Cohen.gr Σάββατο 22.12.2018
Δημήτρης Τζώρας

Έτσι όπως πορεύεται ο Αλέξης Τσίπρας, θα χάσει τις εκλογές και όπως είναι λογικό, οι σχεδιασμοί για το αύριο του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ξεκινήσει από τώρα. Το γιατί θα χάσει τις εκλογές και ο τρόπος που θα τις χάσει, έχουν ιδιαίτερη αξία για την πολιτική ανάλυση.

Ο Αλέξης Τσίπρας, δεν έχει διαβάσει μάλλον, την πολιτική στρατηγική της Αμερικανικής Συνομοσπονδίας και του Προέδρου Ντέηβις, κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού εμφυλίου. Η μάχη του Γκέτυσμπεργκ, μαζί με την παράλληλη μάχη του Βίκσμπεργκ, ήταν οι μάχες, οι οποίες προκάλεσαν την στρατηγική ήττα των Νοτίων.

Οι Νότιοι, ήθελαν να εμπλέξουν σε έναν πόλεμο φθοράς τους Βόρειους, μέχρι οι Ευρωπαίοι να τους αναγνωρίσουν ως ξεχωριστή κρατική οντότητα. Τον ίδιο σκοπό, έστω και άθελά τους, έχουν ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ. Θέλουν να προκαλέσουν τέτοιο κόστος στο σύστημα, ώστε αυτό, μαζί με τους Ευρωπαίους, να τους αναγνωρίσουν την πολιτική κυριαρχία στο χώρο της κεντροαριστεράς, αλλά και ως συστημική συνάρθρωση της εξουσίας μέσα στο πολιτικό σύστημα.

Ας δούμε, όμως, πως στράβωσε το πράγμα για τους Νότιους. Από αυτό, θα εξάγουμε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα, για το πως η στρατηγική, αλλά πολύ περισσότερο η «τυχαιότητα», έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις ήττες του Γκέτυσμπεργκ και του Βίκσμπεργκ. Δεν μπορεί να είναι κάποιος πολιτικός στρατηγιστής, εάν δεν έχει το ένα του μάτι στραμμένο στις στρατιωτικές μάχες, που είναι αντικατοπτρισμός των πολιτικών μαχών.

Ο στρατηγός Λη, αυτό το υπέροχο επιτελικό μυαλό του στρατού της Συνομοσπονδίας, δεν άκουσε αρχικά τις παροτρύνσεις του Προέδρου Ντέηβις για να κατευθύνει το στρατό του προς την απελευθέρωση του Βίκσμπεργκ από τον πολιορκία του στρατηγού Οδυσσέα Γκραντ, με αποτέλεσμα η πτώση του Βίκσμπεργκ να στερήσει από το Νότο, εύφορες περιοχές και πληθυσμούς της Συνομοσπονδίας και να προκαλέσει τον στρατηγικό στραγγαλισμό του Νότου.

Αντίθετα, ο στρατηγός Λη, επέλεξε να μεταφέρει τον πόλεμο μέσα στα εδάφη της Ομοσπονδίας με την στρατιά της Βόρειας Βιρτζίνια. Εκεί, αρχίζουν τα λάθη και περισσότερο οι ατυχίες, όπου η μία διαδέχεται την άλλη, για ανεξήγητους λόγους! Ούτε βουντού να τους είχαν κάνει. Έχει σημασία, όμως, αυτό το γεγονός, διότι και οι ατυχίες φαίνεται ότι έχουν γίνει ο καλύτερος φίλος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Ο στρατηγός Χιλ των Νοτίων, που στον συγκεκριμένο παραλληλισμό είναι ο Νίκος Κοτζιάς, παρασύρει (ο Κοτζιάς το έκανε με δόλο) ένα μεγάλο σώμα στρατού, το οποίο λανθασμένα χρησιμοποιεί ως μονάδα αναγνώρισης των προθέσεων και των θέσεων των Βορείων (εδώ ας πούμε των Σκοπιανών) στην πόλη του Γκέτυσμπεργκ. Όμως, η ομοσπονδιακή στρατιά του Ποτόμακ, είναι ήδη εκεί και τους περιμένει και με τις υπόλοιπες δυνάμεις της, σπεύδει προς ενίσχυση του Γκέτυσμπεργκ.

Ο Στρατηγός Λη, αναγκάζεται να δώσει την μάχη πλέον, σε έδαφος που δεν επέλεξε ο ίδιος και ευνοεί τις δυνάμεις της στρατιάς του Ποτόμακ. Το ίδιο, έχει πάθει και ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝΕΛ με το Σκοπιανό. Δίνουν μάχη σε πολιτικό έδαφος που δεν επέλεξαν. Το επιτελικό, γεωπολιτικά, μυαλό, είναι ο Καμμένος μέσα στην Κυβέρνηση, μην έχετε αμφιβολία. Το μεγάλο πλεονέκτημα του Στρατηγού Λη και της στρατιάς της Βόρειας Βιρτζίνια σε αυτή τη μάχη, ακούει στο όνομα Τζεμπ Στούαρτ (Αλέξης Τσίπρας) με το εξαιρετικό και επιθετικό ιππικό του, το οποίο κάνει με εξαιρετική επιτυχία κατά τη διάρκεια του πολέμου, επιδρομές σε μεγάλο βάθος, στα εδάφη της Ομοσπονδίας . Το ίδιο κάνουν αναλογικά  και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Βαθιές επιδρομές στα πολιτικά «εδάφη» του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Ο Τζεμπ Στούαρτ, ένας φιλόδοξος και ταχύτατα ανερχόμενος αξιωματικός, είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει ο Λη. Όμως, εδώ αρχίζουν οι ατυχίες, που στην αρχή, φάνταζαν ως μεγάλη εύνοια της τύχης και συνιστούν ένα μάθημα για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και κάθε πολιτική δύναμη της χώρας. Ο Λη, δίνει στην αρχή σαφείς οδηγίες στον Στούαρτ για να δράσει. Μετά, στέλνει μία διφορούμενη διαταγή, την οποία ο Τζεμπ Στούαρτ, ερμηνεύει, όπως θέλει.Ατυχώς, η διαταγή του Λη, φτάνει αργά το βράδυ στα χέρια του Στούαρτ, ο οποίος λόγω της ολοήμερης κόπωσης δεν την ερμηνεύει σωστά. Εάν τη διάβαζε το πρωί, ξεκούραστος και με καθαρό μυαλό, τότε η πορεία του θα ήταν διαφορετική. Το ιππικό των Νοτίων, απομακρύνεται από την στρατιά της Βόρειας Βιρτζίνια, χωρίς να κρατάει επαφή μαζί της και πάλι από ασυνεννοησία μεταξύ των ανώτατων αξιωματικών. Μετά από λίγο, αρχίζει το μεγάλο δράμα της Στρατιάς της Βιρτζίνια και της Συνομοσπονδίας εν γένει. Ο Στούαρτ, πέφτει πάνω σε μία τεράστια εφοδιοπομπή των Βορείων, την οποία και καταδιώκει χωρίς μεγάλη επιτυχία. Εκεί, όμως, βάζει ο διάολος το πόδι του, που λένε, και η πρώτη άμαξα της εφοδιοπομπής ανατρέπεται πάνω στην καταδίωξη, με αποτέλεσμα 110 βαριοφωρτομένες βοϊδάμαξες γεμάτες τρόφιμα να πέσουν στα χέρια των ρακένδυτων και πεινασμένων στρατιωτών του Στούαρτ. Τρόφιμα αρκετά, για να δώσουν ανάσα ζωής και στην Στρατιά της Βόρειας Βιρτζίνια. Αυτά τα πολύτιμα λάφυρα, όπως τα οικονομικά λάφυρα που πήρε ο Τσίπρας από τους Ευρωπαίους για το Σκοπιανό, ήταν και η καταστροφή του Λη.

Ο Τζέμπ Στούαρτ, αναγκαστικά, κινεί πλέον το ιππικό του με τους αργούς ρυθμούς τις εφοδιοπομπής, χωρίς να ξέρει ότι στο Γκέτυσμπεργκ διεξάγεται μάχη και ο Λη, όχι μόνο δεν έχει το ικανότερο μέρος του ιππικού δίπλα του, αλλά δε γνωρίζει και τις κινήσεις των Βορείων, εφόσον ο Στούαρτ, που έχει αναλάβει αυτή την αποστολή, είναι εξαφανισμένος! Από εκεί και πέρα, ο Στούαρτ, φθάνει στο πεδίο της μάχης τη δεύτερη μέρα, αργά το μεσημέρι, όπου όλα έχουν πλέον κριθεί και τα υπόλοιπα που ακολούθησαν είναι ιστορία, διηγώντας τη να κλαις για την Συνομοσπονδία.

Μετά την μάχη του Γκέτυσμπεργκ ο Πρόεδρος Λίνκολν, απευθύνει μία από τις σημαντικότερες ομιλίες του, η οποία ήταν εμπνευσμένη κατά τους Αμερικανούς ιστορικούς, από τον επιτάφειο του Περικλέους. Έναν ανάλογο επιτάφειο ετοιμάζονται διάφορες δυνάμεις να διαβάσουν στον Τσίπρα μετά τις εκλογές.

Ο Πάνος Καμμένος, σε ομιλία του έλεγε ότι ο Κοτζιάς, δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ ως πολιτικός στην κάλπη, ώστε να μετρηθεί η δύναμή του και η απήχησή του. Δε θα χρειαστεί να το κάνει, αγαπητέ Πάνο, διότι ήδη τον προορίζουν για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις εκλογές. Ήδη, κινούνται δυνάμεις με πολλά χρήματα και επιρροή μέσα στη Γερμανία, αλλά και μέσα στο κόμμα των Δημοκρατικών, για το πολιτικό μέλλον του κυρίου Κοτζιά. Μόλις ψηφιστεί το Σκοπιανό, θα μπουν, ορατά πλέον, σε κίνηση τα γρανάζια. Γι’ αυτό θέλει και ο Νίκος Κοτζιάς μυστική ψηφοφορία, ώστε να επικυρωθεί και το «διαβατήριό» του για την εξουσία. Υπάρχει και γεωπολιτικός λόγος που θέλουν κάτι τέτοιο. Ο κύριος Κοτζιάς, θα εμφανιστεί ως ο νέος Τσίπρας, που θα αλλάξει την Ευρώπη, αλλά διαθέτοντας κύρος και ακαδημαϊκές γνώσεις. Έτσι,  έπαιξαν αρχικά τον Τσίπρα φουσκώνοντάς του τα μυαλά, ως ανθρώπου που θα άλλαζε την Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί Αριστεροί, βλέπουν ότι έχουν χάσει το παιχνίδι με τους λαούς και χρειάζονται ένα νέο σχήμα και μία νέα ιδεολογία Ευρωπαϊκά, για να χειραγωγήσουν τις μάζες.

Ο Νίκος Κοτζιάς, θα εμφανιστεί ως ο εκφραστής του πολιτικο-φιλοσοφικού δόγματος Ντούγκιν, προσαρμοσμένο στις Γερμανικές ανάγκες πολιτικής κυριαρχίας στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Δε θεωρώ τυχαίο, ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στην ομιλία του για τον προϋπολογισμό, είπε ότι ανήκει γεωπολιτικά στους Ευρωπαϊστές του Λονδίνου και ότι είναι υπάλληλος του Ισλαμικού Ιμπεριαλισμού. Είναι ξεδιάντροπος, άλλωστε. Το δίδυμο, Τσακαλώτος-Κοτζιάς, στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, θα ακουμπάει πάνω σε πολλές δυνάμεις και γεωπολιτικά μαγαζιά. Θα είναι μία «εθνο-μπολσεβικική» έκδοση, του Αγγλοσαξωνικού και Ευρωπαϊκού Ολισμού, που πιθανότατα θα ανατρέψει πριν λήξει η θητεία της, μία Κυβέρνηση Μητσοτάκη, σηματοδοτώντας, σε διεθνές επίπεδο, την νέα «επανάσταση» της αναγεννημμένης Ευρω -Αριστεράς .

Ο Αλέξης Τσίπρας, έχει να πάρει μεγάλες αποφάσεις. Οι καθηγητές του, έχουν παίξει άσχημο παιχνίδι. Ο τρίτος καθηγητής της παρέας, είναι ο κύριος Γαβρόγλου, που και εκείνος, θα λάβει το μισθό του από την πτώση του Τσίπρα μετά τις εκλογες.

Η στρατηγική μάχη, όμως, για τους Νοτίους, ήταν, όπως είπαμε, το Βίκσμπεργκ και για τον ΣΥΡΙΖΑ ακούει στο όνομα, Κώστας Σημίτης και την κλήση του από τον Εισαγγελέα ως αρχηγού εγκληματικής οργάνωσης...

 

Δημήτρης Τζώρας, Πολιτικός Αναλυτής