THE JERUSALEM POST
Η Βρετανία έχει γίνει το επίκεντρο των αντισημιτικών τάσεων στην Ευρώπη καθώς ο παραδοσιακός αντισημιτισμός- σε μία χώρα η λογοτεχνία και οι πολιτιστικές παραδόσεις της οποίας πλημμυρίζονται από αντισημιτισμό, έχει μετατραπεί σε έναν σύγχρονο συνδυασμό αντισημιτισμού και αντισιωνισμού, είπε ένας Ισραηλινός ιστορικός τη Δευτέρα.
Το πρόβλημα του αντισημιτισμού στη Βρετανία επιδεινώνεται από τον αυξανόμενο και όλο πιο ριζοσπαστικό μουσουλμανικό πληθυσμό, την αδύναμη αντίδραση της επιφυλακτικής ηγεσίας των Βρετανών Εβραίων και την αποσύνδεση των Βρετανών από τις Χριστιανικές ρίζες τους, είπε ο Καθηγητής ιστορίας του Εβραϊκού Πανεπιστημίου, κ. Robert S. Wistrich, σε διάλεξή του για τον αντισημιτισμό στη Βρετανία στο Κέντρο Κοινωνικών Θεμάτων της Ιερουσαλήμ (Jerusalem Center for Public Affairs).
«Η Βρετανία έχει μετατραπεί στο σημείο συνάντησης των αντισημιτικών τάσεων στην Ευρώπη,» είπε ο Wistrch.
Σε μία διάλεξη δύο ωρών που κάλυψε ευρεία γκάμα θεμάτων, ο ιστορικός που σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Cambridge, και ο οποίος μόλις ολοκλήρωσε ένα βιβλίο για τον παγκόσμιο αντισημιτισμό, αναφέρθηκε στις ρίζες του αντισημιτισμού στη Βρετανία μιλώντας για την ιστορία, τον πολιτισμό, και την λογοτεχνία κάνοντας μία αναδρομή μέχρι την περίοδο του Μεσαίωνα.
Ο αντισημιτισμός στη Βρετανία είναι ένα φαινόμενο που υπάρχει τουλάχιστον για μία χιλιετία στην καταγραμμένη ιστορία, είπε ο Wistrich.
Αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η εκδίωξη των Εβραίων από τη Βρετανία το 1290 από τον Βασιλιά Εδουάρδο Ι, έπειτα από πολλά χρόνια αντισημιτικής βίας, ήταν η πρώτη σημαντική εκδίωξη μίας Εβραϊκής Κοινότητας στην Ευρώπη.
Η παρουσία των Εβραίων στη Βρετανία απαγορεύτηκε μέχρι το 1656 όταν ο Oliver Cromwell, ο οποίος ανέτρεψε την μοναρχία, τους έδωσε την άδεια να επιστρέψουν.
Ο Wistrich επεσήμανε ότι δεν ήταν αναγκαία η παρουσία των Εβραίων στη Βρετανία για να καλλιεργηθούν ισχυρά και συνεχή αντισημιτικά στερεότυπα στην κλασσική Βρετανική λογοτεχνία σε έργα του Chaucer, Marlowe, Shakespeare, Dickens, Trollope, T.S. Elliot, D.H. Lawrence, τα οποία συνεχίζουν να επηρεάζουν την κοινωνία της Βρετανίας έπειτα από εκατοντάδες χρόνια.
«Οι συγγραφείς μεταφέρουν έναν ριζωμένο αντισημιτισμό στις μελλοντικές γενιές η επίδραση της οποίας δεν μπορεί να υποτιμηθεί.»
«Η Βρετανική λογοτεχνία και ο πολιτισμός της Βρετανίας πλημμυρίζονται στην κυριολεξία από αντισημιτισμό,» είπε. Προσέθεσε ότι οι Βρετανοί διανοούμενοι αδυνατούν να κατανοήσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτού του φαινόμενου.
Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η άρνηση της Βρετανίας να διασώσει τους Εβραίους της Ευρώπης και η απόφασή τους να κλείσουν τις πόρτες της Παλαιστίνης δεν ήταν μόνο το αποτέλεσμα μίας real politik αλλά και αντισημιτικών συναισθημάτων, είπε.
«Δεν ήθελαν να υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι πολεμούσαν έναν πόλεμο για τους Εβραίους,» είπε.
Σημείωσε ότι πέρα από την ρητορική, η στάση του Γουίνστον Τσώρτσιλ, του γνωστού ηγέτη της Βρετανίας την περίοδο του πολέμου, απέναντι στον Σιωνισμό δεν ήταν αξιοθαύμαστη, καθώς προώθησε την περιβόητη Λευκή Βίβλο, που περιόριζε δραματικά την μετανάστευση Εβραίων στην Παλαιστίνη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η πρόσφατη αμφιλεγόμενη θεωρία σύμφωνα με την οποία το Εβραϊκό λόμπι ελέγχει την πολιτική της Αμερικανικής Κυβέρνησης που βγήκε στο προσκύνιο αμέσως μετά τον Πόλεμο του Ιράκ το 2003, έχει τις ρίζες του πριν έναν αιώνα στην περιβόητη αντισημιτική πλαστογραφία «Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», ενώ η αντι-ισραηλινή δραστηριότητα σε Βρετανικά πανεπιστήμια ήταν «πολύ έντονη» την δεκαετία του 1970, είπε.
Στην ομιλία του ο Wistrich είπε ότι τα Βρετανικά ΜΜΕ διακατέχονται από μία σχεδόν καθολική αντι-ισραηλινή προκατάληψη, ιδιαίτερα το BBC, αλλά όχι αποκλειστικά. Ο λόγος για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ισραηλινών δεν αναφέρεται όταν αυτές περιγράφονται και οι δραστηριότητες ακραίων Ισλαμιστών, όπως είναι οι βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, δεν συνδέονται ποτέ με μία συγκεκριμένη ιδεολογία.
«Σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζεται ως τρομοκρατική μία παλαιστινιακή πράξη τρομοκρατίας. Οι Παλαιστίνιοι είναι απλώς στρατευμένοι σαν να πρόκειται για μία εργασιακή διαμάχη σε εργοστάσιο της Λίβερπουλ, όπου οι εργάτες αποφασίζουν να απεργήσουν.
Η παλαιστινιακή τρομοκρατία περιγράφεται ως μία μικρή ενόχληση σε αντίθεση με τα «μαζικά» αντίποινα ενός κράτους – παρία, δηλαδή του Ισραήλ,» είπε.
«Δεν μπορείς να διαβάσεις μία Βρετανική εφημερίδα χωρίς να δεις κάποια παραλλαγή του λίβελου που ταυτίζει τον Σιωνισμό με τον ρατσισμό ή τον Σιωνισμό με τον Ναζισμό,» είπε περιγράφοντας μία κοινωνία οπού το «μίσος μετά βίας συγκαλύπτεται» όταν θίγεται το θέμα του Σιωνισμού των Βρετανών Εβραίων ή οι Άγγλο-Ισραηλινές σχέσεις, εκτός εάν αυτό αφορά τους «καλούς αντισιωνιστές.»
Με τα ΜΜΕ και τις ελίτ της κοινωνίας να τάσσονται κατά του Ισραήλ με την βοήθεια πρώην Ισραηλινών ακαδημαϊκών που καταδικάζουν συχνά το Εβραϊκό Κράτος και οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε «ιστορικούς αντιφρουνούντες οι οποίοι θεωρούνται οι αυθεντική φωνή του Ισραήλ» όλη η συζήτηση για τον αντισημιτισμό έχει διαστρεβλωθεί στη Βρετανία με τρόπο που παρουσιάζει το θύμα ως θύτη.
«Οι αυτοαποκαλούμενοι αντι-ρατσιστές σαν τον Δήμαρχο του Λονδίνου, Ken Livingston, πρωταγωνιστούν στις συζητήσεις που αφορούν το Ισραήλ, και κατ’ επέκταση τους Εβραίους.»
«Εάν αναφερθείς στο θέμα του αντισημιτισμού θεωρούν ότι παίζεις το χαρτί του αντισημιτισμού. Θεωρείσαι ένας ανειλικρινείς, δόλιος Εβραίος η φίλο-Εβραίος που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και χρησιμοποιεί την γλώσσα του αντισημιτισμού για να συγκαλύψει ή να φιμώσει την κριτική εναντίον του Ισραήλ,» είπε.
Η θητεία του Πρώην Βρετανού Πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ, ο οποίος ήταν ο πιο θετικά διακείμενος προς το Ισραήλ, Βρετανός Πρωθυπουργός, ήταν ένα παράδοξο σε σχέση με την κατάσταση στη Βρετανία σήμερα, είπε ο Wistrich.
Είπε ότι η υποστήριξη του Μπλέρ για το Ισραήλ κατά την διάρκεια του Δευτέρου Πολέμου του Λιβάνου, ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» για τον Βρετανό Πρωθυπουργό, ο οποίος είχε ήδη υποστηρίξει τον Πόλεμο του Ιράκ και είχε στενή συμμαχία με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζώρτζ Μπούς, κάτι που συνέβαλε στην πτώση του.
Σήμερα η Μουσουλμανική κοινότητα στην Βρετανία που αυξάνεται ραγδαία αριθμεί τουλάχιστον 1.6 εκατομμύρια άτομα σε σχέση με τους 350.000 Εβραίους.
Ο Wistrich ήταν επικριτικός για την ηγεσία των Βρετανών Εβραίων επειδή όπως είπε υιοθετεί μία «πολύ επιφυλακτική προσέγγιση» χαρακτηρίζοντας την ως «πολύ παράξενη» λέγοντας ότι δεν φέρνει αποτελέσματα στην σύγχρονη εποχή.
«Υπάρχει μία μακρά παράδοση να γίνονται πράγματα κεκλεισμένων των θυρών και είναι δύσκολο να αλλάξει αλλά η παράδοση πρέπει να σπάσει,» είπε.
Η ιστορικός είπε ότι η αποσύνδεση των Βρετανών από τις Χριστιανικές ρίζες τους έχει αλλάξει τα δεδομένα στις Άγγλο – Ισραηλινές σχέσεις καθώς δεν γίνεται πλέον η Βίβλος σημείο αναφοράς για την παρουσία των Εβραίων στους Άγιους Τόπους.
Αναφέρθηκε στην πρόσφατη υποστήριξη που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος του Canterbury για την υιοθέτηση πτυχών της Σαρία, δηλαδή του Ισλαμικού Νόμου, στη Βρετανία, την ίδια χώρα όπου γεννήθηκε το κίνημα των Χριστιανών Ευαγγελιστών στις ΗΠΑ.
«Η απώλεια της Χριστιανικής ταυτότητας σε μία από τις πιο θρησκευόμενες κοινωνίες σε σχέση με την Βίβλο, είναι ένα από τα βαθύτερα αίτια για το τι έχει συμβεί εδώ,» είπε,.
Σημείωσε ότι κάποιες από τις αναφορές στην Βίβλο διακεκριμένων Βρετανών ηγετών όπως ήταν ο Λόρδος Μπαλφούρ και ο Λόϋδ Τζώρζ, θα θεωρούντο ανάθεμα σήμερα.
«Δεν μπορείς να μιλάς ή να συμπεριφέρεσαι με αυτόν τον τρόπο σήμερα,» θα σε θεωρήσουν την «μεγαλύτερη απειλή για τον πολιτισμό» όπως θεωρούνται σήμερα οι Αμερικανοί Ευαγγελιστές, είπε.
http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1206632378756&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull