15.2.08
Για να είμαι ειλικρινής ποτέ μου δεν αφιέρωσα πολύ σκέψη σε αυτό που ονομάζουμε αριστερά στην Ελλάδα και ο λόγος ήταν απλός.
Πρώτον, μεγαλώνοντας σε κιμπούτς στο Ισραήλ γνώρισα τον πραγματικό ανθρώπινο κομμουνισμό, όπου ο καθένας προσέφερε σύμφωνα με τις δυνατότητες του και αμείβετο σύμφωνα με τις ανάγκες του, και όλα αυτά σε ένα καθεστώς πλήρους κοινωνικής και πολιτικής, ελευθερίας.
Το μοντέλο αυτό δεν είχε καμία σχέση με τον παγκόσμιο κουμμουνισμό και την διεθνή αριστερά και φυσικά ακόμα λιγότερη σχέση με το ΚΚΕ και την Ελληνική αριστερά.
Ο δεύτερος λόγος που η αριστερά στην Ελλάδα (για χάρη συντομίας όταν λέω αριστερά εννοώ από τους προοδευτικούς μέχρι το ΚΚΕ και τους δήθεν ανένταχτους αριστερούς) με άφηνε πάντα αδιάφορο ήταν ότι η δήθεν πολιτική ιδεολογία τους ήταν μία και μοναδική: οτιδήποτε είναι αντιαμερικανικό και αντιδυτικό είναι μαζί μας.
Με άλλα λόγια η αριστερά στην Ελλάδα, και όχι μόνο, ναι αυτό το δήθεν δημοκρατικό ιδεολόγημα, τα τελευταία 60 χρόνια είχε τις πιο ανίερες συμμαχίες, με δικτατορίες (Χίτλερ, Σαντάμ, Βόρεια Κορέα κλπ) χασάπηδες λαών (Ερυθροί Χμερ, Στάλιν, κλπ) και τρομοκρατικές οργανώσεις (ΕΤΑ, ΙΡΑ, Τσετσένοι, κλπ).
Τόσο αντιδυτική είναι η ιδεολογία της αριστεράς στην Ελλάδα που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δικαιολογήσουν τις πιο αποτρόπαιες τρομοκρατικές πράξεις. Αρκεί να στρέφονται εναντίον της Δύσης, που παρεμπιπτόντως τους επιτρέπει να διαφωνούν και να εκφράζονται, πράγμα που δεν επιτρέπει η αριστερά γενικότερα αφού το σλόγκαν της είναι «μπορείς να έχεις την άποψη σου, αρκεί να συμφωνεί με τη δική μου» …
Θα μου πείτε αφού δεν σε ενδιαφέρει η αριστερά τι γράφεις αυτό το πόνημα;
Για έναν και μοναδικό λόγο: Βαρέθηκα να ακούω και να διαβάζω ειδικά σε υποτιθέμενες έγκυρες εφημερίδες όπως η Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, το Έθνος, ότι πιο διαστρεβλωμένο όταν αφορά το Ισραήλ και τη σύγκρουση με τους παλαιστίνιους, και οι οποίες γνώμες να προέρχονται από αριστερούς διανοούμενους.
Βέβαια. αν αυτοί οι διανοούμενοι κάποια στιγμή έχουν άλλη γνώμη από τη δική τους αλλοίμονο τους.
Π.Χ. Οι Ισραηλινοί συγγραφείς Άμος Οζ, και Α. Β. Γεχοσούα από τα αγαπημένα παιδιά της Ελευθεροτυπίας & Σία έγιναν φασίστες του κερατά επειδή ήταν υπέρ του Ισραήλ κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Πολέμου του Λιβάνου.
Αυτό όμως που είναι το «ψωμί» αυτών εφημερίδων είναι όταν οι καταγγέλλοντες είναι Εβραίοι το θρήσκευμα ( Νόαμ Τσόμσκι) ή Ισραηλινοί Εβραίοι ( Ίλαν Πάππε).
Εκεί τρέχουν τα σάλια τους και δημοσιεύουν σε περίοπτη θέση ό,τι πουν τέτοιοι άνθρωποι. Παρένθεση : Η κριτική μου εναντίον τους δεν έχει να κάνει με την πανθομολογούμενα υψηλότατη επαγγελματική τους κατάρτιση. Κλείνει η παρένθεση.
Και αναρωτιέμαι εγώ, είναι όντως αυτοί οι άνθρωποι τόσο αριστεροί ουμανιστές ή μήπως δεν μας τα λένε καλά ? Για τον Πάππε διαβάστε τη σελίδα http://www.cohen.gr/mdlpg190.htm Πώς από «ήρωας» έγινα «προδότης»…. και μετά «διαστρευλωτής»
Νόαμ Τσόμσκι (Noam Chomsky)
Γεννημένος το 1928 στην Αμερική (θεϊκό δώρο για τους εδώ αριστερούς. Και Αμερικανός και Εβραίος και εναντίον των δύο!!!) ο Τσόμσκι διαμόρφωσε την ιδεολογία του μετά τον βομβαρδισμό των Χιροσίμα και Ναγκασάκι από τους Αμερικανούς.
Μη πιστεύοντας πως είναι δυνατόν να είναι ο μοναδικός αμερικανός που δεν χαιρόταν για τον βομβαρδισμό που έφερε το τέλος του πολέμου βρήκε τρία τεχνάσματα για να δικαιολογήσει τα τεκταινόμενα και που θα τον ακολουθήσουν σε όλη του τη ζωή: Να μην αλλάζει γνώμη ακόμα αν τα στοιχεία και τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι έχει λάθος, να καταφεύγει σε σοφιστείες, να κατηγορεί τα ΜΜΕ ότι κάνουν πλύση εγκεφάλου στο λαό. Δύο παραδείγματα.
Δεν αλλάζει γνώμη
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ο γάλλος ακαδημαϊκός Robert Faurisson, γνωστός αντισημίτης και ρατσιστής, άρχισε να δημοσιεύει άρθρα που αρνιόταν το Ολοκαύτωμα. Η αντίδραση στη Γαλλία ήταν τόσο μεγάλη που ο άνθρωπος έφαγε και ξύλο. Ο Τσόμσκι υπέγραψε μία διαμαρτυρία που κυκλοφόρησαν οι οπαδοί του Faurisson που μεταξύ των άλλων έλεγε πως ο εν λόγω καθηγητής έκανε «λεπτομερή έρευνα στο θέμα Ολοκαύτωμα». Όταν οι οπαδοί του Τσόμσκι του έδειξαν τα γραπτά του Faurisson, ο πρώτος δεν άλλαξε γνώμη και αντί να αποσύρει την υπογραφή του απεκάλεσε τον Γάλλο καθηγητή «έναν σχετικά φιλελεύθερο, χωρίς πολιτική ταυτότητα».
Σοφιστείες
Κάτω από την συνεχιζόμενη πίεση των οπαδών του ο Τσόμσκι κατέφυγε σε σοφιστείες λέγοντας πως «το να αρνείσαι το Ολοκαύτωμα δεν αποδεικνύει ότι είσαι αντισημίτης. Αν κάποιος, ο οποίος δεν γνωρίζει τη σύγχρονη ιστορία, του πουν για το Ολοκαύτωμα και αυτός αρνείται να πιστέψει πως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να προβούν σε τέτοιες τερατώδεις ενέργειες ,δεν σημαίνει ότι είναι αντισημίτης.»!!!!
Τα ΜΜΕ
Όταν τα εγκλήματα του Πολ Ποτ στην Καμπότζη άρχισαν να βγαίνουν στη φόρα, ο Τσόμσκι μη μπορώντας να δεχθεί ότι οι κομουνιστές κάνουν τέτοια εγκλήματα, κατηγόρησε τα ΜΜΕ της Αμερικής για «ακραία προπαγάνδα εναντίον των Ερυθρών Χμερ. Από την άλλη απεκάλεσε «γενναίους διαφωνούντες» δύο συγγραφείς που δημοσίευσαν τα προπαγανδιστικά μηνύματα που εξέπεμπε το ραδιόφωνο του Πολ Ποτ στη Καμπότζη.
Ο Τσόμσκι, στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, χρησιμοποίησε πάλι την τεχνική της σοφιστείας μόνο που αυτή τη φορά σε υψηλότερο επίπεδο, λέγοντας πως αν έγιναν εγκλήματα αυτό οφειλόταν στον ανελέητο βομβαρδισμό της χώρας από τους Αμερικανούς κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.
Το γεγονός ότι στη Καμπότζη δολοφονήθηκαν διανοούμενοι, κάτοικοι πόλεων ως αντιδραστικοί, Βιετναμέζοι, Βουδιστές και Μουσουλμάνοι, δεν φάνηκε να τον ενοχλεί. Την ίδια στάση κράτησε και με τα εγκλήματα του Μιλόσεβιτς στη Βοσνία.
Και όλα αυτά επειδή όποιος είναι αντιδυτικός, άσχετα αν είναι τρομοκράτης ή δικτάτορας, ο Τσόμσκι είναι υπέρ του. Περιττό να πω πως το ίδιο ισχύει και για το Ισραήλ.
Αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα παιδιά της Ελευθεροτυπίας & Σια. Να τον χαίρονται.
ΥΓ. Τα στοιχεία για τον Τσόμσκι είναι από το βιβλίο του Nick Cohen “What’s Left”