάτ Χασαρόν του Ισραήλ, μίλησε ξεκάθαρα, για όλους και για όλα. Μιλάει για πρώτη φορά σε ελληνες δημοσιογράφους για τα όσα φοβερά έζησε σε εκείνη την τρομοκρατική επίθεση, 34 χρόνια πριν. Για τα λάθη και τις ευθύνες των Γερμανών διοργανωτών, για τα όσα ακολούθησαν, αλλά και για την «Χολιγουντιανή ταινία του Σπίλμπεργκ, η οποία έτσι πού είναι φτιαγμένη, μάλλον κακό έκανε σε μας , αλλά και σε όλο τον κόσμο…» όπως τονίζει χαρακτηριστικά.
Κ.Π. Κυρία Ρόθ. Σε ποιο βαθμό ,εκτιμάτε, πώς η ταινία τού Σπίλμπεργκ «Μόναχο» αποδίδει πιστά τα τραγικά γεγονότα εκείνης της περιόδου, του 1972;
Ε.Ρ. Για να είμαι ειλικρινής δεν σκόπευα να πάω να τη δω. Αλλά επειδή όλοι με ρωτάγανε αν τα γεγονότα απεικονίζονταν σωστά πήγα και την είδα.
Δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει ταινία που να απεικονίζει και να δίνει τα πραγματικά αισθήματα του τι έγινε στο Μόναχο το 1972. Η ταινία του Σπίλμπεργκ δεν είναι παρά μία χολυουντιανή αναπαράσταση των γεγονότων.
Η ταινία είναι έτσι φτιαγμένη που μάλλον κακό έκανε σε εμάς αλλά και στον κόσμο όλο. Δεν καταδικάζει την εκμετάλλευση της ολυμπιάδας. Ναι μεν μετά την επίθεση όλοι την καταδικάσανε στα λόγια αλλά κανείς δεν έκανε κάτι, εκτός του Ισραήλ, ώστε να μην γίνει ξανά τέτοιο κακό. Αμφιβάλετε ότι η επέκταση της τρομοκρατίας σήμερα σε όλο τον κόσμο ξεκίνησε από εκεί;
Μετά την επίθεση η κυβέρνηση του Ισραήλ αντέδρασε όχι μόνο κατά των τρομοκρατών, αλλά άλλαξε ριζικά και όλο το σύστημα ασφαλείας όταν κάποιος Ισραηλινός εκπροσωπεί στο εξωτερικό τη χώρα.

Αμιτσούρ Σαπίρα, 40, προπονητής της Έστερ Ροθ και ένα από τα 11 θύματα του Μονάχου.
Ποια τα μοιραία λάθη, πού έγιναν από τους διοργανωτές, πριν και μετά την επίθεση;
Πάμπολλα, και ειδικά μετά την επίθεση όπου όπως αποδείχθηκε οι Γερμανικές αρχές όχι μόνο ήταν ανέτοιμες για ένα τέτοιο συμβάν αλλά δεν θελαν να ακούσουν και συμβουλές ειδικών. Επιπλέον ποτέ δεν είπαν όλοι την αλήθεια ως προς το τι ακριβώς έγινε.
Όπως ξέρετε δύο τρομοκράτες συνελήφθησαν αλλά μετά από αεροπειρατεία που έκαναν οι Παλαιστίνιοι οι Γερμανοί τους απελευθέρωσαν. Εγώ δεν είμαι σίγουρη αν η αεροπειρατεία δεν ήταν σε συνεννόηση με τις Γερμανικές αρχές ώστε να μην υπάρξουν τρομοκρατικές επιθέσεις παλαιστινίων σε Γερμανικό έδαφος. Με άλλα λόγια πάρτε τους φύγετε και αφήστε μας ησύχους.
Ποια ήταν η συγκλονιστικότερη εμπειρία σας απ΄αυτή την τρομοκρατική επίθεση και ποιες οι σκηνές πού χαράχθηκαν στο μυαλό σας;
Οι γυναίκες μέναμε σε άλλο κτήριο τότε και έτσι δεν ήμουν εκεί κατά την διάρκεια της επίθεσης, φτάσαμε μερικά λεπτά μετά και παραμείναμε απέξω μέχρι την μεταφορά τους στα ελικόπτερα.
Η εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ μου είναι του προπονητή μου Αμιτσούρ Σαπίρα, να βγαίνει, μαζί με τους άλλους ομήρους, με τα χέρια δεμένα και το κεφάλι σκυμμένο να επιβιβάζεται στο ελικόπτερο.
Η επίθεση του «Μαύρου Σεπτέμβρη» στην αποστολή του Ισραήλ , αναμφίβολα τραυμάτισε, αν όχι θανάσιμα, σίγουρα πολύ σοβαρά το Ολυμπιακό Ιδεώδες. Έπρεπε να συνεχισθούν οι αγώνες;
Εξαρτάται αν ρωτάτε τη γνώμη μου τότε ή σήμερα. Τότε πίστευα πως έπρεπε να σταματήσουν οι αγώνες. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως μετά από τέτοιο κακό συνεχίζονταν οι αγώνες. Σκέφτηκα πως ίσως επειδή ήμασταν μια μικρή χώρα χωρίς πετρέλαια. Σίγουρα θα τους διέκοπταν αν αυτό είχε συμβεί στη Αμερικανική ή Ρωσική αντιπροσωπεία.
Σήμερα, 33 χρόνια μετά, πιστεύω πως ορθώς δεν σταμάτησαν. Αν είχαν σταματήσει θα είχαν κερδίσει οι τρομοκράτες και η διεθνής κοινότητα δεν θα μπορούσε να κάνει καμία παγκόσμια εκδήλωση σε οποιοδήποτε τομέα από τον φόβο της τρομοκρατίας.
Ο τότε πρόεδρος της ΔΟΕ Avery Brundage είχε παραδεχτεί πώς μετά από τραγικό εκείνο γεγονός οι Ολυμπιακοί δεν επρόκειτο ποτέ να είναι οι ίδιοι. Και είναι γεγονός ότι σε όλους τους επόμενους , μέχρι και τους τελευταίους της Αθήνας του 2004 υπήρχε έντονο το στίγμα του φόβου μιας πιθανής τρομοκρατικής επίθεσης αλλά και των αυστηρών μέτρων ασφαλείας, πού κοστίζουν ακριβά. Πιστεύετε πώς υπήρξε εκμετάλλευση εκείνης της τρομοκρατικής επίθεσης;
Δεν ξέρω αν έγινε εκμετάλλευση οικονομική σε ότι αφορά την ασφάλεια των αγώνων αλλά κοιτάξτε πόσα χρήματα ξόδεψε η Αθήνα από άποψη ασφάλειας. Εμείς είμαστε αθλητές σε μία ειρηνική εκδήλωση. Μία εκδήλωση που από τα αρχαία χρόνια σταματούσε τους πολέμους και τις διαμάχες. Γιατί χρειαζόμαστε μέτρα ασφαλείας;
«Μητέρα» των Ολυμπιακών Αγώνων η Ελλάδα. Θυμόσαστε αν υπήρξε κάποια αντίδραση από μέλη και αθλητές της ελληνικής αποστολής, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα;
Όχι δεν υπήρξε καμία αντίδραση από καμία αποστολή.
Ποια ήταν τα λάθη πού έγιναν και προκάλεσαν αυτό το λουτρό αίματος και σε ποιο βαθμό επισημαίνονται στη ταινία του Σπίλμπεργκ;
Σε κάποιο σημείο της ταινίας ρωτάνε έναν τρομοκράτη αν πιστεύει πως κέρδισαν και απαντάει βεβαίως ναι. Ξέρετε τι μήνυμα στέλνει αυτό; Κάντε ότι θέλετε, όποια τρομοκρατική ενέργεια θέλετε, κερδισμένοι θα βγείτε. Να θυμηθούμε την Νέα Υόρκη;
Πριν τέσσερα χρόνια το 2002, επικεφαλής αντιπροσωπείας αθλητών, αποτίσατε φόρο τιμής στα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στο ίδιο στάδιο. Ποίο είναι το μήνυμα πού θα θέλατε σήμερα να στείλετε στις νεότερες γενιές;
Κρατήστε τους Ολυμπιακούς Αγώνες καθαρούς μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες και εμπορευματοποίηση. Αυτό είναι το μήνυμα μου.
Εγώ δεν πήγα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980 επειδή η ΗΠΑ τις μποϋκοτάρισαν και το Ισραήλ ακολούθησε την Αμερική.
Ολυμπιακοί Αγώνες και τρομοκρατία, με την μορφή , πού έχει σήμερα. Πόσο πιθανό είναι ένα «χτύπημα» ανάλογο με εκείνο του Μονάχου του 1972;
Όπως είπα και πριν. Αν οι τρομοκράτες νομίζουν ότι μπορούν να κερδίσουν εκτελώντας μία τρομοκρατική ενέργεια όλα είναι πιθανά. Θυμηθείτε τι έγινε στην Ατλάντα.
Ο ίδιος όσο ζούσε το αρνιόταν επίμονα. Πιστεύετε ότι ο Γιασερ Αραφάτ ήταν ενήμερος για την επίθεση στην αποστολή του Ισραήλ; Έχει αποκαλυφθεί ολόκληρη η αλήθεια για την επίθεση;
Κυκλοφορούν πολλά ανέκδοτα στον κόσμο, αυτό είναι ένα από αυτά. Βεβαίως και το γνώριζε ήταν ο αρχηγός της οργάνωσης.

Η πέτρινη επιγραφή στην οδό Κόνολιστρασε 31 του ολυμπιακού χωριού όπου έγινε η επίθεση.
Τα ονόματα των αθλητών είναι γραμμένα Εβραϊκά και Γερμανικά με την φράση: “Τιμώντας τη μνήμη τους”
Η αποκλειστική αυτή συνέντευξη έγινε από τον Κώστα Παπαπέτρου για την εφημερίδα Press Time , και το Ζαν Κοέν γι’αυτήν την ιστοσελίδα.