Κύριε διευθυντά,

Διάβασα το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας σας με τίτλο «Τέλος στις «γιορτές» για το ολοκαύτωμα» [http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/01/29/1622534.htm ] που αποτελεί μετάφραση αντίστοιχου άρθρου που δημοσιεύτηκε την προηγούμενη ημέρα στην Wall Street Journal [http://online.wsj.com/article/SB123309682003921603.html ].

Από την αρχή με παραξένεψε ο τίτλος, και ειδικά η αναφορά σε «γιορτές». Έτσι έψαξα το αγγλικό πρωτότυπο και παρατήρησα αρκετές ανακρίβειες στην μετάφραση, που αλλάζουν το γενικότερο νόημα του άρθρου.

Αναλυτικότερα, η μετάφραση του «Memorials» σε «γιορτές» είναι λανθασμένη. Είναι περισσότερο «ημέρα μνήμης» και όχι γιορτή. Αντίστοιχα, είναι ημέρα μνήμης της Αρμενικής γενοκτονίας και όχι εορτασμός της μέρας αυτής. (και η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος είναι 27 Ιανουαρίου και όχι 26).

Δεύτερον, ο αρθρογράφος Daniel Schwammenthal ελπίζει ότι η μέρα αυτή θα είναι η τελευταία, τουλάχιστον «εκτός του εβραϊκού κόσμου». Στην μετάφρασή σας αναφέρεται «τουλάχιστον για τον εβραϊκό κόσμο», δηλαδή το ακριβώς αντίθετο.

Λίγο πιο κάτω, το αγγλικό άρθρο μιλά για «αντίσταση στον Χίτλερ» («resistance to Hilter»). Στην μετάφρασή σας αναφέρετε «ανθεκτικότητα του Χίτλερ»!

Το άρθρο του κ. Schwammenthal αναφέρει αρκετά σύγχρονα περιστατικά αντισημιτισμού και μείωσης της σημασίας του Ολοκαυτώματος που δυστυχώς συνεχίζονται και στις μέρες μας. Τα μαθήματα του Ολοκαυτώματος δε φαίνεται να έχουν γίνει βίωμα από τους σύγχρονους Ευρωπαίους και αντίθετα οι ημέρες μνήμης χρησιμοποιούνται ως «φύλλο συκής», ώστε να μη αναλάβουν τις πραγματικές ευθύνες τους. Έτσι προκλητικά ο αρθρογράφος προτείνει την κατάργηση των Ημερών Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Δυστυχώς όμως με ανακριβής μετάφραση του άρθρου και πολλές παραλήψεις από το πρωτότυπο, βγαίνει το αντίθετο ακριβώς νόημα.

Με τιμή,

Λεόν Σαλτιέλ