Απογευματινή"
22/9/03

Η απόφαση του Ισραήλ να απελάσει τον Αραφάτ είναι τουλάχιστον χαζή, αφού εκτός του ότι θα γίνει μάρτυρας, το να τριγυρίζει τις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κάνοντας την δική του προπαγάνδα είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί στο Ισραήλ.

Άσχετα όμως με την παραπάνω απόφαση είναι ο Αραφάτ το πρόβλημα στην επίλυση της διαμάχης μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραήλ; Προσωπικά πιστεύω πως ναι και αυτό για 2 λόγους

1. Ο Αραφάτ δεν θέλει παλαιστινιακό κράτος διότι αν δημιουργηθεί τέτοιο κράτος από διεθνείς θρύλος όπου όλοι οι ηγέτες θέλουν να φωτογραφηθούν μαζί του, από απόλυτος άρχων που ότι λέει γίνετε και από μοναδικός διαχειριστής των οικονομικών του κινήματος, θα γίνει άλλος ένας ηγέτης μίας αναπτυσσόμενης χώρας όπως τόσοι άλλοι.

Θα πρέπει να ασχοληθεί καθημερινά με βαρετά, δύσκολα και χωρίς "γκλαμουριά" θέματα όπως η ανεργία, η παιδεία, η περίθαλψη, οι βόθροι και άλλα τετριμμένα που κάνουν οι πολιτικοί στην καθημερινή τους ζωή, χώρια που για κάθε πράγμα θα πρέπει να δίνει και λογαριασμό. Και όλα αυτά σε ηλικία 74 ετών και με κλονισμένη υγεία. Γιατί; Καλά δεν είναι και έτσι; Για αυτό και θα σαμποτάρει οποιονδήποτε πρωθυπουργό βάλει στην θέση του Abbas.

2. Γενικότερα το παρελθόν του Αραφάτ δεν δίνει τη εικόνα ειρηνοποιού. Η Αίγυπτος τον απέλασε σαν φοιτητή διότι δημιουργούσε προβλήματα το ίδιο και η Σαουδική Αραβία όπου κατέφυγε. Ο μακαρίτης Χουσείν της Ιορδανίας το 1969 στην προσπάθεια του να μην φτάσει σε σύγκρουση με την PLO του πρότεινε την πρωθυπουργία της Ιορδανίας την οποία απέρριψε με αποτέλεσμα να φτάσουνε στον Μαύρο Σεπτέμβρη του 70. Στην Συρία όπου πήγε μετά έφυγε νύχτα και στο Λίβανο όπου τελικά εγκαταστάθηκε έκανε κράτος εν κράτη εισπράττοντας ακόμα και φόρους από τους Λιβανέζους, δια της βίας φυσικά.

Ερώτηση είναι η λύση ή το πρόβλημα;