Ζαν Κοέν


22.1.08

 

  Επ’ ευκαιρίας της έκδοσης στα Ελληνικά του βιβλίου του Ισραηλινού πρώην καθηγητή του Πώς από «ήρωας» έγινα «προδότης»…, Ιλάν Πάππε, « Η ιστορία της σύγχρονης Παλαιστίνης», την Κυριακή (20.1.2008) η εφημερίδα Ελευθεροτυπία δημοσίευσε ένα άρθρο του Πάππε με τίτλο «Πώς από «ήρωας έγινα προδότης»»

http://www.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=18/01/2008&id=93538640

Σύμφωνα με την εφημερίδα, το δημοσιευμένο κείμενο είναι μόνο ένα απόσπασμα μιας διάλεξης που έδωσε ο καθηγητής στο Τόκιο το Μάρτιο του 2007. Στο κείμενο αυτό, ο Πάππε αφήνει εντέχνως να εννοηθεί ότι οι Ισραηλινές αρχές ήθελαν να τον προσάγουν σε δίκη για τις ιδέες του. Τίποτα το ψευδέστερο.

Το 2000 ο φοιτητής του Πανεπιστημίου της Χάιφας, Τέντι Κατς, ανέφερε στη διατριβή που παρουσίασε για το δίπλωμα Master, ότι το 1948 η Ισραηλινή Ταξιαρχία Αλεξανδρόνι μπήκε στο Αραβικό χωριό Ταντούρα και κατέσφαξε τον άμαχο Αραβικό πληθυσμό. Ο επιβλέπων καθηγητής του φοιτητή ήταν ο Πάππε ο οποίος και υποστήριξε τα γραφόμενα.

Βετεράνοι της Ταξιαρχίας μήνυσαν το φοιτητή για δυσφήμηση, λέγοντας ότι ποτέ δεν υπήρξε τέτοιο επεισόδιο. Έρευνα σε Ισραηλινά και Αραβικά αρχεία και μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων ιστορικών, απέδειξε ότι όχι μόνο δεν υπήρξε τέτοια σφαγή αλλά ότι οι Ισραηλινές δυνάμεις ούτε καν μπήκαν στο χωριό.

Στην προσπάθεια του να γλιτώσει, ο φοιτητής αναίρεσε τα όσα έγραψε αλλά όταν πέρασε η μπόρα αναίρεσε την αναίρεση του. Τελικά το πανεπιστήμιο του απένειμε «non research Master» δηλαδή Master χωρίς να έχει κάνει κάποια έρευνα. Φυσικά, ο Πάππε σαν επιβλέπων καθηγητής πιθανώς θα είχε κληθεί ως μάρτυρας στη δίκη. Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Αλλά δεν τελειώσαμε εδώ. Στο ίδιο άρθρο ο Πάππε αφήνει πάλι εντέχνως να εννοηθεί ότι κάποια στιγμή το Πανεπιστήμιο της Χάιφας, στο οποίο δίδασκε, ήθελε να τον απομακρύνει μην αντέχοντας πλέον τις αντί-ισραηλινές και αντί-σιωνιστικές του ιδέες και από αγαπημένο παιδί του ιδρύματος έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος. Τίποτα το ψευδέστερο. Πριν όμως αποκαταστήσουμε την αλήθεια επιτρέψτε μου ένα μικρό οδοιπορικό των θεωριών του Πάππε και όχι μόνο.

Το 1988, σαράντα χρόνια μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, εμφανίσθηκαν τέσσερα βιβλία Ισραηλινών ιστορικών που αμφισβητούσαν την επίσημη Ισραηλινή εκδοχή του πολέμου της ανεξαρτησίας, όπως αυτή διδασκόταν στα σχολεία.

Τα τέσσερα αυτά βιβλία αμφισβητούσαν, μεταξύ άλλων, την επίσημη εκδοχή ότι:
• Το Ισραήλ δεν έδιωξε τον τοπικό Αραβικό πληθυσμό αλλά έφυγε μόνος του.
• Το Ισραήλ δεν διέπραξε σφαγές.
• Οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ισραήλ ήταν κατώτερες αριθμητικά των Αραβικών στρατευμάτων που εισέβαλαν για να το καταστρέψουν, καταρρίπτοντας έτσι το μύθο του εβραϊκού θαύματος.

Οι τέσσερις αυτοί ιστορικοί ήταν:
1. Simha Flapan “The Birth of Israel: Myths and Realities,
2. Benny Morris “The Birth of the Palestinian Refugee Problem, 1947-1949.
3. Ilan Pappe Britain and the Arab Israeli Conflict 1948-1951.
4. Avi Shlaim Collusion across the Jordan: King Abdullah, the Zionist Movement, and the Partition of Palestine.

Η ομάδα αυτή και όσοι υποστήριζαν τις ιδέες τους ονομάστηκαν «Νέοι Ιστορικοί» ή «Αναθεωρητικοί Ιστορικοί», οι δε ιδέες τους είχαν μεγάλη απήχηση στο Ισραήλ διότι για πρώτη φορά η ιστορία της ίδρυσης του κράτους φωτιζόταν αλλιώτικα με επιπτώσεις στην σημερινή κατάσταση μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων.

Όπως ήταν φυσικό υπήρξαν και μεγάλες αντιδράσεις για τις αναθεωρητικές αυτές ιδέες αλλά με εξαίρεση τον Πάππε κανείς δεν αμφισβήτησε τα παρουσιαζόμενα στα βιβλία γεγονότα.

Ο πρώτος που επιτέθηκε στον Πάππε ήταν ο συνάδελφός του και αναθεωρητής Benny Morris. Σε άρθρο του στο Αμερικανικό περιοδικό The New Republic, ο Benny κατηγόρησε τον Πάππε «για παραποίηση γεγονότων και σειρά ποιοτικών και ποσοτικών λαθών που δεν βρίσκονται σε καμία σοβαρή ιστοριογραφία» τα οποία απέδωσε στις πολιτικές ιδέες του Πάππε ο οποίος ήταν ο μπροστάρης στη λύση του ενός κράτους για δύο λαούς.

Μάλιστα μια εποχή προσπάθησε να εκλεγεί στη Βουλή με το Αραβικό κόμμα Hadash, χωρίς όμως να τα καταφέρει.

Ένας άλλος Ισραηλινός καθηγητής ιστορίας, ο Efraim Karsh, (Καθηγητής και Διευθυντής του τμήματος Μεσογειακών Σπουδών στο Kings College του Λονδίνου και ένας από τους κορυφαίους διεθνώς σε θέματα Μέσης Ανατολής) σφοδρός πολέμιος των αναθεωρητικών κατηγόρησε τον Πάππε για χαλκίδευση γεγονότων όπως π.χ. ότι δεν υπήρξε το 1917 Άγγλο-Γαλλικό σχέδιο για την κατοχή της Παλαιστίνης ή ότι υπήρχε γενικό σχέδιο για την εκδίωξη Παλαιστινίων από το μελλοντικό Εβραϊκό κράτος (όπως γράφει ο Πάππε).

Παρένθεση. Προσέξτε ότι ο Karsh λέει ότι δεν υπήρξε εκ των προτέρων γενικευμένο σχέδιο εκδίωξης των Παλαιστινίων όχι ότι δεν έγιναν διώξεις. Κλείνει η παρένθεση.

Επίσης o Karsh κατηγόρησε τον Πάππε ότι παραπλανεί τους αναγνώστες του σε θέματα πολιτικών και στρατιωτικών εξελίξεων και ότι αναφέρει γεγονότα που ποτέ δεν έγιναν όπως η σφαγή στο χωριό Ταντούρα ή η εκδίωξη των Παλαιστινίων σε 12 μέρες από την απόφαση του ΟΗΕ για διχοτόμηση της Παλαιστίνης.

Μέχρι εδώ για την προϊστορία της υπόθεσης των αναθεωρητικών γενικά και του Πάππε ειδικά. Και ερχόμαστε στη δεύτερη ανακρίβεια του άρθρου ότι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.

Το 2005 - και ενώ δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Χάιφας για πολλά χρόνια - υποστήριξε το αγγλικό μποϊκοτάζ του Ισραήλ καθώς και το ακαδημαϊκό μποϊκοτάζ των Αγγλικών Πανεπιστημίων εναντίον του Πανεπιστημίου του καθώς και αυτού της Μπερ-Σέβα στην αρχή και όλων των άλλων αργότερα. Η δικαιολογία του Πάππε ήταν ότι «χρειαζόταν εξωτερική πίεση στο Ισραήλ για να σταματήσει τη χειρότερη κατοχή στη σύγχρονη ιστορία».

Μετά την εξέλιξη αυτή ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Χάιφας, Aharon Ben-Ze’ev, κάλεσε τον Πάππε να παραιτηθεί λέγοντας ότι «είναι πρέπον κάποιος που ζητάει το μποϊκοτάζ του Πανεπιστημίου του να εφαρμόσει ο ίδιος το μποϊκοτάζ». Παράλληλα, ο Πρύτανης ξεκαθάρισε ότι ο Πάππε δεν επρόκειτο να εξοστρακιστεί από το Πανεπιστήμιο διότι αυτό θα υπονόμευε την ακαδημαϊκή ελευθερία.

Με άλλα λόγια το Πανεπιστήμιο του είπε ότι αν είσαι υπέρ του μποϊκοτάζ εναντίον μας διότι μας θεωρείς κατακτητές, σήκω φύγε.

Και για να γίνει πιο κατανοητό, αν δεν σου αρέσει η εταιρεία στην οποία εργάζεσαι και έχεις και λίγο φιλότιμο ή τσίπα επάνω σου, κάνε την με ελαφρά πηδηματάκια.