http://www.mia.org.il/ron.html 
 

16/10/2005

 «Σε παρακαλώ κάνε ό,τι μπορείς να με βγάλεις από εδώ, γιατί ο Λίβανος δεν είναι μέρος να βρίσκεται κανείς, και θέλω πραγματικά να σας δω όλους- κανένας δεν πρέπει να μένει αιχμάλωτος όταν υπάρχουν εναλλακτικές... Το Γιόμ Κιπούρ πλησιάζει και θα προσεύχομαι μαζί σας... Ας ελπίσουμε ότι Αυτός θα βοηθήσει τους ηγέτες να πάρουν τις σωστές αποφάσεις.» (Γράμμα του Ρον Αράντ στη γυναίκα του, Ρος Ασανά 1987).

Στα πενήντα παράξενα χρόνια της ιστορίας του Ισραήλ, μάλλον δεν υπάρχει άλλο όνομα που έχει ταυτιστεί τόσο με την υπόθεση των ατόμων που αγνοούνται στη μάχη όσο ο Ισραηλινός πιλότος της αεροπορίας Αντισυνταγματάρχης Ρον Αράντ. Υπάρχουν επίσης αυτοί που εικάζουν ότι ίσως δεν υπάρχει άλλο άτομο στη σύγχρονη ιστορία το οποίο έχουν ψάξει με πείσμα τόσο πολλοί άνθρωποι σε τόσο πολλά διαφορετικά μέρη.

Ο Ρον Αράντ γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1958 στο Ισραήλ. Γιος της Μπάτια και του μακαρίτη Ντοβ Αράντ και ο μεγαλύτερος από τους τρεις τους γιους. Ο Αραντ, πλοηγός της αεροπορίας σε F4 Phanton Jet, είχε ολοκληρώσει μόλις το πρώτο χρόνο των σπουδών του στο τμήμα Χημικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Τέχνιον του Ισραήλ στη Χάιφα όταν τον κάλεσαν ως έφεδρο. Στις 6 Οκτωβρίου 1986 ο Αράντ συνελήφθη από μέλη της στρατιωτικής οργάνωσης Amal Shi’te αφού κατάφερε να βγει από το κατεστραμένο αεροσκάφος του πάνω από τη πόλη Σιδών του Λιβάνου.


Περίπου ένα χρόνο από τη σύλληψή του, το Ισραήλ έλαβε φωτογραφίες και γράμματα από αυτούς που κρατούσαν τον Αράντ και έτσι η υπόθεση του Αράντ τράβηξε γρήγορα την προσοχή της διεθνούς κοινότητας. Η σύζυγος του Ρον, Τάμι, έγινε χωρίς τη θέλησή της δημόσιο πρόσωπο και ομοίως η μικρή τους κόρη Γιουβάλ και άλλα μέλη της οικογένειας Αράντ. Είχε πολύ μεγάλη ευφράδεια και αποφασιστικότητα, έγινε μια διεθνής προσωπικότητα, με συναντήσεις με αρχηγούς κρατών, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και αξιωματικούς, και έτσι έγινε η προσωποποίηση του αγώνα του άντρα της.

Όταν οι διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση του Αράντ απέτυχαν το 1988, ο αρχηγός ασφαλείας του Amal, Mustafa Dirani τον «πούλησε» σε Ιρανικές δυνάμεις στο Λίβανο. Από τότε υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες πληροφορίες αναφορικά με την τύχη του και το που βρισκόταν. Οι ισραηλινές πληροφορίες έφεραν τον Αράντ να είναι όμηρος στο Ιράν ή στο Λίβανο από Ιρανικές δυνάμεις. Οι Ιρανοί δεν ομολόγησαν ποτέ δημόσια ότι κρατούν τον Αράντ ή ότι διαθέτουν πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση του ή με το που βρίσκεται. Με την πάροδο των χρόνων πολλές ξένες κυβερνήσεις έχουν πιέσει το Ιράν σε αυτό το θέμα. Ειδικά, η γερμανική κυβέρνηση συνεχώς προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τις στενές της σχέσεις με το Ιράν για να πετύχει συμφωνία για την απελευθέρωση του Αράντ, αλλά χωρίς επιτυχία ως τώρα.


Η υπόθεση του Αράντ συνεχίζει να στοιχειώνει την Ισραηλινή κοινή γνώμη. Τραγούδια, στίκερ, γενέθλια, και επέτειοι από τη σύλληψή του έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της Ισραηλινής λαϊκής κουλτούρας. Αλλά για την οικογένεια του, καθώς κάθε μέρα της ομηρείας του μετριέται και προστίθεται στις χιλιάδες που προηγήθηκαν, τα χρόνια έχουν γίνει σταδιακά και αβάσταχτα μεγάλα. Η Γιουβάλ Αράντ, που δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να μιλήσει στον πατέρα της, είναι τώρα έφηβη. Όπως και η μητέρα της Τάμι, εξακολουθεί να περιμένει να μετακομίσει στο σπίτι στο Givat Elah, το οποίο ο πατέρας της άρχισε να χτίζει πριν τη σύλληψή του. Το σπίτι τελείωσε το καλοκαίρι του 1994. Θα κατοικηθεί μόνο όταν ο Ρον επιστρέψει.