Cohen.gr Τρίτη 5.6.2018
Ζαν Κοέν

Tην περασμένη βδομάδα, καθόμουν με έναν παλαιό και αγαπημένο φίλο στη περατζάδα της παραλίας του Τελ Αβίβ, πίνοντας καφέ και απολαμβάνοντας την ηλιόλουστη μέρα. Ο φίλος μου είναι υψηλά ιστάμενος σε υπουργείο οπότε αυτά που γνωρίζει και λέει είναι πάντα ευπρόσδεκτα και φυσικά έγκυρα.

Αυτή την φορά, όμως, με εξέπληξε όταν μου πρότεινε μία νέα λύση στην παλαιστινιακή διαμάχη.

Η βασική αρχή της λύσης είναι ότι οι μέχρι τώρα προτάσεις, 6 τον αριθμό (προτάσεις 1937, 1947, 1967, 1993, 2000, 2008)  και καμιά δεκαριά σχέδια που έμειναν στο χαρτί,  δεν είχαν αποτέλεσμα

 Μάλιστα, ορισμένες προτάσεις όχι ι μόνο δεν έφεραν λύση αλλά σε τρεις περιπτώσεις προκάλεσαν ένοπλη σύγκρουση.

Το 1937, το σχέδιο Πιλ απορρίφθηκε από τους Άραβες και έφερε την αιματηρότερη μέχρι τότε σύγκρουση τη λεγόμενη  «ταραχές 1936-1939».

Το 1947, το σχέδιο του ΟΗΕ επίσης απορρίφθηκε από τους Άραβες και έφερε αυτό που το Ισραήλ ονομάζει «ο πόλεμος της ανεξαρτησίας» και οι Άραβες «η καταστροφή» ή «νάκμπα»

Το 2000, σχέδιο του Κλίντον Μπαράκ απορρίφτηκε από τον Αραφάτ και έφερε την δεύτερη και δη ένοπλη ιντιφάντα. 

Ο λόγος που μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε λύση είναι διότι καμμία από τις δύο πλευρές (για δικούς της λόγους η κάθε μία) δεν είχε ούτε ανάγκη ούτε ενδιαφέρον. Τουναντίον τους βόλευε το status quo, πόσο μάλλον που και οι δύο πλευρές δεν είχαν, και δεν έχουν τι να χάσουν.

Και εδώ είναι το κλειδί του φίλου μου: «Δώστους κάτι να χάσουν. Και θα δεις για πότε κάνουν ειρήνη» και ανέλυσε:

«Το αραβικό σχέδιο του 2002 λέει ότι αν το Ισραήλ δώσει κράτος στους Παλαιστίνιους όλα τα αραβικά κράτη θα συνάψουν ειρήνη μαζί του. Αλλά, σκοτίστηκε το Ισραήλ αν θα κάνουν ή όχι ειρήνη τα αραβικά κράτη μαζί του, ειδικά τώρα που η Σαουδική Αραβία και οι χώρες του Κόλπου το έχουν ανάγκη».

« Σκέψου όμως- συνέχισε ο φίλος μου- το αντίθετο όλα τα Αραβικά κράτη κάνουν αμέσως ειρήνη με το Ισραήλ και ανοίγουν πρεσβείες χωρίς καμία προϋπόθεση και λένε στο Ισραήλ έχεις ένα  ή δύο χρόνια να λύσεις το πρόβλημα ή αποσύρουμε της πρεσβείες μας και διακόπτουμε διπλωματικές σχέσεις. Τώρα το Ισραήλ έχει, και πολύ μάλιστα, τι να χάσει.»

Το ερώτημα είναι αν θα έχουν κάτι να χάσουν οι παλαιστίνιοι προκειμένου να υπογράψουν ειρήνη και η απάντηση είναι βεβαίως.

Αν δεν υπογράψουν, χάνονται ως πολιτική οντότητα και καταρρέουν οικονομικά αφού  οι Αραβικές χώρες, οι οποίες έχουν βαρεθεί με το παλαιστινιακό και τους παλαιστίνιους, θα τους εγκαταλείψουν στην τύχη τους.  

Σαφώς και η ιδέα είναι πολύ καλή, μπορεί όμως να εφαρμοστεί;