2.6.2014
Ζαν Κοέν

Επ’ ευκαιρία της επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου στο Ισραήλ και στη Δυτική Όχθη νομίζω ότι ένα άρθρο για την κατάσταση των Χριστιανών (ως επί το πλείστον Αράβων) στη Μέση Ανατολή δεν θα ήταν εκτός τόπου και χρόνου. 

Πριν έξη μήνες  (21.11.2013) και μετά από συνάντησή του με τους πατριάρχες του Ιράν, Ιράκ και Συρίας, ο Πάπας Φραγκίσκος είπε: «Δεν μπορούμε να φανταστούμε μία Μέση Ανατολή χωρίς Χριστιανούς» και κάλεσε να σεβαστούν «το παγκόσμιο δικαίωμα να ζουν [οι Χριστιανοί] και να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα με αξιοπρέπεια.» 

Ο λόγος που ο Πάπας είπε ό,τι είπε, είναι ότι στην Μέση Ανατολή υπάρχουν περί τα 10-13 εκατομμύρια Χριστιανών με ραγδαία πτωτική τάση. Ενδεικτικά να πω πως στο Λίβανο είναι 36% του πληθυσμού, στην Αίγυπτο 10%, στη Συρία 5%, στο Ιράκ 2% όπως και στο Ισραήλ.[1] 

Στις αρχές του χρόνου μία αντιπροσωπεία 5 ανώτατων θρησκευτικών ηγετών από τη Συρία, που αντιπροσώπευαν τα βασικά Χριστιανικά δόγματα (μεταξύ τους και ο Ελληνορθόδοξος  Πατριάρχης Επίσκοπος Αντιοχείας και πάσης Ανατολίας, Επίσκοπος Ηλίας Τουμέ) επισκεφθήκανε την Ουάσινγκτον προκειμένου να ζητήσουν να σταματήσουν οι ΗΠΑ να βοηθούν και να εφοδιάζουν τους αντάρτες τη Συρίας που πολεμούν τον Άσσαντ. 

Ο λόγος αυτής της άνευ προηγουμένου επίσκεψης ήταν ότι οι Χριστιανοί της Συρίας βρίσκονται υπό μόνιμη απειλή από τους αντάρτες που ελέγχονται από τους Ισλαμιστές είτε αυτή είναι η Al Qaida είτε ντόπιες φανατικές ισλαμικές οργανώσεις. Το 1914 κατά την τελευταία απογραφή των Οθωμανών το 25% του πληθυσμού στην περιοχή ήταν Χριστιανοί, σήμερα είναι λιγότερο από 5%.

Τα επεισόδια που ανέφεραν κατά την επίσκεψη τους ήταν κάτι παραπάνω από βάρβαρες. Από ανατινάξεις εκκλησιών μέχρι αποκεφαλισμούς και βιασμούς. 

Βασικά ο Χριστιανός που ζει στη Μέση Ανατολή και εκτός Ισραήλ έχει τρεις λύσεις: να πληρώσει ένα είδους κεφαλικό φόρο, να γίνει μουσουλμάνος, ή να συναντήσει τον δημιουργό του.  Αυτός είναι και ο λόγος που οι Χριστιανοί προτιμούν τα δικτατορικά καθεστώτα, διότι δεν υποφέρουν τόσο όσο με τους Ισλαμιστές. 

Ας δούμε μερικά παραδείγματα.

 

  • ·       Στην πόλη Ράκα της Συρίας πάνω από 3.000 Χριστιανικές οικογένειες εγκαταλείψανε τη πόλη στην προσπάθειά τους να σωθούν. Οι πολύ λίγες εναπομείνασες οικογένειες τη προτροπή του θρησκευτικού τους ηγέτη αποφάσισαν να πληρώσουν 650 δολάρια το κεφάλι προκειμένου οι αντάρτες να αφήσουν την μοναδική εκκλησία στην περιοχή ανέπαφη, ώστε να μπορούν να εκτελούν οι Χριστιανοί τα θρησκευτικά τους καθήκοντα.
  • ·         Στις 7 του περασμένου Απρίλη στη πόλη Χομς της Συρίας ο  ολλανδός ηγούμενος του Ιησουιτικού μοναστηριού πατήρ Φράνς Βαντερ Λουγκ  δολοφονήθηκε από αγνώστους που έτρεψε αρκετούς Χριστιανούς σε φυγή.   
  • ·         Κοντά στο ένα εκατομμύριο Χριστιανοί φύγανε από το Ιράκ με την πτώση του Σαντάμ μετά την Αμερικανική εισβολή. Όσοι μείνανε αντιμετωπίσανε τρομοκρατία, δολοφονίες και ανατινάξεις εκκλησιών. Σήμερα στο Ιράκ υπάρχουν μόλις 3.000 Χριστιανοί.
  • ·         Στην Αίγυπτο οι Χριστιανοί θεώρησαν την ανατροπή του Ισλαμιστή Προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι, από τον στρατηγό Σίσι κάτι παραπάνω από ευλογία θεού και το γιορτάσανε δεόντως, πράξη που δεν τους βγήκε σε καλό αφού μέσα στις επόμενες μέρες οι Ισλαμιστές επιτεθήκανε σε 63 εκκλησίες, λεηλατήσανε Χριστιανικά ορφανοτροφεία και επιχειρήσεις. Και για να μην ξεχνιούνται οι Χριστιανοί τον περασμένο Οκτώβρη άγνωστοι επιτεθήκανε σε ένα γάμο σκοτώνοντας τέσσερα άτομα μεταξύ των οποίων και ένα οκτάχρονο κορίτσι.
  • ·         Ακόμα και στην Βηθλεέμ όπου γεννήθηκε ο Χριστιανισμός, πριν έρθει ο Αραφάτ και η παρέα του από την Τυνησία τον Ιούλιο του 1994, οι Χριστιανοί αποτελούσαν το 80% του πληθυσμού σήμερα είναι κάτω από 15%.[2]  
  • ·         Στην Γάζα τα πράγματα δεν είναι καλύτερα σύμφωνα με την υποδιευθύντρια της σχολής Rosary Sisters School, Hanady Missak, όπου, πριν αναλάβει η Χαμάς την Γάζα, υπήρχαν 3.750 Χριστιανοί ενώ σήμερα είναι γύρω στους  1.750 Χριστιανούς. [3] 

 

Για όποιον έχει έστω και λίγη γνώση για την Μέση Ανατολή θα γνωρίζει πως οι Άραβες Χριστιανοί ποτέ δεν θεωρούνται γνήσιοι Άραβες και αυτό από την εποχή της καθόδου των Μουσουλμάνων στην Μέση Ανατολή όπως αναφέρει ο Λιβανέζος Ιστορικός George Antonius στο μνημειώδες έργο του «The Arab Awakening”. 

Αν τότε οι Μουσουλμάνοι δεν τους θεωρούσαν γνήσιους Άραβες (που τους βρήκαν εκεί τους Χριστιανούς) φανταστείτε σήμερα πως τους βλέπουν οι Ισλαμιστές.

Με αυτά υπόψη το σύνθημα «πρώτα ο λαός του Σαββάτου και μετά ο λαός της Κυριακής» που ακούγεται  και γράφεται συχνά στους τοίχους στην Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική (ΜΑΒΑ) δεν φαντάζει σαν απλό σλόγκαν αλλά πραγματική απειλή. 

Δυστυχώς οι Χριστιανοί στη MABA έχουν παγιδευτεί σε ένα είδος catch 22. Τα ποιο ασφαλή για αυτούς καθεστώτα είναι τα δικτατορικά, αλλά με το να είναι υπέρ αυτών των καθεστώτων αυτόματα γίνονται ορκισμένοι εχθροί των Ισλαμιστών. Από την άλλη, αν συνταχτούν με τους Ισλαμιστές πάλι θα υποφέρουν διότι δεν θεωρούνται γνήσιοι Άραβες. Με άλλα λόγια μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. 

Εκτός από τα προβλήματα που δημιουργούν οι Ισλαμιστές υπάρχουν και οι καταπιεστικοί νόμοι των διαφόρων Αραβικών κρατών που κάνουν τη ζωή των Χριστιανών από ανυπόφορη μέχρι επικίνδυνη. 

Ας δούμε μερικά παραδείγματα. 

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), όπως και στην Ιορδανία, οι Χριστιανοί ζούνε καλύτερα, παρόλα αυτά ο προσηλυτισμός απαγορεύεται και το να γίνεις από μουσουλμάνος Χριστιανός τιμωρείται σύμφωνα με το νόμο. Και να λάβουμε υπόψη ότι τα ΗΑΕ είναι τα πιο φιλελεύθερα κράτη της περιοχής. 

Σαουδική Αραβία
Στη χώρα αυτή οτιδήποτε δεν είναι Ισλάμ απαγορεύεται. Δεν υπάρχουν εκκλησίες απαγορεύονται τελετές και φυσικά η αλλαξοπιστία από το Ισλάμ είναι ο συντομότερος δρόμος προς συνάντηση του Μεγάλου.  Παρόλο που στην ΣΑ ζούνε περί το 1.5 εκατομμύρια χριστιανοί (βασικά ξένοι εργάτες) η θρησκευτική αστυνομία κυνηγάει τους Χριστιανούς και πολλές φορές κάνει επιδρομές σε ιδιωτικές χριστιανικές συγκεντρώσεις. 

Συρία
Πριν το εμφύλιο πόλεμο στη Συρία ζούσαν 2.5 εκατομμύρια Χριστιανοί όλων των δογμάτων. Με την έναρξη του πολέμου άρχισαν και οι δολοφονίες Χριστιανών, οι βεβηλώσεις και καταστροφές εκκλησιών καθώς και οι βιασμοί και οι εκδιώξεις, Χριστιανών. Και για του λόγου το αληθές, τον περασμένο Νοέμβριο βρέθηκαν στην πόλη Σαλάντ σε μαζικό τάφο 30 πτώματα Χριστιανών. 

Και ας έρθουμε τώρα στο Ισραήλ. Το κράτος που όλοι στην Ευρώπη αρέσκονται να ασκούν (και καλά) κριτική για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όχι μόνο. 

Δυστυχώς αγαπητοί μου Ευρωπαίοι και φυσικά Συνέλληνες το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα όπου ο πληθυσμός των Χριστιανών αυξάνει. Από 34.000 Χριστιανούς το 1949 με την ίδρυση του κράτους σήμερα το Ισραήλ έχει 161.000 χριστιανούς. Το γεγονός ότι ποσοστιαία ο αριθμός Χριστιανών έχει πέσει σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό από το 1949 και μετά, οφείλεται στον μειωμένο αριθμό γεννήσεων των Χριστιανών (2.2) έναντι των Εβραίων (3) και των Μουσουλμάνων (3.5) 

Πριν συνεχίσω να πω, πως δυστυχώς και στο Ισραήλ συναντάμε  ακραίες συμπεριφορές από μεμονωμένα άτομα και βασικά από θρησκευόμενους Εβραίους, όπως φτύσιμο παπάδων, συνθήματα σε εκκλησίες, κλπ. Αλλά όπως είπα είναι μεμονωμένες και σπάνιες περιπτώσεις. 

Στο Ισραήλ υπάρχει πλήρη και κατοχυρωμένη ανεξιθρησκία. Και όποιος θέλει, πιστεύει  σε ό,τι θέλει και αλλάζει σε όποια θρησκεία θέλει. Οι νόμοι που κατοχυρώνουν την ανεξιθρησκία είναι αυστηροί και το κράτος κυνηγάει κάθε παραβάτη.  

Το περίεργο είναι ότι η Ευρώπη και φυσικά και εμείς οι Έλληνες νοιαζόμαστε περισσότερο για τη διένεξη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων παρά για τη θέση των Χριστιανών στην ΜΕΒΑ. 

Μερικά παραδείγματα. 

 

  • ·       Το 2013 η Εκκλησία της Σκωτίας έβγαλε μία εγκύκλιο με τίτλο «Η διαθήκη του Αβραάμ: μία έκθεση για τη Γη της Επαγγελίας» όπου προσπαθούσε να ερμηνεύσει τη Βίβλο όπως αυτή θέλει και όχι όπως εμείς οι Εβραίοι την ερμηνεύουμε. Φανταστείτε αν ένας εβραίος ραββίνος ερμήνευε για λογαριασμό των Χριστιανών τα Ευαγγέλια τι θα γινόταν. 
  •  ·      Φαντάζομαι να θυμάστε τους κατά καιρούς μύδρους του Πειραιώς, Θεσσαλονίκης και [παλιότερα του πρώην Κορινθίας Παντελεήμονος, για να αναφέρω μόνο μερικούς) που αντί να φροντίζουν οι ομόθρησκοι τους να ασκούν ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, τα βάζουν με το Ισραήλ και τους Σιωνιστές και ό,τι άλλη μπούρδα θέλετε.
  •  ·       Για να μη μιλήσω και για τις ανθρωπιστικές οργανώσεις που δεν έχουν ποτέ τους πει κουβέντα για το θέμα. Μη περιμένετε πως η μεγάλη μαχητής  υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων Σοφία Σακοράφα θα πει τίποτα γι' αυτό στην Ευρωβουλή, ή θα δείτε τον Πισσία να τρέχει να βοηθήσει τους Χριστιανούς, διότι στις αραβικές χώρες στους  παραβαίνοντες τους τοπικούς νόμους δεν τους σερβίρουν φρούτα αλλά κρεμάλες. 

 

 

Όπως είπε και ο δημοσιογράφος Jeffrey Godberg, ειδήμων στο θέμα αυτό: «η καταδίωξη των Χριστιανών στην Μέση Ανατολή είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέματα που η παγκόσμια ειδησεογραφία το αποσιωπά.» 

 



[1]               Πηγή: Oeuvre d’Orient Catholic http://www.oeuvre-orient.fr/site-web/les-chretiens-dorient/la-diversite-des-eglises/ 

[2]               Πηγή: The Wall Street Journal. http://online.wsj.com/news/articles/SB10001424052702303749904579577892072979908

[3]               Πηγή: Time.com http://time.com/114012/pope-francis-bethlehem-christian/