του Danny Rubinstein


Haaretz

25/6/ 2006

  Οι συνομιλίες μεταξύ Χαμάς – Φατάχ για το κείμενο των κρατουμένων διεξάγονται πλέον με πυρετώδεις ρυθμούς και εστιάζονται στην διατύπωση τριών φράσεων. Σύμφωνα με μία παλαιστινιακή εφημερίδα, ο έντονος διάλογος αφορά έξι λέξεις. Σχεδόν όλοι οι εκπρόσωποι των Παλαιστινίων λένε ότι αναμένεται σύντομα μία συμφωνία. Ο Χαλέντ Μισάαλ, επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, θα ταξιδέψει σήμερα στο Καϊρο για συνομιλίες, ενώ ο Παλαιστίνιος Πρόεδρος, Μαχμούντ Αμπάς, βρίσκεται καθοδόν για την Δαμασκό. Κανένας από τους δύο δεν θα είχε μπει στον κόπο να ταξιδέψει εάν δεν βρίσκονταν κοντά στην οριστικοποίηση του κειμένου και ο καθένας επιδιώκει να το διαμορφώσει σύμφωνα με τα δικά του συμφέροντα.

Αλλά το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ακόμα και αν οι δύο πλευρές συμφωνήσουν για το κείμενο, αυτό δεν θα αλλάξει την πραγματικότητα σε διπλωματικό επίπεδο. Το κείμενο των κρατουμένων δεν γίνεται αποδεκτό από την Ευρωπαϊκή Ενωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες και σίγουρα όχι από το Ισραήλ. Καμία πρόταση στο κείμενο δεν εκφράζει μία σαφής αναγνώριση του Ισραήλ. Δεν υπάρχει καμία δεδηλωμένη πρόθεση στο κείμενο για τον τερματισμό της τρομοκρατίας. Αντίθετα, προβλέπει την «συνέχιση της αντίστασης,» με όλα τα μέσα στα εδάφη που κατελήφθησαν το 1967, και σε κάποιο βαθμό σε περιοχές πέρα από αυτά.

Τι μπορεί να κάνει ο Μαχμούντ Αμπάς με τέτοιο κείμενο; Εάν το παρουσιάσει στο Ισραήλ και την διεθνή κοινότητα θα τον ξαναστείλουν στη Χαμάς για πιο σαφείς και δεσμευτικές προτάσεις. Δεν έχει σχεδόν καμία πιθανότητα επιτυχίας.
Τις τελευταίες ημέρες η ηγεσία της Χαμάς έχει χρησιμοποιήσει σχεδόν κάθε τέχνασμα που υπάρχει για να μην ερμηνευτεί η υπογραφή του κειμένου από τα μέλη της ως μία αναγνώριση του Ισραήλ. Παραδείγματος χάριν, συμφωνούν με την «ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967,» αλλά τίποτα περισσότερο. Ακόμα και η αποδοχή των διεθνών και Αραβικών ψηφισμάτων, που ισοδυναμούν με την αναγνώριση του Ισραήλ, γίνεται υπό την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθούν τα δικαιώματα των Παλαιστινίων. Απαιτούν να διατηρηθεί στο κείμενο η φράση που αφορά την «αντίσταση» (τρομοκρατικές επιθέσεις) μέσα στις περιοχές που κατελήφθησαν το 1967 και αντιτίθενται σθεναρά στην φόρμουλα της Φάταχ να περιοριστούν αυτές οι επιθέσεις «μόνο» σε αυτές τις περιοχές. Δεν είναι διατεθειμένοι να συμφωνήσουν στην άμεση δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας, διότι κάτι τέτοιο θα υπονοούσε ότι απέτυχε η Κυβέρνηση της Χαμάς και επιθυμούν μόνο να αρχίσουν συνομιλίες για τον σχηματισμό της.

Είναι διατεθειμένοι να επιτρέψουν στον Αμπάς και την ΟΑΠ να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ, αλλά τα αποτελέσματα θα πρέπει να εγκρίνονται από το κοινοβούλιο, όπου η Χαμάς διαθέτει μία απόλυτη πλειοψηφία και επομένως θα μπορούσε να προβάλλει βέτο σε οποιαδήποτε διπλωματική πρωτοβουλία του Προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής.
Υπάρχουν κάποιοι Παλαιστίνιοι που ισχυρίζονται ότι μία συμφωνία για το κείμενο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία νίκη για τον Αμπάς. Αλλά η διαμάχη του με την Χαμάς δεν είναι μία αντιπαράθεση για την διατύπωση κάποιων φράσεων. Η πραγματική διαμάχη αφορά την εξουσία, τον έλεγχο της ασφάλειας, των υπουργείων και των προϋπολογισμών. Μία συμφωνία για το κείμενο ίσως να σημαίνει την αναβολή της διαμάχης για την εξουσία για κάποιο διάστημα αλλά υπάρχουν λίγες πιθανότητες να λήξει.


http://www.haaretz.com/hasen/spages/730781.html