Η Alice Herz-Sommer, η γηραιότερη όπως πιστεύεται επιζήσασα του Ολοκαυτώματος πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 110 ετών. Η Herz-Sommer είχε εισαχθεί την Πέμπτη σε νοσοκομείο του Λονδίνου όπου ζούσε καθώς δεν αισθανόταν καλά. "Απεβίωσε ειρηνικά σήμερα το πρωί στο κρεβάτι της με την οικογένειά της στο πλευρό της", είπε στο Ynet ο εγγονός της Ariel.
"Πολλά έχουν γραφτεί γι’ αυτήν αλλά για όλους εμάς που την ξέραμε καλύτερα, ήταν η αγαπημένη μας 'Gigi'. Μας αγαπούσε, γελούσε μαζί μας και μας δίδαξε την αγάπη για τη μουσική", πρόσθεσε. "Ήταν η έμπνευσή μας και ο κόσμος μας θα είναι σημαντικά φτωχότερος χωρίς αυτήν".
Γεννημένη στην Πράγα, η Herz-Sommer άρχισε να παίζει πιάνο από πολύ μικρή ηλικία και τελικά έγινε μέλος της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Τσεχίας. Μόλις ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος συνελήφθη από τους Ναζί και μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Theresienstadt όπου εξαναγκάστηκε να παίζει συναυλίες για τους Γερμανούς αξιωματικούς. Η ιστορία της αποτέλεσε τη βάση για το ντοκιμαντέρ "The Lady in Number 6: Music Saved my Life" που είναι υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ μικρού μήκους.
Ήταν μέλος μιας διακεκριμένης Εβραϊκής οικογένειας και η μητέρα της ήταν παιδική φίλη του Gustav Mahler. Ο Franz Kafka ήταν τακτικός επισκέπτης στο σπίτι τους. Επιδεικνύοντας ένα ιδιαίτερο ταλέντο στη μουσική, έγινε σολίστρια στη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Τσεχίας. Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο παντρεύτηκε τον βιολιστή Leopold Sommer και το 1937 γέννησε τον γιο τους Raphael.
Μετά τη Ναζιστική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, το μεγαλύτερο μέρος της οικογένειάς της διέφυγε στο Ισραήλ αλλά η Herz-Sommer αποφάσισε να μείνει για να φροντίζει την άρρωστη μητέρα της που, το 1942, στάλθηκε στο Theresienstadt και αργότερα στην Treblinka όπου και πέθανε.
Το 1943 η Herz-Sommer στάλθηκε επίσης στο Theresienstadt, μαζί με τον σύζυγο και τον γιο της, και εξαναγκάστηκε να παίζει μουσική για τους Ναζί. Αυτό το ταλέντο ήταν που έσωσε τον γιο της από τον θάνατο στο στρατόπεδο αλλά ο σύζυγός της στάλθηκε στο Άουσβιτς και αργότερα στο Νταχάου όπου και εκτελέστηκε.
Μετά την απελευθέρωση του Theresienstadt το 1945, η Herz-Sommer επέστρεψε στην Πράγα και το 1949 μετανάστευσε στο Ισραήλ και έζησε στην Ιερουσαλήμ. Δίδαξε στην Ακαδημία Μουσικής της Ιερουσαλήμ και ο γιος της έγινε διάσημος τσελίστας και μετακόμισε στο Λονδίνο. Πέθανε πριν από 15 χρόνια από καρδιακή προσβολή.
Το 1986 μετακόμισε κι αυτή στο Λονδίνο και πέρασε τα τελευταία χρόνια της σ’ ένα μικρό διαμέρισμα στη γειτονιά Belsize Park. Συνέχισε να παίζει πιάνο μέχρι τον θάνατό της και ήταν γνωστή ως μια αισιόδοξη κι ευτυχισμένη γυναίκα.
"Είμαι πολύ λυπημένη. Είναι αλήθεια ότι ήταν μια γυναίκα 110 ετών και ότι όλοι φτάνουμε κάποτε στο τέρμα της ζωής μας αλλά εγώ πάντα πίστευα ότι αυτή η γυναίκα θα ζούσε παντοτινά", δήλωσε η 71χρονη Esther Marom από το Ramat HaSharon η οποία ήταν μαθήτρια της Herz-Sommer στην Ιερουσαλήμ και την είχε επισκεφθεί πρόσφατα. "Έζησε κοντά στην οικογένειά της – σε δύο εγγόνια και μια νύφη που ήταν στο πλευρό της μέχρι την τελευταία στιγμή. Λειτουργούσε καλά και φιλοξενούσε πολλούς φίλους και δημοσιογράφους που την επισκέπτονταν συχνά για να παρατηρήσουν το θαύμα".
"Η Aliza ήταν πολύ μετριόφρων κι αυτό ήταν το πιο σημαντικό προτέρημά της", πρόσθεσε η Marom. "Λάτρευε να διδάσκει. Ήταν η ζωή της. Προτιμούσε τη διδασκαλία της μουσικής απ’ οτιδήποτε άλλο και ήταν πολύ ευχάριστη στα μαθήματα. Νοιαζόταν για τους μαθητές και την πρόοδό τους. Η αισιοδοξία ήταν πάντα μία από τις αρετές της και ήταν αυτό που την έσωσε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, μαζί με τη μουσική".
Ο 78χρονος Nurit Veshkel από το Givatayim είναι επίσης ένας πρώην μαθητής της Alice που κράτησε επαφή μαζί της όλα αυτά τα χρόνια. "Την επισκέφθηκα αρκετές φορές στο Λονδίνο και τον τελευταίο καιρό μιλούσαμε στο τηλέφωνο δύο φορές την εβδομάδα. Ήταν μια γυναίκα που όταν τη ρωτούσες πώς είσαι, απαντούσε 'τέλεια' .
"Ήταν η ενσάρκωση της αισιοδοξίας. Το σύνθημά της ήταν "Δεν μπορώ να παραπονιέμαι" κι έβλεπε πάντα τη φωτεινή πλευρά. Αυτό είναι που της έδινε δύναμη τόσα πολλά χρόνια", πρόσθεσε ο Veshkel.
Σύμφωνα με τον Veshkel, η Herz-Sommer "ζούσε σ’ ένα διαμέρισμα ενός δωματίου με μια μικροσκοπική κουζίνα αλλά, όποτε είχε επισκέπτες, έφτιαχνε κανονικά γεύματα. Τα τελευταία χρόνια, όταν λάμβανε ζεστά γεύματα από προγράμματα σίτισης μου έδινε τα μισά όταν την επισκεπτόμουν. Ήταν εξαιρετική μουσικός κι εξαιρετική γυναίκα, μ’ ένα διαρκές χαμόγελο κι ένα εγκάρδιο γέλιο που κράτησε μέχρι την τελευταία της μέρα".
http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4491671,00.html