Jpost 30.5.2012
Του MONI BEN-EZRA* 

 

Το να είσαι Εβραίος στην Ελλάδα έχει γίνει σίγουρα διαφορετικό, έχει γίνει σίγουρα δυσκολότερο.

Γιατί; Η οικονομική κρίση που έχει οδηγήσει το σύνολο της χώρας σε μια βαθιά ύφεση για περισσότερα από τέσσερα χρόνια έχει επηρεάσει κυρίως τον ιδιωτικό τομέα. Μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις αποτελούν τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης μέχρι σήμερα, με λουκέτα ή τεράστια πτώση του κύκλου εργασιών, έλλειψη ρευστότητας, εκτίναξη της ανεργίας κλπ.

Οι Εβραίοι στην Ελλάδα, παραδοσιακά έμποροι και επιχειρηματίες ή στελέχη όλων των επιπέδων στον ιδιωτικό τομέα, έχουν υποστεί σημαντικές μειώσεις του εισοδήματός τους. Επιπλέον, ως ιδιοκτήτες ακινήτων, έχουν επίσης δει την αξία των επενδύσεών τους να πέφτει και τα αντίστοιχα έσοδα να παρουσιάζουν μια απότομη μείωση ή και να εξαφανίζονται τελείως.

Ενώ κάποιοι διαθέτουν αποθέματα από τις παλιές καλές μέρες και μπορούν ν’ απολαύσουν ακόμα μια καλή ποιότητα ζωής, η πλειοψηφία ακολουθεί τις γενικές τάσεις του πληθυσμού αντιμετωπίζοντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Ενδεικτικά, η κοινότητα της Αθήνας δέχεται νέες αιτήσεις από τα μέλη της που ζητούν οικονομική βοήθεια μέσω του δικτύου προνοίας της ενώ ο αριθμός των νέων μελών που απευθύνονται στην επιτροπή της κοινότητας αναζητώντας εργασία δεν ήταν ποτέ τόσο υψηλός.

Αν επρόκειτο μόνο για την οικονομική διάσταση, τα πράγματα σίγουρα θα ήταν δύσκολα αλλά οι Εβραίοι στην Ελλάδα έχουν περάσει πολύ δύσκολες στιγμές στο παρελθόν και θα είχαν βρει τη δύναμη να συνεχίσουν.

Δυστυχώς, οι Εβραίοι στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν σήμερα κι ένα δυσμενές πολιτικό περιβάλλον το οποίο έχει άμεσες συνέπειες γι’ αυτούς.

Πριν από τρία χρόνια το Εφετείο Αθηνών αθώωσε τον Κώστα Πλεύρη ο οποίος είχε κατηγορηθεί για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου με το ποταπό βιβλίο του "Εβραίοι, όλη η αλήθεια".

Το βιβλίο κατέτασσε τους Εβραίους ως υπανθρώπους και επέκρινε τον Αδόλφο Χίτλερ για την αποτυχία του να τους σκοτώσει όλους.

Δυστυχώς, οι πολιτικοί, οι επιστήμονες, οι άνθρωποι του πολιτισμού, οι εκπρόσωποι των θεσμών αυτής της χώρας, η ίδια η κοινωνία των πολιτών που υποτίθεται ότι ελκύεται από το σεβασμό για τη δικαιοσύνη (a la carte στην Ελλάδα), αρνήθηκαν να υψώσουν το ανάστημά τους και ανέχτηκαν μια παράλογη απόφαση το σκεπτικό της οποίας βασίστηκε στην "ελευθερία του λόγου και της έκφρασης".

Γιατί έπρεπε να τους νοιάξει; Η απόφαση του δικαστηρίου αφορούσε τους Εβραίους, μια αδύναμη αριθμητικά μειονότητα στην Ελλάδα με μικρή εκλογική δύναμη και φαινομενικά δεν απειλούσε πολλούς.

Μόλις 18 μήνες αργότερα, ο αρχηγός του νεο-ναζιστικού κόμματος Χρυσή Αυγή εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο και χαιρετούσε τους Αθηναίους σηκώνοντας το χέρι σε Ναζιστικό χαιρετισμό μέσα στην αίθουσα του Δημαρχείου. Μια-δυο εβδομάδες πριν, 450.000 Έλληνες ψηφοφόροι έδωσαν στη Χρυσή Αυγή ένα απρόσμενο 7% κι έστειλαν στο Κοινοβούλιο 21 μέλη αυτού του κόμματος οι οποίοι αρνήθηκαν να σηκωθούν - όπως έκαναν όλοι οι άλλοι - όταν οι τρεις εκλεγμένοι Έλληνες Μουσουλμάνοι Βουλευτές ορκίστηκαν στο Κοράνι.

Τους αρνήθηκαν το δικαίωμα να είναι Έλληνες λόγω της διαφορετικής θρησκείας τους! Φυσικά, όλα τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα έχουν επικρίνει έντονα τη Χρυσή Αυγή και τις πρακτικές της. Τα δημοκρατικά αντανακλαστικά ενεργοποιήθηκαν, δυστυχώς, πολύ αργά.

Τα πρώιμα σημάδια μιας Ελληνικής κοινωνίας που καθοδηγείται από οργή και δίνει ψήφο στα άκρα δεν ανησύχησε αρκετά τους κρατικούς αξιωματούχους.

Και τώρα, τα νοσταλγικά φαντάσματα των Ναζί, οι ρατσιστές, οι αντισημίτες, οι αρνητές του Ολοκαυτώματος μεταμφιεσμένοι ως Έλληνες Εθνικιστές έχουν υπερβεί πλέον το κατώφλι της παραδοσιακής πολιτικής. Θα είναι κομμάτι του Ελληνικού Κοινοβουλίου και από τα χέρια τους - και κυρίως από τα αρρωστημένα μυαλά τους - θα περνούν οι νόμοι του κράτους που υποτίθεται ότι πρέπει να διασφαλίζουν τη συνταγματική επιταγή της ισότητας των δικαιωμάτων όλων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων και των Εβραίων.

Αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο - και χειρότερο. Δεδομένου ότι η Ελλάδα οδεύει τώρα προς μια νέα εκλογική αναμέτρηση στις 17 Ιουνίου, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας που ήρθε πρώτο στις προηγούμενες εκλογές αλλά δεν κατάφερε να σχηματίσει δική του κυβέρνηση ή έναν συνασπισμό με άλλα κόμματα υπέρ του ευρώ, έχει καλέσει όλες τις κεντροδεξιές δυνάμεις να προσχωρήσουν στο κόμμα και να διαμορφώσουν ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στην άνοδο της αριστεράς.

Τρεις μήνες πριν από τις εκλογές, ο ηγέτης της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαράς είχε ήδη καλωσορίσει στο κόμμα δύο υποψηφίους από το ΛΑΟΣ, το άλλο ακροδεξιό κόμμα που δεν κατάφερε αυτή τη φορά να μπει στο Κοινοβούλιο κυρίως επειδή οι ψηφοφόροι του στράφηκαν στη Χρυσή Αυγή. Το ΛΑΟΣ συνεπώς διαλύεται και μερικοί από τους πρώην Βουλευτές του αναζητούν τώρα πολιτικό καταφύγιο στη Νέα Δημοκρατία.

Μεταξύ των πιο διακεκριμένων είναι ο Θάνος Πλεύρης - ο γιος του αθωωμένου Κώστα Πλεύρη - ο οποίος εκπροσωπούσε τον πατέρα του στο δικαστήριο. Κι άλλοι πολιτικοί, επίσης, από το ΛΑΟΣ προσχωρούν στη Νέα Δημοκρατία εγκαταλείποντας τον πρώην αρχηγό τους Γιώργο Καρατζαφέρη ο οποίος είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι οι Εβραίοι είναι αιμοδιψείς.

Οπότε, το κόμμα που παραδοσιακά προσήλκυε τις ψήφους της πλειοψηφίας των Ελλήνων Εβραίων, παρέχει τώρα καταφύγιο σε μερικούς από τους πιο παθιασμένους αντισημίτες στη χώρα.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή που οι Ελληνο-Ισραηλινές σχέσεις γνωρίζουν μια άνευ προηγουμένου έκταση και ποιότητα.

Υπάρχει φόβος στους Έλληνες Εβραίους; Αυτό είναι πολύ προσωπικό.

Κάποιοι φοβούνται, κάποιοι όχι.

Ωστόσο, είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Ελληνικός Εβραϊσμός δεν θα έχει έναν εύκολο δρόμο μπροστά του. Οι ηγέτες της κοινότητας ανησυχούν πολύ με τις εξελίξεις αυτές. Είναι σίγουρα ώρα να δράσει ο διεθνής Εβραϊσμός και να προειδοποιήσει ότι δεν θ’ ανεχτεί καμία επιβλαβή συμπεριφορά κατά των Εβραίων της Ελλάδας, μιας χώρας που έχασε στο Ολοκαύτωμα ένα τεράστιο ποσοστό του Εβραϊκού πληθυσμού της.

Δεν είναι εύκολο να είσαι Εβραίος στην Ελλάδα σήμερα .... 

*Ο συγγραφέας είναι στέλεχος επιχειρήσεων, ενεργό μέλος της Εβραϊκής Κοινότητας Αθηνών και εθελοντής σε πολλές λειτουργίες της από τη νεότητά του και για περισσότερα από 30 χρόνια.

 

http://www.jpost.com/Opinion/Op-EdContributors/Article.aspx?id=272085