Τα ΝΕΑ Σάββατο16.6.2018
  Του Ιωάννης Θ. Μάζης* 

Μήγαρις χω λλο στ νο μου πάρεξ λευθερία κα γλσσα;

(ένας ξεχασμένος Έλληνας γραφικός κόντες και ποιητής,

εραστής του Ελληνισμού και μάστορας του Έλληνα Λόγου

που έζησε, κάπου, μέχρι τα μέσα του 19ου αι.) 

Ναι, είναι λάθος ετούτη η συμφωνία! Αλήθεια εχαρίσαμε πολλά στα Σκόπια ισχυριζόμενοι πως "ελάβαμε καλά δωσίματα" κι εμείς από αυτά! Εδώσαμε, λοιπόν πρώτιστα την Γλώσσα, που τηνε βαφτίσαμε «Μακεδονική» προσπαθώντας να βρούμε δικαιολογία σε ανύπαρκτες δήθεν «αβλεψίες» των προηγουμένων "φαύλων κυβερνήσεων" και προσποιούμενοι πως αγνοούσαμε ότι “Οι προσδιορισμοί που χρησιμοποιούνται και η παρουσίαση του υλικού σε αυτήν την έκδοση (UN TERM) δεν υπονοούν την έκφραση οποιασδήποτε άποψης από πλευράς της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών αναφορικά με το νομικό καθεστώς οποιασδήποτε χώρας, επικράτειας, πόλης, περιοχής ή των Αρχών του, ή αναφορικά με την οριοθέτηση των συνόρων ή των ορίων του”.Το υπομνηματίσαμε όμως τούτο το δώσιμο, με την επισήμανση ότι είναι σλαυϊκής προελεύσεως και δεν έχει σχέση με τα αρχαία ελληνικά. Λες και ο σκοπιανός ψευδοαλυτρωτισμός μπορούσε να βασισθεί σοβαρά εις το αρχαιοβαρβαροσκυθίζον καρακιτσαριό του υποδίκου πλέον και εξοντωθέντος πολιτικά Γκρούεφσκι αγνοώντας τις βιβλιοθήκες της Οξφόρδης, της Κανταβρυγίας, της Σορβόννης, του Βατικανού, της Χαϊδελβέργης... Χωρίς ούτε κάν να διανοούμεθα ότι ο 19ος αιώνας και ο 20ος είναι εκείνοι επί των οποίων βασίζεται ο γεωπολιτικώς θεμελιωμένος βουλγαρο-τιτοϊκο-σταλινικός ψευδοαλυτρωτισμός, μαζί με την αιώνια γερμανική βούληση για προβολή οικονομικής ισχύος στον άξονα Αξιού-Μοράβα-Δουναβη την συγκρουομένη καθέτως με την αγγλοσαξωνική Περίμετρο (Rimland/Spykman). Ούτε ότι ο κλειδόλιθος κάθε, "αφηγηματικής" ή μη, κρατογένεσης δεν είναι παρά η Γλώσσα! (Αλήθεια, τί γίνανε εκείνοι οι criticals της Σχολής της Φραγκφούρτης; Θα την μελετήσουνε αυτή την χρυσή case study των Σκοπίων;). Δεν ελάβαμε υπόψη ούτε καν την επιστημονική διαφορά ανάμεσα σ' ένα βουλγαροσερβικό ιδίωμα και σε μια αναβαθμισμένη μορφή προφορικού λόγου όπως η Γλώσσα. Ύστερα, φοβούμενοι μην τυχόν και δεν μπορέσουν να την εξασφαλίσουν ήδη με το προσφερθέν "κυμπάρικα" φοβερό όπλο της ψευδομακεδονικής γλώσσας, τους εχαρίσαμε αποπάνω και την «μακεδονική εθνότητα» αλλά -προς Θεού!- προβλέψαμε στα σκοπιανά διαβατήρια μια επισήμανση για «πολίτη της Βόρειας Μακεδονίας»! Λες και θα κυκλοφορούν με το διαβατήριο ανοικτό στα δόντια...Λες και δεν θα λένε, και δεν θα γράφουν...«σορο-δόν»(sic) χιλιάδες τόμους «Μακεδονικής πολιτικής, οικονομικής και πολιτισμικής πολεμικής ιστορίας των Νέων Χρόνων» φίσκα στην ανθελληνική προπαγάνδα, αλλά τούτη τη φορά, με το μολυβδόβουλο της Ελλάδας... Κατά τρίτον, τους προσφέραμε το όνομα: Βόρεια Μακεδονία, κι εμείς εγίναμε μαζί με τα προϊόντα μαw και τα brand name μας, προφανώς...«Νοτιομακεδ[ό]νες /ονικά»! Λιποτακτήσαμε επίσης από «την εθνική στάση» δια της οποίας είχαμε εξασφαλίσει ομόφωνη απόφαση του ΝΑΤΟ ότι η πρόσκλησις προς τα Σκόπια θα γίνει μόνο μετά την επίλυση του ονοματολογικού. Για να επιλυθεί όμως αυτό θα πρέπει συμφώνως προς τα ανακοινωθέντα η Συμφωνία αυτή να τύχει αναγνωρίσεως από το διεξαχθησόμενο δημοψήφισμα και ακόμη να ολοκληρωθούν και οι δέουσες συνταγματικές αλλαγές.Εμείς όμως θα έχομε προσφέρει πραγματικά δωσίματα -και σήμερα- αναμένοντας... μελλοντικά υπεσχημένα (!) από τους "άκρως αξιόπιστους", θού Κύριε, και πολιτικά ασταθείς γείτονές μας! Διότι όταν τα Σκόπια λάβουν την πρόσκληση για το ΝΑΤΟ και δεν υλοποιήσουν το μέρος ή το όλον των υπσχέσεών τους, τότε, το τότε Ελληνικό Κοινοβούλιο και η τότε τάλαινα Ελληνική Κυβέρνηση, και όχι η όποια Σκοπιανή, θα είναι εκείνη η οποία θα δεχθεί τις τρομακτικότερες των πιέσεων  για να προβεί σε περαιτέρω υποχωρήσεις! Και άλλα δωσίματα...και άλλες υποχωρήσεις...

Και κάτι ακόμη: γιατί άραγε ενώ όλο το φαύλο παρελθόν των προηγούμενων κυβερνήσεων ετούτη η Κυβέρνηση θέλει να το ανατρέψει και να το θεραπεύσει, γιατί αλήθεια νιώθει την ανάγκη να "νομιμοποιηθεί" βαπτιζόμενη στα λασπόνερα της "θολής φαυλότητας" των προηγούμενων και μάλιστα, ειδικά για να προσδιορίσει την «εθνική γραμμή της», σε ένα τόσο μεγάλης σημασίας εθνικό θέμα; Και τον Λαό της, που στο 72% του δεν θέλει ούτε κάν το όνομα «Μακεδονία» για την ονομασία της Bαρντάρσκα Μπανοβίνα, γιατί τον περιφρονεί; Γιατί δεν τον αφουγκράζεται; Γιατί δεν τονε σέβεται; Κι ετούτος ο καημένος ο Λαός... που δεν του έχει μείνει τίποτε πέρα από τη δόλια την ψυχή του, την τελευταία ανάσα του, την αξιοπρέπειά του να κατεβαίνει στις πλατείες κατά μιλιούνια διατρανώνοντας την αγάπη του και τον καημό του, την αγωνία του για τούτη την Πατρίδα... και παροτρύνει την Κυβέρνηση μην κάμει λάθος... Αλλά και η Κυβέρνηση πούχασε την εμπιστοσύνη της σε τούτο το Λαό της, πούγινε λέει ένα ετερόκλητο πλήθος που φωνασκεί... Κι εδώ θυμήθηκα τον Ποιητή, εκείνο τον γνωστό ακροδεξιό[2], που τραγουδά με σαρκασμό κάτι στροφές  που λένε πως αφού «ο λαός έχασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης / και δεν μπορεί να την ξανακερδίσει παρά με πολύ μόχθο / σάμπως δε θάταν πιο απλό, / η κυβέρνηση να διαλύσει το λαό / και να εκλέξει έναν άλλον;».

Άντε με το καλό.... 

[1]     «Eίναι χειρότερο από έγκλημα! Είναι λάθος!» Φράσις ειπωθείσα από τον Joseph Fouché, μέλλοντα Δούκα του Ότραντο, τότε Υπουργού Ασυνομίας του Ναπολέοντος, μετά την δολοφονία του Δουκός d'Enghien την 21η Μαρτίου 1804. 

[2]     Μπέρτολτ Μπρέχτ, Η Λύση.

--------------------------------

*Ο Ιωάννης Θ. Μάζης, Καθηγητής Γεωπολιτικής, ΕΚΠΑ