Η Λέλα Καραγιάννη, η ηρωίδα της Ελληνικής αντίστασης που συνελήφθηκε από τους Γερμανούς τον Ιούλιο του 1944 και εκτελέστηκε δύο μήνες αργότερα, αναγνωρίστηκε από το Yad Vashem ως Δικαία των Εθνών.
Η αναγνώριση βασίστηκε σε μαρτυρίες επιζώντων του Ολοκαυτώματος τους οποίους βοήθησε να διαφύγουν από την κατεχόμενη Αθήνα για περιοχές που ελέγχονταν από την αντίσταση ή για το εξωτερικό. Έκρυψε κάποιους σε ασφαλή σπίτια στην πόλη και ποτέ δεν ζήτησε χρήματα για τη βοήθεια που προσέφερε.
Στις αρχές της κατοχής τον Μάιο του 1941, η Καραγιάννη ήταν μια 43χρονη νοικοκυρά μιας ευημερούσας οικογένειας της μεσαίας τάξης. Είχε επτά παιδιά και καμία πρότερη ανάμιξη στα δημόσια πράγματα.
Η Καραγιάννη ξεκίνησε τις αντιστασιακές της δραστηριότητες προσφέροντας καταφύγιο σε Βρετανούς στρατιώτες που βρίσκονταν αποκομμένοι στην Αθήνα για να προχωρήσει στη συνέχεια στην παραδοσιακή κατασκοπεία και το σαμποτάζ.
Συνεργάστηκε με τις Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες ως αμισθί πράκτορας, διηύθυνε τη δική της οργάνωση, είχε επαφές με ηγέτες της αντίστασης στις τάξεις της Αστυνομίας της Αθήνας και είχε επιφορτιστεί με σημαντικές πολιτικές αποστολές.