Των Αβι Ισαχάρωφ και Αμος Χαρέλ

«Χάαρετς»
09/09/2005

http://www.haaretz.com/hasen/spages/622612.htm

 

Ισραηλινοί ειδικοί που εξέτασαν την έκθεση που συνέταξε η ιατρική ομάδα που περιέθαλψε τον Γιασέρ Αραφάτ στο Παρίσι λένε ότι κατά πάσα πιθανότητα δηλητηριάστηκε στο βραδυνό του γεύμα στις 12 Οκτωβρίου 2004.   Ο προσωπικός ιατρός του Αραφάτ επιμένει ότι έγιναν εξετάσεις στο γαλλικό νοσοκoμείο οι οποίες βρήκαν τον ιό του έϊντς στο αίμα του, τα αποτελέσματα των οποίων διαγράφτηκαν από την έκθεση της νεκροψίας.   Σε νέα έκδοση του βιβλίου τους «Ο Εβδομος Πόλεμος» οι Αβι Ισαχάροφ και Αμος Χαρέλ φέρνουν στο φώς την έκθεση της νεκροψίας του Αραφάτ, η οποία είναι το πλέον καλοφυλαγμένο έγγραφο της Παλαιστινιακής Αρχής, ενώ αναπαριστούν τις τελευταίες μέρες του Ραϊς (Προέδρου) με την ραγδαία επιδείνωση της υγείας του, την απώλεια μνήμης, τις εκρήξεις οργής,  τις φωνές στον Πρόεδρο Ζάκ Σιράκ, την κατάληψη της Σούχας, τον εξευτελισμό ανωτάτων Παλαιστινίων αξιωματούχων, και τις ύποπτες κόκκινες πανάδες στο πρόσωπο του Προέδρου.

 

«Γνωρίζω ότι οι ιατροί στο Παρίσι βρήκαν τον ιό του έϊντς στο αίμα του Αραφάτ», είπε ο Δρ. Ασράφ Αλ Κούρντι, προσωπικός ιατρός του εκλιπόντος Προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, σε τηλεφωνική συνέντευξη από το Αμμάν.  Ο Δρ. Αλ Κούρντι, ο οποίος εμποδίστηκε να συμμετάσχει στην παλαιστινιακή αντιπροσωπεία που συνόδεψε τον Αραφάτ στο τελευταίο του ταξίδι στο Παρίσι, δεν αποκαλύπτει την πηγή αυτών των συνταρακτικών πληροφοριών.   Και για να ενισχύσει το μυστήριο, ισχυρίζεται ότι ο Αραφάτ δηλητηριάστηκε και ότι ο ιός του έϊντς που βρέθηκε στο αίμα του εισήχθη με ένεση στο σώμα του για να αποκρύψει την δηλητηρίαση.

 

Οσο παράξενο κι’αν φαίνεται, ο Αλ Κούρντι δεν είναι ο μόνος που λέει ότι ο Αραφάτ είχε μολυνθεί τον ιό του έϊντς.   Προβαίνει σε παρόμοιους ισχυρισμούς και ένας Ισραηλινός ιατρός που το έμαθε από έναν Γάλλο συνάδελφο του ο οποίος περιέθαλψε τον Αραφάτ καθώς και από πηγές του Ισραηλινού Υπουργείου Αμυνας.  Αν και μερικά από τα συμπτώματα της μυστηριώδους ασθένειας που προκάλεσε τον θάνατο του Αραφάτ πριν δέκα μήνες, μοιάζουν με εκείνα του έϊντς, η λεπτομερής έκθεση της γαλλικής ιατρικής ομάδας δεν αναφέρει την ύπαρξη οποιασδήποτης εξέτασης που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει τήν ύπαρξη του ιού στο αίμα του.   Ο Καθηγητής Γκίλ Λουγκάσι, Πρόεδρος του Ισραηλινού Συνδέσμου Αιματολόγων, ο οποίος διάβασε την ιατρική έκθεση των Γάλλων, είπε ότι το γεγονός ότι αγνοήθηκε αυτή η πιθανότητα (του έϊντς) είναι «απλώς αδιανόητο και πολύ παράξενο.»  «Μπορώ μόνο να υποθέσω» είπε, «ότι εάν είχε γίνει εξέταση για το έϊντς με αρνητικά αποτελέσματα, δεν θα υπήρχε πρόβλημα να αναφερθεί αυτό στην έκθεση».

 

Από την άλλη πλευρά, ανώτεροι αξιωματούχοι της Παλαιστινιακής Αρχής είναι πεπεισμένοι ότι το Ισραήλ κρύβεται πίσω από τον μυστηριώδη θάνατο.  Και αυτοί αναφερόνται σε βάσιμα στοιχεία.   Ολοι θυμούνται καθαρά τις στρατευμένες διακυρήξεις της ισραηλινής ηγεσίας για την ανάγκη να απομακρυνθεί ο Αραφάτ από την εξουσία.  Ούτε έχουν ξεχάσει την ισραηλινή απόπειρα δολοφονίας του υψηλόβαθμου αξιωματούχου της Χαμάς, Χαλέντ Μισάλ, στο Αμμάν με την χρήση ενός μυστηριώδους δηλητηρίου, το οποίο ήταν άγνωστο στους καλύτερους ιατρούς της Ιορδανίας. Μία επίσημη επιτροπή που διορίστηκε από την Παλαιστινιακή Αρχή για να διερευνήσει τα αίτια θανάτου του Αραφάτ έχει καθυστερήσει την δημοσίευση των συμπερασμάτων της για μήνες.

 

Στην νέα έκδοση του βιβλίου τους, «Ο Εβδομος Πόλεμος», το οποίο αναφέρεται στην πενταετή σύγκρουση μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2000, οι δημοσιογράφοι Αβι Ισαχάροφ (Ισραηλινή Ραδιοφωνία) και Αμος Χαρέλ (Χαάρετς) αφεριώνουν ένα κεφάλαιο σε μία αναλυτική έρευνα των τελευταίων εβδομάδων της ζωής του Αραφάτ.  Για πρώτη φορά φέρνουν στην δημοσιότητατα τα κύρια σημεία της έκθεσης που συντάχθηκε από την ιατρική ομάδα στο στρατιωτικό νοσοκομείο «Περσί», στο προάστιο του Παρισιού «Κλαμάρτ,» όπου ο Αραφάτ νοσηλεύθηκε τις τελευταίες δύο εβδομάδες της ζωής του.  Οι Γάλλοι ιατροί δεν νομίζουν ότι δηλητηρίαστηκε, αλλά ταυτόχρονα αποφεύγουν να παραθέσουν άλλα αίτια θανάτου.  «Δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί μία αιτία που θα μπορούσε να εξηγήσει τον συνδυασμό συμπτωμάτων που προκάλεσε τον θάνατο του ασθενούς,» είπε η ομάδα συνοψίζοντας την έκθεση της εντατικής μονάδας του νοσοκομείου.

 

Μία συνοπτική εκδοχή του κεφαλαίου που αφορά τον θάνατο του Αραφάτ, η οποία περιέχει τις λεπτομέρειες της ιατρικής έκθεσης, τους ισχυρισμός σχετικά με την ανίχνευση του ιού του έϊντς στο αίμα του, και μία περιγραφή της διαμάχης για την εξουσία και την διαδοχή που συντελέστηκε παρασκηνιακά στην Παλαιστινιακή Αρχή καθώς ο Αραφάτ ήταν ετοιμοθάνατος, δημιοσιεύεται εδώ για πρώτη φορά. (Η νέα εκδοχή του βιβλίου «Ο Εβδομος Πόλεμος» θα δημιοσιευθεί  στα εβραϊκά στο τέλος του μήνα από την «Γεντιότ Αχρονότ»)

 

Ποιός είναι ο Μπέϊλιν;

 

Οι πρώτες ενδείξεις της σοβαρής κατάρρευσης της υγείας του Αραφάτ φάνηκαν την Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2004.   Ο ιατροί του Προέδρου διέγνωσαν μία ασθένεια του πεπτικού συστήματος.  Πολύ πιο πριν από αυτό, ο Αραφάτ υπέφερε από διάφορες παθήσεις όπως αιμορραγία στο κρανίο που προκλήθηκε από βίαια πτώση αεροπλάνου, λεύκη (πάθηση του δέρματος) γενικό τρόμο ( που αντιμετωπίστηκε με φάρμακα την τελευταία δεκαετία της ζωής του) και μία επίμονη φλεγμονή στο στομάχι η οποία εμφανίστηκε τον Οκτώβριου του 2003.

 

Το τελευταίο έτος της ζωής του, οι ασθένειες του Αραφάτ επιδεινώθηκαν και επιρρέασαν την πνευματική του κατάσταση.  «Εγινε διάγνωση για έλκος και πέτρες στην χολή. Ο Ράϊς (Πρόεδρος) κατέρρευσε αρκετές φορές, υπέφερε από μία γενική αδυναμία και υπήρχαν σκαμπανεβάσματα στην ψυχολογική του κατάσταση», ανέφερε ένας από τους έμπιστους συνεργάτες του.   «Ενιωθε ότι η πολιορκία του γινόταν εντονότερη και ότι ο Κόσμος έχανε το ενδιαφέρον του για αυτόν.   Φαινόταν σαν να τον είχαν ξεχάσει όλοι.

 

Ο Αραφάτ είχε την τάση να μην πιστεύει τους γύρω του και συχνά δικαιολογημένα.  «Ζητούσε εξηγήσεις για κάθε έγγραφο που έφτανε στο γραφείο του και όταν οι άνθρωποι σχολίαζαν το πόσο ευέξαπτος ήταν θύμωνε, έτρεμε όλο το σώμα του και φώναζε, «Ανά Μαακούρ» (Βρίσκομαι σε άσχημη κατάσταση).

 

Πέρα από την ψυχολογική κατάρρευση και την σωματική αδυναμία, καμιά φορά ο Αραφάτ υπέφερε και από μερική απώλεια μνήμης.   Καθόταν για ώρες και διάβαζε στην γέφυρα της πολιορκημένης Μουκάτα, το αρχηγείο του στην Ραμάλλα, το μόνο σημείο όπου μπορούσε να απολαύσει τις αχτίδες του ηλίου.  Κάποια φορά, είδε μία είδηση η οποία αναφερόταν σε μία παλιά του γνωριμία, τον Γιόσι Μπέϊλιν, Αρχηγό του κόμματος Μέρετς.  Ο Αραφάτ άφησε άναυδους τους συνοδούς του, όταν ρώτησε «Ποιός είναι ο Μπεϊλιν»;

 

Η κατάσταση αυτή κορυφώθηκε όταν ρώτησε κάποιον το όνομα της κόρης του.  Ο Αμπού Αμάρ (Αραφάτ) άλλαξε», είπε ένας έμπιστος συνεργάτης του Παλαιστίνιου ηγέτη.  «Περίπου δύο μήνες πριν την κατάρρευσή του, ο Ραϊς χρειαζόταν ήδη βοήθεια για να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του».

 

Η ξανθιά αναλαμβάνει τον έλεγχο

 

Η Σούχα Αραφάτ δεν είχε δεί τον σύζηγό της για τέσσερα χρόνια πριν τον θάνατό του. Ζούσε σε ένα πολυτελές διαμέρισμα στο Παρίσι με την κόρη τής, Ζάουα, και εισέπρατε μηναίο επίδομα $50 000 δολλαρίων, το οποίο λάμβανε από το γραφείο του Αραφάτ.  Σύμφωνα με έναν από τους έμπιστους συνεργάτες του Αραφάτ, ο Πρόεδρος της έδινε ό,τι ζητούσε κατά την διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι, φοβούμενος ότι αυτή θα αποκάλυπτε αυστηρά προσωπικά στοιχεία της σχέσης τους.

 

Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου η Σούχα βρισκόταν σε άμεση επικοινωνία με τον Χούρι, τον Διευθυντή του Γραφείου, καθώς και με τον οικονομικό σύμβουλο, τον Μοχάμεντ Ρασίντ.  Στο Παρίσι πάντοτε συνοδευόταν από σωματοφύλακες όπου και άν πήγαινε.  Συχνά ο κόσμος την έβλεπε να συνοδεύει τον Χριστιανό Λιβανέζο επιχειρηματία, Πιέρ Ριζίκ, ο οποίος διατηρούσε ένα δίκτυο σχέσεων με οικονομικά συμφέροντα που σχετίζονταν με την Παλαιστινιακή Αρχή και την ΟΑΠ.  Η φύση της σχέσης της Σούχας Αραφάτ με τον Ριζίκ δεν είναι σαφής, παρά τις φήμες ότι ήταν εραστής της.

 

«Ενα άτομο που ήταν παρόν στην συνάντηση θυμάται ότι: «Οταν η Σουχα μπήκε στο μικρό δωμάτιο του Ραϊς, με το μοναδικό κρεβάτι, αυτός την αναγνώρισε αμέσως και την αποκάλεσε «καρδιά μου» και «αγάπη μου».  Η Σούχα τον φίλησε στο μάγουλο και αυτός της ανταπέδωσε το φιλί. Από εκείνη την στιγμή και μετά τη Σούχα ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της κατάστασης.  Αφού πληροφορήθηκε για την κατάσταση της υγείας του, έπεισε τον Ραϊς ότι έπρεπε να κάνει θεραπεία στο εξωτερικό.  Η Σούχα έλυσε το δίλημμα σχετικά με τον προορισμό του ταξιδιού, ανακοινώντας ότι αυτή και ο σύζηγός της αποφάσισαν ότι η θεραπεία θα γίνει σε νοσοκομείο του Παρισιού, την πόλη στην οποία ζούσε η ίδια».

 

Αρχισαν οι επείγουσες διαβουλεύσεις με την Γαλλία και το Ισραήλ, από το οποίο ζητήθηκε να επιτρέψει στον Αραφάτ να πάει στο εξωτερικό και να επιστρέψει. Ο Αμπού Αλά επικοινώνησε με τον Γενικό Πρόξενο των ΗΠΑ προκειμένου να ζητήσει από τις ΗΠΑ να εγγυηθούν ότι «οι Ισραηλινοί δεν θα παρέμβουν».  Τελικά, μίλησε απευθείας με τον Πρωθυπουργό Αριέλ Σαρόν, ο οποίος συμφώνησε ότι θα επιτρέψει στον Αραφάτ να υποβληθεί σε εξετάσεις σε νοσοκομείο της Ραμάλλας.   Δεν ήταν σαφές για τους Παλαιστινίους εάν αυτή η άδεια αφορούσε και το ενδεχόμενο να πάει στο εξωτερικό.  Ο βουλευτής, Αχμεντ Τίμπι μίλησε με τον Σύμβουλο του Σαρόν, Ντόβ Βάϊσγκλας, ο οποίος τον διαβεβαίωσε επίσημα ότι θα επιτραπεί στον Αραφάτ να πάει στην Γαλλία και από εκεί να επιστρέψει στην Ραμάλλα.   Ο Σαρόν πρότεινε ακόμα και να σταλεί και μία ομάδα Ισραηλινών ιατρών για να βοηθήσουν στις εξετάσεις.

 

Αφού δόθηκαν όλες οι άδειες, ο Αμπου Μάζεν, ο Αμπού Αλά, και ο Γιάσερ Αμπεντ Ράμπο μπήκαν στο δωμάτιο του Αραφάτ. «Πρέπει να υποβληθείς σε θεραπεία στο εξωτερικό για να μπορέσουν να σε βοηθήσουν», του είπε ο Αμπου Μάζεν.   Σύμφωνα με κάποιον που ήταν παρών, «ο Αραφάτ κατόρθωσε να ανασηκωθεί και να φάει λίγο.  Είχε καλή διάθεση και χάρηκε όταν του είπαμε ποιός είχε τηλεφωνήσει και ποιοί είχαν ζητήσει να μάθουν για την υγεία του.»

 

Οι επόμενοι που μπήκαν στο δωμάτιο ήταν ο Μοχάμεντ Νταχλάν και ο Ρασίντ.  «Είσαι άρρωστος και πρέπει να κάνεις το ταξίδι.  Μην ανησυχείς για το θέμα της επιστροφής», είπε ο Νταχλάν στον Αραφάτ.  Ο Αραφάτ απάντησε, «Εντάξει, θα πάω, αλλά εσύ και ο Ρασίντ θα έρθετε μαζί μου.  Θα μείνουμε εκεί δύο μέρες και θα γυρίσουμε.  Ενας από τους παρευρισκόμενους ρώτησε ειρωνικά τονΑραφάτ εάν ήθελε τον Νταχλάν μαζί του, διότι μπορεί να του δημιουργούσε προβλήματα στην πατρίδα εάν έμενε εκεί, ενώ ο ίδιος έλλειπε.  Ο Αραφάτ γέλασε και είπε ότι «αγαπάει τον Αμπού Φάντι (Νταχλάν).

 

Στην διπλανή αίθουσα συνεδριάσεων, άρχισε μία έντονη συζήτηση για το ποιός θα αναλάμβανε τις ευθύνες του Αραφάτ, ενώ αυτός απουσίαζε.   Δέκα υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Παλαιστινιακής Αρχής και της ΟΑΠ αποφάσισαν ότι ο Αμπου Μάζεν, ο Γενικός Γραμματέας της ΟΑΠ, θα γινόταν επίσης και ο εν ενεργεία Πρόεδρος της οργάνωσης.  Ο Αμπού Αλά θα συνέχιζε να είναι Πρωθυπουργός και θα αναλάμβανε τις αρμοδιότητες σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας τις οποίες δικαιούτο σύμφωνα με τον Νόμο, αλλά τις οποίες του είχε αφαιρέσει ο Αραφάτ.  Στο τέλος της συζήτησης εξεδώθη ένα ανακοινωθέν στον Τύπο που έλεγε ότι η Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΑΠ εύχεται υγεία και ταχεία ανάρρωση στον Αμπού Αμάρ και ότι ο Αραφάτ θα πήγαινε στο εξωτερικό για ιατρική περίθαλψη.  Δημοσιεύθηκαν και τα ονόματα εκείνων που θα αναλάμβαναν τις αρμοδιότητές του.

 

Στην μέση μίας μεταγενέστερης συνάντησης, που έγινε με την συμμετοχή της διευρημένης Παλαιστινιακής ηγεσίας, η Σούχα Αραφάτ μπήκε στον αίθουσα, παρόλο που πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί συμμετείχε σε μία συνάντηση της ηγεσίας.  Πήρε τον έλεγχο της συνάντησης και ανακοίνωσε ότι θα έφευγε με τον άνδρα της για το Παρίσι το πρωί.   Μία υψηλόβαθμη προσωπικότητα της Φάταχ πρότεινε να κάνει τις επαφές με τους Γάλλους ο Αμπού Αλά, αλλά η Σούχα Αραφάτ το απέρριψε αυτό αμέσως, σχεδόν φωνάζοντας.

 

«Είμαι η γυναίκα του.  Εγώ έχω την ευθύνη γι’ αυτόν», είπε.  «Εχω συντονίσει τα πάντα με τους Γάλλους και δεν χρειάζεται καμία άλλη παρέμβαση.» Λίγο αργότερα η Ρεϊμόντα Ταουίλ, η μητέρα της Σούχα, μπήκε και αυτή στην αίθουσα. «Ολοι γνώριζαν ότι δεν ειχαν ειδωθεί για μεγάλο διάστημα», είπε ένα μέλος της ηγεσίας. «Περιμέναμε μία δραματική επανένωση, αλλά έκπληκτοι είδαμε ότι η Σούχα δεν σηκώθηκε καν για να χαιρετίσει την μητέρα της.  Η Ρεϊμόντα έσκυψε την αγκάλιασε και την φίλησε.  «Αγαπητή μου Σούχα», είπε.  Αλλά η κόρη της, της προσέφερε μόνο ένα φιλί και ένα κρύο «Γειά σου.» «Αχλάν για μαμά.» 

 

Μην φοβόσαστε, θα γυρίσω

 

Ο Αραφάτ κοιμήθηκε σχεδόν καθ’όλη την διάρκεια της τελευταίας νύχτας του στην Ραμάλλα.  Την Παρασκευή στις 3 τα μεσάνυχτα, ο Γραμματέας της Παλαιστινιακής Αρχής, Ταέμπ Αμπέντ Αλ Ραχίμ, και ο Τζιμπρίλ Ρατζούμπ μπήκαν στο δωμάτιό του.  Ο Αραφάτ καθόταν στην άκρη του κρεβατιού.   Κρατούσε τα χέρια του γραμματέα του και τα φιλούσε και μετά γύρισε στους άλλους παρευρισκόμενους και τους είπε κάτι που μερικοί θεώρησαν ως την τελευταία επιθυμία του.  «Πρέπει να φροντίσετε η κόρη μου η Ζαούα να παντρευτεί έναν έντιμο άνδρα.»  Αυτή ήταν η μόνη διαθήκη του Αραφάτ.  Δεν ανέφερε τίποτα για τον διάδοχό του ή για τον εν ενεργεία Πρόεδρο.

 

Νωρίς το πρωί δύο ιορδανικά ελικόπτερα Super Frelon προσγειώθηκαν στην κεντρική αυλή της Μουκάτα.  Το ένα έφερε προηγμένο ιατρικό εξοπλισμό.  ‘Επειτα από αίτημα του Αραφάτ ο Νταχλάν, ο Ρασίντ, ο Ναμπίλ Αμπού Ρουντέϊνα, ο Χούρι, η Σούχα, ένας από τους Ιορδανούς ιατρούς και μία ομάδα από σωματοφύλακες, συνόδεψαν τον Αραφάτ στο ταξίδι του στο Παρίσι.   Ο Ρασίντ κρατούσε μία βαλίτσα με $500 000 δολάρια σε μετρητά για να καλυφθούν οι ανάγκες τις συνοδείας στο Παρίσι.

 

«Ο Ραϊς μου είπε να πάω στην κεντρική αυλή για να υποδεχθώ τους πιλότους, « είπε ένας από τους έμπιστους συνεργάτες του.  «Το έκανα και όταν γύρισα του είπα να πάμε στο ελικόπτερο.  Ο Αραφάτ τα είχε χαμένα και ρώτησε «Ποιό ελικόπτερο»; Του εξήγησα ότι πρόκειται για τα ελικόπτερα που θα μας μετέφεραν στο Αμμάν και ότι από εκεί θα μεταβαίναμε σε νοσοκομείο στο Παρίσι.  Ο Ραϊς απάντησε «Γιατι στο νοσοκομείο και γιατί στο Παρίσι»; Τα είχε τόσο χαμένα που δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε γύρω του».

 

Λίγο αργότερα ο Αραφάτ ξεπρόβαλε από το Μουκάτα, περπατώντας αλλά στηριζόμενος πάνω στους συμβουλούς του και τους σωματοφύλακές του.  Ηταν η πρώτη φορά σε δύο χρόνια που έφευγε από το πολιορκημένο κτίριο.  Καθώς επιβιβαζόταν στο ελικόπτερο, είδε τον Σαέμπ Ερεκάτ, τον επικεφαλής των διαπραγματεύσεων των Παλαιστινίων, να σκουπίζει μερικά δάκρυα από τα μάτια.  Ο Αραφάτ, ο οποίος χαιρετούσε με τα χέρια του σε κάθε κατεύθυνση, γύρισε στον Ερεκάτ και του είπε στο αραβικά, στην αιγυπτιακή διάλεκτο, «Μην ανησυχείς.  Θα επιστρέψω».  Τα ελικόπτερα απογειώθηκαν για το Αμμάν αφήνοντας πίσω τους ένα σύνεφο σκόνης και ανώτερους Παλαιστινίους αξιωματούχους.  Μερικοί έκλαιγαν, και άλλοι όχι τόσο, και σχεδόν κατά την συνθισμένη πρακτική, ο Δρ. Αλ Κούρντι, ο προσωπικός ιατρός εγκαταλείφθηκε και πάλι.

 

Το στρατιωτικό νοσοκομείο του Περσί είναι γνωστό ως ένα από τα καλύτερα κέντρα στην Ευρώπη για την θεραπεία ασθενειών του αίματος.  ‘Ομως επειδή είναι στρατιωτικό νοσοκομείο, η διοίκηση ζήτησε να περιοριστεί στο ελάχιστο ο αριθμός των ατόμων που θα συνόδευαν τον ασθενή, ενώ η παρουσία τους απαιτούσε την έγκριση ενός συγγενούς πρώτου βαθμού, που σε αυτή την περίπτωση ήταν η Σούχα Αραφάτ.  Η διαδικασία συνέφερε την Σούχα.  Εμπόδισε τρείς έμπιστους συνεργάτες του Αραφάτ, τον Νταχλάν, τον Αμπού Ρουντέϊνα, και τον Ρασίντ να έχουν οποιαδήποτε επαφή με τον Πρόεδρο.

 

Οι τρείς αναγκάστηκαν να μείνουν σε ένα μακρινό ξενοδοχείο, το InterContinental. «Αυτή απλώς τους κακομεταχειρίστηκε», είπε ένα μέλος της συνοδείας.  «Αναγκάστηκαν να συμμορφωθούν στις προσταγές μίας γυναίκας που δεν βρισκόταν στο πλευρό του τα τέσσερα πιο δύσκολα χρόνια της ζωής του.»  Οι τρείς άνδρες παρέμειναν στο ξενοδοχείο, πεθαίνοντας από την πλήξη, και μιλούσαν τηλεφωνικώς με δημοσιογράφους προσποιούμενοι ότι ήταν ενημερωμένοι.   Ο Ρασίντ βρισκόταν εκεί σαν κινητό θησαυροφυλάκιο.   ‘Οποιος χρειαζόταν λεφτά για φαγητό ή ρούχα του τα ζητούσε και αυτός έβγαζε χαρτονομίσματα και τα μοίραζε.»

 

Ο ασθενής βρίσκεται σε κώμα

Η ιατρική έκθεση της ομάδας που περιέθαλψε τον Αραφάτ στο νοσοκομείο Περσί είναι ένα από τα πλέον καλοφυλαγμένα έγγραφα της Παλαιστινιακής Αρχής.  ‘Ενα αντίγραφο δόθηκε στην χήρα, την Σούχα Αραφάτ, Μία χούφτα αντίτυπα μοιράστηκαν σε αρκετούς ανώτερους αξιωματούχους της Παλαιστινιακής Αρχής.  Στις εκαντοντάδες σελίδες της οι ιατροί καταγράφουν κάθε εξέταση στην οποία υποβλήθηκε ο Πρόεδρος στην Γαλλία και κάθε υποψία που εξετάστηκε και συνοψίζουν το ιατρικό του ιστορικό.  Τα διάφορα έγγραφα βρίσκονται σε δύο μεγάλα ντοσιέ.   Τα συμπεράσματα που δημοσιεύονται εδώ για πρώτη φορά περιγράφουν την ιστορία των δύο εβδομάδων που πέρασε ο ετοιμοθάνατος Αραφάτ στο Παρίσι, αλλά αποφεύγουν να δώσουν μία εξήγηση για τα αίτια του θανάτου του πέρα από το γεγονός ότι οφείλετο σε μαζική κρανιοεγκεφαλική αιμορραγία, κάτι που οδήγησε τον εγκέφαλό του να βουλιάξει και να πέσει στην βάση του κρανίου του. 

 

«Από την συζήτηση που έγινε μεταξύ μεγάλου αριθμού εμπειρογνωμόνων με διάφορες ειδικότητες και από τα αποτέλεσματα όλων τον εξετάσεων που διενεργήθηκαν, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί μία αίτια που να εξηγεί τον συνδυασμό συμπτωμάτων που προκάλεσαν τον θάνατο του ασθενούς (Αραφάτ),» έγραψε ο Καθηγητής Μπ. Πάτς στην έκθεση της ενταντικής μονάδας του νοσοκομείου.

 

Τις πρώτες τρείς ημέρες της νοσηλείας του Αραφάτ η συνοδεία του ήταν ακόμα αισιόδοξη.  Ο Ραϊς έδειχνε σημεία ανάρρωσης.  Οι πόνοι στο στομάχι περιορίστηκαν, δεν υπήρχαν ενδείξεις για την ύπαρξη όγκων, η δυσλειτουργία στην θρόμβωση του αίματος σταθεροποιήθηκε και ο Αραφάτ άρχισε και πάλι να τρώει (τις πρώτες δύο μέρες έπαιρνε την τροφή του ενδοφλέβια).

 

«Υπήρχε και μία βελτίωση στην κατάσταση της σύγχυσης και της αναστάτωσης.   Ο ασθενής συμμετείχε σε ελάχιστες δραστηριότητες, περπατούσε δηλαδή στο δωμάτιο του και επικοινωνούσε με τους ανθρώπους γύρω του», λέει η ιατρική έκθεση.  Επιδεινώθηκε σοβαρά η κατάστασή του την πέμπτη μέρα της νοσηλείας του.   Η παραγωγή των αιμοπεταλίων του μειώθηκε και πάλι ραγδαία.

 

«Ο ασθενής ένιωσε πάλι γλαρωμένος, κουρασμένος και βρισκόταν σε σύγχυση.   Την επόμενη μέρα διαγνώστηκε μία περαιτέρω επιδείνωση και δεν επικοινωνούσε με το περιβάλλον του.  Μία νευρολογική εξέτασε αποκάλυψε ότι ο Αραφάτ είχε πέσει σε κώμα και αντιδρούσε μόνο σε σωματικά ερεθίσματα όπως τα τρυπήματα με βελόνες.  Το αριστερό μέρος του σώματός του υπέστη παράλυση και μία εξέταση της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου έδειξε μία σημαντική μείωση.»

 

Οι ιατροί στην αιματολογική μονάδα, όπου νοσηλεύθηκε ο Αραφάτ πρίν μεταφερθεί στην εντατική μονάδα, έγραψαν ότι: «Ο εβδομηναπεντάχρονος ασθενής έπεσε σε κώμα λόγω μόλυνσης, προβλημάτων στην θρόμβωση του αίματος ή και τα δύο.  Νοσηλεύτηκε λόγω μίας γαστροεντερολογικής πάθησης που μοιάζει με φλεγμονή του παχέος εντέρου σε συνδυασμό με προβλήματα στην θρόμβωση του αίματος, χωρίς όμως να έχει προσδιοριστεί κάποια μόλυνση (που προκαλεί την θρόμβωση) κατά την διάρκεια της μεταφοράς του στην ενταντική μονάδα.  Βρέθηκαν δείγματα αιμοφαγοκύτωσης (μία κατάσταση, που εμφανίζεται καμιά φορά σε ασθενείς με έϊντς όπου τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος σκοτώνουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η απώλεια των αισθήσεών του, που προήλθε από αίτια στον εγκέφαλο, τον οδήγησε σε κώμα που επέβαλε την μεταφόρα του ασθενούς στην ενταντική μονάδα την έκτη μέρα της νοσηλείας του.

 

Στην ενταντική μονάδα χορηγήθηκαν στον Αραφάτ ενέσεις με μεγάλες δόσεις φαρμάκων.  Η ιατρική ομάδα αποφάσισε να τον διατηρήσει σε κωματώδη κατάσταση ώστε ο οργανισμός του να μπορέσει να ανταπεξέλθει στην κόπωση που αντιμετώπιζε.   Ομως τίποτα δεν βοηθούσε. Στους έμπιστους συνεργάτες του Αραφάτ είπαν ότι βρισκόταν σε μία «αναστρέψιμη κωματώδη κατάσταση».   Καθώς περνούσαν οι ώρες ο Αραφάτ έπεφτε όλο και περισσότερο σε κώμα.  Αυτή την φορά ή κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη.

 

Παρόλο που είχε απομονωθεί από το νοσοκομείο, ο Μοχάμεντ Νταχλάν συνέχιζε να λαμβάνει πληροφορίες από τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες για την κατάσταση της υγείας του Προέδρου.   Στις 3 Νοεμβρίου ένας αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει ότι ο Αραφάτ βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση και ότι «είναι θέμα ωρών».   Ο Νταχλάν αποφάσισε να δράσει.  Πήγε στο νοσοκομείο και συναντήθηκε με την Σούχα, αλλά και πάλι αυτή αρνήθηκε να του επιτρέψει να δεί τον ηγέτη και απέρριψε την πρότασή του να κληθούν στο Παρίσι ο Αμπού Αλά και ο Αμπού Μάζεν.

 

Ο Νταχλάν έφυγε για την Ραμάλλα, για να ενημερώσει τον Αμπου Μάζεν, τον διορισμένο διάδοχο,  Εν τω μεταξύ ο Γάλλος Πρόεδρος, Ζάκ Σιράκ έφτασε στο νοσοκομείο και είδε τον Αραφάτ μέσα από το τζάμι της εντατικής μονάδας.  Ο Σιράκ, ο οποίος είχε ακούσει για την οργή που είχε προκαλέσει η άρνηση της Σούχας να επιτρέψει σε ηγέτες της Παλαιστινιακής Αρχής να δούν τον Αραφάτ πριν τον θάνατό του, της ζήτησε να συμφωνήσει σε μία επίσκεψη.

 

«Είναι συζηγός σας, είναι αλήθεια, αλλά είναι και δημόσιο πρόσωπο», της είπε.  Πολύ εκνευρισμένη η Σούχα δεν δίστασε να επιτεθεί στον οικοδεσπότη της, «Εαν επιτρέψετε σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους να τον επισκεφθούν θα σας κάνω μήνυση στα δικαστήρια. Μην παρεμβαίνετε».

 

Στην Ραμάλλα ο Νταχλάν συναντήθηκε μόνος του με τον Αμπου Μάζεν.  Εισηγήθηκε στον Μάζεν να φύγει αμέσως για το Παρίσι, παρά την αντίθεση της Σούχας.  Ο Αμπου Μάζεν και ο Αμπού Αλά δίστασαν.  Φοβόντουσαν ότι εάν έφταναν στο νοσοκομείο στο Παρίσι και τους έδιωχναν, η είδηση θα έβρισκε το δρόμο της στα ΜΜΕ και ίσως ακόμα να κατηγορούντο ότι προσπαθούσαν να καθαιρέσουν τον Αραφάτ.   Ο Νταχλάν μίλησε πάλι με την Σούχα, αυτή την φορά από την οικία του Αμπου Μάζεν παρουσία υφηλόβαθμων αξιωματούχων της Παλαιστινιακής Αρχής: «Σας σεβόμαστε και θα σας βοηθήσουμε» της υποσχέθηκε.  Αλλά η Σούχα ήταν αμείληκτη.  «Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να τον δεί», είπε.

 

 

Τελικά, ο Γραμματέας της Παλαιστινιακής Αρχής, Ταέμπ Αμπέντ α Ραχίμ, προειδοποίησε τους ηγέτες ότι «η Παλαιστινιακή Αρχή μπορεί να πέσει εάν δεν φύγει αμέσως μία αντιπροσωπεία για το Πάρισι».  Αυτοί που συμμετείχαν στην συνάντηση συμφώνησαν και λίγο αργότερα ό Αμπού Αλά, ο Αμπου Μάζεν, και ο Ρούχι Φατούχ, Πρόεδρος του Παλαιστινιακού Κοινοβουλίου, έφυγαν για την Γαλλία.

 

΄Οταν έμαθε ότι βρισκόταν καθ’οδόν η υψηλόβαθμη παλαιστινιακή αντιπροσωπεία, η Σούχα τρελλάθηκε.  Οι δικηγόροι της έστειλαν επιστολή στην δίοικηση του νοσοκομείου απειλώντας με μηνύσεις έαν επέτρεπε στους Παλαιστινίους να δούν τον σύζηγό της.  Στις 7 Νοεμβρίου για άγνωστους λόγους η Σούχα απέρριψε μία σαφή εισήγηση της ιατρικής ομάδας να υποβάλλει τον Αράφατ σε βιοψία του ύπατος για να αποκλείσει την πιθανότητα ενός σπανίου λεμφώματος (μίας κακοήθους ασθένειας του λεμφατικού συστήματος).

 

Ταυτόχρονα ζήτησε από τον Γουαλίντ αλ Ομάρι, τον ανταποκριτή της «Αλ Τζαζίρα» στο Ισραήλ και τις παλαιστινιακές περιοχές, να κάνει μία ειδική ανακοίνωση σε ζωντανή μετάδοση.   Ο Αλ Ομάρι όπως και εκατομμύρια τηλεθεατών έμειναν άφωνοι ακούγοντας αυτά που η Σούχα Αραφάτ είπε διαβάζοντας από τηλεφώνου μία ανακοίνωση που είχε προετοιμάσει.   «Αυτή είναι μία έκκληση στον παλαιστινιακό λαό.  Μία ομάδα σκευωρών και συνομωτών προσπαθεί να θάψει τον Αμπού Αμάρ ζωντανό.  Αλλά η υγεία του βρίσκεται σε καλή κατάσταση και θα επιστρέψει.  Δεν θα το επιτρέψω αυτό».

 

Η δραματική δήλωση λειτούργησε σαν μπούμερανγκ.  Τα ΜΜΕ μίλησαν με Παλαιστίνιους πολίτες, οι οποίοι καταφέρθηκαν εναντίον της Σούχας.  Οι Παλαιστίνιοι ηγέτες, οι οποίοι μέχρι τότε είχαν φτάσει στο Παρίσι, πήραν θάρρος από τα μηνύματα που λάμβαναν από τις παλαιστινιακές περιοχές.  Ο Πρόεδρος της Τυνησίας μίλησε με την Σούχα και την προειδοποίησε ότι «είχε ξεπεράσει κάθε όριο».

 

Η κριτική είχε κάποιο αποτέλεσμα.   Οταν η παλαιστινιακή αντιπροσωπεία έφτασε στο νοσοκομείο (αφού συναντήθηκε πρώτα με τον Πρόεδρο Σιράκ), η Σούχα έπεσε επάνω στα μέλη της κλαίγοντας, αγκαλιάζοντάς τα και φιλώντας τα ζητώντας συγγνώμη γι΄ αυτό που είχε κάνει.  Την ίδια στιγμή υπήρξε συμφωνία ότι θα επιτρεπόνταν μόνο στον Αμπού Αλά να δεί τον Αραφάτ.

 

«Ο Αμπού Αλά κατέρρευσε την στιγμή που μπήκε στο δωμάτιο και είδε τον Ραϊς», είπε ένας από τους παρευρισκόμενος που είδε την εικόνα μέσα από το τζάμι του δωματίου. «Ολο το σώμα του Ραϊς ήταν συνδεδεμένο με σωλήνες, είχε χάσει πολύ βάρος και δεν είχε τις αισθήσεις του.  Η ιατρική ομάδα έπρεπε να βοηθήσει τον Αμπού Αλά να σηκωθεί.»

 

Η αντιπροσωπεία ενημερώθηκε επίσημα από την ιατρική ομάδα για την κατάσταση της υγείας του Αραφάτ (με απόφαση των γαλλικών αρχών και παρά την αντίθεση της Σούχας).  «Ο επικεφαλής της ομάδας των ιατρών στο Περσί και ο διευθυντής του νοσοκομείου μας εξήγησαν ότι όλες οι λειτουργίες του σώματός του είχαν σταματήσει», αναφέρει ο Νάσερ Αλ Κίντουα, ο ανηψιός του Αραφάτ, ο οποίος τότε ήταν ο Πρέσβης της ΟΑΠ στα Ηνωμένα Εθνη.

 

«Είπαν ότι αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλές αιτίες -καρκίνο, σοβαρή μόλυνση ή δηλητηρίαση.  ΄Ομως οι ιατροί είπαν ότι ήταν σίγουροι ότι ο Αραφάτ δεν έπασχε από καρκίνο και ότι δεν βρήκαν καμία σοβαρή μόλυνση.   Είπαν επίσης ότι δεν βρήκαν κανένα ίχνος γνωστού δηλητηρίου».   Καθώς η παλαιστινιακή αντιπροσωπεία άρχισε την επιστροφή της στην Ραμάλλα, ήταν σαφές ότι έπρεπε να προετοιμάστουν γρήγορα για την κηδεία του Αραφάτ και την διαδοχή στην εξουσία.   ‘Επειτα από αίτημα της οικογένειας, ο Πρόεδρος των Δικαστηριών των Σαρία (θρησκευτικών δικαστηριών) στις Παλαιστινιακές περιοχές, Σεϊχης Μπαγιούντ αλ Ταμίμι, ταξίδεψε στο Παρίσι για να βρεθεί με τον Αραφάτ στις τελευταίες του ώρες.

 

Το μόνο που έμενε να γίνει ήταν η επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του Αραφάτ, αλλά συνεχώς αναβαλόταν.   Είχαν περάσει έξι μέρες από τότε που ο Αραφάτ έπεσε σε κώμα, αλλά από το νοσοκομείο, ο Σεϊχης Αλ Ταμίμι δήλωνε ότι ο Αμπού Αμάρ, ο οποίος ήταν συνδεδεμένος με αναπνευστήρες, ήταν ακόμα ζωντανός.  Απαγορεύεται ρητά από τον ισλαμικό θρησκευτικό νόμο να αποσυνδεθεί κάποιος από αναπνευστήρα εφόσον θεωρείται ακόμα ζωντανός. 

 

Την Τρίτη, 9 Νοεμβρίου στις 4 τα μεσάνυχτα. ο Αραφάτ άνοιξε τα μάτια του για τελευταία φορά. Ανταποκρινόταν στο άγγιγμα και την ομιλία.  ‘Επειτα από μία ώρα δεν υπήρχε πλέον καμία αντίδραση.    Μία αξονική τομογραφία του εγκεφάλου του έδειξε μαζική αιμορραγία, «σαν ένα τσουνάμι» σε διάφορα μέρη του εγκεφάλου.   Η πιθανότητα να χειρουργηθεί αποκλείστηκε αμέσως λόγω της γενικής του κατάστασης.

 

«Στο υποσυνείδητό μας, όλοι γνωρίζαμε ότι είχε τελειώσει, αλλά πάντοτε ελπίζαμε», είπε ο Κίντουα.

 

Στις 3:30 τα μεσάνυχτα της 11ής Νοεμβρίου ο Αραφάτ πέθανε στο νοσοκομείο του Παρισιού, περίπου δύο εβδομάδες αφότου είχε φύγει από το Μουκάτα, όπου θα γινόταν και η ταφή του.

 

Μετά από σοβαρές αλλά σεμνές επιμνημόσυνες τελετές στο Παρίσι και το Κάϊρο, η σωρός του Αραφάτ μεταφέρθηκε πίσω στις Προεδρικές εγκαταστάσεις στην Ραμάλλα.  Καθώς δύο ελικόπτερα Super Frelon, αιγυπτιακά αυτή την φορά, προσγειώνονταν,  τα περιστοίχησε ένα τεράστιο πλήθος.   Χιλίαδες Παλαιστίνιοι έπεσαν πάνω στο ελίκοπτερο που περιείχε την σωρό του «Πατέρα».

 

Οι οργανωτές απηύθηναν έκκληση στα δεκάδες χιλιάδες άτομα στην κηδεία να επιτρέψουν την μεταφορά του φερέτρου του Αραφάτ στον χώρο ταφής, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.   Δεξάδες μέλη των δυνάμεων ασφαλείας πυροβόλησαν στον αέρα σε μία προσπάθεια να διαλύσουν το πλήθος, αλλά ανάμεσα τους υπήρχαν και τιμητικοί πυροβολισμοί από τους ένοπλους στρατευμένους των Ταξιαρχιών των Μαρτύρων του Αλ Ακσά. Μόνο μετά από μερικές ώρες, μέσα στην μεγάλη σύγχυση, οι οργανωτές της κηδείας μπόρεσαν να θάψουν τον Αραφάτ, και μόνο μία χούφτα ατόμων παρατήρησαν την ταφή.  Η χήρα, η Σούχα Αραφάτ, προτίμησε να μην έρθει στην τελετή στην Ραμάλλα, αφού της είχαν πεί ότι δεν θα τύχαινε θερμής υποδοχής.

 

Δηλητήριο, έϊντς ή μόλυνση;

Ο Γιασέρ Αραφάτ πέθανε σε προχωρημένη ηλικία αφού είχε ζήσει για αρκετά χρόνια σε ένα στενό δωμάτιο, χωρίς εξαερισμό.  Βρισκόταν κάτω από τρομερή ψυχολογική πίεση ώς ήγετης της Παλαιστινιακής Αρχής και της ΟΑΠ και τα τελευταία χρόνια, συχνά κινδύνευε η ζωή του, κάτω από την κατά διαστήματα πολιορκία που του είχε επιβάλλει το Ισραήλ.  Παρά ταύτα, όλοι οι υψηλόβαθμοί Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι με τους οποίους μιλήσαμε, υποπτεύονται ότι ο Ραϊς δεν πέθανε από φυσικά αίτια, αλλά ότι δηλητηριάστηκε.  «Το Ισραήλ ήθελέ να δολοφονήσει τον Αμπού Αμάρ στο παρελθόν και είχε ήδη δηλητηριάσει τον Χαλέντ Μισάλ.  Γιατί να μην ξαναπροσπαθήσει»; λένε.

 

Η επίσημη γαλλική ιατρική έκθεση αποκλείει σχεδόν τελείως το ενδεχόμενο της δηλητηρίασης.  Μία ξεχωριστή τοξικολογική έκθεση η οποία επισυνάπτεται στην ιατρική έκθεση δείχνει ότι όλες τοξικολογικές εξετάσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε τρία τοξικολογικά εργαστήρια ήταν αρνητικές.   Η έκθεση αναφέρεται σε μία σειρά από γνωστά δηλητήρια (παρασεταμόλη, κάνναβη, κοκαϊνη, αμφεταμίνες, μεθαδόνη) για τα οποία έγιναν εξετάσεις στο αίμα το Αραφάτ στα τοξικολογικά εργαστήρια στην Γαλλία.   Βεβαίως δεν είχαν κανέναν τρόπο να ανιχνεύσουν δηλητήρια τα οποία δεν γνώριζαν.  Ολες οι τοξικολογικές εξετάσεις που παρουσιάζονται στην ξεχωριστή έκθεση εμφανίζονται κάτω από ένα ψευδόνυμο, εκείνο του «Ετιέν Λουβέτ» γεννηθέντος το 1932.  Παρά ταύτα, η έκθεση δεν αναφέρεται με βεβαιότητα στην αιτία της ασθένειας του Αραφάτ».

 

«Οι τοξικολογικές εξετάσεις που διεξήχθησαν και οι συζητήσεις ανάμεσα σε διάφορους ειδικούς, δεν επιβεβαιώνουν ότι η δηλητηρίαση αποτελεί εξήγηση για την κατάσταση του ασθενούς», αναφέρει η συνοπτική έκθεση της ενταντικής μονάδας στο σημείο που αναφέρεται στις τοξικολογικές εξετάσεις.   Παρεπιπτόντως, αρχικά η Γαλλία αρνήθηκε να δώσει την έκθεση στην Παλαιστινιακή Αρχή με το σκεπτικό ότι μόνο τα μέλη της οικογένειας είχαν το δικαίωμα να την λάβουν.  Σε μία συμβιβαστική λύση, αποφασίστηκε να δοθεί η έκθεση στον Νάσερ Αλ Κίντουα, τον ανηψιό.  Ο Αλ Κίντουα έδωσε την έκθεση στον Πρωθυπουργό, Αμπού Αλά και τον Παλαιστίνιο Υπουργό Υγείας.

 

Η έκθεση και η αναπαράσταση των τελευταίων ημερών του Αραφάτ δημιουργούν αρκετά ερωτηματικά.  Τα δείγματα αίματος που πάρθηκαν από βιοψίες που έγιναν στο Μουκάτα από την ιατρική ομάδα της Τυνησίας εστάλησαν στην Πρεσβεία της ΟΑΠ στην Ιορδανία.   Από το Αμμάν έπρεπε να μεταφερθούν στην Τυνησία και το Παρίσι, άλλα χάθηκαν τα ίχνη τους.  Επιπλέον, η έκθεση παραλείπει να αναφερθεί στις πανάδες στο πρόσωπο του Αραφάτ.  Είναι εξίσου δύσκολο να εξηγηθεί η άρνηση της Σούχας να επιτρέψει να υποβληθεί ο σύζηγός της σε βιοψία ήπατος.  Ισραηλινοί ιατροί που έχουν δεί την έκθεση λένε ότι η δική τους εντύπωση είναι ότι το έγγραφο παραείναι αναλυτικό, σαν να έχει «τροποποιηθεί» με κάποιον τρόπο, δηλαδή σαν να το έχουν επεξεργαστεί σύμφωνα με τις πιθανές επιπτώσεις που θα προκέκυπταν από την δημοσίευσή του.  

 

‘Ομως το πιο παράξενο απ’ όλα είναι το γεγονός ότι η έκθεση, που αποτελείται από εκατοντάδες σελίδες και αναφέρεται σε κάθε φάρμακο, εξέταση και πιθανή ασθένεια που μπορεί να συνδέεται με τον θάνατο του Αραφάτ, δεν ανέφερει ούτε σαν υπόνοια στην πιθανότητα να είχε προσβληθεί από έϊντς ο Αραφάτ ή ότι του έγιναν εξετάσεις για να αποκλειστεί αυτό το ενδεχόμενο.  ‘Ενας ανώτερος ισραηλινός ιατρός ισχυρίζεται ότι ο Αραφάτ προσεβλήθη από τον ιό του έϊντς λίγο πριν τον θάνατό του.  Ο ιατρός άκουσε από έναν στενό του φίλο – έναν Γάλλο ιατρό ο οποίος ήταν μέλος της ομάδας νοσηλείας του Αραφάτ στις τελευταίες του ημέρες, ότι ο Ραϊς είχε έϊντς.   Ισραηλινές πηγές των αρχών ασφαλείας επιβεβαιώνουν ότι η είδηση περί έϊντς έφτασε και σε αυτούς αλλά αποφεύγουν να δηλώσουν εάν έχει κάποια βάση.

 

Υπάρχουν και ορισμένα άτομα στην παλαιστινιακή πλευρά που γνωρίζουν και επιβεβαιώνουν την θεωρία του έϊντς, αλλά πιστεύουν ότι συνδέεται με κάποια δηλητηρίαση.    «Γνωρίζω ότι οι ιατροί στο Παρίσι βρήκαν τον ιό του έϊντς στο αίμα του Αραφάτ», λέει ο Δρ. Αλ Κούρντι, «αλλά το υλικό εισήχθη στον οργανισμό του για να αποκρύψει την δηλητηρίαση», λέει ο Αλ Κούρντι, ο οποίος απομονώθηκε από τον ασθενή του τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του Αραφάτ.  Δεν αποκαλύπτει πως έλαβε αυτές τις πληροφορίες.

 

Ο Καθηγητής Γκίλ Λουγκάσι, ένας αιματολόγος που διάβασε την γαλλική ιατρική έκθεση, λέει ότι τα συμπτώματα που περιγράφονται στο πόρισμα θα μπορούσαν να είναι χαρακτηριστικά συμπτώματα του έϊντς.  «Μία μόλυνση που αρχίζει στο πεπτικό σύστημα και επιδεινώνεται ραγδαία οδηγώντας σε μία κατάρρευση του συστήματος της θρόμβωσης του αίματος είναι χαρακτηριστικό του έϊντς.  Αυτό που είναι απλώς αδιανόητο και φαίνεται πολύ παράξενο είναι ότι η πιθανότητα του έϊντς αγνοήθηκε εντελώς. Η εκθέση αναφέρει εξετάσεις για δεκάδες ασθένειες ή βακτηρίδια, αλλά δεν υπάρχει καμμία αναφορά για εξέταση του έϊντς, ούτε κάν αναφορά ότι συζητήθηκε το θέμα.  «Το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι ότι εάν είχε γίνει εξέταση για το έϊντς και είχε βγεί αρνητική, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα να αναφερθεί αυτό στην έκθεση».

 

Παρά ταύτα, ο Καθηγητής Λουγκάσι δεν σπεύδει να καταλήξει στο συμπεράσμα ότι επρόκειτο για έϊντς.  «Υπάρχει σίγουρα μία πιθανότητα το πεπτικό του σύστημα να μολύνθηκε με βακτηρίδιο στο φαγητό που δεν είχε διατηρηθεί σωστά, όπως είναι το χαλασμένο κρέας, και το βακτηρίδιο να οδήγησε στο πρόβλημα της θρόμβωσης του αίματος.  Είναι πιθανόν ότι με λίγα αντιβιοτικά να εξαφανίστηκε το βακτηρίδιο που προκάλεσε την μόλυνση, εξηγώντας έτσι γιατί δεν βρέθηκε η πηγή της μόλυνσης.  Αλλά επειδή η ταυτοποίηση έγινε αργά, δεν υπήρχε πλέον η δυνατότητα να αντιμετωπιστεί η ασθένεια που την προκάλεσε, δηλαδη η θρομβοκυτοπενία.

 

Με παρόμοιο τρόπο, ένας υψηλόβαθμος ιατρός και ειδικός του έϊντς σε μεγάλο νοσοκομείο του Ισραήλ λέει ότι το γεγονός ότι η έκθεση αγνοεί τελείως την πιθανότητα του έϊντς δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά, όπως το γεγονός ότι δεν αναφέρεται κάνένας ειδικός σε θέματα λοιμώδων ασθενειών (και οποιοςδήποτε ειδικός του έϊντς) στον εκτενή κατάλογο των ιατρών που περιέθαλψαν τον Αραφάτ.

 

Παρά ταύτα, λέει ότι οι πιθανότητες να είχε προσβληθεί ο Αραφάτ από το έϊντς δεν είναι μεγάλες.  Ενας ειδικός του έϊντς που διάβασε την ιατρική έκθεση, λέει ότι είναι μάλλον απίθανο να προκλήθηκε από το έϊντς μία ασθένεια που διήρκησε δύο εβδομάδες (μέχρι να μεταφερθεί ο Αραφάτ στο νοσοκομείο του Παρισιού) με σοβαρή διάρρεια, εμετούς και ζημιά στο πεπτικό σύστημα, η οποία οδήγησε σε σοβαρό πρόβλημα στην θρόμβωση του αίματος. 

 

Ακόμα και εάν του χορηγήθηκε ένεση με τον ιό του έϊντς σε μεταγενέστερο στάδιο (όπως ισχυρίζεται ο προσωπικός ιατρός του Αραφάτ) είναι μάλλον απίθανο να προκλήθηκε τόσο ραγδαία και μεγάλη ζημιά στο πεπτικό του σύστημα.    Επιπλέον, λίγες ημέρες μετά την εμφάνιση της ασθένειας δεν είχε προκληθεί μεγάλη ζημιά στο ανοσοποιητικό σύστημα του Αραφάτ (ο αριθμός των λεμφοκυττάρων, ένα στοιχείο του ανοσοποιητικού συστήματος, δεν ήταν ιδιαίτερα χαμηλός).

 

Σύμφωνα με υψηλόβαθμο ισραηλινό ιατρό που διάβασε προσεκτικά την έκθεση, τα συμπτώματα που περιγράφει, τα οποία εμφανίστηκαν περίπου τέσσερις ώρες μετά το βραδυνό γεύμα που έφαγε ο Αραφάτ στις 12 Οκτωβρίου 2004, δημιουργούν εύλογες υποψίες ότι πρόκειται για το πιο κρίσιμο γεύμα στην ζωή και τον θάνατο του Αραφάτ.

 

«Είναι μία κλασσική περίπτωση τροφικής δηλητηρίασης, που διδάσκεται στις ιατρικές σχολές» εξηγεί ο ιατρός.   Σύμφωνα με την περιγραφή του ιατρικού πόρισματος, σημειώνει ότι είναι λίγοτερο πιθανόν να πρόκειται για μία κανονική και γνωστή τροφική δηλητηρίαση, που προκαλείται από βακτηρίδιο το οποίο απελευθερώνει τοξίνες.  Μία τέτοια δηλητηρίαση θα είχε διαγνωσθεί στη σειρά των εξετάσεων στις οποίες υπεβλήθη ο Αραφάτ όταν βρισκόταν ακόμα στο Μουκάτα, και θα είχε περιοριστεί με την βοήθεια αντιβιοτικών.

 

Είναι πιθανόν, λέει ο υψηλόβαθμος ιατρός, το φαγητό του Αραφάτ να περιείχε δηλητήριο, που προκάλεσε την εμφάνιση μίας άγνωστης ασθένειας.  Αυτός ο ιατρός αναφέρει ένα πιθανό δηλητήριο που προκαλεί τα ακριβώς ίδια συμπτώματα που εμφάνισε ο Αραφάτ, και για το οποίο δεν έγινε εξέταση από την ιατρική ομάδα στο Παρίσι.  Το δηλητήριο ονομάζεται ρίσιν.   Μπορεί να εισαχθεί στο φαγητό και χρησιμοποίηθηκε σαν βιολογικό όπλο στην επίθεση στο μετρό του Τόκυο.

 

Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι οι ιατροί δεν βρήκαν κανένα ίχνος του δηλητηρίου;

 

«Οι ιατροί στο Παρίσι έψαξαν για τοξίνες άλλα είχαν περάσει περισσότερο από δύο εβδομάδες από το γεύμα, και είναι πιθανόν ότι εαν το δηλητήριο βρισκόταν στο φαγητό απορροφήθηκε γρήγορα από τον οργανισμό, έκανε σοβαρή ζημιά και μετά αφοδεύτηκε από το σώμα- δηλαδή εξαφανίστηκε.  Επιπλέον τα τοξικολογικά εργαστήρια έψαξαν για γνωστά δηλητήρια και δεν θα μπορούσαν να είχαν ψάξει για κάτι που τους ήταν άγνωστο».

 

Παρόλα αυτά, ο ίδιος ιατρός λέει ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί τελείως η λιγότερο πιθανή εκδοχή ενός φυσικού βακτηριδίου στο φαγητό, «εάν υποθέσουμε ότι οι αιματολογικές εξετάσεις που έγιναν στην Ραμάλλα έβγαλαν ανακριβή συμπεράσματα εξαιτίας της καθυστέρησης να σταλούν στην Τυνησία και ότι τα αντιβιοτικά που χορηγήθηκαν έφτασαν πολύ αργά». 

 

Και οι Παλαιστίνιοι προτιμούν την θεωρία της δηλητηρίασης.  «Κάθε ειδικός τον οποίο συμβουλευτήκαμε είπε ότι ακόμα και το πιό απλό δηλητήριο που θα κατασκέυαζε ένας μέτριος επιστήμονας θα ήταν δύσκολο να ανιχνευθεί από έναν λαμπρό επιστήμονα».

 

Ο Αλ Κίντουα προσθέτει, «Δεν μπορώ να πώ σίγουρα ότι το Ισραήλ τον δολοφόνησε, αλλά δεν μπορώ και να αποκλείσω το ενδεχόμενο.  Εξάλλου, ακόμα και οι ίδιοι οι ιατροί δεν το απέκλεισαν.  Είναι η πιό λογική πιθανότητα. Υπάρχουν μεγάλα ερωτηματικά για το τι συνέβη».

 

Ο Τζιμπρίλ Ρατζούμπ συμφωνεί: «Ο θάνατος του Αραφάτ δεν οφείλεται σε φυσικά αίτια και δεν νομίζω ότι το Ισραήλ είναι αθώο.  Ο Αραφάτ δεν πέθανε τυχαία.   Κάποιος τον ήθελε νεκρό και πήρε μέτρα για να προκαλέσει τον θάνατό του».  Ο Μοχάμεντ Νταχλάν πιστεύει ότι ο «Αραφάτ δεν πέθανε από φυσικά αίτια.  Η πιθανότητα ότι δηλητηριάστηκε σίγουρα υπάρχει.  Οποιος ήθελε να τον ξεφορτωθεί θα μπορούσε να το είχε κάνει εύκολα».

 

Οι σύμβουλοι του Αραφάτ αναφέρουν ότι τα μέτρα ασφάλειας γύρω από τον Ραϊς ήταν αξιοθρήνητα. Δεχόταν γλυκά (όπως σοκολάτες και χαλβά) καθώς και φάρμακα από εκαντοντάδες επισκέπτες.   Ο Αραφάτ ήταν ευάλωτος σε τρυπήματα από καρφίτσες που διάφοροι άνθρωποι έβαζαν στα ρούχα του και δεχόταν πρόθυμα δώρα χωρίς κανέναν έλεγχο. Μετά τον θάνατό του η Παλαιστινιακή Προεδρική Φρουρά διεξήγαγε έρευνα προκειμένου να εξετάσει το ενδεχόμενο της δηλητηρίασής του.

 

Μεταξύ αυτών που ανακρίθηκαν ήταν και οι μάγειρες που προετοίμαζαν το φαγητό του Αραφάτ και αξιωματούχοι που είχαν πρόσβαση σε αυτόν.   Η έρευνα απέκλεισε το ενδεχόμενο να είχε δηλητηριαστεί το φαγητό του, γιατί και πολλοί άλλοι έφαγαν από τις μερίδες που είχαν προετοιμαστεί για τον Ραϊς.  ‘Ομως δεν αποκλείστηκε το ενδεχόμενο της δηλητηρίασης από τα γλυκά και φάρμακα που λάμβανε.  Με όλες τις φήμες περί δηλητηρίασης, η Παλαιστινιακή Αρχή αποφάσισε να συγκροτήσει μία ειδική επιτροπή έρευνας για να διερευνήσει τις συνθήκες θανάτου του Αραφάτ, αλλά μέχρι το καλοκαίρι του 2005, δεν είχαν δημοσιευθεί ακόμα τα συμπεράσματά της.

 

Υπάρχουν κάποιοι Παλαιστίνιοι που υποπτεύονται ότι δεν ευθύνονται αναγκαστικά οι Ισραηλινοί για τον θάνατο του Αραφάτ.   «Εγώ αρνήθηκα να συνεργαστώ με την επιτροπή έρευνας», λέει ο προσωπικός ιατρός του Αραφάτ, Δρ. Αλ Κούρντι.   «Για μένα ήταν ξεκάθαρο ότι η επιτροπή έρευνας συγκροτήθηκε σε μία πρόσπαθεια να εμποδίσει η να αναβάλλει την δημοσίευση των συμπερασμάτων.  Η βασική μέθοδος που θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί για να αποκαλυφθεί η αιτία θανάτου είναι η βιοψία.  Αυτό δεν έγινε και οι συνθήκες είναι πολύ ύποπτες.   Συνεχίζω να πιστεύω ότι ο Αραφάτ δηλητηριάστηκε και όλα τα συμπτώματα συνηγορούν σε αυτό.»

 

Πραγματοποιώντας μία «Επιχείρηση Μεσάλ» στον Αραφάτ

Στα χρόνια πριν τον θάνατο του Αραφάτ έγινε έντονη συζήτηση στο Ισραήλ για την πιθανότητα της απαγωγής και απέλασης του Ραϊς.   Σε μεταγενέστερο στάδιο υπήρχαν και σκέψεις για την εξόντωσή του.  Ο ίδιος ο Αριέλ Σαρόν συζήτησε τα επιχειρησιακά σχέδια για την απέλαση του Αραφάτ και ήταν παρών σε ασκήσεις εξομοίωσης αυτών των σχεδίων.

 

Δεν δόθηκε ποτέ έγκριση για τα σχέδια διότι οι διοικητές της Σαγιερέτ Ματκάλ, της υπέρ ελίτ μονάδας των κομάντος που τις επινοήθηκε, αρνήθηκε να υποσχεθεί ότι δεν θα τραυματιζόταν ο Αραφάτ κάτα την διάρκεια της απαγωγής.  Ο Σαρόν είχε επιφυλλάξεις για τις αντιδράσεις στον αραβικό κόσμο εάν σκοτωνόταν ο Αραφάτ.

 

Ο Πρόεδρος ήταν συνέχεια περιστοιχησμένος από σωματοφύλακες και συμβούλους και υπήρχε η ανησυχία ότι δεν θα ήταν δυνατόν να τον αρπάξει κάποιος χωρίς να ανοίξει πυρ εναντίον της πολυπληθούς συνοδείας του.  Οι κυβερνώντες από την πλευρά τους, αρνήθηκαν να πάρουν το ρίσκο να δώσουν εντολή στους στρατιώτες να μην ανταποδώσουν τα πυρά ακόμα και εάν τα δέχονταν.   Και επειδή ο Αραφάτ πάντοτε έφερε δύο περίστροφα, οι αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφόρησης δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο ότι θα προτιμούσε να μείνει στην ιστορία ως ήρωας πεθαίνοντας σε μία ανταλλαγή πυρών με τους εχθρούς του, παρά να ενδώσει σε ένα ισραηλινό σχέδιο για την απέλαση του από την Παλαιστίνη.

 

Υφηλόβαθμες πηγές στις υπηρεσίες ασφάλειας επιβεβαιώνουν ότι όσο μεγάλωνε η απέχθεια του Σαρόν για τον Αραφάτ και όσο παρουσιαζόταν ο Αραφάτ σαν μεγάλο εμπόδιο για την ειρήνη, τόσο πιό σοβαρές έγιναν οι συζητήσεις για την εξόντωσή του.  Είναι πιθανόν το Ισραήλ να ενήργησε μυστικά για να πραγματοποιήσει μία «Επιχείρηση Μεσάλ» στον Αραφάτ, δηλαδή να τον δηλητηριάσει χωρίς να αφήσει ίχνη; Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές η απάντηση είναι αρνητική. Το ρίσκο, σε περίπτωση που γινόταν γνωστή η ευθύνη του Ισραήλ ήταν πολύ υψηλό, και επιπλέον ο Σαρόν είχε δώσει τον λόγο του στον  Πρόεδρο Μπούς να μην σκοτώσει τον Αραφάτ.   Οι πηγές λένε ότι πάρα πολλά άτομα θα έπρεπε να μοιραστούν το μυστικό μίας τέτοιας επιχείρησης.  Αργά η γρήγορα, υπήρχε το ενδεχόμενο να μιλήσει κάποιος και θα αποκαλύπτετο η ανάμειξη του Ισραήλ και ο Σαρόν δεν θα μπορούσε να πάρει τέτοιο μεγάλο ρίσκο.   Απαντώντας στους ισχυρισμούς των Παλαιστινίων περί δηλητηρίασης, το Γραφείο του Πρωθυποργού είπε ότι αυτά είναι «ανοησίες. Το θέμα ερευνήθηκε στο παρελθόν και αποκαλύφθηκε ότι είναι αναληθές».

 

Τα επιχειρήματα υπέρ της δηλητηρίασης

Υψηλόβαθμος ισραηλινός ιατρός: Οι περισσότερες ενδείξεις στην ιατρική έκθεση συνηγορούν ότι ο Αραφάτ δηλητηριάστηκε από το βραδυνό γεύμα που έφαγε στις 12 Οκτωβρίου 2004.

 

·            Στο παρελθόν το Ισραήλ είχε εξετάσει το ενδεχόμενο της εξόντωσης του Αραφάτ.

·            Στο παρελθόν το Ισραήλ χρησιμοποίησε άγνωστο δηλητήριο σε μία προσπάθεια να δολοφονήσει το υψηλόβαθμο στέλεχος της Χαμάς, Χαλέντ Μεσάλ.

·            Η αποτυχία των καλύτερων ιατρών της Γαλλίας να προσδιορίσουν την αίτια της μυστηριώδους ασθένειας του Αραφάτ μπορεί να αποτελεί ένδειξη μίας προηγμένης μεθόδου δηλητηρίασης.

·           Κατά την διάρκεια των πολλών μηνών της πολιορκίας του, ο Αραφάτ δεν φυλασσόταν καλά και λάμβανε φαγητό, γλυκά και φάρμακα από πολλούς επισκέπτες.

 

Τα επιχειρήματα κατά της δηλητηρίασης

Οι Γάλλοι ιατροί υπέβαλαν τον Αραφάτ σε δεκάδες τοξικολογικές εξετάσεις σε μία προσπάθεια να βρούν οποιοδήποτε γνωστό δηλητήριο και δεν βρήκαν κανένα ίχνος δηλητηρήσιασης.

 

·           Η καταστροφή των αιμοπεταλίων του Αραφάτ και τα άλλα συμπτώματα μπορεί να αποτελούν ένδειξη κάποιας ασθένειας ή της κατάρρευσης του ανοσοποιητικού συστήματος.

·           Οι έρευνες που διεξήγαγαν οι παλαιστινιακές υπηρεσίες ασφάλειας δεν αποκάλυψαν τίποτα που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό της δηλητηρίασης από το Ισραήλ.

·            Το Γραφείο του Πρωθυπουργού, διαψεύδει οποιαδήποτε ισραηλινή ανάμειξη στον θάνατο του Αραφάτ.

 

Τα επιχειρήματα υπέρ του έϊντς

Ο προσωπικός ιατρός του Αραφάτ: «Γνωρίζω ότι οι ιατροί στο Παρίσι βρήκαν τον ιό του έϊντς στο αίμα του Αραφάτ (αλλά κατά την δική μου γνώμη δηλητηριάστηκε)».

·           Ενας Ισραηλινός ιατρός άκουσε την ίδια είδηση από έναν Γάλλο ιατρό που συμμετείχε στις προσπάθειες διάσωσης του Αραφάτ.  Πηγές στο Ισραηλινό Υπουργείο Αμυνας γνωρίζουν για την είδηση.

·            Μερικά από τα ευρήματα των εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκε ο Αραφάτ μοιάζουν με συμπτώματα του έϊντς.    Οι πανάδες που εμφανίστηκαν στο πρόσωπο του Αραφάτ μοιάζουν με τα συμπτώματα του Σαρκώματος «Καπόζι», μία σπάνια μορφή καρκίνου του δέρματος, που συνδέεται με το έϊντς.

·             Παρόλο που ο Αραφάτ υποβλήθηκε σε δεκάδες εξετάσες για να προσδιοριστεί η ασθένειά του, η προφανής εξέταση για το έϊντς δεν αναφέρεται στην έκθεση που συνέταξε η γαλλική ιατρική ομάδα.

 

Τα επιχειρήματα κατά  του έϊντς

Ο προσωπικός ιατρός του Αραφάτ ισχυρίζεται ότι ο ιός στου έϊντς δεν βρέθηκε στις εξετάσεις για την ασθένεια στις οποίες ο ίδιος υπέβαλε τον Αραφάτ στο Μουκάτα τρείς μήνες πριν την επιδείνωση της κατάστασής του.  Δεν είναι λογικό να μολύνθηκε από την ασθένεια ο Αραφάτ τους τελευταίους τρείς μήνες όταν βρισκόταν υπό πολιορκία στο Μουκάτα.

 

·            Συμφωνά με τον προσωπικό ιατρό του Αραφάτ, η ιατρική ομάδα της Τυνησίας που εξέτασε τον Αραφάτ λίγο πριν αναχωρήσει για το Παρίσι ισχυρίζεται και αυτή έκανε εξέταση για το έϊντς, η οποία βγήκε αρνητική.

·             Τα συμπτώματα της ασθένειας του Αραφάτ είναι συμβατά και με μολύνσεις που δεν σχετίζονται με το έϊντς.

·             Οι πανάδες στο πρόσωπο του Αραφάτ μπορεί να οφείλοντο σε μία ανεπάρκεια της θρόμβωσης του αίματος και δεν αποτελούν αναγκαστικά ένδειξη του Σαρκώματος του Καπόζι.,

·             Δεν υπάρχει καμία τεκμηριωμένη απόδειξη που να υποστηρίζει την θεωρία του έϊντς.

 

Τα επιχειρήματα υπέρ της μόλυνσης

Οι υποβαθμισμένες συνθήκες υγεινής στο Μουκάτα, η προχωρημένη ηλικία του Αραφάτ και η κακή κατάσταση της υγείας του τον έκαναν ευάλωτο.

 

·                Αν και δεν βρέθηκαν βακτηρίδια στο αίμα του, ο Πρόεδρος του Ισραηλινού Συνδέσμου Αιματολόγων εξηγεί ότι το βακτηρίδιο που προκάλεσε την θανατηφόρα νόσο μπορεί να καταστράφηκε από τα αντιβιοτικά και επομένως δεν βρέθηκε στις εξετάσεις.  Παρά ταύτα ή ασθένεια που προκάλεσε ήταν ήδη μη αναστρέψιμη.

·           Τα συμπτώματα της ασθένειας είναι συμβατά με αυτό το ενδεχόμενο.

 

Τα επιχειρήματα κατά της μόλυνσης

 Οι Γάλλοι ιατροί δεν βρήκαν καμία ένδειξη μόλυνσης από βακτηρίδιο στις δεκάδες εξετάσεις που διενήργησαν.

·            Οι ιατρικές ομάδες της Αιγύπτου και της Τυνησίας που εξέτασαν τον Αραφάτ στο Μουκάτα πριν μεταφερθεί στο Παρίσι, απέκλεισαν και αυτές την πιθανότητα της μόλυνσης.

·           Ενας υψηλόβαθμος ισραηλινός ειδικός του έϊντς, λέει ότι τα αντιβιοτικά και ο ίδιος ο οργανισμός του Αραφάτ θα έπρεπε να είχαν αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μία μόλυνση που προκλήθηκε πχ. από χαλασμένο φαγητό