The New York Times Δευτέρα 13.8.2018
By Ronald S. Lauder*

Το Ορθόδοξο εβραϊκό ρεύμα πρέπει να γίνεται σεβαστό, αλλά δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στην πολιτική μιας ριζοσπαστικής μειονότητας να αποξενώσει εκατομμύρια Εβραίους σε όλο τον κόσμο.

Για πολλούς Ισραηλινούς, Εβραίους και υποστηρικτές του Ισραήλ, ο τελευταίος χρόνος ήταν μία πρόκληση. Το καλοκαίρι του 2017, η κυβέρνηση του Ισραήλ αποχώρησε από μία συμφωνία που θα είχε δημιουργήσει μία ισότιμη περιοχή προσευχής στο Δυτικό Τείχος και πρότεινε έναν αυστηρό νόμο προσηλυτισμού που θίγει τα δικαιώματα των μη Ορθοδόξων Εβραίων. Αυτό το καλοκαίρι η Κνεσέτ ψήφισε ένα νόμο που αρνείται τα ίσα δικαιώματα στα ζευγάρια του ιδίου φύλου. Μία μέρα αργότερα ήρθε ο νόμος του έθνους – κράτους, ο οποίος σωστά επιβεβαιώνει ότι το Ισραήλ είναι ένα Εβραϊκό κράτος, αλλά ταυτόχρονα καταστρέφει και το αίσθημα της ισότητας και της ένταξης των Ισραηλινών Δρούζων, Χριστιανών και Μουσουλμάνων πολιτών. 

Τον περασμένο μήνα, ένας παραδοσιακός ραβίνος παρέμεινε κρατούμενος για το υποτιθέμενο έγκλημα να πραγματοποιήσει μία μη Ορθόδοξη γαμήλια τελετή στο Ισραήλ. Σε αρκετούς δήμους, έγιναν προσπάθειες να διαταραχθεί η κοσμική ζωή με το κλείσιμο παντοπωλείων το Σάββατο.

Αυτά τα γεγονότα δημιουργούν την εντύπωση, ότι οι δημοκρατικές και ισότιμες διαστάσεις του Εβραϊκού δημοκρατικού κράτους, δοκιμάζονται.

Το Ισραήλ είναι ένα θαύμα. Οι Εβραίοι της διασποράς κοιτούν το Ισραήλ, θαυμάζουν τα εκπληκτικά του επιτεύγματα και το θεωρούν ως το δεύτερο σπίτι τους. Ωστόσο, σήμερα, κάποιοι αναρωτιούνται, εάν το έθνος που λατρεύουν χάνει το δρόμο του.

Για 4.000 χρόνια, ο Εβραϊκός λαός θεωρούνταν ως η ηθική πυξίδα του κόσμου.

Το Σιωνιστικό κίνημα ήταν ασταμάτητα δημοκρατικό από την αρχή. Μεγάλα γράμματα επάνω στη σημαία του έλεγαν ελευθερία, ισότητα και ανθρώπινα δικαιώματα για όλους. Ήταν επίσης ένα από τα πρώτα εθνικά κινήματα για να διασφαλιστεί η πλήρης ισότητα και τα δικαιώματα ψήφου για τις γυναίκες. Και όταν ιδρύθηκε το Ισραήλ, έγινε αμέσως η πρώτη και μοναδική δημοκρατία στη Μέση Ανατολή. Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του εγγυάται «πλήρη ισότητα των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων σε όλους τους κατοίκους του ανεξαρτήτως θρησκείας, φυλής ή φύλου», καθώς και εγγύηση της ελευθερίας της θρησκείας, της συνείδησης, της γλώσσας, της εκπαίδευσης και του πολιτισμού.

Οι Theodor Herzl, Chaim Weizmann, Zeev Jabotinsky, David Ben Gurion και η Golda Meir πάντα υπογράμμιζαν την ανάγκη συνδυασμού του Εβραϊκού εθνικισμού με τον καθολικό ανθρωπισμό. Τώρα λοιπόν, όταν η Ισραηλινή κυβέρνηση φαίνεται να αμαυρώνει την ιερή αξία της ισότητας, πολλοί υποστηρικτές θεωρούν ότι γυρίζει την πλάτη της στην Εβραϊκή κληρονομιά, το Σιωνιστικό ήθος και το Ισραηλινό πνεύμα.

Το ζήτημα αυτό καθαυτό, είναι πρωτίστως ηθικό, αλλά η νέα νομοθεσία του έθνους – κράτους μπορεί επίσης να έχει σοβαρές εθνικές και διεθνείς επιπτώσεις. Στο Ισραήλ, θα αυξήσει την αίσθηση της πόλωσης και της αντίφασης. Στο εξωτερικό, το Ισραήλ μπορεί να βρεθεί συνδεδεμένο με ένα χαλασμένο σύστημα αξιών και αμφιλεγόμενους φίλους. Ως αποτέλεσμα, οι μελλοντικοί ηγέτες της Δύσης μπορεί να γίνουν εχθρικοί ή αδιάφοροι προς το Εβραϊκό κράτος.

Δυστυχώς, οι νέες πολιτικές δε θα ενισχύσουν το Ισραήλ αλλά θα το αποδυναμώσουν και μακροπρόθεσμα θα θέσουν σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή του Ισραήλ, την οικονομική του επιτυχία και τη διεθνή του θέση. 

Αλλά η μεγαλύτερη απειλή είναι για το μέλλον του Εβραϊκού λαού. Για περισσότερα από 200 χρόνια, ο σύγχρονος Ιουδαϊσμός έχει ευθυγραμμιστεί με το διαφωτισμό. Οι Εβραίοι της νέας εποχής έχουν συγχωνεύσει την εθνική μας υπερηφάνεια και το θρησκευτικό δεσμό με την αφοσίωση στην ανθρώπινη πρόοδο, τον κοσμικό πολιτισμό και την ηθική. Συντηρητικοί και φιλελεύθεροι, όλοι πιστεύουμε σε έναν δίκαιο Σιωνισμό και έναν πλουραλιστικό Ιουδαϊσμό που σέβεται κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Έτσι, όταν μέλη της σημερινής κυβέρνησης του Ισραήλ υπονομεύουν ακούσια τη συμφωνία ανάμεσα στον Ιουδαϊσμό και το Διαφωτισμό, συντρίβουν τον πυρήνα της σύγχρονης Εβραϊκής ύπαρξης.

Ήδη σήμερα, η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζει η Εβραϊκή διασπορά είναι ένας βαθύς – και ακόμα βαθύτερος – διχασμός γενεών. Σε όλο τον κόσμο, και ειδικά στη Βόρεια Αμερική, Οι Εβραίοι Millennials εγείρουν αμφιβολίες, που οι γονείς και οι παππούδες τους δεν έθιξαν ποτέ. Η δέσμευση προς το Ισραήλ και τα Εβραϊκά θεσμικά όργανα δεν είναι άνευ όρων.

Το πέρασμα της δάδας σε αυτή τη νεότερη γενιά είναι ήδη μία δύσκολη επιχείρηση – όπως πολλοί ηγέτες, εκπαιδευτικοί, ραβίνοι και γονείς θα πιστοποιήσουν. Αλλά όταν η ίδια η κυβέρνηση του Ισραήλ προτείνει βλαπτική νομοθεσία, το έργο αυτό μπορεί να γίνει σχεδόν αδύνατο.

Εάν οι παρούσες τάσεις συνεχιστούν, οι νέοι Εβραίοι μπορεί να μη δώσουν τη συγκατάθεσή τους σε ένα δεσμό με ένα έθνος που κάνει διακρίσεις εναντίον των μη Ορθόδοξων Εβραίων, τις μη Εβραϊκές μειονότητες και την L.G.B.T. κοινότητα. Μπορεί να μην πολεμήσουν το κίνημα BDS (Μποϊκοτάζ, Εκποίηση, Κυρώσεις), μπορεί να μην υποστηρίξουν το Ισραήλ στην Ουάσινγκτον και μπορεί να μην του παράσχουν την στρατηγική οπισθοφυλακή που τόσο χρειάζεται το Ισραήλ.

Ας μην ξεχνάμε: Μία μεγάλη πλειοψηφία των Εβραίων του κόσμου δεν αναγνωρίζονται ως Ορθόδοξοι. Είναι παραδοσιακοί, κοσμικοί, Συντηρητικοί, Μεταρρυθμιστές ή εντελώς αδέσμευτοι. Η Ορθοδοξία πρέπει να γίνεται σεβαστή, αλλά δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στην πολιτική μιας ριζοσπαστικής μειονότητας να αποξενώσει εκατομμύρια Εβραίους σε όλο τον κόσμο. Είμαστε ένας λαός, λίγοι σε αριθμό και πρέπει να σταματήσουμε να σπέρνουμε το διχασμό μεταξύ μας. Από τη στιγμή που είμαστε ενωμένοι, το μέλλον μας θα είναι απεριόριστο.

Πάντα βρισκόμουν στο πλευρό του Ισραήλ και πάντα θα είμαι. Αλλά τώρα, ως αγαπητός αδερφός, ζητώ από την κυβέρνηση του Ισραήλ να ακούσει τις φωνές διαμαρτυρίας και αγανάκτησης που ακούγονται στο Ισραήλ και σε όλο τον Εβραϊκό κόσμο. Ως πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κονγκρέσου, καλώ τους Ισραηλινούς ηγέτες να ξανασκεφτούν τις καταστροφικές τους πράξεις κατά τη διάρκεια αυτού του καλοκαιριού της δισαρμονίας. 

Δεν είμαστε αυτό εμείς και δεν είναι αυτό, αυτό που επιθυμούμε να γίνουμε. Δεν είναι αυτό, το πρόσωπο που θέλουμε να δείξουμε στα παιδιά μας, τα εγγόνια μας και την οικογένεια των εθνών. Ας εργαστούμε μαζί για να αλλάξουμε πορεία και να διασφαλίσουμε ότι το Ισραήλ θα συνεχίσει να είναι το Εβραϊκό δημοκρατικό Κράτος που είναι προορισμένο να είναι.

*Ο Ronald S. Lauder είναι πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συμβουλίου

https://www.nytimes.com/2018/08/13/opinion/israel-ronald-lauder-nation-state-law.html?rref=collection%2Ftimestopic%2FIsrael&action=click&contentCollection=world&region=stream&module=stream_unit&version=latest&contentPlacement=1&pgtype=collection 

Σημείωση Ζ.Κ. :Το γεγονός ότι ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές και έμπιστους  του Νετανιάχου εκφράζει τέτοιες απόψεις είναι όντως ανησυχητικό.