BESA Center Παρασκευή 10.2.2017
Του καθηγητή
Hillel Frisch
Μετάφραση:
A.M. Junior

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙOΤΕΡΩΝ ΣΗΜΕΙΩΝ: Πολλοί Αμερικανοί δυσφημιστές του Ισραήλ αρχίζουν αναφέροντας πως το Ισραήλ λαμβάνει το μερίδιο του λέοντα από την στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ. Απλά και μόνο η αναφορά προκαλεί τον δαίμονα λέγοντας πως ένα πανίσχυρο Ισραηλινό λόμπι έχει μετατρέψει το Κογκρέσο των ΗΠΑ σε πιόνι του. Αλλά αυτά τα στοιχεία, αν και αντικατοπτρίζουν την επίσημη άμεση στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ, είναι σχεδόν ασήμαντα σε σχέση με τα πραγματικά κόστη και οφέλη της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας- πάνω απ’ όλα, Αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος. Στην πραγματικότητα, το Ισραήλ λαμβάνει μόνο ένα μικρό μέρος της βοήθειας αυτής, και το μεγαλύτερο μέρος της ξοδεύεται στις ΗΠΑ προς όφελος της Αμερικανικής οικονομίας.

Αμέτρητα άρθρα υποβιβάζοντας το Ισραήλ( όπως επίσης και πολλά άλλα άρθρα με καλύτερες προθέσεις), ρωτούν πώς γίνεται μια χώρα τόσο μικρή όσο το Ισραήλ, να λαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Το Ισραήλ λαμβάνει 55%, η 3,1δις δολάρια το χρόνο, ακολουθούμενο από την Αίγυπτο που λαμβάνει 23%. Αυτή η γενναιοδωρία έρχεται σε βάρος, έτσι ισχυρίζονται, άλλων ίσων ή πιο σημαντικών συμμάχων, όπως η Γερμανία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα. H καταγγελία προκαλεί το φάντασμα ενός πανίσχυρου Ισραηλινού λόμπι που έχει μετατρέψει το Κογκρέσο των ΗΠΑ σε πιόνι του.

Η απάντηση σε αυτή την κατηγορία είναι απλή: Το Ισραήλ δεν είναι καν μεγάλος ευνοούμενος της Αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Ο αριθμός απεικονίζει την επίσημη και άμεση αμερικανική στρατιωτική βοήθεια, αλλά είναι σχετικά ασήμαντη συγκριτικά με τα πραγματικά κόστη και οφέλη αυτής της βοήθειας, που περιλαμβάνουν, πάνω απ’ όλα, αμερικανικά στρατεύματα στις χώρες υποδοχής.

Υπάρχουν 150.500 αμερικανικά στρατεύματα σταθμευμένα σε 70 χώρες παγκοσμίως. Αυτό κοστίζει στον Αμερικανό φορολογούμενο 85.100 δις δολάρια ετήσια, σύμφωνα με τον David Vine, έναν καθηγητή στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο και συγγραφέα ενός βιβλίου επί του θέματος. Με άλλα λόγια, 800-1.000 Αμερικανοί στρατιώτες σταθμευμένοι στο εξωτερικό αντιστοιχούν σε 565-665 εκατ. δολάρια βοήθειας προς τη χώρα στην οποία βρίσκονται.

Όταν τα πραγματικά κόστη υπολογιστούν, ο μεγαλύτερος παραλήπτης βοήθειας αποκαλύπτεται πως είναι η Ιαπωνία, όπου βρίσκονται στάσιμα 48.828 άτομα στρατιωτικού προσωπικού. Αυτό αντιστοιχεί σε ένα πακέτο στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ αξίας άνω των 27δις δολαρίων( υπολογισμένο σύμφωνα με τη χαμηλότερη εκτίμηση του Vine). Η Γερμανία, με 37.704 Αμερικανούς στρατιώτες στα εδάφη της, λαμβάνει βοήθεια ίση με περίπου 21δις δολάρια, η Νότια Κορέα με 27.553 στρατιώτες, λαμβάνει πάνω από 15δις. δολ. , και η Ιταλία λαμβάνει τουλάχιστον 6 δις.

Αν ο υπολογισμός του Vine είναι σωστός, το πακέτο Αμερικανικής Στρατιωτικής βοήθειας της Ιαπωνίας είναι εννέα φορές μεγαλύτερο από αυτό του Ισραήλ, της Γερμανίας είναι 7 φορές μεγαλύτερο, και της Ιταλίας διπλάσιο. Οι πολλαπλασιαστές είναι ακόμα μεγαλύτεροι για την Αίγυπτο. Ακόμη και τα λιλιπούτια κράτη του Κόλπου, το Κουβέιτ και Μπαχρέιν, οι αμερικανικές βάσεις των οποίων αποτελούν στέγη για πάνω από 5.000 στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ η καθεμία, λαμβάνουν στρατιωτική βοήθεια σχεδόν ίση με αυτή που λαμβάνει το Ισραήλ.

Ωστόσο, ακόμη και αυτά τα στοιχεία υποτιμούν σε μεγάλο βαθμό το συνολικό κόστος της βοήθειας των ΗΠΑ προς τους συμμάχους της. Το κόστος διατήρησης των στρατευμάτων στο εξωτερικό, δεν αντικατοπτρίζει τη μεγάλη δαπάνη, βαθιά θαμμένη σε απόρρητα στρατιωτικά στοιχεία των ΗΠΑ, από αρκετές εναέριες ή θαλάσσιες αμερικανικές περιπολίες. Oύτε αντανακλά το υψηλό κόστος κοινών ασκήσεων, εδάφους, εναέριων και θαλάσσιων με τις χώρες υποδοχής( γεγονότα που απλώς αναγνωρίστηκαν ανεπιφύλακτα στην επίσημη ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ).

Οι αμερικανικές αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις συνεχώς περιπολούν τις Βόρειες, Βαλτικές και Κινεζικές θάλασσες για να προστατέψουν Αμερικανούς συμμάχους στην Ευρώπη και στον Ειρηνικό- με αμερικανική δαπάνη. Στις επιχειρήσεις θα δει περιστατικά όπως η παρακολούθηση  ενός ρωσικού πλοίου στη Βαλτική,  την αποφυγή σύγκρουσης την τελευταία στιγμή ανάμεσα στα πλοία της κινέζικης ακτοφυλακής και πλοία του αμερικανικού ναυτικού που αποστέλλονται για να προκαλέσουν τις κινέζικες αξιώσεις στη νότια Κινεζική θάλασσα, και τις σχεδόν συγκρούσεις μεταξύ της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ και των αντίστοιχων κινεζικών δυνάμεων στην ίδια περιοχή.

Σε εντυπωσιακή αντίθεση, κανένα αεροσκάφος των ΗΠΑ δεν έχει πετάξει ποτέ για να προστατέψει τον εναέριο χώρο του Ισραήλ. Κανένα πλοίο του αμερικανικού ναυτικού δεν περιπολεί για να προστατέψει τις ακτές του Ισραήλ. Και κυριότερα, κανένα αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό δέν τίθεται σε κίνδυνο για να σιγουρέψει την ασφάλεια του Ισραήλ.

Στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τη Γερμανία, το Κουβέιτ, το Κατάρ, τις Βαλτικές θάλασσες, την Πολωνία, και αλλού επίσης, τα αμερικανικά στρατεύματα είναι ένα ευαίσθητο συναγερμός. Ελπίζεται ότι η παρουσία τους θα αποτρέψει κάποια επίθεση, αλλά δεν υπάρχει ποτέ εφησυχασμός ότι η επίθεση δεν θα συμβεί. Σε περίπτωση που συμβεί, θα στοιχίσει  αναμφισβήτητα ζωές Αμερικανών.

Αυτό δεν μπορεί να συμβεί στο Ισραήλ, το οποίο υπερασπίζεται το δικό του έδαφος με τα δικά του στρατεύματα. Δεν υπάρχει κίνδυνος στο Ισραήλ, ότι οι ΗΠΑ θα βρεθούν μπλεγμένες σε πολέμους όπως αυτούς που διεξήγαγε στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, με κόστος 4 τρισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με την Linda J. Bilmes, καθηγήτρια δημόσιας πολιτικής και ερευνήτρια του πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Η παρουσία της Ιαπωνίας στην κορυφή της λίστας των δεκτών αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας είναι κατανοητή αλλά και αμφισβητήσιμη. Είναι κατανοητή γιατί η Ιαπωνία είναι κρίσιμη για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, όσον αφορά την διατήρηση της ελευθερίας των θαλασσών και την συγκράτηση μιας αναδυόμενης Κίνας. Είναι αμφισβητήσιμη γιατί η Ιαπωνία είναι μια πλούσια χώρα που οφείλει να πληρώσει για τα αμερικανικά στρατεύματα που βρίσκονται μέσα της, ή αντιθέτως να ενδυναμώσει σημαντικά τον δικό της στρατό. Επί του παρόντος, ο ιαπωνικός στρατός αριθμεί κοντά στους 250.000, αλλά αντιμετωπίζει την ταχέως αναπτυσσόμενη στρατιωτική δύναμη του βασικού της αντιπάλου, της Κίνας. Μία παρόμοια περίπτωση μπορεί να γίνει όσον αφορά τη Γερμανία, τόσο από την άποψη του πλούτου της, όσο και της συμβολής της στην αντιμετώπιση της ρωσικής απειλής.

Αυτό που είναι ακατανόητο δεν είναι το γιατί το Ισραήλ λαμβάνει τόση στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ, αλλά γιατί η Ιαπωνία έχει λάβει εννέα φορές περισσότερη από αυτό. Αυτή είναι μία περίεργη αναλογία λαμβάνοντας υπόψιν την σχετική ισχύ που διαθέτει το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, και στην προοπτική του να προωθήσει ζωτικά συμφέροντα ασφαλείας υπ’ όψη τη των ΗΠΑ σε περιόδους κρίσεις, σε σύγκριση με την δύναμη.

Μετά την απόφαση της Τουρκικής Βουλής τον Μάρτιο του 2003 να μη συμμετέχει στον υπό Αμερικανική ηγεσία  συνασπισμό, και την άρνηση της Τουρκικής κυβέρνησης να επιτρέψει στα Αμερικανικά στρατεύματα να διασχίσουν τα σύνορά της, το Ισραήλ ήταν ο μόνος σύμμαχος της Αμερικής ανάμεσα στην Κύπρο και την Ινδία με στρατηγική πολεμική αεροπορία (αν και μικρή), με γρήγορες δυνατότητες ανάπτυξης δυνάμεων για την αντιμετώπιση των σημαντικών απειλών για ζωτικής σημασίας συμφέροντα των ΗΠΑ.


Χρειάζεται ελάχιστη φαντασία για να καταλάβει κανείς αυτές τις πιθανές απειλές. Το Ιράν ίσως αποφασίσει να καταλάβει το Μπαχρέιν, το οποίο έχει μια πλειοψηφία Σιιτών, που αντιτάσσεται σοβαρά στην μοναρχία Sunni. Ίσως καταλάβει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που παίζουν σημαντικό ρόλο στην αεροπορική επίθεση εναντίων των Χούτι, των πληρεξούσιων του Ιράν στον πόλεμο στην Υεμένη. Mπορεί να υπάρχει συνδυασμένη Ιρακινή και Συριακή προσφορά, για να ρίξουν την Σουνιτική Ιορδανία, σε ένα περίπτωση που  και τα δύο κράτη υποτάξουν τους Σουνίτες επαναστάτες του. Οποιαδήποτε από αυτές τις κινήσεις θα απειλούσε ζωτικής σημασίας παροχές ενέργειας στις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Μόνο το Ισραήλ μπορεί να εξαρτάται πλήρως από την παροχή βάσεων και υπηρεσιών κοινής ωφέλειας για μια απάντηση των ΗΠΑ και την συμμετοχή τους στην προσπάθεια αν χρειαστεί.

Οι πολιτικοί, οι ειδήμονες και οι ερευνητές του IR που επιτίθενται στο Ισραήλ και στο Ισραηλινό λόμπι για την υφαρπαγή του μεριδίου του λέοντος της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας από ένα ευγενές Κογκρέσο γνωρίζουν καλά ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Το Ισραήλ λαμβάνει ένα μικρό τμήμα των πραγματικών δαπανών στρατιωτικής βοήθειας που οι ΗΠΑ έμμεσα δίνουν στους συμμάχους τους και σε άλλες χώρες. Αυτοί οι ειδικοί γνωρίζουν επίσης ότι το 74% της στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ δαπανήθηκε για αμερικανικά όπλα, εξοπλισμό και υπηρεσίες. Σύμφωνα με το πρόσφατα υπογεγραμμένο Μνημόνιο της Κατανόησης, ο αριθμός αυτός θα αλλάξει σε 100%. Οι ειδικοί απλά αναφέρουν τα λάθος στοιχεία.

Οι ΗΠΑ τώρα κυβερνώνται από έναν επιχειρηματία Πρόεδρο, που γνωρίζει από οικονομία. Υπήρξε σταθερός στην άποψη του  για την ανάγκη του περιορισμού της ανεξέλεγκτης κατανομής από τους διάφορους διεκδικητές αποδέκτες της πραγματικής βοήθειας των ΗΠΑ. Ελπίζεται, ότι  θα εκτιμήσει την συμφωνία ασφάλειας που έχουν οι ΗΠΑ με το Ισραήλ- μια χώρα που όχι μόνο μοιράζεται πολλές κοινές αξίες με τις ΗΠΑ, αλλά μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στα αμερικανικά ζωτικά συμφέροντα, χωρίς ανταπόδοση.

https://besacenter.org/perspectives-papers/dispelling-myth-israel-largest-beneficiary-us-military-aid/