Ζαν Κοέν
30.8.2014

Έχω την εντύπωση πως ένας απολογισμός για το τι έκανε η ιστοσελίδα τις 50 μέρες του πολέμου της Γάζας, καθώς και τα συμπεράσματα αυτών των ενεργειών, θα ήταν χρήσιμη. 

Ας αρχίσουμε με τους αριθμούς. Κατά τη διάρκεια των 50 αυτών ημερών, με δύο μεταφραστές και έναν εθελοντή μεταφραστή, η σελίδα δημοσίευσε και ανέβασε: 

168 άρθρα διαφόρων απόψεων Ισραηλινών, Αράβων, Ελλήνων, Αμερικανών και Ευρωπαίων.

11 βίντεο του Ζαν Κοέν και 6 βίντεο από διάφορες πηγές. 

Στατιστικά τη σελίδα επισκέφθηκαν:

26.296 unique visitors

51.568 number of visitors

1.192.334 hits. 

Τι ακριβώς σημαίνουν αυτά τα νούμερα, καθότι «ηλεκτρονικά αγράμματος», δεν ξέρω. Αυτό που μπορώ, όμως, να πω με σιγουριά, είναι ότι βρίσκονται ανάμεσα στα υψηλότερα από ιδρύσεως της σελίδας το 2004. 

Τα άρθρα καθώς και τα βίντεο ανέβηκαν και σε 5 διαφορετικές σελίδες στο Facebook και σύμφωνα με γνώστες του αντικειμένου τα άρθρα αυτά μοιράαστηκαν και σε άλλες σελίδες. 

Εδώ πρέπει να πω πως η βοήθεια που δόθηκε στη σελίδα μας από τους ανθρώπους του Facebook, όπως η Βίβιαν, ο Τάσος, η Χάννα, o Κώστας και πολλοί άλλοι, είναι ανυπολόγιστη. Χωρίς την παρουσία τους, και φυσικά την 24ωρη δουλειά, τα θετικά αποτελέσματα της εκστρατείας δημοσίων σχέσεων που κάναμε όλοι μαζί θα ήταν μηδενικά. Αλλά περισσότερα γι' αυτό σε λίγο. 

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη εκ μέρους μου αν δεν ανέφερα τη μεγάλη, και βασικά άμεση βοήθεια που πήραμε όλοι -όχι μόνο η σελίδα μας- από τους Άγγελο και Ιάκωβο που μας έστελναν τα νεότερα πριν καν τα διανέμουν τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων και φυσικά πριν φθάσουν στα ελληνικά ΜΜΕ.  Με άνεση μπορώ να πω πως είχαμε τους καλύτερους πολεμικούς ανταποκριτές.  

Για όσους ενδιαφέρονται, οι σελίδες που χρησιμοποιήσαμε στο Facebook ήταν: Η γενική (home), Jean Cohen, Greek Jews, Greeks for peace, ENE.   

Αυτά όσoν αφορά τα νούμερα και τα άτομα. Το ερώτημα που παραμένει, όμως, είναι αν καταφέραμε κάτι.  Αν κατορθώσαμε να πείσουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι το «κακό» Ισραήλ και η  «καλή» Χαμάς.

Αν η ελληνική αραβολαγνία ράγισε σε κάποιο σημείο και δέχεται να ακούσει και την άλλη πλευρά. 

Ως ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, μπορώ να πω πως οι κόποι μας δεν πήγαν χαμένοι. Αν λάβουμε υπόψη το περιβάλλον που ζούμε, δηλαδή την ελληνική αραβολαγνία και τον ελληνικό αντισημιτισμό, όπως δείχνουν όλες οι έρευνες των τελευταίων 35 ετών, και το λίγο χρονικό διάστημα που δουλέψαμε, θα έλεγα πως επηρεάσαμε αρκετό κόσμο. 

Αλλά η μεγαλύτερη επιβεβαίωση αυτών που λέω ήταν η, για πρώτη φορά, λυσσαλέα αντίδραση των φιλοπαλαιστινίων. Οι διάφορες σελίδες τους έβριζαν προσωπικά όποιον  υποστήριζε  το Ισραήλ, έγραφαν ό,τι ψέμα τους ερχόταν και, σε δύο περιπτώσεις, από ό,τι έμαθα, απείλησαν (εμμέσως πλην σαφώς, που λέγανε παλιά) δύο άτομα. 

Όχι πως δεν είχαμε και εμείς τα διάφορα παρατράγουδα αλλά ευτυχώς αυτά ήταν ελάχιστα και ήταν κυρίως κριτική από τον καναπέ, όπως π.χ. κάποιος που μου είπε «είσαι υποχρεωμένος να μας εκπροσωπείς» και δεν του άρεσε και η σελίδα μας. Εννοείται ότι του είπα πού να πάει και τι να κάνει. Δεν ξέρω αν ακολούθησε τη συμβουλή μου. 

Η προσπάθεια αυτή και τα αποτελέσματα της μου έδειξαν δύο πράγματα.

1. Ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα μυαλά των ανθρώπων, αν δουλέψουμε σωστά.

2. Ότι δύο μήνες σε καιρό κρίσης κάθε δύο χρόνια δεν φτάνουν. Πρέπει να δουλεύουμε 24/7 και όλο τον χρόνο. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να καταφέρουμε κάτι. 

Τέλος, θα ήθελα να πω κάτι για την Ισραηλινή Πρεσβεία, η οποία τον πρώτο μήνα έλαμψε δια της απουσίας της, ενώ τον δεύτερο μόλις που ψέλλισε κάτι.

Καταρχάς, η όλη μας προσπάθεια, και όταν λέω «η όλη μας» εννοώ τις σελίδες στο Facebook που προανέφερα και τη δική μας, ήταν τελείως ανεξάρτητες από την Πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα.

 

Δεύτερο και σπουδαιότερο, οι σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ στο άμεσο μέλλον θα γίνουν πολύ στενές σε όλα τα επίπεδα. Η Ελλάδα θα είναι για το Ισραήλ μία χώρα πολύ πιο πολύτιμη από πολλές χώρες της Ε.Ε. 

Ως εκ τούτου, καλά θα κάνει το Ισραήλ να στέλνει πρεσβευτές και επιτετραμμένους μεγάλου βεληνεκούς, όπως είχε κάνει με τον Ran Kuriel και τον Ram Aviram στο παρελθόν. 

Ελπίσουμε ότι  η νέα πρέσβειρα, η κυρία Irit Ben-Abba, θα είναι αυτού του βεληνεκούς. 

Εγώ πάντως προσωπικά της εύχομαι καλή επιτυχία.