12.4.2014
Ζαν Κοέν.
 

Ο αγαπημένος μου φίλος, και το λέω κυριολεκτικά και όχι σχήμα λόγου, Γιώργος Α. Παπαδαντωνάκης Καθηγητή Χημείας του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις στην Αμερική,  μου έστειλε ένα άρθρο του το οποίο και δημοσίευσα με τίτλο «ΝΑΙ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑΖΙ!» αναφερόμενος στη φράση που είπε του Θάνου Πλεύρη στο δικαστήριο όταν δικαζόταν ο πατέρας του για το βιβλίο «Εβραίοι, όλη η αλήθεια».

Είμαι βέβαιος πως πολύ θα συμφωνήσουν μαζί του και ακόμα περισσότεροι ομόθρησκοι μου Εβραίοι. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω πλήρως με αυτήν την άποψη και να πω ακριβώς το αντίθετο: «Ναι, επιτρέπεται να είναι κάποιος Ναζί σε μία δημοκρατία».

Πριν συνεχίσω θα ήθελα να διευκρινίσω όσο το δυνατόν καλύτερα ότι προσωπικά είμαι αντίθετος με τον Ναζισμό, τον Φασισμό, και τον Κουμμουνισμό όπως ο τελευταίος  εκφράστηκε όπου εφαρμόστηκε.

Και λόγος που τις μισώ και είμαι αντίθετος με αυτές τις τρεις ιδεολογίες είναι διότι και οι τρεις είναι ολοκληρωτικές θεωρίες, προσωπολατρικές και εξοντώνουν τους αντιπάλους τους είτε σε φούρνους, είτε σε στρατόπεδα, είτε σε ψυχιατρεία και γκούλαγκ, χωρίς κανέναν σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή. Είναι καθεστώτα τα οποία δολοφονούν κόσμο απλώς και μόνο γιατί κάτι δεν τους αρέσει.

Σημείωση προς τα μέλη του ΚΚΕ: ο τρόπος που εφαρμόστηκε ο κομμουνισμός στον κόσμο δεν έχει τίποτα απολύτως να κάνει με την Μαρξιστική θεωρία στην οποία τόσος σας αρέσει να αναφέρεστε. Τέλος σημείωσης.

Και επανέρχομαι στο φίλο μου καθηγητή. Τον Νοέμβριο του 1947 στο Βρετανικό κοινοβούλιο ο Winston Churchill είχε πει την περίφημη φράση:  Ιndeed it has been said that democracy is the worst form of Government except for all those other forms that have been tried from time to time.…[1]. Και όντως έτσι είναι. Αλλά η δημοκρατία, για να είναι δημοκρατία έχει μερικούς απαράβατους κανόνες που ένας από αυτούς να καταργηθεί καταργείται και η δημοκρατία.

Μερικοί από αυτούς του κανόνες είναι η ισότητα έναντι του νόμου, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ανεξιθρησκία, το δικαίωμα του συναθροίζεστε, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεστε, και φυσικά, και για μένα ίσως το σπουδαιότερο, το δικαίωμα να πιστεύω και να εκφράζω ελευθέρα τη γνώμη μου με όπιο μέσο θέλω. 

Με αυτό υπόψην έχω το απαραβίαστο δικαίωμα να είμαι Ναζιστής, Φασίστας, Κουμουνιστής. Εβραίος, μέχρι ΑΕΚ και να το φωνάζω (για την ΑΕΚ όχι τόσο δυνατά για την ώρα!!!) όσο θέλω όπου θέλω όταν θέλω και όπως θέλω.

Αυτό που μου απαγορεύεται σε μία δημοκρατία είναι να παραβώ το νόμο του κράτους. Με άλλα λόγια αγαπητέ μου Γιώργο, σε μία δημοκρατία η πράξη διώκεται, όχι το φρόνημα. 

Και στην αρχή αυτή αγαπημένε μου φίλε εκπτώσεις δεν χωράνε, διότι σήμερα διώκεις κάποιον ως ναζί αύριο κάποιον ως φασίστα, και στο τέλος γιατί κάποιος διάβασε Μαρξ ή άκουσε Θεοδωράκη για να μη πω πως κατούρησε στη λάθος πλευρά του πεζοδρομίου.

Η Χρυσή Αυγή δεν διώκεται για το τι πιστεύει, όπως απεφάνθη και ο Άρειος Πάγος που την επέτρεψε να πάρει μέρος στις εκλογές, αλλά για οργάνωση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, με άλλα λόγια διώκεται για τις πράξεις της και όχι για τα πιστεύω της.

Οπότε φίλε μου Γιώργο στην άποψη σου «Ναι απαγορεύεται να είναι κανείς Ναζί» εγώ απαντώ «Ναι, επιτρέπεται να είναι κάποιος Ναζί» αν η φράση αυτή τελειώνει με τα λόγια «σε μία δημοκρατία».


[1] Στο βιβλίο του "Churchill himself" λέει πως η τσιτάτα αυτή δεν είναι δική του αλλά κάποιου προγενέστερου που δεν θυμάται το όνομα.