Του Ιερομόναχου Φρ. Ιωσήφ
http://www.jpost.com/servlet/Satellite?pagename=JPost/JPArticle/ShowFull&cid=1116987509915 
 

Jerusalem Post,
25/5/2005

 Φαινομενικά ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Ειρηναίος Α’ αποπέμφθηκε από την Σύνοδο της Ιερουσαλήμ εξαιτίας της ανάμειξής του στην πώληση περουσιακών στοιχείων του δόγματος σε Εβραίους. Και την Τρίτη, η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης, μια Πανορθόδοξη σύνοδος, ανακοίνωσε ότι δεν αναγνωρίζει πλέον τον Ειρηναίο Α’ ως Πατριάρχη Ιεροσολύμων.

Η δική μου εκτίμηση είναι ότι ο πραγματικός λόγος για την αποχώρησή του ήταν η αδυναμία του να προστατέψει την Εκκλησία από τους πραγματικούς της εχθρούς.

Το Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αποτελείται μόνο από 120 κληρικούς εκ των οποίων οι 100 είναι Έλληνες. Αλλά η σημασία του ως κέντρο της Χριστιανοσύνης στην Ανατολή δεν μπορεί να υπερτονισθεί.

Παλιότερα, η εκλογή τόσο των Μητροπολιτών όσο και του Πατριάρχη γινόταν από τον κλήρο και τους λαϊκούς και η εκκλησία ανθούσε.

Τώρα είναι ένας κλειστός κόσμος που διοικείται με έναν αυταρχικό τρόπο. Και το κύριο πρόβλημα στους κλειστούς κύκλους είναι η διαφθορά. Υπό τον Διόδωρο, τον προηγούμενο Πατριάρχη, το ταμείο της Εκκλησίας λεηλατήθηκε. Το κουκούλωμα της κακιάς συμπεριφοράς οδήγησε μόνο σε ακόμα χειρότερα σκάνδαλα, το πιο αξιοσημείωτο των οποίων ήταν η δόλια κατάχρηση εκατομμυρίων δολαρίων που ανήκαν στο Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο. Είχε υπογράψει ένα συμβόλαιο μίσθωσης 50 ετών για ακίνητα του Πατριαρχείου και μετά συμφώνησε να το παρατείνει για ακόμα 49 χρόνια. Αλλά ανήθικοι κληρικοί, πλαστογράφησαν την υπογραφή του Πατριάρχη, πήραν τα χρήματα και διέφυγαν από την χώρα.

Απογοητευμένοι, έντιμοι κληρικοί άρχισαν να φεύγουν. Τα μοναστήρια άδειασαν. Η Μονή του Αγίου Σάββα, που την δεκαετία του 1960 φιλοξενούσε 100 μοναχούς, τώρα έχει μόνο 10. Οι εγγραφές μαθητών στο ιεροδιδασκαλείο της Ιερουσαλήμ – η μόνη σχολή από όπου προέρχονται οι κληρικοί, παρουσιάζουν μία παρόμοια πτώση.

Μετά τον θάνατο του Διόδωρου στο τέλος του 2000, όλοι ανυπομονούσαν για την άφιξη του διαδόχου του και τις μεταρρυθμίσεις. Οι εκλογές της Συνόδου έγιναν τον Αύγουστο του 2001 ενώ η αναβολή οφείλετο στο ξέσπασμα της βίας καθώς και τις παρασκηνιακές διαμάχες μέσα στο Πατριαρχείο. Οι διάφοροι υποψήφιοι επεδίωκαν την υποστήριξη της Ελλάδας, της Παλαιστινιακής Αρχής, της Ιορδανίας και του Ισραήλ, οι οποίοι είναι οι κύριοι ρυθμιστές του θέματος. Υπήρχαν δύο ισχυροί υποψήφιοι: Ο Γραμματέας του κ. Διόδωρου, ο Μητροπολίτης Τιμόθεος και ο Μητροπολίτης Ειρηναίος, ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην Αθήνα.



Ο Ειρηναίος κέρδισε την υποστήριξη της Ελλάδας και της Παλαιστινιακής Αρχής. Ο Τιμόθεος είχε την υποστήριξη της Ιορδανίας και του Ισραήλ. Η Ισραηλινή Κυβέρνηση αντιτάχθηκε σθεναρά στον κ. Ειρηναίο, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να κερδίσει τις εκλογές.



Οι επιστολές του Ειρηναίου πριν τις εκλογές στον Αραφατ με τις κολακείες διέρρευσαν στα ΜΜΕ. Ο Ειρηναίος επαινούσε τον Αραφάτ σύμφωνα με την καλύτερη παράδοση της Βυζαντινής ευγλωττίας συγκρίνοντάς τον με τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ενώ έκανε έκκληση για έναν θριαμβευτικό πόλεμο εναντίον των «Εβραίων που σκότωσαν τον Χριστό.» Ο Ειρηναίος ορκίστηκε ότι θα έκανε ότι μπορούσε για να έρθει πιο σύντομα η μέρα όπου η Παλαιστινιακή σημαία θα κυμάτιζε πάνω από τις εκκλησίες στην Παλαιά Πόλη.



Ετσι το Πατριαρχείο απέκτησε έναν νέο ηγέτη.



ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, δεν βελτιώθηκαν. Κάτω από την νέα ηγεσία υπήρξε κακομεταχείριση κάποιων μοναχών, άλλοι αγνοήθηκαν, μερικοί έγιναν ευνοούμενοι, ενώ άλλοι εκδιώχθηκαν από το Πατριαρχείο. Χιλιάδες Ρώσοι Ορθόδοξοι πιστοί που περίμεναν με ανυπομονησία τον νέο Πατριάρχη με την ελπίδα ότι θα τους υποδεχόταν σαν ισότιμα μέλη της εκκλησίας, τελικά απογοητεύτηκαν.



Στην πρώτη ομιλία του κατά την τελετή ενθρόνισής του, ο Ειρηναίος προώθησε ένα ριζοσπαστικό εθνικιστικό πρόγραμμα, επιμένοντας στον καθαρά ελληνικό χαρακτήρα του Πατριαρχείου. Επιπλέον είπε ότι θα ενισχύσει αυτόν τον χαρακτήρα κάνοντας έκκληση σε Έλληνες να μεταστεύσουν στο Ισραήλ.



Ανάμεσα στους δυσαρεστημένους ήταν και Χριστιανοί Άραβες, που ήλπιζαν ότι ο Ειρηναίος θα τηρούσε τις υποσχέσεις του στον Αραφάτ και θα διόριζε περισσότερους Άραβες σε ανώτατες θέσεις.



Αντί να εργαστεί με έξυπνο τρόπο για να ανταποκριθεί στους πολύπλοκους εθνικούς διαχωρισμούς μέσα στην Εκκλησία εξισορροπώντας την προώθηση των Αράβων, οι οποίοι είναι πιστοί στον Παλαιστινιακό αγώνα, με την προώθηση «Ρώσων – Εβραίων», οι οποίοι είναι πιστοί στο Ισραήλ, ο Ειρηναίος προσπάθησε να προσκολληθεί στο στάτους κβό.



Με την απουσία των μεταρρυθμίσεων, το Πατριαρχείο κατακλύστηκε από αλλεπάλληλα σκάνδαλα. Μετά την δημοσίευση των επιστολών του Ειρηναίου στον Αραφάτ, ο Ειρηναίος προχώρησε σε μήνυση κατά του πρώην αντιπάλου του, του Τιμόθεου, με τον ισχυρισμό ότι ο τελευταίος είχε υπογράψει συμβόλαιο θανάτου για την ζωή του Ειρηναίου προσφέροντας $500 000 δολάρια ως αμοιβή.



Μετά ο Νικόλαος Παπαδήμας, ο στενός συνεργάτης του Πατριάρχη, που υποτίθεται ότι άνοιξε τον δρόμο του Ειρηναίου προς τον Πατριαρχικό θρόνο με δωροδοκίες, διέφυγε με $800 000 δολάρια, δηλαδή τις εισπράξεις από την μίσθωση δύο ξενοδοχείων στην Παλαιά Πόλη σε Εβραίους. Ο Παπαδήμας καταζητείται τώρα από τις αρχές του Ισραήλ, της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας.



Οι κληρικοί του Πατριαρχείου φοβόντουσαν ότι με αυτή την απώλεια των χρημάτων θα έχαναν και τους μικρούς μισθούς τους. Τα μέλη που ήταν Αραβες ανησυχούσαν ότι το Πατριαρχείο είχε πουλήσει Παλαιστινιακή γη στους εχθρούς τους.

Ίσως να υπήρχε η δυνατότητα να κουκουλωθεί το σκάνδαλο, εάν δεν είχε ταρακουνηθεί ταυτόχρονα και η Εκκλησία της Ελλάδας από αλλεπάλληλα σκάνδαλα. Σχεδόν οι μισοί Μητροπολίτες – 41 από τους 86 – βρίσκονταν κάτω από κάποιο σύννεφο – με κατηγορίες όπως είναι η ομοφυλοφιλία, οι εκβιασμοί, οι παράνομοι λογαριασμοί σε ξένες τράπεζες, και η κατάσχεση μοναστικής περιουσίας.

Το εκσυγχρονιστικό στοιχείο στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων κατάλαβε ότι η διαδικασία της κάθαρσης που συντελείτο στην Αθήνα έπρεπε να εφαρμοστεί και εδώ για να επιστρέψει το Πατριαρχείο στις πραγματικές του αξίες της αγνότητας, της αδελφοσύνης και της αγάπης.

Δυστυχώς η Παλαιστινιακή Αρχή έχει επιδιώξει να εκμεταλλευτεί τα προβλήματά μας με στόχο να καταλάβει την τοπική εκκλησία. Παραδείγματος χάριν, η Παλαιστινιακή Αρχή οργάνωσε σωματικές επιθέσεις κατά του Ειρηναίου από Παλαιστίνιους διαδηλωτές και το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο απαίτησε από τις μονές που βρίσκονται στην Παλαιστινιακή Αρχή να κατεβάσουν τις Ελληνικές σημαίες τους.

Εν τω μεταξύ, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού κόμματος της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, ισχυρίστηκε ότι το Πατριαρχείο έθετε σε κίνδυνο τις σχέσεις της Ελλάδας με τον Αραβικό Κόσμο. Και στους Παλαιστινιακούς δρόμους ακούστηκε και πάλι η απαίτηση να ενθρονιστεί ένας Χριστιανός Αραβας στην θέση του επόμενου Πατριάρχη.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΝΑΧΟΙ δεν θέλουν να χάσουν τον έλεγχο του Πατριαρχείου. Θέλουν να συνεχίσει η εκκλησία να τηρεί μία πολιτική ουδετερότητα κάτω από την οποία επιδιώκει την διατήρηση του στάτους κβό στην Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, το οποίο de facto, σημαίνει την κυριαρχία του Ισραήλ.

Το Πατριαρχείο κατανοεί ότι μια τέτοια προσέγγιση είναι η μόνη εγγύηση για την διατήρηση της ανεξαρτησίας και των δικαιωμάτων του.

Έχοντας την ανησυχία ότι η αντίληψη της κοινής γνώμης για τους πραγματικούς λόγους της αποπομπής του Ειρηναίου- δηλαδή οι δωροδοκίες για να φτάσει στον θρόνο, η αχαλίνωτη διαφθορά σε όλους τους τομείς της ζωής της εκκλησίας και οι δικτατορικές συνήθειες στις σχέσεις με τους άλλους κληρικούς, επισκιάστηκαν από το πρόσχημα του συμβολαίου για τα ακίνητα με Εβραίους, οι αρχιερείς της Ιερουσαλήμ αποφάσισαν ότι θα προτιμούσαν να χάσουν τον Πατριάρχη παρά το Πατριαρχείο.

Οι εκλογές για έναν νέο Πατριάρχη πλησιάζουν. ‘Ηρθε η ώρα να καταλάβει η Σύνοδος ότι δεν χρειαζόμαστε μόνο έναν έντιμο άνθρωπο στον θρόνο, άλλα και έναν άγιο άνθρωπο. Χρειαζόμαστε κάποιον που θα περπατήσει στα βήματα των πρώτων Αγιών Ορθόδοξων Πατεράδων που ίδρυσαν τον Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Ο υπογράφων είναι κληρικός στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία (Αθήνα). Από το 1996 – 2002 υπηρέτησε σε διάφορες Ελληνορθόδοξες μονές και εκκλησίες στο Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή.



 *Σημείωμα σε σχέση με το άρθρο:

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες ελληνικές πηγές, όταν έγιναν οι εκλογές για τον Πατριάρχη η Ελλάδα δεν είχε στηρίξει τον κ. Ειρηναίο. Αντίθετα, σε συννενόηση τόσο η Ελλάδα αλλά και το Ισραήλ στήριζαν την υποψηφιότητα του τότε και νυν τοποτηρητη, του Μητροπολίτη Πέτρας, κ. Κορνήλιου. Εκείνη την εποχή ο τότε Υπουργός Εξωτερικών, κ. Γιώργος Παπανδρέου ήταν αντίθετος με την υποψηφιότητα Ειρηναίου. Η Ελληνική Κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη θεωρούσε ότι ο κ. Ειρηναίος είχε πολύ στενές σχέσεις με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, κ. Χριστόδουλο, και αυτό το θεωρούσε μειονέκτημα. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι σε αντίθεση με το άρθρο, το Ισραήλ ουδέποτε είχε υποστηρίξει την υποψηφιότητα του τότε Γραμματέα του Πατριαρχείου, του Μητροπολίτη Βόστρων, κ. Τιμόθεου, διότι θεωρούσε ότι είχε φιλο-Παλαιστινιακές θέσεις. Μάλιστα, το Ισραήλ είχε διαγράψει τον Μητροπολίτη Βόστρων και τον κ. Ειρηναίο από την λίστα των υποψηφίων.

 Ζαν Κοέν