Bridgeofgracemission Τετάρτη 27.2.2019

 Ο πρώην τρομοκράτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Tass Saada γεννήθηκε σε μία σκηνή σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στην πόλη της Γάζας το 1951. Πριν από το ξέσπασμα του πολέμου του 1948, ο πατέρας του ήταν συνιδιοκτήτης ενός πορτοκαλεώνα στη Jaffa με έναν Εβραίο φίλο του και επιχειρηματία συνεργάτη. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος του 1948, ο φίλος του πατέρα του και συνεργάτης του επιχειρηματίας τον εκλιπαρούσε να μη φύγει, τον παρακαλούσε να μείνει και να περιμένει μέχρι να τελειώσει η μάχη για να πάρει την απόφασή του.

Δυστυχώς, ο πατέρας του Tass ακολούθησε τις εντολές των Αραβικών κυβερνήσεων της Ιορδανίας, της Συρίας και της Αιγύπτου και «έκανε στην άκρη», έτσι ώστε ο Αραβικός Σύνδεσμος να μπορέσει να οδηγήσει τους Σιωνιστές στη θάλασσα. Αυτοί οι ηγέτες είπαν στους «Παλαιστίνιους Άραβες μέσω ραδιοφώνου, φυλλαδίων και πολλών άλλων μέσων να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να κάνουν χώρο για να περάσουν οι Αραβικές πολεμικές λεγεώνες», διαβεβαιώνοντάς τους ότι θα επιστρέψουν στα σπίτια τους μετά τη νίκη τους. Ως αποτέλεσμα, 700.000 Άραβες εκτοπίστηκαν και οι περισσότεροι από τους απογόνους τους παρέμειναν εκτοπισμένοι εξαιτίας των σκληρών πολιτικών των Αράβων εθνικών ηγετών.

Στο βιβλίο του, ο Tass Saada ομολόγησε ότι λόγω των διασυνδέσεων του πατέρα του, η οικογένειά του ήταν σε θέση να εγκαταλείψει τη λωρίδα της Γάζας και τελικά δημιούργησαν μία νέα ζωή ως πολίτες στο Κατάρ. Ωστόσο, πολλοί άλλοι Παλαιστίνιοι Άραβες δεν ήταν τόσο τυχεροί. Η Nonie Darwish, της οποίας ο πατέρας κατήυθηνε τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ από τη Γάζα καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950, παραδέχθηκε στο βιβλίο της ότι όταν οι Αιγύπτιοι ήλεγχαν τη Γάζα, δεν έκαναν καμία προσπάθεια να επανα-εγκαταστήσουν τους πρόσφυγες και μάλιστα τους απαγόρευσαν να εγκαταλείψουν τη Λωρίδα της Γάζας και να αναζητήσουν σπίτια αλλού στην Αίγυπτο. Οι Άραβες που προσδιορίζονται ως «Παλαιστίνιοι» έχουν επανειλημμένα αρνηθεί την ιθαγένεια στα Αραβικά έθνη σε όλο τον κόσμο, ακόμα κι αν έχουν ζήσει σε αυτά τα έθνη επί γενιές. Η Nonie δηλώνει ότι οι Άραβες ηγέτες το κάνουν αυτό σκοπίμως με σκοπό να διεξάγουν έναν «Πολιτικό Πόλεμο» εναντίον του Ισραήλ. Πολλοί Άραβες ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του πρώην πρωθυπουργού της Συρίας Khalid alzm ομολόγησαν επίσης ότι αυτοί είναι οι υπεύθυνοι για τη δημιουργία της Παλαιστινιακής Προσφυγικής Κρίσης. 

 

ΑΡΑΒΕΣ ΗΓΕΤΕΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΘΕΜΑ

«Από το 1948 απαιτούσαμε την επιστροφή των προσφύγων στις πατρίδες τους, ενώ ήμασταν εμείς που τους αναγκάσαμε να τις αφήσουν. Μεταξύ της πρόσκλησης προς τους πρόσφυγες και του αιτήματος προς τα Ηνωμένα Έθνη να αποφασίσουν κατά την επιστροφή τους, παρήλθαν μόνο λίγοι μήνες».

Khalid alzm Πρωθυπουργός της Συρίας

Mudhakarat (al-Dar al Muttahida lil-Nashr, Beirut, 1972), Volume 1,

pp. 386-7

 

 

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΑΝ ΑΥΤΟ

Ο Tass αποκάλυψε στο βιβλίο του ότι ο Γιάσερ Αραφάτ δημιούργησε τη Φατάχ τη δεκαετία του 1950, χρόνια πριν το Ισραήλ καταλάβει την αμφισβητούμενη επικράτεια της Δυτικής Όχθης και ότι η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης εκδιώχθηκε από την Ιορδανία το 1971 λόγω του γεγονότος ότι ο Αραφάτ προσπάθησε να αναλάβει το έθνος μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967. Ο ίδιος ο Tass επιχείρησε να δολοφονήσει τον Πρίγκιπα της Ιορδανίας. Τελικά, ο Tass απογοητεύτηκε από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση και επέλεξε να εγκαταλείψει τη βίαιη Τζιχάντ. Τελικά, έγινε Χριστιανός και ειρηνικός ακτιβιστής, επιδιώκοντας να προωθήσει τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.  

Ο Tass ομολόγησε επίσης ότι ο Αραφάτ δεν είχε ποτέ πρόθεση να κάνει ειρήνη. Η ΟΑΠ δεν άλλαξε τον χάρτη της από τη Συμφωνία του Όσλο το 1993 και όταν ο Tass επισκέφθηκε τον Αραφάτ κατά τη διάρκεια της 2ης Ιντιφάντα και τον παρακάλεσε να αναζητήσει ειρήνη, ο Αραφάτ απλά τον κοίταξε και άλλαξε θέμα. Ο Tass αποκάλυψε στο βιβλίο του ότι ισχυριζόμενος ότι επιδιώκει την ειρήνη, αλλά στην πραγματικότητα δεν το έκανε, ασκούσε την μακρόχρονη Ισλαμική πρακτική της Taqiyya, πράγμα που σημαίνει ότι το ψέμα και η εξαπάτηση επιτρέπονται, εάν βοηθούν στην προώθηση της Ισλαμικής επέκτασης.

Ο πρώην Αιγύπτιος δικτάτορας Gamal Abdel Nasser ήταν επίσης ένοχος για την εφαρμογή της πολιτικής της Taqiyya. Στην πραγματικότητα, ήταν αυτή η πολιτική που επέτρεψε στο Ισραήλ να πάρει τον έλεγχο της Δυτικής Όχθης. Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Έξι Ημερών, ο Nasser είπε ψέματα στο Βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας και τον διαβεβαίωσε ότι οι Αιγυπτιακές δυνάμεις κέρδιζαν, όταν στην πραγματικότητα πήγαιναν πίσω σε όλα τα μέτωπα. Αυτό το ψέμα οδήγησε το Βασιλιά Χουσεΐν να επιτεθεί στο Ισραήλ, αναγκάζοντας και την Ισραηλινή αντεπίθεση που οδήγησε τελικά τις Ιορδανικές δυνάμεις έξω από τη Δυτική Όχθη. Η Nonie Darwish επιβεβαίωσε επίσης ότι οι Άραβες ηγέτες ασκούν συχνά αυτές τις παραπλανητικές τακτικές. Σήμερα η κοινωνία τους σε ολόκληρη την περιοχή διακηρύσσει συνεχώς ότι η διαρκής ειρήνη με το Ισραήλ δεν ήταν δυνατή. Οι εκκλήσεις για Τζιχάντ κατά των Εβραίων, των Χριστιανών και όλων των άπιστων «μη Μουσουλμάνων» κηρύσσονταν καθημερινά τόσο στην κυβέρνηση, τα τζαμιά και τα μέσα ενημέρωσης πριν και μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967. Εκείνοι που υποστήριζαν ανοιχτά την ειρήνη ατιμάζονταν δημόσια, ακόμα και δολοφονούνταν. 

Οι Άραβες ακτιβιστές της ειρήνης, όπως ο Tass Saada και η Nonie Darwish, θεωρούν ότι είναι η ώρα για τους ανθρώπους του κόσμου να μάθουν την Αλήθεια, ότι οι Άραβες ηγέτες δημιούργησαν το πρόβλημα των Παλαιστινίων Προσφύγων και απλώς τους χρησιμοποιούν ως πολιτικό όπλο. Στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφέρονται καθόλου γι’ αυτούς. Ακόμα και οι ηγέτες της ΟΑΠ έχουν καταγραφεί να δηλώνουν ότι οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες δε θα χαρακτηριστούν ως πολίτες του όποιου Παλαιστινιακού κράτους δημιουργείται. Μέχρι να γίνει δεκτή αυτή η πραγματικότητα, τα πράγματα δε θα αλλάξουν σε αυτή τη σύγκρουση.  

https://bridgeofgracemissions.blogspot.com/2019/02/palestinian-arabs-confess-that-arab.html?fbclid=IwAR3SZkWShpozD_dMNkZ_NL3VqsaOrC988xCIjhxwcvPYTQKg7Vmp4Gz_GY8