Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη
 

 

18-07-2006

 Για να δούμε, μήπως κάπου έχει δίκαιο το Ισραήλ!


Κάθε λογικός και έντιμος άνθρωπος αισθάνεται αποτροπιασμό και καταδικάζει τα στρατιωτικά αντίποινα, τα οποία προκαλούν συνήθως αθώα θύματα μεταξύ του αμάχου πληθυσμού. Το ίδιο πιστεύω ότι καταδικάζει τα εξίσου αθώα θύματα των βομβιστικών επιθέσεων σε καφετέριες, σούπερ μάρκετ και λεωφορεία του Ισραήλ, και καταλαβαίνει ότι κανένα κράτος και καμιά κυβέρνηση δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους, αν δεν μπορούν να υπερασπισθούν τη ζωή και την ασφάλεια των πολιτών τους. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να σταθεί αν οι αντίπαλοί του, με λόγια και με πράξεις δηλώνουν ότι αμφισβητούν την ύπαρξη αυτού του κράτους και ότι θέλουν να το σβήσουν από τον χάρτη της περιοχής.


Αυτό ακριβώς, καθημερινά και επί χρόνια, δηλώνουν η «Χαμάς» (που δεν έχει ακόμη αντιληφθεί ότι είναι κράτος στα παλαιστινιακά εδάφη και οφείλει να συμπεριφέρεται ως κράτος), η «Χεζμπολάχ», στον Νότιο Λίβανο και επισήμως ο πρόεδρος του Ιράν. Μήπως όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, τον κ. Μπους, ότι το κράτος αυτό, το Ισραήλ, έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να αμυνθεί και να υπερασπιστεί την απερίφραστα απειλούμενη ύπαρξή του;


Εντελώς ειδική και πρωτότυπη είναι η περίπτωση της «Χεζμπολάχ» του Λιβάνου. Είναι μια οργάνωση, πολλοί ισχυρίζονται ξενοκίνητη, που διαθέτει τη δική της ανεξάρτητη διοίκηση, δηλαδή το δικό της «κράτος» και τον δικό της βαριά εξοπλισμένο στρατό, μέσα στο κράτος του Λιβάνου, ένα κράτος εν κράτει και για άλλους ένα είδος εσωτερικής ή εξωτερικής κατοχής. Με την ανευθυνότητα παρακρατικής οργάνωσης απειλεί τόσο το Ισραήλ, όσο και το κράτος του Λιβάνου, ο λαός του οποίου στις τελευταίες εκλογές και έπειτα από απερίγραπτες περιπέτειες εξέφρασε τη θέλησή του να ζήσει ειρηνικά με τους γείτονές του. Δεν είναι ανεκτή από την άποψη της δημοκρατικής τάξης, ενώ είναι ανεύθυνη απειλή για την ειρήνη της περιοχής.


Το Ισραήλ, ως άμεσα απειλούμενο, δεν αισθάνεται και ούτε οφείλει να αισθάνεται κανέναν ενδοιασμό: Στους πυραύλους της «Χεζμπολάχ» απαντάει με πολύ πιο ισχυρούς πυραύλους και, δυστυχώς, με περισσότερα θύματα. Είναι όμως περίεργο να αφήνουν στο απυρόβλητο τη «Χεζμπολάχ» όσοι κόπτονται για την ειρήνη της περιοχής.


Από τις ακτές του Ατλαντικού ώς τη Νοτιοανατολική Ασία επί δεκαετίες, ακόμη από προπολεμικά, πλανάται ένα ισχυρό και δυναμικό αίτημα: η χειραφέτηση του αραβικού κόσμου. Τροφοδότησε στην αρχή το ρωμαλέο και νικηφόρο αντιαποικιακό κίνημα για να διοχετευθεί στις μέρες μας σε ένα σκοτεινό και αναχρονιστικό θρησκευτικό φονταμενταλισμό, που μοιραία ταυτίζει την αραβική χειραφέτηση με τον «ιερό πόλεμο» και με ακραίες πράξεις τρομοκρατίας, με την αιχμή στραμμένη εναντίον του Ισραήλ. Είναι φυσικό και λογικό ότι το Ισραήλ θα υπερασπισθεί την ύπαρξή του με όλα τα μέσα που διαθέτει και με ισχυρό πατριωτικό φρόνημα. Και μάλλον είναι βέβαιο ότι δεν θα χάσει την ευκαιρία μιας νέας νίκης, ανάλογης με εκείνες του παρελθόντος που εδραίωσαν τη θέση και τον ρόλο του στη Μέση Ανατολή. Οι ανεύθυνες «Χαμάς» και «Χεζμπολάχ» αυτήν ακριβώς την ευκαιρία τού προσφέρουν...



Copyright:  http://www.kathimerini.gr 
                 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.