Εκτύπωση

Cohen.gr Πέμπτη 21.2.2019
Του Τεύκρου Σακελλαρόπουλου (Teucris)

Τον Μάιο του 1972, όντας μόλις 9 ετών, ο πατέρας μου με είχε πάρει μαζί του σε μία αξέχαστη σχολική εκδρομή στα Ιωάννινα.  Θυμάμαι πως στην επιστροφή, αργά το βράδυ συνέβη το παράδοξο να εντοπιστεί μία… νάρκη στο στενό του Ρίου-Αντιρρίου και να προκληθεί μία ανησυχία. Ήταν μία παρ΄ ολίγον… εκρηκτική εκδρομή!

Αγοράστηκε τότε και ένα θαυμάσιο βιβλίο, οδηγός της Ηπείρου με τίτλο “Τουριστική Ήπειρος”, του Λάμπρου Μάλαμα από την εταιρία Ελληνικών εκδόσεων  (Ιωάννινα 1971). Αυτό το βιβλίο βραβεύθηκε.

Στη σελίδα 20 της πρωτότυπης έκδοσης σχετικά με την ιστορία της Ηπείρου διαβάζουμε (έχω διατηρήσει την ορθογραφία και την στίξη, εκτός από τους τόνους και τα πνεύματα):

“Από καιρό σε καιρό, οι πιο πολλοί μας πρόγονοι, αποβλακώνονταν και πέθαιναν, σπαραγγιασμένοι, αγιάτρευτοι, σε πελαγώματα, από σκοτεινές και συγχισμένες αντιλήψεις: μυστικισμού, θρησκοληψίας, ματαιότητας, πεσσιμισμού, μηδενισμού και ειδωλολατρίας.

Έτσι,  δουλόπρεπα και μοιρολατρικά, φανατιζότανε τα πλήθη, με συνθήματα σαν τα παρακάτω: “Σφάξε με, αγά μ’ ν’ αγιάσω”, “μη μεριμνάτε δια το φαγείν, και το πιείν…”, “μακάριοι οι πεινώντες… “, “πίστευε και μη ερεύνα”, “ο αγαπών παιδεύει”  και άλλα παρόμοια. Δεν έβρισκαν εύκολα λυτρωτικά διδάγματα, όπως π.χ. το υπέροχο του Απόστολου Παύλου: “Τη ελευθερία στήκετε, και μήποτε ζυγόν δουλείας ανέχεσθε!...”.

Ένας κόσμος που παράδερνε στο ζόφο, στο φόβο, και στην άγνοια, μ’ αξιολύπητα γκεσέμια, αφαλοσκόπους ασκητές.”

200 χρόνια μετά δεν βλέπω καμία διαφορά και αναρωτιέμαι γιατί πάντα επικρατεί η αρνητική πλευρά στη σκέψη, ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να αναδειχθεί μία πολύ φωτεινότερη πλευρά της. Σ ένα Χριστιανικό και ευλαβικό έθνος φυσιολογικά η παραπάνω ρήση του Αποστόλου Παύλου θα έπρεπε να συντρίψει κάθε άλλη σκέψη. Κι όμως επικρατεί ο αλλόθρησκος  καταχτητής...  αγάς!

Άκου… “σφάξε με αγά μ’ ν΄ αγιάσω!”. Δεν έχω λόγια! Αντί του μακράν ωραιότερου “να σε σφάξω αγά μ΄ ν’ αγιάσεις ΕΣΥ στον παράδεισό σου με τα πιλάφια και τα ουρί!”. Αγγίζουν το επίπεδο της διαστροφής όλα αυτά και του σαδομαζοχισμού.  Αλήθεια υπάρχουν… αρσενικά ουρί ή μόνο για το ανδρικό φύλο φρόντισε ο Προφήτης;

Μία άποψη ίσως να είναι η μη γνώση των γραπτών του Αποστόλου Παύλου και όχι μόνον. Βλέπετε το “πίστευε κα μη ερεύνα” σε γλυτώνει από μεγάλους κόπους και μελέτη. Τι διαβάζεις και ψάχνεις; Πίστευε και μην σε απασχολεί τίποτα! Πάλι η εύκολη λύση.

Το “μη μεριμνάτε δια το φαγείν, και το πιείν…” είναι μία άκρως διαβρωτική ρήση, η οποία ευνοεί την συνειδητή απραξία  - ανεργία καθώς και τα…  επιδόματα. Διότι υπονοεί πως κάποιος Άλλος θα σε φροντίσει. Αμ δε! Ο Άλλος δεν εννοεί αυτό!

Φυσικά το “μακάριοι οι πεινώντες… “ δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη σκέψη να αντιληφθεί κανείς ποιοι το προέβαλαν: Μα οι… ΜΗ πεινώντες!

Το “ο αγαπών παιδεύει” κάλλιστα θα μπορούσε να ειπωθεί από έναν δικτάτορα για να δικαιολογήσει την στυγνή του διακυβέρνηση. Και είναι μία θαυμάσια ναρκωτική ουσία αποβλάκωσης.

Ο Απόστολος όμως Παύλος εξέφρασε μία επαναστατική πρόταση, η οποία ενδεχομένως θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί έως και… αναρχική!

Αυτή όμως απαιτεί δύο συν μία προϋποθέσεις:

  1. Να μην φοβάσαι και
  2. Να έχεις νοοτροπία ελεύθερου ανθρώπου και όχι δούλου.

Και επιπλέον να είσαι έτοιμος να αγωνιστείς για αυτό!

Εάν λοιπόν φοβάσαι, έχεις δουλική νοοτροπία και καμία διάθεση για αγώνα, τότε θαυμάσια μπορείς να δικαιολογήσεις την κατάντια σου με το να ακολουθήσεις τα ρητά της ανυπαρξίας σου.  Αλλά τότε μη διαμαρτύρεσαι!

Η επιλογή είναι αποκλειστικά δική σου!