14.11.09

 

Στη Μόνα Λίζα:
Χαμόγελο το λες εσύ αυτό; Τσάμπα τόσα λεφτά που ξοδέψαμε με τον πατέρα σου για τα σιδεράκια.

Στον Χριστόφορος Κολόμβος:
Δεν με ενδιαφέρει εμένα τι ανακάλυψες. Ένα γράμμα δεν μπορούσες να γράψεις, ένα τηλέφωνο δεν μπορούσες να πάρεις;

Στον Μιχαήλ Άγγελο:
Το ταβάνι ζωγράφισες; Δεν σου άρεσαν οι τοίχοι σαν τα άλλα παιδιά; Ξέρεις τι δύσκολα που βγαίνουν οι μουτζούρες από το ταβάνι.

Στον Ναπολέοντα:
Δεν κρύβεις τον έλεγχό σου; Για να δω, βγάλε το χέρι σου απ΄το σακάκι σου και δείξτο μου.

Στον Αβραάμ Λίνκολ:
Πάλι αυτό το καπέλο; Γιατί δεν φοράς ένα κασκέτο σαν τα άλλα παιδάκια.

Στον Τζορτζ Ουάσινγκτον:
Την επόμενη φορά που θα τολμήσεις να πετάξεις λεφτά στον Πότομακ, θα στο κόψω το επίδομα

Στον Θωμά Έντισον:
Εντάξει, καμαρώνω που ανακάλυψες τον ηλεκτρικό γλόμπο. Άντε τώρα σβήστον και κοιμήσου.


Στον Πωλ Ρεβίρ:
Δεν με νοιάζει που θες να πας, τέτοια ώρα έπρεπε να είσαι στο κρεβάτι σου

Στον Αλμπέρτο Αϊνστάιν:
Φωτογραφία επίσημη έβγαλες και δεν μπορούσες να στρώσεις λίγο τα μαλλιά σου.

Στον Μωησή:
Τι έρημο και ξε-έρημο. Λέγε την αλήθεια, πού ήσουν σαράντα χρόνια

Στον Μπιλ Γκέιτς:
Δηλαδή τι θα πάθαινες αν γινόσουν γιατρός;

Στον Μπιλ Κλίντον:
Ε, τέλος πάντων, τουλάχιστον ήταν δικιά μας;