YNET 5.6.2014
Του Shaul Rosenfeld
Παρά τα προειδοποιητικά σημάδια περί Ισλαμιστικής εισβολής από τη μια και ακροδεξιών αντιδράσεων από την άλλη, το Ευρωπαϊκό κατεστημένο εξακολουθεί ν’ αρνείται ν’ αποδεχτεί την πραγματικότητα.
"Η πολυπολιτισμικότητα έχει αποτύχει παταγωδώς", αποφάνθηκε τον Οκτώβριο του 2010 η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel. Ήταν μόλις ενάμιση χρόνο αφότου ο David Cameron επέκρινε δριμύτατα τη φιλελεύθερη μεταναστευτική πολιτική του τότε Βρετανού Πρωθυπουργού Gordon Brown δηλώνοντας: "Επιτρέψαμε την είσοδο σε ορισμένους τρελαμένους και δεν ξυπνήσαμε όσο σύντομα έπρεπε".
Ωστόσο, λίγο μετά την ολοκλήρωση των σχολίων της για την πολυπολιτισμικότητα, η Merkel μπήκε στον κόπο να μαλακώσει και να γλυκάνει το μήνυμα εξηγώντας ότι "το Ισλάμ έχει γίνει κομμάτι της Γερμανίας". Ο Cameron αναγκάστηκε να περάσει στην άμυνα και να εκφράσει τη μεταμέλειά του όταν οι δηλώσεις του δημοσιεύθηκαν δύο σχεδόν χρόνια αφότου έγιναν.
Οι άλλες Ευρωπαϊκές επικριτικές φωνές κατά της συνεχιζόμενης μετανάστευσης αποσιωπήθηκαν και θεωρήθηκαν υποκινητικές, ρατσιστικές και ρέπουσες προς την ακροδεξιά. Στην Ευρωπαϊκή πολιτική των "ανοικτών ουρανών" (open sky) δεν υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι η ήπειρος έρχεται στα συγκαλά της και βάζει τέλος στην απορρόφηση των μεταναστών.
Επομένως, όταν η επίσημη Ευρώπη και το Ευρωπαϊκό κατεστημένο εξακολουθούσαν να κοιμούνται τον δογματικό τους ύπνο και όταν η αφύπνιση που τόσο προσδοκούσε ο Cameron δεν ήρθε ποτέ, είναι απλά φυσικό να ξυπνούν αρκετά χρόνια αργότερα σε φρενήρη κατάσταση για τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών στις οποίες η ακροδεξιά και οι νεο-ναζί σημείωσαν πρωτοφανή κέρδη φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να ξεκαθαρίζουν ότι η ανάληψη της διακυβέρνησης σε βασικές χώρες κλειδιά θα καταστεί μια εφικτή αποστολή αν η Ευρώπη εμμείνει στην πολιτική της.
Δημοσιογράφοι στην Ευρώπη, οι οποίοι κατά την τελευταία δεκαετία έκαναν ό, τι περνούσε από το χέρι τους για να συγκαλύψουν την αποτυχία της ενσωμάτωσης των "νέων μεταναστών" από Ισλαμικές χώρες, τη ραγδαία αύξηση των ποσοστών εγκληματικότητας, τη βία, τα υποκινητικά λόγια των ιμάμηδων, την καταπίεση των γυναικών και τις πράξεις βιασμού σε μεταναστευτικά κέντρα Ευρωπαϊκών πόλεων και οι οποίοι φρόντιζαν να εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον όποιου τολμούσε ν’ αμφισβητήσει τη μετανάστευση – είναι τώρα σοκαρισμένοι από τα αποτελέσματα των εκλογών και συντάσσουν πηχυαίους, υστερικούς τίτλους όπως "Σεισμός", "Καταστροφή", "Η Ευρώπη πάει αρκετές δεκαετίες πίσω" και "Η ήπειρος επιστρέφει στον Μεσαίωνα".
Διανοούμενοι στην ήπειρο, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έριχναν λάδι στη φωτιά της άρνησης από τα μέσα ενημέρωσης του προβλήματος της Ισλαμικής μετανάστευσης και κατηγορούσαν όποιον μιλούσε άσχημα για την "ευλογημένη" προσφορά της, δείχνουν ενοχλημένοι μετά τις εκλογές.
Ακαδημαϊκοί και προσωπικότητες του πολιτισμού - που δεν έπαυαν να επικροτούν το ναυάγιο του εθνικισμού στην ήπειρο τα τελευταία χρόνια - είναι πλέον αναγκασμένοι να βλέπουν τον εθνικισμό ζωντανό και ακμαίο στους δρόμους της Ευρώπης, όπως στην ανατολική Ουκρανία.
Πολιτικοί από τον κεντρώο χώρο της ηπείρου, οι οποίοι έθαβαν το κεφάλι τους στην άμμο και μετέτρεψαν την πολιτική ορθότητα σε δεσμευτική απόφαση, κοιτάζουν με λαχτάρα στοιχεία όπως ο Udo Voigt από το Γερμανικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NPD) που ισχυρίζεται ότι "Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος για λευκούς" να καταλαμβάνουν έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Αυτό είναι το χάος που δημιούργησαν για τους κατοίκους της ηπείρου οι ηγέτες της, οι επιπόλαιοι δημοσιογράφοι και άλλοι αξιότιμοι άνθρωποι. Ένα χάος που όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν μπορούν πλέον ν’ αντιμετωπίσουν συνειδητοποιώντας ότι, όταν το ξίφος του Ισλάμ κρέμεται πάνω από την αρχαία πολιτιστική και δημογραφική ταυτότητα της ηπείρου τους, η ψήφος σε ακροδεξιά στοιχεία, ακόμη και νεο-Ναζί, δεν αποτελεί μια αναξιοπρεπή επιλογή.
Αυτό είναι και το "στιφάδο μεταναστών" το οποίο τοπικές οργανώσεις δικαιωμάτων και αριστερές ομάδες προσπάθησαν και προσπαθούν ακόμη να χαλάσουν κι εδώ - είτε αντιτιθέμενες στην ανέγερση ενός φράχτη στα σύνορα με το Σινά που θα τορπιλίσει αποτελεσματικά τη "θερμή επιστροφή" εισβολέων στο Σινά είτε με την επίμονη προσπάθειά τους να εμποδίσουν την απομάκρυνσή τους από το Ισραήλ μέσω προπαγάνδας, οικονομικής ενίσχυσης και προσφυγών στο ΣτΕ και ξένα στοιχεία.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν είναι όλοι οι Μουσουλμάνοι της Ευρώπης που τηρούν σωστά τις εντολές του Ισλάμ, τη Σαρία και τη τζιχάντ αλλά, όταν οι επιλογές που αντιμετωπίζουν είναι ή η Ευρώπη και η κουλτούρα της ή η θρησκεία του Μωάμεθ και τα παράγωγά της - η πλειοψηφία των γιων του Ισλάμ προτιμούν τις αξίες της πατρίδας τους από εκείνες του νέου Ευρωπαϊκού σπιτιού τους.
Αυτό έγινε κατανοητό από έναν αυξανόμενο αριθμό Ευρωπαίων που πήγαν στις κάλπες την περασμένη εβδομάδα, με τις εικόνες των επιθέσεων στη Μαδρίτη και της δολοφονίας του Theo van Gogh στο Άμστερνταμ το 2004 ακόμη νωπές στο μυαλό τους όπως και των επιθέσεων στο Λονδίνο το 2005, των ταραχών σε απάντηση της δημοσίευσης των σκίτσων του Μωάμεθ στη Δανία εκείνη τη χρονιά (που οδήγησε στο θάνατο πλέον των 1.000 ανθρώπων σε όλο τον κόσμο) και της σφαγής ενός Βρετανού στρατιώτη στο κέντρο του Λονδίνου από τον Michael Adebolajo και τον φίλο του το 2013.
Κι όμως, παρά τα ποικίλα προειδοποιητικά σημάδια που συσσωρεύονται στην ήπειρο περί εισβολής Ισλαμιστών από τη μια και ακροδεξιών έως Νεοναζιστικών αντιδράσεων από την άλλη, φαίνεται ότι το Ευρωπαϊκό κατεστημένο με τις ακαδημαϊκές, δημοσιογραφικές και πολιτιστικές προεκτάσεις του, δεν έχει ακόμη εσωτερικεύσει το πρόβλημα και συνεχίζει να πλαταγίζει τη γλώσσα του, ν’ αρνείται ν’ αναλάβει τις ευθύνες του και ν’ αρνείται την πραγματικότητα και την επερχόμενη καταστροφή.
Για κάποιο λόγο, ένας αυξανόμενος αριθμός βετεράνων πολιτών της Ευρώπης αρνείται να καταπιεί αυτό το φιλελεύθερο χάπι προς μεγάλη θλίψη των παραγωγών του.
http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4526515,00.html