Της Charlotte Hall, ανταποκρίτρια της Χαάρετς.

 

 

 

 Ως παιδί στο Μπρούκλιν, γειτονιά της Νέας Υόρκης, ο Robert Aumann συνήθιζε να απολαμβάνει τη στιγμή που η μητέρα του του έλεγε να βγάλει τα σκουπίδια. Αυτό του έδινε το χρόνο, θυμούνται οι φίλοι του αυτή την εβδομάδα, να μείνει μόνος του και να σκεφτεί μαθηματικές εξισώσεις.

Για τον καθηγητή του Εβραϊκού Πανεπιστημίου που αυτή την εβδομάδα αναγορεύτηκε συνκάτοχος του Βραβείου Νόμπελ για τα Οικονομικά για το έργο του αναφορικά με τη θεωρία των παιγνίων, ο χρόνος που σκεφτόταν μόνος του φαίνεται να απόδωσε.

Οι άνθρωποι που είναι κοντά του τον περιγράφουν ως «άντρα της Αναγέννησης»- είναι ένας εξαιρετικός μάγειρας και δεινός ορειβάτης- και αυτή την εβδομάδα είναι πολύ υπερήφανος μια που οικογένεια, φίλοι και συνάδελφοι τον γεμίζουν κομπλιμέντα λέγοντας του ότι άξιζε εξ αρχής το βραβείο.

«Είναι ένα σπουδαίο μυαλό και εξαιρετική προσωπικότητα» λέει ο Ραββίνος Berel Wein, ένας εβραίος ιστορικός που είναι ο θρησκευτικός ηγέτης της συναγωγής Beit Knesset Hanasi στη γειτονιά Ρεχάβια της Ιερουσαλήμ, της οποίας ο Aumann είναι μέλος πολλά χρόνια.

«Είναι ένας πιστός Εβραίος, διαβασμένος, μετριόφρων και απλά ένας από τους ανθρώπους. Ακόμη και αν δεν είχε κερδίσει το Βραβείο Νόμπελ, θα ήταν τιμή να είχε γνωρίσει κάποιος έναν τέτοιο άνθρωπο».

Όλη η σύναξη αυτής της Αγγλικανικής συναγωγής είναι «πολύ περήφανη», λέει ο Wein. «Όλοι στέλνουν e-mail στους φίλους τους και τα παιδιά τους λέγοντάς τους ότι γνωρίζουν ένα κάτοχο Βραβείου Νόμπελ. Άνθρωποι που δεν τον γνωρίζουν πολύ καλά έχουν εκπλαγεί συνειδητοποιώντας ότι έχουμε ένα τέτοιο άτομο ανάμεσα μας.»

Ο γαμπρός του Aumann, καθηγητής Yakar Kannai, καθηγητής Μαθηματικών στο Weizmann Institute of Science, στο Rehovot, περιγράφει τον Aumann «ως ένα πολύ ειλικρινή και γενναιόδωρο δάσκαλο» καθώς και «πολύ ζεστό και εξαιρετικά χαρισματικό».

Ο Kannai, παντρεμένος με την αδελφή της μακαρίτισσας της γυναίκας του Aumann, Έστερ, θυμάται όταν ήταν με ακαδημαϊκή άδεια στη Μινεσσότα το ίδιο καιρό με τον Aumann πριν από μερικά χρόνια. «Μέσα σε δύο μέρες, όλες οι γραμματείς ήταν ερωτευμένες μαζί του» αποκάλυψε ο Kannai. «Αλλα δε θα χαρεί που σας το λέω».

Στενοί φίλοι του Aumann τον περιγράφουν ως «πραγματικό Σιωνιστή» που του αρέσει να περπατάει στο Ισραήλ. «Είναι πολύ περήφανος που όλα του τα παιδιά μένουν στο Ισραήλ και την Ιερουσαλήμ» είπε ο Moshe Loshinsky, που έμενε κοντά στον Aumann στο Brooklyn και τον γνωρίζει από το 1948. «Είμαστε πολύ περήφανοι για αυτόν. Είναι τιμή για το Ισραή και ό,τι αυτός αντιπροσωπεύει».

Ο Aumann θεωρείται πολιτικό γεράκι, βετεράνος μέλος των Καθηγητών για ένα Δυνατό Ισραήλ (PSI) και του Israel Media Watch (Ισραηλινό Παρατηρητήριο των ΜΜΕ). Ο καθηγητής Eli Pollack του Weizmann Institute, περιγράφει τον Aumann ως ένα ενεργό μέλος και των δύο οργανώσεων. Όταν ο Pollack ήταν πρόεδρος του PSI περίπου πριν από πέντε χρόνια, οργάνωσε συγκεντρώσεις στο Neveh Dekalim στη Λωρίδα της Γάζας και στο Kedumim και στη Χεβρώνα στη Δυτική Όχθη, στις οποίες ο Aumann συμμετείχε με ενθουσιασμό.

«Ήθελε να συμμετέχει γιατί πίστευε βαθιά ότι αυτό που κάναμε ήταν σωστό», είπε ο Pollack , προσθέτοντας ότι ο Aumann ήταν από τους αντίθετους στην Ισραηλινή αποχώρηση από τη Λωρίδα της Γάζας το καλοκαίρι.

Ο γιος του Aumann σκοτώθηκε στο Λίβανο το 1982. Έτσι ο Aumann προσέχει πολύ να ονομάζει τις δραστηριότητες του Ισραήλ με το επίσημο τους όνομα, «Επιχείρηση για την Ειρήνη στη Γαλιλλέα αντί για «Πόλεμο του Λιβάνου», τόνισε ο Πόλλακ. «Είναι πολύ συνειδητοποιημένος για αυτό. Πιστεύει ότι ο γιος του δεν πέθανε προστατεύοντας το Λίβανο αλλά επιδιώκοντας ειρήνη για τη Γαλιλλέα».

Αρκετοί από τους φίλους του Aumann τόνισαν την αφοσίωση του στην οικογένεια. Η μακαρίτισσα η γυναίκα του, ‘Εστερ, ήταν η κόρη του μακαρίτη Falk Schlesinger, πρώην διευθυντή του νοσοκομείου Sha’arei Zedek. ‘Ηταν αδελφή του Ραββίνου Meir Schlesinger, πρώην διευθυντή του θρησκευτικού σχολείου Shalabim. Ο Aumann είχε πάρει τα παιδιά του και τα εγγόνια του σε ταξίδια πεζοπορίας στη Νότια Αμερική, την Ινδία και το Νεπάλ, φορτώνοντας τα γαϊδούρια με αυστηρά κόσερ φαγητό που έφερνε από το Ισραήλ.

Ο Κannai θυμάται ένα περαστατικό που έγινε πριν από 15 χρόνια, όταν ο Aumann ήταν 60 χρονών, έπεσε και έσπασε το πόδι του κάνοντας κατάβαση στην έρημο της Ιουδαίας. «Ο γιατρός του συνέστησε να σταματήσει να πηδάει ανάμεσα στα βράχια με τους νέους», θυμάται ο Yannai. «Η Έστερ ήταν χαρούμενη που ακολούθησε τη συμβουλή του, αλλά ο Τζώνυ (όπως αποκαλεί τον Aumann) ήταν πολύ δυστυχής που κάποιος τόλμησε να σκεφτεί ότι δεν είναι πια έφηβος». Ο Aumann είναι επίσης οπαδός του Εβραϊκού χιούμορ, λέει ο Kannai, προσθέτοντας ότι στις διαλέξεις του ο Aumann μερικές φορές χρησιμοποιεί παραδείγματα από εβραϊκά αστεία».

Απόφοιτος του New York City College, οι συνάδελφοι του λένε ότι ο Aumann είναι «ο πυρήνας» του Κέντρου για τη Λογική στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο.

«Είναι πρόθυμος να βοηθήσει και σε ένα λεπτό μπορεί να ηρεμήσει τον καθένα», λέει η Hana Shemesh, η διοικητική συντονίστρια του κέντρου. «Μετα- διδακτορικοί φοιτητές πάντα ζητούν τη βοήθεια του, και έχει μαθητές σε όλο τον κόσμο, πολλοί από τους οποίους είναι και αυτοί καθηγητές.

Η Shemesh πρόσθεσε, «Το άξιζε το βραβείο εδώ και πολύ καιρό, αλλά ακόμη δεν έχω συνειδητοποιήσει το γεγονός ότι πραγματικά συμβαίνει».



http://www.haaretz.com/hasen/spages/634680.html