YNET Πέμπτη 25.1.2018
Του Ronen Bergman

Το Ισραήλ προσπαθούσε επί δεκαετίες χωρίς αποτέλεσμα να δολοφονήσει τον ηγέτη της PLO. Μία φορά μάλιστα ο Αραφάτ βρέθηκε στο στόχαστρο 5 ελευθέρων σκοπευτών, οι οποίοι τελικά δεν πυροβόλησαν λόγω της υπόσχεσης που είχε δώσει ο Μπέγκιν στον Ρέιγκαν.. Κάποια άλλη φορά ο ίδιος ο Αρχηγός των ΙΔΑ Εϊτάν πέταξε με ένα πολεμικό αεροσκάφος πάνω από τη Βηρυτό και βομβάρδισε το κτίριο των γραφείων λίγο πριν εισέλθει σ΄αυτά ο Αραφάτ.

Η προσπάθεια του Ισραήλ να σκοτώσει τον Γιάσερ Αραφάτ καταρρίπτοντας ένα μεταγωγικό αεροπλάνο από το Κάιρο, στο οποίο πίστευε ότι είχε επιβιβαστεί, αλλά τελικώς δεν επιβιβάστηκε την τελευταία στιγμή, δεν ήταν η μοναδική φορά που οι ΙΔΑ είχαν στοχοποιήσει τον ηγέτη της PLO.

Nωρίτερα την εβδομάδα αυτή οι New York Times δημοσίευσαν αποσπάσματα από το βιβλίο «Σήκω και Σκότωσε Πρώτος: Η Μυστική Ιστορία των Στοχευμένων Δολοφονιών του Ισραήλ», το οποίο περιέχει λεπτομέρειες για ορισμένες απόπειρες να εξουδετερωθούν κάποιοι από τους μεγαλύτερους εχθρούς του Ισραήλ.

Οι καινούριες λεπτομέρειες δείχνουν ότι δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που ο Αραφάτ, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 75 ετών από ασθένεια, είχε καταφέρει να ξεφύγει την τελευταία στιγμή από ισραηλινή δολοφονική απόπειρα εναντίον του.

 
Ο Αραφάτ στην Αθήνα, 1984 (Φωτογραφία: AP) 

Ο Ράφι Εϊτάν, τότε επικεφαλής της Μοσσάντ στην Ευρώπη, είχε ήδη από το 1964 συστήσει την εξουδετέρωση του Αραφάτ. Δεκάδες σχέδια απέτυχαν ενώ ακολούθησαν προσπάθειες που εγκαταλείφθηκαν, ωστόσο τη μερίδα του λέοντος στις προσπάθειες για την εξουδετέρωση του ηγέτη της PLO έχει η περίοδος λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τον Πρώτο Πόλεμο του Λιβάνου.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου συγκροτήθηκε μία ειδική ομάδα με την ονομασία «Αλμυρό Ψάρι» με αποστολή να βρει και να δολοφονήσει τον Αραφάτ. Ωστόσο εκείνος ως εκ θαύματος τη γλίτωνε επανειλημμένα με τις βόμβες να πέφτουν ελάχιστα λεπτά πριν εκείνος φύγει από κάποιος μέρος.

Όταν ο Αραφάτ αντελήφθη ότι τον είχε στοχοποιήσει η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία, άρχισε να διαδίδει παραπλανητικές πληροφορίες και κατέβαλλε προσπάθειες να εξασφαλίσει τον μη εντοπισμό του.

Κάποια στιγμή η ομάδα Αλμυρό Ψάρι προσπάθησε να ακολουθήσει τρεις Ισραηλινούς δημοσιογράφους, τους Ούρι Άβνερι, Σαρίτ Γισάι και τη φωτογράφο Ανάτ Σαραγκούστι, που είχαν μεταβεί στη Βηρυτό για να πάρουν συνέντευξη από τον Αραφάτ. Ωστόσο, οι άντρες του Αραφάτ κατάφεραν να ξεφύγουν από τους Ισραηλινούς που τους ακολουθούσαν και οι τρεις δημοσιογράφοι «εξαφανίστηκαν» μέσα στα σοκάκια της Βηρυτού.

Πρώην λοχαγός της Διεύθυνσης Αντικατασκοπείας Στρατού (MID), που ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος, έριξε λίγο φως σε μια άλλη προσπάθεια το 1982 να καταρριφθεί το αεροπλάνο στον οποία υποτίθεται ότι θα επέβαινε ο Αραφάτ.

 «Ήταν από τις πιο δραματικές στιγμές στη ζωή μου και είμαι σίγουρος ότι δεν ήμουν ο μοναδικός που ένιωθα έτσι», είπε ο λοχαγός που υπηρέτησε στη MID, «στο «όρυγμα», το καταφύγιο της ανωτάτης διοίκησης κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Λιβάνου.

Κάποια στιγμή, είπε, γινόταν μια καθημερινή σύσκεψη υπό την προεδρία του αναπληρωτή διοικητή του Τομέα Έρευνας της MID σχετικά με «το κεφάλι του ψαριού», το παρατσούκλι που είχε δοθεί στον Αραφάτ ως τμήμα της Επιχείρησης Χρυσόψαρο που είχε στόχο τη δολοφονία του. Οι συμμετέχοντες στη σύσκεψη ήσαν επιφορτισμένοι να εξεύρουν περισσότερους από έναν τρόπους για να πληγεί ο παλαιστίνιος ηγέτης.

«Για πολλούς μήνες δεκάδες άνθρωποι δεν ασχολούνταν με τίποτε άλλο» είπε ο διοικητής.

Ένα πρωΐ η MID έλαβε την πληροφορία ότι «το κεφάλι του ψαριού» επρόκειτο να επιβιβαστεί σε πτήση από το Αμάν για την Τύνιδα. «Η Πολεμική Αεροπορία τέθηκε σε ύψιστο συναγερμό ώστε να καταρρίψει το αεροπλάνο. Όλοι οι επικεφαλής του στρατεύματος πήγαν στο «Όρυγμα», μας διηγείται.

Τα μαχητικά αεροπλάνα έπρεπε να ανέβουν στο ύψος του αεροπλάνου για να το αναχαιτίσουν και να πλησιάσουν «πολύ κοντά» για να το καταρρίψουν» είπε ο λοχαγός. «Ωστόσο εκείνη τη στιγμή έφτασε η πληροφορία ότι ταυτόχρονα θα αναχωρούσαν από το Αμάν περισσότερα αεροπλάνα. Και δεν ήταν σαφές σε ποιο από όλα αυτά θα είχε επιβιβαστεί ο Αραφάτ. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο εγκαταλείφθηκε όλη η επιχείρηση».

Ωστόσο, ίσως να μην ήταν αυτός ο λόγος. Πολλοί ανώτεροι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας σαμπόταραν εσκεμμένα την Επιχείρηση Χρυσόψαρο φοβούμενοι ότι θα επλήττοντο αθώοι άνθρωποι στις προσπάθειες να δολοφονηθεί ο Αραφάτ.

Το ταξίδι του επικεφαλής των ΙΔΑ στη Βηρυτό
Ο Ραφαέλ Εϊτάν, πρώην επικεφαλής ανθρωπίνου δυναμικού των ΙΔΑ, ήθελε τόσο πολύ να πιάσει τον Αραφάτ, ώστε είχε βομβαρδίσει προσωπικά ένα κτίριο στη Βηρυτό μέσα στο οποίο υποτίθεται ότι ήταν ο Αραφάτ.  

Στις 4 Αυγούστου 1982 ο αρχηγός των ΙΔΑ κάλεσε στο γραφείο του τον Αβιέμ Σέλλα, που ηγείτο τότε του Τμήματος Επιχειρήσεων Πολεμικής Αεροπορίας, και του ανακοίνωσε ότι οι δυο τους «θα πήγαιναν ένα ταξίδι» την επόμενη μέρα.

«Κάτι σαν το τελευταίο ταξίδι που κάναμε μαζί;» ρώτησε ο Σέλλα υπαινισσόμενος μια επίσκεψη στη Βηρυτό τον Μάιο εν όψει της προετοιμασίας για την εισβολή και τη επιχείρηση δολοφονίας του Αραφάτ.

«Κάτι τέτοιο» απάντησε ο Εϊτάν. «Αλλά από πάνω. Συνάντησέ με αύριο το πρωΐ στην αεροπορική βάση της Χατσόρ. Εσύ θα πετάξεις το αεροπλάνο και εγώ θα έχω την πλοήγηση και θα χειρίζομαι τα οπλικά συστήματα. Θα πάμε για βομβαρδισμό στη Βηρυτό».

Ο στόχος ήταν το κτίριο όπου υποτίθεται θα βρισκόταν την επόμενη μέρα ο Γιάσερ Αραφάτ, σύμφωνα με πληροφορία που είχε η ομάδα Αλμυρό Ψάρι.

Ο Σέλλα δεν πίστευε στ’ αυτιά του. «Είναι εντελώς εξωφρενικό» είπε. «Σοκαρίστηκα. Εάν κάποιος ερχόταν και μου έλεγε ότι ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, που δεν ήταν της αεροπορίας, έπαιρνε τη θέση του επικεφαλής του Τμήματος Αεροπορικών Επιχειρήσεων για ένα διάλειμμα στην διεξαγωγή του πολέμου ενώ βομβάρδιζε τη Βηρυτό, δεν θα το πίστευα με τίποτα».

Οι δυο άντρες συναντήθηκαν την επόμενη μέρα στην αεροπορική βάση της Χατσόρ. Αποτελούσαν τμήμα μιας τετράδας μαχητικών τύπου Fantom με αποστολή τον βομβαρδισμό του συγκροτήματος γραφείων al-Sanai στη δυτική Βηρυτό.

«Οι χειρισμοί του Ραφούλ ήσαν μέτριοι» είπε ο Σέλλα. «Νομίζω ότι ένοιωθε λίγο ζαλισμένος. Εγώ έκαναν τη δική μου πλοήγηση. Εκείνος χειριζόταν τα οπλικά συστήματα, τα οποία με τα σημερινά δεδομένα ήσαν μάλλον πρωτόγονα. Κάναμε δύο περάσματα πάνω από το στόχο για να βομβαρδίσουμε και ένα τρίτο για να δούμε τι είχαμε πετύχει. Ο Ραφούλ ήταν πανευτυχής και πετάξαμε πίσω στο Ισραήλ».

Ωστόσο ο Αραφάτ είχε σωθεί ως εκ θαύματος ακόμη μια φορά: οι βόμβες συνέτριψαν τμήμα του κτιρίου λίγο πριν εκείνος φτάσει εκεί.

Ο Σέλλα επέστρεψε από τη Χατσόρ στο Τελ Αβίβ για να διευθύνει τις επιχειρήσεις της Πολεμικής Αεροπορίας και ο Εϊτάν μετέβη με ελικόπτερο στη Βηρυτό.

«Το απόγευμα» θυμάται ο Σέλλα, «τον είδα στη τηλεόραση να δίνει συνέντευξη από προάστειο της Βηρυτού. Δήλωσε «ότι το Ισραήλ απείχε από βομβαρδισμούς στόχων σε περιοχές αμάχων, κάτι που είχε ο ίδιος κάνει εκείνο το πρωϊνό».

Ο τότε υπουργός Αμύνης Αριέλ Σαρόν ήταν τόσο πολύ υπερήφανος για τον αρχηγό του των ΙΔΑ, ώστε μίλησε στους υπουργούς για την πρωϊνή επιδρομή του Εϊτάν κατά τη διάρκεια ενός υπουργικού συμβουλίου το ίδιο απόγευμα.

Θέλοντας να τονίσει την ανάγκη σύσφιξης της πολιορκίας της Βηρυτού προκειμένου να συλληφθεί ο Αραφάτ και οι άντρες του, ο Σαρόν είπε τα εξής: «Θέλω να σας παρουσιάσω το πρόβλημα και θα ζητήσω από τον επικεφαλής των ΙΔΑ να μιλήσει ο ίδιος αφού πρώτα ξεκουραστεί (σήμερα συμμετέσχε σε αεροπορική επίθεση για να έχει ο ίδιος την εικόνα, επίσης πέτυχε τον στόχο του… είναι και πιλότος. Ραφούλ, σου ζητώ συγνώμη που σε περιέπλεξα».

Στο σταυρόνημα
Στο τέλος του πολέμου ο Αραφάτ και οι άντρες του αναγκάστηκαν να φύγουν από τη Βηρυτό υπό το άγρυπνο βλέμμα των κομάντος της Σαγιάρετ Ματκάλ όπως και των πρακτόρων της Μοσσάντ και της Σιν Μπετ.

«Είμασταν 180 μέτρα από εκεί» μας λέει ο Μοσέ Γιααλόν που ήταν ανάμεσα στις ισραηλινές δυνάμεις που παρακολουθούσαν την αποχώρηση των μαχητών της PLO. «Σε τέτοια απόσταση με το όπλο που κρατούσε ο ελεύθερος σκοπευτής Α., μέλος της ομάδας, ήταν πολύ δύσκολο να αστοχήσει».

Και άλλοι από τους παρόντες εκείνη την ημέρα είπαν ότι ο Αραφάτ βρισκόταν στο στόχαστρο τουλάχιστον ακόμη πέντε Ισραηλινών ελεύθερων σκοπευτών.

Ένας από τους διοικητές βρισκόταν σε ραδιοεπικοινωνία με το επιτελείο του Εϊτάν στο οχυρό διοίκησης στο Τελ Αβίβ, και μετέδιδε συνεχώς πληροφορίες για το πότε θα έβγαινε εκτός βεληνεκούς ο Αραφάτ. «Μπορούμε να το κάνουμε. Τον έχουμε στο στόχαστρό μας. Έχουμε την εξουσιοδότηση;»

Ο Εϊτάν καθυστερούσε και ο αξιωματικός συνέχισε: «Πρόκειται να μπει μέσα, σε δέκα, εννέα δευτερόλεπτα -παρακαλώ δώστε μας εξουσιοδότηση- οκτώ, επτά…»

Τελικώς ο Εϊτάν απάντησε: «Αρνητικό. Επαναλαμβάνω: αρνητικό. Δεν υπάρχει εξουσιοδότηση».

Ο Μπέγκιν δεν θα αθετούσε την υπόσχεσή του προς τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρήγκαν να μην πλήξει τον Αραφάτ κατά τη διάρκεια της αποχώρησης της PLO από τη Βηρυτό.

Εικοσιτέσσερις ώρες αργότερα ο Μπέγκιν έστειλε στους Αμερικανούς μια φωτογραφία του Αραφάτ στο σταυρόνημα του όπλου ενός ελεύθερου σκοπευτή για να του αποδείξει ότι κράτησε τον λόγο του παρόλο που είχε μια χρυσή ευκαιρία να δολοφονήσει τον ηγέτη της PLO. 

https://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-5076202,00.html