Εκτύπωση

Cohen.gr Τετάρτη 3.2.2016
Ζαν Κοέν 

Το ιστορικό
Όλα άρχισαν κατά τη διάρκεια του πολέμου της ανεξαρτησίας του Ισραήλ το 1948, όταν μία ομάδα από ορθόδοξους ραβίνους επισκέφτηκαν τον τότε πρωθυπουργό David Ben-Gurion, ζητώντας του να απαλλαγούν από την θητεία στον Στρατό όλοι οι νεαροί ορθόδοξοι εβραίοι που σπούδαζαν σε ιερατικές σχολές (Yeshiva). Το επιχείρημά τους ήταν ότι ο Χίτλερ κατέστρεψε το δίκτυο των ευρωπαϊκών ιερατικών σχολών, τις Εβραϊκές σπουδές και μαζί με αυτές την δυνατότητα να βγαίνουν μορφωμένοι ραβίνοι και μεγάλοι διανοητές του Ταλμούδ για να συνεισφέρουν στο νέο εβραϊκό κράτος και ότι οι ορθόδοξοι εβραίοι θα ανελάμβαναν την ευθύνη να ξαναφτιάξουν αυτό που καταστράφηκε.

 

 Άποψη Ιερατικής σχολής (yeshiva) 

Ο Ben–Gurion, παρόλο που δεν τον ενδιέφερε η θρησκεία, δέχτηκε το επιχείρημα και συμφώνησε να απαλλάσσονται 400 μαθητές «εκ των πλέον διακεκριμένων»τους οποίους θα όριζε κάθε σχολή, κάθε χρόνο. 

Πολύ πιστεύουν πως η πραγματική αιτία που οι ορθόδοξοι ήθελαν την απαλλαγή ήταν η μη αφομοίωση της ορθόδοξης κοινότητας από τους κοσμικούς. Εκείνη την εποχή, όπως και σήμερα ακόμα, ο Στρατός ήταν το χωνευτήρι όπου οι εβραίοι της διασποράς μετατρέπονταν σε Ισραηλινούς και ως επί το πλείστον κοσμικούς. 

Την εποχή εκείνη, ο νεοσύστατος Ισραηλινός Στρατός ήταν όλο και όλο 115.000 άνδρες, οπότε 400 άτομα δε θα χάλαγαν τη σούπα. 

Μετά τον πόλεμο των έξι ημερών το 1967 και συγκεκριμένα το 1968, τα θρησκευτικά  κόμματα στη Βουλή κατάφεραν να διπλασιάσουν τους απαλλασσόμενους, ενώ με την άνοδο του Begin και της Δεξιάς το 1977 ο αριθμός έφτασε τους 25.000 άνδρες. Αυτό συνέβη διότι ο Βegin επεδίωκε να έχει μονίμως μαζί του τα θρησκευτικά κόμματα προκειμένου να μπορεί να κυβερνάει συνέχεια. Προς τούτο, απάλλαξε όλους του ορθόδοξους από την στρατιωτική θητεία. 

Σήμερα
Το αποτέλεσμα αυτής της απαλλαγής ήταν το 2014 ο αριθμός να εξακοντισθεί στους 65.000 άνδρες! Όπως ανεμένετο, οι κοσμικοί πολίτες του Ισραήλ, που υπηρετούσαν 3 χρόνια και έκαναν από 2 μέχρι 3 μήνες εφεδρεία κάθε χρόνο -έως τα 45 για τους μάχιμους και 55 για τους μη μάχιμους (οι γυναίκες υπηρετούν μόνον 2 χρόνια και δεν κάνουν εφεδρείες) άρχισαν να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται δικαίως. Έως τότε, ελάχιστοι θρησκευόμενοι ορθόδοξοι πήγαιναν εθελοντικά στον Στρατό. 

Από την άλλη πλευρά και σύμφωνα με την αρχική συμφωνία, οι μη υπηρετούντες δεν είχαν δικαίωμα να εργαστούν και απλώς έπαιρναν ένα επίδομα από το κράτος. Αυτό μπορούσε να φτάσει περίπου τα 1900€ για μια οικογένεια με 10 (δέκα) παιδιά συν διάφορες φοροαπαλλαγές. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν οι νέοι ορθόδοξοι να υποφέρουν από φτώχια και να αρχίζουν να βλέπουν την κοινότητα με άλλο μάτι.   

Το 2001, ο αριθμός των ορθοδόξων με απαλλαγή είχε φτάσει τους 7.000 ετησίως από τους 400 της αρχικής συμφωνίας, ενώ παράλληλα ο ορθόδοξος[1] πληθυσμός έφτασε τους 306.000[2] έναντι 30.000, το 1948. 

Έναν χρόνο αργότερα, η κυβέρνηση κατάλαβε πως δεν θα μπορούσε να επιδοτεί εσαεί τους άνεργους ορθόδοξους και πέρασε νόμο με τον οποίο οι ορθόδοξοι μετά τα 23 και υπό την προϋπόθεση ότι θα υπηρετούσαν μειωμένη στρατιωτική θητεία (αστυνομική ή εθνική) θα μπορούσαν να δουλέψουν. Ο νόμος προσεβλήθη στο ΣτΕ του Ισραήλ, το οποίο και τον απέρριψε (ο νόμος του Ταλ)[3] 

Μετά πολλά το 2012, ο βουλευτής Yohanan Plesner ετέθη επικεφαλής μίας επιτροπής, η οποία εισηγήθη έναν νόμο που έλεγε ότι όλοι θα υπηρετούσαν κανονικά την θητεία τους στον Στρατό ή την αστυνομία ή θα έκαναν πολιτική θητεία και μετά θα πήγαιναν για δουλειά. 

Το 2014, από τους 8.000 που κλήθηκαν αν υπηρετήσουν στρατεύτηκαν μόλις 2.400 και αυτό θεωρείται ρεκόρ. 

Ο λόγος που μόλις το 30% στρατεύεται οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό στους ραβίνους που όχι μόνο απαγορεύουν την στράτευση, αλλά τους αφορίζουν και τους επιτίθενται εάν δουν κάποιον ορθόδοξο εν στολή και άλλα τέτοια ωραία. 

Από την άλλη πλευρά, ο Στρατός έχει κάνει ότι είναι δυνατόν για να μπορέσει να ικανοποιήσει τις θρησκευτικές τους ανάγκες και να εκμεταλλευτεί τα προσόντα του καθενός. Σήμερα, υπηρετούν στον Στρατό κάτι περισσότερο από 5.000 ορθόδοξοι σε διάφορες θέσεις μάχιμες και μη και σε διάφορους βαθμούς. 

Το μεγαλύτερο κέρδος από την εισδοχή των ορθοδόξων στην στρατιωτική θητεία δεν το έχει ο Στρατός αλλά το ίδιο το Ισραήλ ως σύνολο διότι αρχίζει και εκμεταλλεύεται το ταλέντο  μιας μεγάλης και μορφωμένης δεξαμενής που δεν μπορούσε μέχρι τώρα να χρησιμοποιήσει. 

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία του Ισραήλ, όπως αναφέρεται στη σελίδα Arutz Sheva που είναι θρησκευόμενος ραδιοφωνικός σταθμός[4], το 2015 οι ορθόδοξοι Εβραίοι που μπήκαν στην αγορά εργασίας ξεπέρασαν το φράγμα του 50%. 

Όσον αφορά τις ορθόδοξες γυναίκες το ποσοστό των εργαζομένων σκαρφάλωσε από το 51% στο 73% πλησιάζοντας έτσι τον εθνικό μέσο όρο των εργαζομένων γυναικών που είναι 80%. 

Ήδη πολλές yeshivot προετοιμάζουν στους μαθητές τους για το ακαδημαϊκό απολυτήριο προκειμένου να μπούνε  σε πανεπιστήμια.  Σήμερα υπάρχουν πάρα πολύ ορθόδοξοι που ασχολούνται με την ιατρική δικηγορία και υψηλή τεχνολογία. 

-------------------------------------------------

[1] Υπάρχουν πολύ τρόποι με τον οποίον η Στατιστική Υπηρεσία μετράει τους ορθόδοξους. Για αυτό το άρθρο  χρησιμοποιήθηκε η «κατά δήλωση του ατόμου» μέθοδος. 

[2] file:///C:/Users/User/Desktop/tec25.pdf table 

[3] Ο Tzvi Tal ήταν αεροπαγίτης. 

[4] http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/207408#.VrCwkLJ95dh