29 Μαΐου 2013
Του Τεύκρου Σακελλαρόπουλου

Σημαντική σημείωση: Υψηλή αίσθηση χιούμορ και αυτοσαρκασμού απαιτείται για την ανάγνωση του άρθρου... 

Αναλογιζόμενος μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρατήρηση του Cormac McCarthy στο έργο του: “No Country for Old Men”,

"You never know what worse luck your bad luck has saved you from."

 ("Ποτέ δεν γνωρίζεις από τι χειρότερο σε έσωσε η κακή σου τύχη."),αναρωτήθηκα για ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα, το οποίο πάντοτε μου προξενούσε μεγάλη απορία:Γιατί οι πληγές του Φαραώ ήταν δέκα και όχι ...ένδεκα και από τι χειρότερο ενδεχομένως να έσωσε τους Αιγυπτίους η …κακή τους τύχη…

Κατ’ αρχήν να σημειώσω πως είναι κατά την άποψή μου πολύ περίεργο το γεγονός πως ο Θεός έστειλε μόνο δέκα πληγές... Τούτο, διότι όπως αποδείχθηκε ήταν πρακτικά ανεπαρκείς... Μετά τις πρώτες εννέα, οι οποίες ήταν ιδιαίτερα σκληρές, κυρίως η ενάτη περί του σκότους, η δεκάτη, η οποία ήταν προφανώς και η πιο σκληρή, πάλι δεν ήταν αρκετή να δώσει ένα οριστικό τέλος στην διαπραγμάτευση περί της εξόδου... 

Ναι μεν εξ’ αιτίας της ελήφθη η άδεια της αναχώρησης αλλά αυτό δεν κράτησε και πολύ. Ο Φαραώ ήταν ιδιαίτερα "ξεροκέφαλος" και "ισχυρογνώμων" και φυσικά ήταν λογικό να αντιδράσει μετά την απώλεια του πρωτότοκου γιού του κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αρχικά η στενοχώρια και μαζί και η υποχώρηση, κατόπιν όμως όταν παρήλθε η συντριπτική συναισθηματική κατάρρευση της πρώτης στιγμής, επανήλθε η μανία της εξουσίας και της υπεροψίας, (την οποία θεωρείται πως προκάλεσε και πάλι ο Θεός, αν και δεν νομίζω πως ήταν αναγκαίο).

Από τι λοιπόν χειρότερο κακό γλύτωσε ο Φαραώ και ποιά θα ήταν ενδεχομένως η ενδεκάτη πληγή; 

Ο Φαραώ, ο ίδιος μάλλον δεν γλύτωσε από κάτι χειρότερο, διότι κατά τον απλούστατο λόγο πνίγηκε στην Ερυθρά θάλασσα, (από το μυαλό του)... Ωστόσο ας μην ξεχνάμε πως η δεκάτη πληγή ήταν εν μέρει ετεροβαρής. Υπήρχαν πάρα πολλοί, οι οποίοι δεν είχαν καν ...παιδιά. Δεν λέω πολύ κακό αυτό, αλλά στην προκειμένη περίπτωση σωτήριο. Υπήρχαν και πάρα πολλοί μόνο με κορίτσια... Αυτοί επίσης όσον αφορά τους ίδιους δεν επλήγησαν... Υπήρχαν τέλος οι υπόλοιποι... 

Ωστόσο ποιά θα ήταν η δυσμενέστερη εξέλιξη, σύμφωνα με την άποψη του Cormac McCarthy όσον φορά το χειρότερο κακό, το οποίο και απέφυγαν; 

Για τον ίδιο τον Φαραώ όπως επεσήμανα δεν είχε κανένα νόημα, αφού πνίγηκε από την αμετροέπεια του στα νερά... Δεν ίσχυε όμως το ίδιο, για όποιον τον διαδέχθηκε... ο οποίος επιπλέον ίσως και να μην είχε κανένα άρρεν στην οικογένειά του... Αυτός σίγουρα ήταν από τους κερδισμένους.... 

Ωστόσο το κρίσιμο και τεραστίας σημασίας ερώτημα παραμένει: 

Ποιά θα ήταν ενδεχομένως η ενδεκάτη πληγή; 

Μετά από ενδελεχή σκέψη και μελέτη ετών θα μπορούσα να ισχυριστώ (και παρακαλώ αυτή είναι εντελώς υποκειμενική άποψη), πως η ενδεκάτη πληγή θα ήταν να θέσει ο Θεός στο μυαλό του Μωυσή (όπως έκανε και με τον Φαραώ), την ιδέα, η οποία θα μπορούσε να περιγραφεί με τη σκέψη του Μωυσή περίπου ως ακολούθως: 

"Παιδιά (στους Εβραίους) μισό λεπτό…  Τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν το αφήνουμε και να επιστρέψουμε πίσω στην Αίγυπτο; Που να τρέχουμε τώρα μέσα στην έρημο (κάτι μάλλον θα γνώριζε) αν βέβαια καταφέρουμε να διασχίσουμε και αυτή την καταραμένη θάλασσα... κι άντε πάλι από την αρχή. Δεν πειράζει, δούλοι ξε-δούλοι, τώρα ούτε ταλαιπωρία, ούτε τίποτα... “

Αυτά περίπου θα έλεγε και φυσικά θα ξαναγύριζαν... 

Αυτή είναι κατά την άποψή μου η ενδεκάτη (πολύ χειρότερη πληγή), την οποίαν ο Θεός ΔΕΝ έστειλε στον Φαραώ... (και στην Αίγυπτο):

 Να μην αφήσει τους Εβραίους να …επιστρέψουν! 

Γνωρίζετε γιατί; 

Μετά από τις πρώτες "θερμές και σκληρές" εκδηλώσεις κατά την επιστροφή τους, θα επέρχετο  εκτόνωση και μία ισορροπία. Επειδή μάλλον οι συνθήκες δουλείας θα χειροτέρευαν (ουαί τοις ηττημένοις) η πιθανότητα ενός επαναστατικού κινήματος από την πλευρά των Εβραίων θα ήταν ιδιαίτερα αυξημένη. Αν μάλιστα συγκρίνω με τα γεγονότα της Οκτωβριανής επαναστάσεως του 1917, όπου το κυρίαρχο συστατικό ήταν το Εβραϊκό (Vladimir Ilyich Lenin, Leon Trotsky, Grigory Zinoviev, Moisei Uritsky, Lev Kamenev, Yakov Sverdlov, Grigory Sokolnikov) προσπαθώ να φανταστώ τι θα συνέβαινε στην Φαραωνική Αίγυπτο συγκριτικά και με την Τσαρική Ρωσία... Ιδού: 

Η ...Αιγυπτιακή Επανάσταση! 

Αν όχι ο Μωυσής, ίσως ο Ιησούς του Ναυή ή κάποιος άλλος θα μετέρχετο των σοσιαλιστικών ιδεών και οσονούπω η Επανάστασις και ίσως η δημιουργία της Ένωσης Αιγυπτιακών Σοσιαλιστικών  Αυτοκρατοριών (Ε.Α.Σ.Α.). 

Η πορεία της Σοβιετικής Ενώσεως καταδεικνύει πως το καθεστώς άντεξε εβδομήντα χρόνια... Μα η Αίγυπτος μετά την Έξοδο των Εβραίων και παρά την συνακόλουθη απώλεια δούλων και χρυσού, ενδεχομένως και μετά από μία περίοδο ύφεσης, πράγμα το οποίο δεν γνωρίζουμε, επανηύρε την δύναμή της και έλαμψε για άλλα 1300 περίπου χρόνια (μέχρι την κατάλυσή της από άλλους ειδικούς επί του θέματος)... Άλλωστε σε μία Σοβιετικού τύπου εκδοχή, μετά από το πολύ 100 χρόνια θα ήταν παρελθόν, ως Ε.Α.Σ.Α. 

Πιστεύω περίτρανα και νομίζω απέδειξα πέραν πάσης αμφιβολίας, πως η μη αποστολή της ενδεκάτης πληγής, η οποία θα ήταν η …επιστροφή των Εβραίων πίσω στην δουλεία, έσωσε την Φαραωνική Αίγυπτο από ένα πολύ ζοφερό μέλλον…

Το μόνο, το οποίο θα ήθελα να συμπληρώσω αφορά και την αντίστροφη εκδοχή του γνωμικού, το οποίο εκ των υστέρων επίσης αποδείχθηκε: 

Πως ποτέ δεν γνωρίζεις και από τι ...καλύτερο σε εμπόδισε η ...καλή σου τύχη! Κάτι, το οποίο ίσως να ίσχυσε στην περίπτωση των Εβραίων για τα επόμενα 3300 χρόνια μετά την έξοδο...