Cohen.gr  Δευτέρα 12.11.2018
Δημήτρης Τζώρας*
 

Ο εξαίρετος Γεωπολιτιστής, Ιωάννης Μάζης, προσδιορίζει σοφότατα το χώρο της Μέσης Ανατολής, ως σύμπλοκο. Πράγματι, η περιοχή που ξεκινά από το Ιράν και το Αφγανιστάν και καταλήγει στα Βαλκάνια, συγκροτείται από συγκοινωνούντα πολιτικά δοχεία. Εάν εξετάσουμε την πορεία των πολιτικών καθεστώτων όλης αυτής της περιοχής από το 1973 έως σήμερα, θα δούμε ότι αυτό που συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Αφγανιστάν, έχει αόρατα νήματα που είναι δεμένα με την Ελληνική πολιτική σκηνή.

Από την Ιστορία αυτού του γεωπολιτικού χώρου, προκύπτουν δύο ερωτήματα που θα πρέπει να μας απασχολήσουν, μιας και είμαστε σε προεκλογική περίοδο. Το ένα είναι, εάν οι επερχόμενες εκλογές θα είναι οι τελευταίες της Μεταπολίτευσης και το άλλο, εάν αυτές, θα πρέπει να είναι και οι τελευταίες.

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος, σε πρόσφατο άρθρο του έγραφε, ότι το Πολιτικο-δημοσιογραφικό σύστημα κάνει ότι δεν βλέπει την ύπαρξη της Χρυσής Αυγής. Δεν μου κάνει εντύπωση το σωστό, κατά τα άλλα, συμπέρασμά του, διότι και το Σοβιετικό καθεστώς, όταν εισέβαλε στο Αφγανιστάν, έκανε ότι δεν υπήρχαν οι Μουτζαχεντίν. Όσο οι Σοβιετικοί έλιωναν τους αβοήθητους, οικονομικά και στρατιωτικά, Μουτζαχεντίν, ο Δυτικός κόσμος , η CIA τα και λοιπά ευαγή ιδρύματα, έκαναν πως δεν υπήρχαν.

Θα αναφέρω μόνο τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου. Ένας πότης, γκομενιάρης και χρήστης ναρκωτικών Δημοκρατικός Βουλευτής από το Τέξας, ο Τσάρλι Γουίλσον, μαζί με τον Ελληνικής καταγωγής πράκτορα της CIA Γκαστ Αβρακότος που δρούσε στην Ελλάδα υπέρ των Συνταγματαρχών, μαζί με μία Τεξανή Χριστιανή Δισεκατομμυριούχο που γνώριζε τα ενδότερα της Αμερικανικής πολιτικής καλύτερα από τον προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, χρηματοδότησαν και εξόπλισαν τους Μουτζαχεντίν και μέσα σε οκτώ χρόνια νίκησαν τους Σοβιετικούς.

Δείτε την ταινία Charlie Wilson’s War που αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και θα καταλάβετε πως εχθρικά μεταξύ τους Κράτη, όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία, συνασπίστηκαν για να απομακρύνουν τους Σοβιετικούς από το Αφγανιστάν. Προϋπήρξε όλων αυτών, ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, η πτώση της Χούντας στην Ελλάδα, η αλλαγή του Ιρανικού Πολιτικού καθεστώτος και μία δολοφονία Αμερικανού Πρέσβη, για να κινηθούν τα παρασκηνιακά γρανάζια της ιστορίας. Ερχόμαστε στο σήμερα. Η Χρυσή Αυγή, μετράει ήδη 6 χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας, το καθεστώς στο Ιράν είτε θα πέσει, είτε θα αλλάξει δραματικά πορεία, ενώ είχαμε ξανά δολοφονία Αμερικανού Πρέσβη, αυτή τη φορά στη Λιβύη. Αυτές, είναι μερικές από τις αναλογίες που μπορεί εύκολα κάποιος να διακρίνει.

Εάν βάλω μέσα στην εξίσωση την πρόθεση του Εμμανουέλ Μακρόν να τιμήσει τον Στρατάρχη Πεταίν, ασχέτως εάν την ανακάλεσε, ο κύριος αυτός, μας λέει ξεδιάντροπα, ότι ο ίδιος και η Γερμανία αποτελούν τους πολιτικούς διαδόχους του  Γ΄ Ράιχ και της Ευρωπαϊκής αυτοκρατορίας που ονειρεύονταν.

Ξέρετε, καλές οι αναλύσεις των διεθνολόγων, καλοί και οι δημοσιολόγοι, καλοί και άγιοι οι θεσμοί της Εξωτερικής Πολιτικής, καλοί και άγιοι οι Υπουργοί και οι Πρέσβεις, ενίοτε, όμως, όπως στην περίπτωση των Μουτζαχεντίν, είναι μέχρι να γυρίσει το μάτι κάποιων, όπως της παρέας του Τσάρλι Γουίλσον, τότε. Κανένας δεν μπορεί να ξέρει, εάν αύριο κάποιος Ευρωπαίος, Σαουδάραβας, Καταριανός, Ρώσος, Κινέζος κτλ, αποφασίσει να χρηματοδοτήσει με δεκάδες εκατομμύριων τη Χρυσή Αυγή και να της δώσει όπλα. Προσπαθώ να δώσω εντελώς αποστασιοποιημένα και αντικειμενικά από το δρώμενο, ορισμένες ιστορικές αλήθειες και αναλογίες, διότι οι Ελληνικές πολιτικές συνθήκες είναι σχεδόν ώριμες για τέτοιου είδους εγχειρήματα.

Η Χρυσή Αυγή, είναι στο πολιτικό παιχνίδι. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Επίσης, πραγματικότητα είναι ότι τα εκλογικά της ποσοστά ανεβαίνουν πολύ. Η Λιάνα Κανέλλη, της οποίας σέβομαι τις πολιτικές αξιολογήσεις, προβλέπει, ότι ο κόσμος θα πάει μαζικά στη Χρυσή Αυγή. Πραγματικότητα είναι επίσης, ότι πολλοί θέλουν μία συγκυβέρνηση ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ για να αποτραπεί μελλοντικά η παρεμβατικότητα του Λαϊκού Συνδέσμου. Η λύση που προτείνουν, ειδικά ο όμιλος Αλαφούζου, είναι περισσότερο Σοβιετική ένωση στην ήδη υπάρχουσα Σοβιετοκρατία. Κακό δικό τους βέβαια, όσοι σκέφτονται με αυτό τον τρόπο, διότι και πάλι θα έχει δίκιο στην εκτίμησή του ο Νίκος Μιχαλολιάκος, ότι με τέτοιες πολικές συμμαχίες, ό κόσμος θα καταλάβει ότι υπάρχουν μόνο δύο κόμματα στο σύστημα. Η Χρυσή Αυγή και η κοινοβουλευτική συμμορία που θα κυβερνά. Επίσης, θεωρώ, ότι ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, δεν έκανε τυχαία την εμφάνισή του στο διαδικτυακό κανάλι του Κωνσταντίνου Πλεύρη. Η κρίσιμη μάζα για καθεστωτικές ανατροπές στη χώρα, αρχίζει να σχηματίζεται και είναι απόλυτα λογικό αυτό, αφού η ΝΔ διαχρονικά, είναι, επί της ουσίας, το πολιτικό υποκατάστημα της Αριστεράς.

Θα σας πω ευθαρσώς ποια είναι η άποψή μου. Ότι ο Τσίπρας με την σιωπηρή ανοχή και συνεργασία του Κυριάκου Μητσοτάκη, έφτασε το πολιτικό σύστημα στο σημείο, όπου δεν υπάρχει επιστροφή. Είτε με το Μακεδονικό, είτε με τον μεθοδικό αποχριστιανισμό της χώρας με τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας, είτε με τα καραγκιοζιλίκια της Συνταγματικής αναθεώρησης, είπε με το μπάχαλο στα Πανεπιστήμια και τον Ρουβίκωνα, είτε με τον φαιδρό υπουργό Παιδείας, είτε με την υπόθεση Κατσίφα, είτε, είτε, είτε, έκανε το μάτι πολλών ανθρώπων, εντός και εκτός Ελλάδος, να γυρίσει.

Προσέξτε λίγο αυτά που συμβαίνουν. Το Προεδρείο των κληρικών, επισκέφθηκε τον Νίκο Μιχαλολιάκο. Δεν παλάβωσαν οι ιερείς, ούτε έγιναν ξαφνικά φασίστες και ναζιστές. Βλέπουν, αυτό που βλέπει ο κόσμος και αυτό που δε θέλουν να δουν τα κανάλια και τα δημοσιογραφάκια τους. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα, δεν εκφράζει τους Έλληνες. Τελεία και παύλα. Οι ιερείς, όπως και ο κόσμος, νιώθουν ότι η μόνη Πολιτική δύναμη που μπορεί να προστατεύσει την Ορθοδοξία και να φέρει τη χώρα ξανά στα χέρια του Ελληνικού λαού, είναι η Χρυσή Αυγή. Από τη στιγμή που ο Μητσοτάκης, ακρωτηρίασε το δεξί χέρι και το δεξί πόδι της Νέας Δημοκρατίας, όσα χάνζαπλαστ κι αν προσπαθούν φιλότιμα να βάλουν στην πληγή ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Μάκης Βορίδης, η Νέα Δημοκρατία, είναι ένα κόμμα που αιμορραγεί και πεθαίνει.

Θέλετε να το δούμε και από μία άλλη πλευρά; Ο Τσίπρας, έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο της χώρας και προκειμένου να καλύψει την υπάρχουσα ακυβερνησία της χώρας, εγείρει μεγάλα θέματα προς συζήτηση στο δημόσιο διάλογο. Ακόμα και ο αποπροσανατολισμός που επιχειρεί, του γυρίζει μπούμερανγκ. Είναι βέβαιο πάντως, ότι όσο μένει στην εξουσία, θα ενισχύει τη Χρυσή Αυγή και μάλιστα μαζικά. Κανένα επίδομα και κανένα ρουσφέτι δεν είναι αρκετό για να ξεγελάσει τον κόσμο και για να αναστρέψει την κατάσταση. Το βασικό ερώτημα που θα κάνουν οι Έλληνες στον εαυτό τους κατά την πορεία προς την κάλπη, θα είναι, πόσο περισσότερο κακό μπορεί να κάνει η Χρυσή Αυγή στη χώρα, από τους Αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ ή από τις 3 πολιτικές οικογένειες που κατέστρεψαν την Ελλάδα. Δεν υπάρχει μόνο η Μαρξιστική ανάλυση των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων, υπάρχει και ο Βεμπεριανός φιλελεύθερος ορθολογισμός, κάτι που συνήθως, σε πολλούς διαφεύγει.

Επί Πρωθυπουργίας Τσίπρα, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, έχει τραβήξει το χειρόφρενο της Χρυσής Αυγής στην πορεία της προς την εξουσία. Διατηρεί συνειδητά το φιλοναζιστικό χαρακτήρα της, τον ψυχοπαθολογικό αντισημιτισμό της και το πεζοδρομιακό της πολιτικό ύφος. Ίσως να προσπαθεί να μιμηθεί τον πεζοδρομιακό ΣΥΡΙΖΑ του 3%, μέχρι να γίνει κυβέρνηση. Νομίζω, ότι το κρίσιμο δίλημμα που θα πρέπει να απασχολεί τον Νίκο Μιχαλολιάκο, από εδώ και πέρα, είναι το εάν θα αποτελέσει μέρος της λύσης ή κομμάτι του προβλήματος.

Ο Πρωθυπουργός, αρέσκεται να λέει στα κανάλια, ότι διευθετεί εκκρεμότητες χρόνων.

Απλά θα του υπενθυμίσω, ότι μεγαλύτερη πολιτική και γεωπολιτική εκκρεμότητα της περιοχής, είναι το παράνομο Μεταπολιτευτικό καθεστώς που εγκαθίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το ίδιο θα υπενθυμίσω και στον Νίκο Μιχαλολιάκο...

Υ.Γ. Στις προηγούμενες Δημοτικές Εκλογές, ο Ηλίας Κασιδιάρης, έλαβε ποσοστό 16% στην Αθήνα. Πόσο λέτε να έχει φτάσει τώρα το ποσοστό της Χ.Α.;

*O Δημήτρης Τζώρας είναι Πολιτικός Αναλυτής