Cohen.gr Δευτέρα 23.4.2018
Ζαν Κοέν
Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών και είναι η απάντηση του Ζαν Κοέν στα δύο αντισημιτικά σκίτσα του κυρίου Κοντούρη στη εν λόγω εφημερίδα. 

 

Εφημερίδα των Συντακτών Δευτέρα 23.4.2018


Αγαπητέ κ. Κοντούρη,

Διάβασα την απάντηση σας στην κριτική που σας ασκήθηκε για τα σκίτσα σας και ειδικά την παράγραφο (Βλέπε παρακάτω) όπου απορρίπτετέ μετά βδελυγμίας το να σας συγκρίνουν με τον κύριο Κωσταντίνο Πλεύρη. Λέτε στην παράγραφο:

«Παρά ταύτα δεν επιτρέπω σε κανέναν να επικαλείται αυτή την ποικιλομορφία των απόψεων και διαφωνώντας μαζί μου ρητά ή υπόρρητα από τις στήλες της sic να με εξομοιώνει με κάθε είδους Πλεύρη και να υπονοεί ρατσιστικές θέσεις και συμπεριφορές εκ μέρους μου Συστατικό στοιχείο της τέχνης της γελοιογραφίας είνα  η σάτιρα. Και η σάτιρα εξ ορισμού καυτηριάζει στηλιτεύει κρίνει Είναι ασεβής και είναι αυθάδης.»

Επειδή θεωρώ τον εαυτό μου καλόπιστο και επειδή είναι σαφές ότι έχετε μπλέξει (όπως λέγαμε μικροί) το ‘’εσώρουχο’’ με τη βούρτσα επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω τι σημαίνει κριτική στο Ισραήλ και τι αντισημιτισμός σε ότι αφορά τα σκίτσα.

Το να δείχνεις συρματοπλέγματα με Ισραηλινό στρατιώτη απέξω και ταλαιπωρημένο μέχρι θανάτου Παλαιστίνιο από μέσα είναι κριτική στο Ισραήλ. Το να δείχνετε Εβραίο με στολή Άουσβιτς είναι αντισημιτισμός.

Φαντάζομαι να καταλαβαίνετε τη διαφορά αν όχι να την εξηγήσω. Οι Εβραίοι που πήγαν στο Άουσβιτς πήγαν μόνο και μόνο διότι ήταν Εβραίοι. Δεν είχαν, ούτε έχουν, καμία σχέση με το Ισραήλ.

Το να δείχνετε ισραηλινό στρατιώτη ή πολιτικό με ματωμένα χέρια από νεκρό παλαιστίνιο είναι κριτική στο Ισραήλ. Το να ακουμπάει με ματωμένα χέρια θρησκευτικό σύμβολο (το Τείχος των Δακρύων) είναι αντισημιτισμός. Φαντάζομαι να καταλαβαίνετε τη διαφορά αν όχι να την εξηγήσω.

Αν έδειχνα σε σκίτσο στο Ισραήλ τη δεκαετία του 80 ή 90 ένα ιερωμένο ορθόδοξο χριστιανό να προσκυνάει με αιματοβαμμένα χέρια τον τάφο του Ιησού  αυτό δεν θα ήταν κριτική για την αισχρή πολιτική της Ελλάδας έναντι του Ισραήλ. Θα ήταν καθαρά θρησκευτική βεβήλωση.

Αν νομίζετε ότι δεν μπορείτε να κάνετε κριτική στο Ισραήλ χωρίς να θεωρείστε αντισημίτης επιτρέψτε με να σας βοηθήσω. Ρωτήστε  τον διευθυντή της Εφημερίδας σας, και πολύ καλός μου φίλος εδώ και 40 χρόνια, τον κύριο  Νικόλαος Βουλέλη. Ο κύριος Βουλέλης  είναι από τους σφοδρότερους  επικριτές του Ισραήλ στην Ελλάδα. Και παρόλα αυτά δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ και από κανέναν για αντισημιτισμό.

Για του λόγου το αληθές βλέπε το άρθρο μου (από το 2004)  Νικόλας Βουλέλης Παράδειγμα προς μίμιση http://www.cohen.gr/new/articles/jean-cohen-articles/99-2009-02-19-08-09-55 και δεν είναι ο μοναδικός. Το αυτό ισχύει και για τον πολιτικό Νίκο Μπίστη.

Τελειώνοντας αγαπητέ κύριε Κουντούρη, τώρα που ξέρετε τη διαφορά είμαι σίγουρος πως θα συνεχίστε να ασκείτε κριτική στο Ισραήλ «… καυτηριάζοντας στηλιτεύοντας κρίνοντας με  ασέβεια  και αυθάδεια.» αλλά χωρίς να προσβάλετε την εβραϊκή θρησκεία για να μην σας αποκαλέσουν (και τότε δικαίως) αντισημίτη.

Φιλικά
Ζαν Κοέν

Υ.Γ. Αγαπητέ κ. Βουλέλη μη αφαιρέσετε τη αναφορά στο όνομα σας ή το άρθρο μου που αφορά εσάς. Γνωρίζω τη σεμνότητα σας αλλά εδώ πρόκειται για σημαντικό μάθημα στη νέα γενιά των δημοσιογράφων.

Ζ.Κ.