06/7/ 2006

Αν κάτι έδειξε η απαγωγή του ισραηλινού στρατιώτη από Παλαιστίνιους ένοπλους είναι ότι, δυστυχώς για τη Χαμάς και το Ισραήλ, παρ' όλη την απόλυτη πλειοψηφία που κέρδισε τον περασμένο Ιανουάριο στις εκλογές, κυβέρνηση έχει αλλά δεν έχει εξουσία.

Από την στιγμή που έγινε το επεισόδιο με τον ισραηλινό στρατιώτη, η επίσημη ηγεσία της Χαμάς διαρρηγνύει τα ιμάτια της ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτό και από ότι φαίνεται, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές και σύμφωνα με πληροφορίες παλαιστινιακών και ισραηλινών πηγών, έχει δίκιο.

Όλες οι πληροφορίες λένε πως την απαγωγή διέταξε ο πολιτικός ηγέτης της Χαμάς, Χαλέντ Μασάλ, που ζει στη Δαμασκό της Συρίας, ένας σκληροπυρηνικός ηγέτης σε αντίθεση με τον Πρωθυπουργό Ισμαήλ Χανίγιε που είναι πραγματιστής και μετριοπαθής.

Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν πέντε διαφορετικά κέντρα στη Χαμάς, το καθένα με το δικό του πολιτικό στόχο, που προσπαθούν να πάρουν το πάνω χέρι.

Η ηγεσία της Δαμασκού:
Ο αρχηγός του πολικού γραφείου της Χαμάς Χαλέντ Μασάλ, ο οποίος ζει στην Δαμασκό μετά την εκδίωξη του από την Ιορδανία, είναι μεν ο ανώτατος ηγέτης της οργάνωσης αλλά δεν έχει επιρροή στα μέλη των παλαιστινιακών εδαφών, και ειδικότερα της Γάζας, όπου είναι και το προπύργιο της οργάνωσης. Θεωρείται από τα μέλη των κατεχομένων εδαφών ακραίος, επιθετικός και άσχετος με την πραγματικότητα. Από την άλλη ελέγχει ένα σημαντικό μέρος των χρημάτων της οργάνωσης. Ο σκοπός της ηγεσίας είναι η αντικατάσταση του Ισραήλ με ένα Ισλαμικό παλαιστινιακό κράτος.

Η ηγεσία της Δυτικής ‘Όχθης:
Για λόγους ιστορικούς, η Χαμάς στη Δυτική Όχθη είναι πολύ πιο μετριοπαθής από αυτή της Γάζας. Η Χαμάς της Δυτικής Όχθης προήλθε από την Μουσουλμανική Αδελφότητα της Ιορδανίας που ανέκαθεν ήταν πιό μετριοπαθής λόγω του πολιτικού ρόλου που μπορούσε να παίξει στα Ιορδανικά πολιτικά δρώμενα σε αντίθεση με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους της Αιγύπτου, από όπου προήλθε η Χαμάς της Γάζας, που μια ζωή ήταν ή εκτός νόμου ή υπό ανηλεή διωγμό. Οι βασικοί ηγέτες στη Δυτική Όχθη είναι οι Αντνάν Ασφούρ και Χασάν Γιουσούφ. Ο σκοπός της ηγεσίας είναι η συνεννόηση με την Φατάχ και μια πιο ρεαλιστική πολιτική με το Ισραήλ.

Η ηγεσία των κρατουμένων:
Στο “Πανεπιστήμιο” αυτό της τρομοκρατίας, ή αντίστασης - διαλέγετε και παίρνετε - που λέγεται ισραηλινές φυλακές, έχουν κατά καιρούς φοιτήσει ανώτατα στελέχη από όλες τις παλαιστινιακές οργανώσεις. Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται φιλοξενούμενος του ισραηλινού κράτους, εκτός από τον Μαρουάν Μπαργκούτη της Φατάχ, και ο Σεΐχης Αμπντ αλ-Χαλέκ της Χαμάς που θεωρείται ο ηγέτης των κρατουμένων της. Είναι αυτός που μαζί με τον Μπαργκούτη συνέταξαν το «έγγραφο των κρατουμένων». Ο σκοπός της ηγεσίας είναι να συγκυβερνήσει με την Παλαιστινιακή Αρχή και την Φατάχ.

Η ένοπλη ηγεσία:
Ενώ μέχρι τις εκλογές ήταν τελείως υπό τις διαταγές των πολιτικών της, μετά τον Ιανουάριο δεν θεωρούν εαυτούς δεσμευμένους στις διαταγές της κυβέρνησης Χανίγιε. Η ανερχόμενη προσωπικότητα στην ένοπλη ηγεσία θεωρείται ο Αχμέντ Τζααμπάρι, ο οποίος έχει στενές επαφές με την ηγεσία της Δαμασκού και γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη νόμιμη παλαιστινιακή κυβέρνηση. Ο σκοπός της ηγεσίας είναι η δυναμική αναμέτρηση με την Φατάχ και η επανέναρξη της τρομοκρατίας εναντίον του Ισραήλ.

Η ηγεσία της Γάζας.
Ή αλλιώτικα η νόμιμη κυβέρνηση. Παρόλη την προσπάθεια που κάνει ο Χανίγιε φαίνεται ότι οι της Χαμάς μάλλον δεν τον παίρνουν στα σοβαρά, με αποτέλεσμα να μην έχει εξουσία και να μη μπορεί να επιβάλει ούτε καν τα ελάχιστα. Κλασσικό παράδειγμα, όταν υποσχέθηκε στον Αμπού Μάζεν ότι θα αποσύρει τους ενόπλους της Χαμάς από την Γάζα μετά τις συμπλοκές μεταξύ Χαμάς και Φατάχ και παρόλο που διέταξε τον Υπουργό Εσωτερικών του, Σαϊντ Σιάμ να ενεργήσει αυτός τον αγνόησε πλήρως. Παρόλο που έχει την αμέριστη υποστήριξη της νέας γενιάς της ηγεσίας, οι παλαιοί τον θεωρούν σαν δοτό και προσωρινό πρωθυπουργό. Ο σκοπός της ηγεσίας είναι μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας με την Παλαιστινιακή Αρχή και η δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους δίπλα στο Ισραήλ στα σύνορα του 1967.


Όλη αυτή η εσωτερική διαμάχη ξεκίνησε από τον οικονομικό αποκλεισμό που επέβαλαν στη Χαμάς το Κουαρτέτο και το Ισραήλ. Με άλλα λόγια οι Παλαιστίνιοι ξαφνικά κατάλαβαν αυτό που είχε πει ο Κάφκα: “Δεν είστε η λύση είστε το πρόβλημα.”

Αν το Ισραήλ δεν βοηθήσει στο να σταματήσει ο οικονομικός αποκλεισμός της Χαμάς, επιτρέποντας έτσι στο Χανίγιε να επιβάλει την εξουσία του και το σκοπό του, θα βρει μπροστά του πολλά χειρότερα.

Ας μη ξεχνάμε ότι το Ισραήλ, στην προσπάθεια του να διαλύσει την PLO το 1988, επέτρεψε τη δημιουργία της Χαμάς ελπίζοντας σε αντίβαρο στον Αραφάτ.

Και να τα αποτελέσματα.