Ανδρέας Χριστινίδης 

11.09.2007 στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών. Εισαγγελέας Λεωνίδας Λαζαράκος: «[…] Όταν οι Εβραίοι λένε ότι «είμεθα ο περιούσιος λαός επί της γης» τους μήνυσε κανείς; [….] Κι αν είναι κάποιος ρατσιστής, είναι αυτοί εδώ που γράφουν αυτά στη θρησκεία τους.»
Η θρησκευτική δοξασία περιούσιος λαός, που δεν είναι σε καμιά περίπτωση έκφανση ρατσισμού, δεν είναι μια ιδιαιτερότητα της εβραϊκής θρησκείας που την διαχωρίζει από άλλες θρησκείες, ιδιαίτερα από τη χριστιανική, η και από συγκεκριμένες πολιτικές θεωρίες. Είναι σταθερό χαρακτηριστικό γνώρισμα των θρησκειών και άλλων θεωριών που είχαν ως κοινωνικό υπόβαθρο τους καταπιεσμένους, τους υλικά εξαθλιωμένους και καταδιωγμένους ανθρώπους.
Η θρησκεία των Εβραίων δημιουργήθηκε από τους καταπιεσμένους και υλικά εξαθλιωμένους φυγάδες από την Αίγυπτο στην πορεία τους προς την γη της επαγγελίας.
Στη χριστιανική θρησκεία προορισμένοι για τη βασιλεία των ουρανών είναι οι φτωχοί, οι καταπιεσμένοι και οι ταπεινωμένοι. Αυτούς λοιπόν θεωρούν και τα ευαγγέλια, με άλλη ορολογία, ως περιούσιο λαό.
Αλλά και οι σοσιαλιστικές θεωρίες (όχι μόνο του Μαρξ) θεώρησαν τους καταπιεσμένους και οικονομικά εξαθλιωμένους, το προλεταριάτο, ως το ιστορικό υποκείμενο της κοινωνικής χειραφέτησης και της πανανθρώπινης απελευθέρωσης.
Μπορεί να συμφωνεί η να διαφωνεί κανείς με αυτές τις θρησκευτικές διδασκαλίες και πολιτικές θεωρίες, αλλά είναι βέβαιο πως, ούτε οι δύο μονοθεϊστικές θρησκείες (και όχι μόνο αυτές), ούτε οι σοσιαλιστικές θεωρίες διακήρυξαν, ότι οι καταδιωγμένοι, οι καταπιεσμένοι, οι φτωχοί, το προλεταριάτο διακρίνονται για τη φυλετική ανωτερότητά τους.

Linden – Γερμανία, 4 Νοεμβρίου 2007


Υστερόγραφο. Σε εχθρικές προς τους Εβραίους δημοσιεύσεις γίνονται ήδη από τον Μεσαίωνα παραπομπές στο Ταλμούδ, που αποσκοπούν στη δυσφήμιση της εβραϊκής παράδοσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις πρόκειται για αποσπάσματα που είναι απλές πλαστογραφήσεις. Αλλά και τα γνήσια τσιτάτα αποσπώνται κατά κανόνα από τη συνοχή τους με τα άλλα και αγνοούν τη δεσπόζουσα στο Ταλμούδ διαλογική μορφή της προσέγκισης στο θέμα. Οι ταλμουδικές συζητήσεις ανάμεσα στις τοποθετήσεις μεμονωμένων Ραββίνων και διαφόρων σχολών αντικαθρεφτίζουν την διαδικασία της μεταφοράς στον γραφτό λόγο της προφορικής παράδοσης της Τορά. Σε τέτοιες συζητήσεις προβάλλονται συχνά εκ προθέσεως παράλογες θέσεις (παράδειγμα: «Οι μη Εβραίοι δεν είναι άνθρωποι.»), οι οποίες στον διάλογο που ακολουθεί αναιρούνται. Οι αντιεβραϊστές προτιμούν να χρησιμοποιούν τέτοιες Θέσεις, αποσιωπούν εντούτοις τις ακόλουθες Αντιθέσεις, έτσι ώστε να προκαλείται μια πλαστή γενική εντύπωση του για τις θρησκευτικές κατευθυντήριες γραμμές του Ταλμούδ και ταυτόχρονα για την εβραϊκή θρησκεία. Μετάφραση από την γερμανική WIKIPEDIA.
 


 ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΛΕΥΡΗ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

Στις ακροαματικές διαδικασίες στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, όπου διεξάγεται η δίκη του ναζιστή, ρατσιστή και αντισημίτη Κωνσταντίνου Πλεύρη, έγιναν συνεχείς προσπάθειες ψυχολογικού αιφνιδιασμού των μαρτύρων κατηγορίας με αναφορές σε πλαστά εκ μέρους του Πλέυρη ή σε ανακριβή εκ μέρους της εισαγγελέως ιστορικά περιστατικά.


1. Ο Πλεύρης προσπαθεί να στηρίξει τις αντισημιτικές του χυδαιότητες παραπέμποντας στον Κλεμανσό. Ο Γάλλος πολιτικός Georges Clemenceau ήταν μαχητικός αντίπαλος του αντισημιτισμού. Εναντίον της σκευωρίας των γαλλικών αντισημιτικών κύκλων σε βάρος του Εβραίου αξιωματικού Ντρέιφους (Alfred Dreyfus), που καταδικάστηκε με πλαστά έγγραφα για προδοσία (η «Υπόθεση Ντρέιφους» συγκλόνισε τη Γαλλία από το 1894 έως το 1906), πρωτοστάτησε ο Κλεμανσό συνεργαζόμενος με τον Εμίλ Ζολά (Émile Zola). Το περίφημο άρθρο του Ζολά με τον τίτλο «Κατηγορώ…! (J’ accuse…!)», που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην αποκάλυψη της αντισημιτικής σκευωρίας, δημοσιεύτηκε στις 13 Ιανουαρίου 1898 στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας του Κλεμανσό «L’ AURORE».


2. Η εισαγγελέας ισχυρίστηκε, ότι «ο Ρούζβελτ είχε γράψει πολύ χειρότερα» από αυτά που γράφει ο Πλεύρης για τους Εβραίους. Αυτό δεν είναι δυνατό. Ο Franklin D. Roozevelt, πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1933 – 1945), όταν κατά τη διάρκεια του πολέμου προσπαθούσε να πείσει την αμερικανική κοινή γνώμη υπέρ της συμμετοχής της Αμερικής στον πόλεμο εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας, επικαλέστηκε επανειλημμένα την εβραϊκή του καταγωγή. Οι πρόγονοί του ήταν Ολλανδοί Εβραίοι μετανάστες και έφεραν το αρκετά διαδεδομένο εβραϊκό επώνυμο Rosenfeld.


Προφανώς η κυρία εισαγγελεύς τον μπερδεύει με κάποιον άλλον Ρούζβελτ, ίσως με τον Theodore Roozevelt (πρόεδρο των ΗΠΑ 1901-1908), τον οποίο ο αμερικανός γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι χαρακτηρίζει σε βιβλίο του «ως έναν από τους χειρότερους ρατσιστές και παράφρονες και ο Χίτλερ είχε τους λόγους του που τον θαύμαζε».


3. Ανακρίβειες ελέχθησαν στη δίκη και για την Εβραϊκή Θρησκεία και για το Ταλμούδ που θα δικαιολογούσαν δήθεν το βιβλίο του Πλεύρη…!


Εάν αυτά τα μυθεύματα ή οι κοντόφθαλμες και ανιστόρητες απόψεις υπέρ της ελευθερίας της εγκληματικής και εμπρηστικής γνώμης παίξουν κάποιο ρόλο στην έκβαση της δίκης, τότε προβλέπω ότι θα έπεται η συνέχεια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Ανδρέας Χριστινίδης Linden - Γερμανία, 8 Δεκεμβρίου 2007



Η πρώτη σελίδα της εφημερίδας του Κλεμανσό με το
πολυσέλιδο άρθρο του Εμίλ Ζολά «Κατηγορώ…!»