5.9.2007

 

   «Και θυμηθείτε όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: Ω λαέ μου, θυμήσου τη χάρη του Θεού σε σένα όταν έστειλε τους προφήτες στους κόλπους σου, σας έκανε βασιλείς, και σου έδωσε αυτά που Εκείνος δεν είχε δώσει σε κανέναν άλλο λαό. Ω λαέ μου, να εισέρθεις στους Άγιους Τόπους που σου έδωσε ο Θεός και μην γυρίσεις την πλάτη σου ατιμωτικά, γιατί μετά θα ανατραπείς και θα πέσεις στην καταστροφή σου» (Κοράνι, Σούρα, 5:22 – 23 «Η Τράπεζα»)


Το Ιερό Κοράνι αναφέρεται ανοικτά και στην επιστροφή του Λαού του Ισραήλ στους Αγίους Τόπους πριν την Ημέρα της Κρίσης, όταν λέει: «Και έπειτα Εμείς είπαμε στον Λαό του Ισραήλ. «Ζήσε με ασφάλεια στη Γη της Επαγγελίας.» Και όταν έρθει το τελικό προειδοποιητικό σήμα, Εμείς θα σας συγκεντρώσουμε σε ένα πυκνό πλήθος.» (Κοράνι, Σούρα, 17:104, «Το Νυχτερινό Ταξίδι.»)
Τίτλος: Αναζητώντας την παρηγοριά: μία βιογραφία του Abdullah Yusaf Ali. μεταφραστή του Κορανίου (1872 – 1952)
Τα σχόλια του Abdullah Yusuf Ali για αυτή τη «σούρα» του Κορανίου συνοψίζει την παραδοσιακή εξήγηση: “Το πιο μακρινό τέμενος», γράφει, πρέπει να αναφέρεται στην τοποθεσία του Ναού του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ στο Όρος Σιών.


Ο Μωάμεθ πέθανε το 632 μ.Χ. Κατά την διάρκεια της ζωής του κυκλοφόρησε μία φανταστική ιστορία από έναν άγνωστο πιστό για το ονειρικό ταξίδι του Μωάμεθ στο «Αλ Άκσα» πάνω σε ένα ιπτάμενο άλογο. Οι σοβαροί αναλυτές του Ισλάμ ντράπηκαν από την απύθμενη φαντασία του ανθρώπου αυτού η οποία δεν είχε καμία λογική με το εξής σκεπτικό:

Στο χρόνο στον οποίο χρειάζεται να χυθεί μία σταγόνα νερού από μία πήλινη κανάτα, ο Μωάμεθ στο μυθικό όνειρό του πέταξε από την Μέκκα στο «πιο μακρινό σημείο.» Στα αραβικά «το πιο μακρινό σημείο» ονομάζεται «Αλ Άκσα.» Εκείνη την εποχή το «Αλ Άκσα (η το «πιο μακρινό σημείο») θα ήταν είτε ένα τέμενος στη Μεδίνα ή η Αυλή του Αλλάχ στον Παράδεισο. Δεν υπήρχε ούτε τζαμί, ούτε Τέμενος του «Αλ Άκσα» στο Όρους του Ναού στην Ιερουσαλήμ όσο ζούσε ο Μωάμεθ.

Από το 685 – 705 μ.Χ ο Χαλίφης των Ουμαγιάδων, Abd el Malik, έκτισε το Τέμενος του Ομάρ που βρίσκεται επίσης στο Όρος του Ναού, στο Όρος Σιών. Αποκαλείται σήμερα και «Χρυσός Θόλος» αφού το επικάλυψε με χρυσάφι ο βασιλιάς της Υπεριορδανίας. Ο Χαλίφης Abd el Malik, ο οποίος ζούσε στη Δαμασκό, ήθελε να διαμορφώσει την εικόνα του διαδόχου του Μωάμεθ και ηγέτη του Ισλάμ. Προσπάθησε να κατευθύνει την θρησκευτική/πολιτική πυξίδα από τη Μέκκα στην Ιερουσαλήμ και στην σφαίρα της θρησκευτικής/πολιτικής του επιρροής. Πολιτικά όμως ο Al Malik απέτυχε.

Το Τέμενος του ‘Αλ Άκσα δεν θεωρείτο ένας πραγματικός ιερός τόπος για το Ισλάμ, μέχρι να βρει μια δικαιολογία ο Σαλαδίνος ο Κούρδος πολεμιστής του 12ου αιώνα, για να επιτεθεί τους Χριστιανούς Σταυροφόρους που είχαν καταλάβει την Ιερουσαλήμ. Έπειτα ο Σαλαδίνος ισχυρίστηκε ότι στο όνειρο του Μωάμεθ το Άλ Άκσα ήταν το τέμενος το οποίο είχε χτιστεί πάνω στον Εβραϊκό Ναό και επομένως ήταν ιερός τόπος για το Ισλάμ. Αλλά οι ισχυρισμοί αυτοί γίνονται αποδεκτοί σήμερα με το σκεπτικό όταν δεν ήταν οπισθοδρομική και απολίτιστη η κοινωνία των Μουσουλμάνων εκείνη την εποχή, αλλά (αντίθετα ότι ήταν) μία προηγμένη κοινωνία μεγάλων διανοουμένων και επομένως αξίζει να λαμβάνεται στα σοβαρά υπόψη η ιστορία. Η επιστημονική ιστορία του Εβραϊκού Ναού έχει παρουσιαστεί πολλές φορές στα ΜΜΕ αλλά αυτά προτιμούν την «μυθική εκδοχή» των Μουσουλμάνων/Αράβων

60 χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, ο Χαλίφης Abd el Malik έκτισε το Τέμενος του Ομάρ στο Όρος του Ναού πάνω στο σημείο όπου βρισκόταν ο Εβραϊκός Ναός στην αρχαιότητα. Μετά καλύφθηκε με λεπτό φύλλο χρυσού και έγινε γνωστός ως ο «Χρυσός Θολός.» Στόχος του Χαλίφη el Malik ήταν να κατευθύνει την πολική υποστήριξη του Μωάμεθ που είχε επίκεντρο τη Μέκκα σε αυτόν στη θέση του επόμενου ηγέτη.


Το σχέδιο απέτυχε και δεν γίνονταν επισκέψεις για προσκυνήματα στο Τέμενος του Ομάρ σαν ιερός τόπος όπως γίνονταν στη Μέκκα και τη Μεδίνα. Τελικά το τέμενος μετατράπηκε σε ερείπια εξαιτίας της αμέλειας και της έλλειψης ενδιαφέροντος. Είκοσι χρόνια μετά από την κατασκευή του Τεμένους του Ομάρ από τον el Malik, ο γιος του al Waleed, έκτισε κοντά στο ίδιο σημείο ένα κτήριο και το ονόμασε Άλ Άκσα σύμφωνα με τον όνειρο που είχε αποδοθεί στον Μωάμεθ. Αυτή η ιστορία για το πως ταξίδεψε ο Μωάμεθ στο «Αλ Άκσα» το πιο μακρινό σημείο έχει ενδιαφέρον. Σύμφωνα με την ιστορία, ο Μωάμεθ ανέβηκε πάνω σε ένα τεράστιο άσπρο άλογο που λεγόταν el Barak, με μεγάλα φτερά, πρόσωπο και στήθη μίας γυναίκας και ουρά παγωνιού.

Τα ιπτάμενα άλογα, οι ιπτάμενοι δράκοι και οι θεοί που πετούσαν ήταν συχνό φαινόμενο στους μύθους αιώνες πριν τον Μωάμεθ και έγιναν μέρος των νέων θρησκειών. Η ιστορία συνεχίζει λέγοντας ότι ο Μωάμεθ ταξίδεψε στο πιο μακρινό σημείο (Άλ Άκσα). Αλλά το τέμενος του Άλ Άκσα κτίστηκε 80 χρόνια μετά τον θάνατο του Μωάμεθ.

Δεν δόθηκε νέα ώθηση στον μύθο μέχρι το 12ο αιώνα μ.Χ. Τότε, ο Σαλαδίνος, ο μεγάλος Κούρδος πολεμιστής, έψαχνε για μια δικαιολογία να επιτεθεί στην Ιερουσαλήμ και να εκδιώξει τους Χριστιανούς Σταυροφόρους από το Όρος του Ναού και την Ιερή Πόλη. Το Όρους το Ναού θεωρείται ιερός εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια διότι το επέλεξε ο Θεός. Είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο οι Εβραίοι έκτισαν δύο Ναούς στο σημείο. Αργότερα, οι Χριστιανοί έκτισαν εκεί εκκλησίες. Οι Μουσουλμάνοι αποκαλούσαν το σημείο «Ιερό Άσυλο» και έκτισαν εκεί τα δύο τεμένη τους πάνω στο σημείο των Εβραϊκών Ναών.
Ο μύθος συνεχίζει: Στο όνειρο του ο Μωάμεθ πέταξε με τον el Burak στον Έβδομο Ουρανό όπου συναντά όλους τους Εβραίους προφήτες, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιωσήφ, των Μωυσή ακόμα και τον Ιησού. Ο αφηγητής της ιστορίας λέει ότι του έδωσαν την σφραγίδα και την έγκρισή τους ότι ήταν όντως ο τελευταίος και μοναδικός προφήτης του Θεού. Προφανώς ο Μωάμεθ αφομοίωσε τις παλαιότερες θρησκείες του Ιουδαϊσμού (τη ρίζα) και του Χριστιανισμού. Επικαλέστηκε την καταγωγή του από τους προφήτες ως την βάση για την νέα θρησκεία του Ισλάμ.

Εκείνη τη στιγμή στο όνειρό του επιστρέφει στη γη σε μία στιγμή – θυμόσαστε τη σταγόνα του νερού στην αρχή; Δυστυχώς τα ΜΜΕ και τα κράτη διστάζουν να θέσουν ερωτήματα για την βάση το μύθου του ταξιδιού τα μεσάνυχτα και του τεράστιου ιπτάμενου άλογου, el Burak. Οι Μουσουλμάνοι έχουν αποδεχθεί πολλούς μύθους και ερμηνείες του Κορανίου σύμφωνα με τις ανάγκες και την φαντασία τον μουλάδων τους.

Όμως μόνο μετά το 1967, εξαιτίας της πονηριάς του Γιάσερ Αραφάτ, οι Μουσουλμάνοι ισχυρίστηκαν ότι η Ιερουσαλήμ είναι η Τρίτη πιο ιερή πόλη τους δίνοντας βάση και σε έναν άλλον μύθο δηλαδή ότι ένα ανύπαρκτο έθνος στην πραγματικότητα είναι έθνος με ιστορία. Ποτέ δεν δημιούργησαν στο παρελθόν πρωτεύουσα στην Ιερουσαλήμ οι Μουσουλμάνοι κατακτητές όταν είχαν τον έλεγχό της. Αρκεί να δει κανείς το γρασίδι που φυτρώνει ανάμεσα στις πέτρες των πεζόδρομων σε παλιές φωτογραφίες. Τα πλήθη των Μουσουλμάνων δεν πήγαιναν εκεί μέχρι να διαμορφώσουν την εικόνα οι ηγέτες τους ότι η Ιερουσαλήμ είναι η τρίτη πιο ιερή πόλη τους.



ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ


Έτος


Εβραίοι


Μουσουλμάνοι


Χριστιανοί


Σύνολο


1844


7,120


5,000


3,390


15,510


1876


12,000


7,560


5,470


25,030


1896


28,112


8,560


8,748


45,420


1922


33,971


13,411


4,699


52,081


1931


51,222


19,894


19,335


90,451


1948


100,000


40,000


25,000


165,000


1967


195,700


54,963


12,646


263,309


1987


340,000


121,000


14,000


475,000


1990


378,200


131,800


14,400


524,400


2000


530,400


204,100


14,700


758,300